Wielkie litery w adresach URL. Kiedy powodują duplikaty i jak to uporządkować?

Adres podstrony zapisany raz jako /Oferta/, a raz jako /oferta/ dla większości ludzi oznacza to samo miejsce. Dla wyszukiwarki są to dwa różne adresy. Jeśli serwer pod obydwoma pokazuje tę samą treść, w serwisie powstaje duplikat, o którym właściciel zwykle dowiaduje się dopiero z raportów Google Search Console.

Ta instrukcja jest przeznaczona dla właścicieli firm i osób, które same opiekują się stroną, a w raportach lub statystykach zauważyły adresy z wielkimi literami. Nie wymaga wiedzy programistycznej. W dwóch miejscach potrzebny będzie dostęp do ustawień serwera albo pomoc administratora hostingu i wyraźnie to zaznaczam.

Po lekturze czytelnik będzie umiał ocenić, czy wielkie litery w adresach rzeczywiście tworzą duplikaty, sprawdzić odpowiedź serwera, ustalić źródło takich adresów, przekierować je na jedną wersję, poprawić linki, tag kanoniczny i mapę witryny, a na końcu potwierdzić w Search Console, że porządki przyniosły skutek.

Dlaczego wielkość liter w adresie ma znaczenie dla Google?

Google opisuje tę zasadę wprost w dokumentacji dotyczącej struktury adresów URL. Wyszukiwarka obsługuje adresy z uwzględnieniem wielkości liter, a jako przykład dokumentacja podaje /APPLE i /apple, które są traktowane jako odrębne adresy z własnymi treściami. Wynika to ze standardu, na którym opiera się cały internet, a nie z osobliwości jednej wyszukiwarki.

W tym samym miejscu Google dodaje zalecenie: jeśli serwer nie rozróżnia wielkich i małych liter w adresie, należy w całym serwisie stosować litery tej samej wielkości. Ułatwia to wyszukiwarce ustalenie, czy dwa adresy wskazują tę samą stronę. Innymi słowy, porządek po stronie właściciela zastępuje zgadywanie po stronie robota.

Nie każda część adresu zachowuje się jednak tak samo. Adres składa się z kilku elementów i tylko niektóre z nich rozróżniają wielkość liter.

• Protokół, czyli https na początku adresu, nie rozróżnia wielkości liter.
• Nazwa domeny również jej nie rozróżnia. Zapis Example.com i example.com prowadzi w to samo miejsce, a przeglądarka sama zamienia go na małe litery.
• Ścieżka, czyli wszystko po pierwszym ukośniku za domeną, rozróżnia wielkość liter. To tutaj powstają duplikaty.
• Parametry po znaku zapytania także ją rozróżniają, zarówno w nazwie parametru, jak i w jego wartości.

Z tego podziału wynika praktyczny wniosek. Wielka litera w nazwie domeny na wizytówce albo w stopce wiadomości nie wymaga żadnych działań. Uwagi wymagają wyłącznie wielkie litery w ścieżce i w parametrach.

Kiedy wielkie litery tworzą duplikat, a kiedy nie?

O tym, czy powstaje duplikat, decyduje odpowiedź serwera, a nie sam zapis adresu. Na adres z wielką literą serwer może odpowiedzieć na trzy sposoby i każdy z nich oznacza inną sytuację.

Serwer pokazuje tę samą treść pod obydwoma adresami

To jedyny przypadek, w którym powstaje duplikat. Serwer zwraca kod 200, czyli informację „strona istnieje”, zarówno dla /oferta/, jak i dla /Oferta/. Tak zachowują się zwykle serwery pracujące w systemie Windows oraz niektóre systemy zarządzania treścią i sklepy, które same wyszukują podstronę bez względu na zapis adresu.

Wyszukiwarka widzi wtedy dwa adresy z identyczną zawartością i musi wybrać jeden z nich jako główny, czyli kanoniczny. Zazwyczaj wybiera trafnie, ale nie ma takiej gwarancji. Linki prowadzące do obu wersji i czas, który robot poświęca na serwis, rozkładają się na dwa adresy zamiast na jeden.

Serwer przekierowuje adres z wielką literą na właściwy

Jeśli po wejściu na /Oferta/ w pasku przeglądarki pojawia się /oferta/, serwer odpowiada przekierowaniem. Gdy jest to przekierowanie stałe o kodzie 301, sytuacja jest uporządkowana i duplikat nie powstaje. Tak działa między innymi WordPress w przypadku wpisów i stron: ich adresy zapisuje małymi literami, a wejście na inny zapis zwykle kończy się przekierowaniem na właściwy adres.

Serwer zwraca błąd „nie znaleziono”

Serwery pracujące w systemie Linux, czyli większość hostingów, domyślnie rozróżniają wielkość liter w nazwach plików i katalogów. Adres z inną wielkością litery kończy się wtedy kodem 404. Duplikatu nie ma, ale pojawia się inny problem: osoba, która kliknęła link z błędnym zapisem, trafia na stronę błędu, a link z innego serwisu nie przekazuje żadnej wartości.

W tym przypadku naprawa polega na przekierowaniu tych adresów z wielkimi literami, do których faktycznie prowadzą linki. Nie ma potrzeby zajmować się zapisami, których nikt nigdy nie użył.

Po czym rozpoznać problem w Search Console i w statystykach?

Najpewniejszym źródłem jest raport „Indeksowanie stron” w Google Search Console. Tabela z przyczynami, dla których strony nie zostały zindeksowane, zawiera kilka pozycji związanych z duplikatami. Po kliknięciu wiersza otwiera się lista adresów i właśnie na niej widać, czy wśród nich są zapisy z wielkimi literami.

Znaczenie mają przede wszystkim trzy stany opisane w pomocy Search Console.

• „Duplikat, użytkownik nie oznaczył strony kanonicznej” oznacza, że Google uznał adres za kopię innej strony, a serwis nie wskazał, która wersja jest główna.
• „Duplikat, wyszukiwarka Google wybrała inną stronę kanoniczną niż użytkownik” oznacza, że serwis wskazał jedną wersję, a Google uznał za lepszą inną. Jeśli wybraną przez Google wersją jest adres z wielką literą, sprawa wymaga pilnej uwagi.
• „Strona zawierająca przekierowanie” przy adresach z wielkimi literami jest dobrym znakiem. Oznacza, że przekierowanie działa, a taki adres nie będzie indeksowany.

Pomoc Google podkreśla, że sam stan duplikatu nie jest błędem. Wyszukiwarka nie wyświetla zduplikowanych stron i odnotowuje to w raporcie. Powodem do działania jest dopiero sytuacja, w której do wyników trafia nie ta wersja adresu, którą wybrał właściciel, albo gdy lista duplikatów rośnie z miesiąca na miesiąc.

Drugą wskazówką są statystyki odwiedzin. Narzędzia analityczne zwykle pokazują każdy zapis adresu w osobnym wierszu, więc ta sama podstrona występuje w zestawieniu dwa lub trzy razy z rozproszoną liczbą wejść. Trzecią wskazówką są wyniki wyszukiwania: jeśli po wpisaniu nazwy firmy pojawia się adres z wielkimi literami, Google uznał go za wersję główną.

Jak sprawdzić, co serwer odpowiada na adres z wielką literą?

Przed jakąkolwiek zmianą trzeba ustalić, z którym z trzech przypadków serwis ma do czynienia. Test zajmuje kilka minut i nie wymaga żadnych dodatkowych programów.

1. Należy wybrać trzy lub cztery adresy różnego rodzaju: podstronę informacyjną, wpis na blogu, kategorię lub produkt oraz plik, na przykład dokument PDF albo zdjęcie.
2. W pasku adresu przeglądarki trzeba zmienić jedną literę ścieżki na wielką, na przykład /oferta/ na /Oferta/, i zatwierdzić klawiszem Enter.
3. Wynik należy zanotować. Jeśli adres w pasku wrócił do małych liter, działa przekierowanie. Jeśli strona wyświetliła się, a wielka litera pozostała w pasku, serwer pokazuje tę samą treść pod dwoma adresami. Jeśli pojawiła się strona błędu, serwer rozróżnia wielkość liter.
4. Test trzeba powtórzyć dla każdego wybranego rodzaju adresu, ponieważ wpisy, kategorie i pliki bywają obsługiwane przez serwer w różny sposób.
5. Na końcu należy zajrzeć do kodu źródłowego strony otwartej pod adresem z wielką literą i odszukać w nim wiersz zawierający rel="canonical". Adres w tym wierszu pokazuje, którą wersję serwis wskazuje wyszukiwarce jako główną.

Osoby, które chcą zobaczyć dokładny kod odpowiedzi, mogą skorzystać z wiersza poleceń. Polecenie curl -I https://example.com/Oferta/, w którym adres przykładowy zastępuje się własnym, wyświetla w pierwszym wierszu kod 200, 301, 302 albo 404. Ten sam kod pokazują narzędzia dla programistów wbudowane w przeglądarkę, w części poświęconej ruchowi sieciowemu.

Szczególną uwagę należy zwrócić na ostatni krok. Wiele serwisów buduje tag kanoniczny automatycznie z adresu, pod którym strona została otwarta. Wtedy pod adresem /Oferta/ tag kanoniczny również zawiera wielką literę i zamiast porządkować, utrwala duplikat. Jak czytać ten znacznik, opisuję w tekście o tym, jak tagiem kanonicznym wskazać Google właściwą wersję podstrony.

Kto woli nie zajmować się tym samodzielnie, może zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na info@lukaszwudyka.pl. Sprawdzę odpowiedzi serwera dla wszystkich rodzajów adresów, ustalę, skąd pochodzą zapisy z wielkimi literami, i przygotuję komplet przekierowań oraz poprawek do wdrożenia.

Skąd biorą się adresy z wielkimi literami?

Samo przekierowanie usuwa skutek, ale nie przyczynę. Jeśli źródło pozostanie, nowe adresy z wielkimi literami będą pojawiać się nadal. Z mojej praktyki wynika, że źródeł jest kilka i zwykle działają jednocześnie.

• Linki wpisane ręcznie w treści podstron, w menu, w stopce albo w banerach, często skopiowane z dokumentu, w którym edytor tekstu sam zamienił pierwszą literę na wielką.
• System strony lub sklepu, który tworzy adresy z tytułów, nazw kategorii albo symboli produktów bez zamiany na małe litery.
• Pliki wgrane z oryginalną nazwą, na przykład Cennik-Uslug.pdf. Nazwa pliku zachowuje wielkość liter także w WordPressie.
• Parametry dopisywane do adresów przez filtry, sortowanie, wyszukiwarkę wewnętrzną albo oznaczenia kampanii reklamowych.
• Linki z innych serwisów, wizytówek, katalogów i wiadomości e-mail, w których ktoś przepisał adres niedokładnie.
• Pozostałości po poprzedniej wersji strony, zwłaszcza gdy działała na serwerze w systemie Windows, a adresy tworzono bez jednej zasady.

Źródło konkretnego adresu najłatwiej ustalić w Search Console. Po wpisaniu pełnego adresu w pasku wyszukiwania u góry ekranu otwiera się narzędzie do sprawdzania adresów URL. W sekcji „Indeksowanie stron” widać, w jaki sposób Google odnalazł adres, między innymi strony, które do niego odsyłają. Jeśli jest to podstrona własnego serwisu, wiadomo, gdzie szukać błędnego linku.

Przy większych serwisach wygodniej jest przejrzeć całość programem, który odwiedza podstrony po kolei i zapisuje wszystkie napotkane linki. Takie programy mają zwykle gotowy filtr adresów zawierających wielkie litery i pokazują, na której podstronie znajduje się każdy z nich. To samo zestawienie przydaje się później przy poprawianiu linków.

Jak wybrać jedną wersję adresu i trzymać się jej w całym serwisie?

Zalecam prostą zasadę: w ścieżkach adresów wyłącznie małe litery, bez wyjątków. Taka zasada jest łatwa do zapamiętania, eliminuje pomyłki przy przepisywaniu adresu i jest zgodna z tym, jak adresy tworzy większość systemów zarządzania treścią. Słowa w adresie rozdziela się łącznikami, co również zaleca dokumentacja Google.

Zasadę należy zapisać i przekazać każdemu, kto dodaje treści do serwisu, tworzy kampanie reklamowe albo przygotowuje materiały drukowane z adresami. Obejmuje ona także nazwy wgrywanych plików. Zdjęcie lub dokument trzeba nazwać małymi literami jeszcze przed wysłaniem na serwer, ponieważ późniejsza zmiana nazwy oznacza zmianę adresu.

Wyjątkiem, którego nie należy ruszać bez namysłu, są parametry o znaczeniu technicznym. Niektóre systemy rozróżniają wielkość liter w wartościach parametrów, na przykład w identyfikatorach lub kodach rabatowych, i zamiana na małe litery mogłaby zepsuć działanie funkcji. W takich przypadkach porządkuje się tylko ścieżkę, a parametry pozostawia bez zmian i wskazuje wersję główną tagiem kanonicznym.

Jak przekierować adresy z wielkimi literami na wersję z małymi?

Dokumentacja Google wymienia trzy sposoby wskazywania adresu kanonicznego i porządkuje je według siły. Przekierowanie jest wyraźnym sygnałem, znacznik rel="canonical" także, natomiast umieszczenie adresu w mapie witryny jest sygnałem słabym. Metody można łączyć i w tym przypadku łączy się wszystkie trzy, a przekierowanie stałe 301 stanowi podstawę.

Każda zmiana w plikach konfiguracyjnych serwera jest ryzykowna. Jeden błędny znak potrafi wyłączyć cały serwis, dlatego przed edycją trzeba pobrać kopię pliku na dysk, a po zapisaniu od razu sprawdzić, czy strona się otwiera. Zasady bezpiecznej pracy z tym plikiem omawiam w tekście o tym, jak ustawić przekierowanie 301 w pliku .htaccess.

Kilka lub kilkanaście adresów: przekierowania pojedyncze

Gdy lista adresów z wielkimi literami jest krótka, najbezpieczniej przekierować każdy z nich osobno. Na serwerze Apache służy do tego jeden wiersz w pliku .htaccess dla każdego adresu. Przykład dla adresu /Oferta/:

RedirectMatch 301 ^/Oferta/?$ https://example.com/oferta/

Adres przykładowy zastępuje się własną domeną, a zapis po lewej stronie musi dokładnie odpowiadać wielkości liter błędnego adresu. W WordPressie ten sam efekt dają wtyczki do zarządzania przekierowaniami, w których wpisuje się adres źródłowy i docelowy w dwóch polach. Jest to droga bezpieczniejsza dla osób, które nie chcą edytować plików serwera.

Po dodaniu każdego wiersza trzeba otworzyć w przeglądarce oba adresy, źródłowy i docelowy. Adres źródłowy ma zmienić się na docelowy, a docelowy ma wyświetlić stronę. Jeśli przeglądarka pokaże komunikat o zbyt wielu przekierowaniach, wiersz należy od razu usunąć i zwrócić się do administratora hostingu, ponieważ serwer obsługuje wielkość liter inaczej, niż zakłada przykład.

Setki adresów: jedna reguła dla całego serwisu

Przy dużej liczbie adresów stosuje się regułę ogólną, która każdy adres z wielką literą w ścieżce zamienia na zapis małymi literami. Na serwerze Apache wymaga to dyrektywy RewriteMap, a tę zgodnie z dokumentacją Apache można umieścić wyłącznie w głównej konfiguracji serwera lub hosta wirtualnego. W pliku .htaccess nie zadziała. Na zwykłym hostingu współdzielonym oznacza to konieczność zwrócenia się do administratora.

Przykład reguły do konfiguracji hosta wirtualnego, który administrator dostosowuje do serwisu:

RewriteEngine On
RewriteMap lc int:tolower
RewriteCond %{REQUEST_METHOD} =GET
RewriteCond %{REQUEST_URI} [A-Z]
RewriteCond %{REQUEST_URI} !^/wp-(admin|content|includes)/
RewriteRule ^(.*)$ ${lc:$1} [R=301,L]

Przedostatni warunek wyłącza z reguły katalogi techniczne WordPressa i wgrane pliki, których nazwy mogą zawierać wielkie litery. Bez takiego wyjątku przestałyby wyświetlać się zdjęcia i dokumenty o nazwach z wielką literą. W serwisach opartych na innych systemach listę wyjątków ustala się na podstawie tego, gdzie leżą pliki i jakie adresy wykorzystuje panel administracyjny.

Na serwerach innego typu, na przykład nginx, zamiana adresu na małe litery wymaga dodatkowego modułu i także jest zadaniem dla administratora. Do działu pomocy hostingu można wysłać zgłoszenie o treści: „Proszę o ustawienie przekierowania 301 wszystkich adresów zawierających wielkie litery w ścieżce na ich odpowiedniki zapisane małymi literami, z wyłączeniem katalogów z plikami i panelu administracyjnego”.

Jedno przekierowanie zamiast kilku po kolei

Nowa reguła nie może tworzyć łańcucha. Jeśli serwis ma już przekierowania z adresu bez „www” na adres z „www” albo z „http” na „https”, wejście na błędny zapis nie powinno przechodzić przez trzy kolejne adresy. Regułę ustawia się tak, aby od razu prowadziła do pełnego adresu docelowego. Sposób wykrywania takich sytuacji opisuję w tekście o tym, jak skrócić łańcuch przekierowań do jednego kroku.

Jak poprawić linki wewnętrzne, tag kanoniczny i mapę witryny?

Przekierowanie rozwiązuje problem adresów, które już istnieją w sieci. Sam serwis nie powinien jednak z niego korzystać. Google zaleca, aby linki w witrynie prowadziły do adresu kanonicznego, a nie do duplikatu, oraz aby różne metody nie wskazywały różnych adresów dla tej samej strony. Porządki obejmują więc trzy miejsca i warto wykonać je w podanej kolejności.

1. Poprawienie linków w menu, stopce i innych elementach powtarzanych na każdej podstronie. Jeden błędny link w menu powiela się na wszystkich podstronach serwisu.
2. Poprawienie linków w treści wpisów i podstron na podstawie zestawienia z programu przeglądającego serwis albo z narzędzia do sprawdzania adresów URL.
3. Sprawdzenie tagu kanonicznego na kilku podstronach różnego rodzaju. Adres w znaczniku rel="canonical" ma być zapisany małymi literami także wtedy, gdy podstronę otwarto pod adresem z wielką literą.
4. Otwarcie mapy witryny w przeglądarce i wyszukanie w niej adresów z wielkimi literami. W mapie mają pozostać wyłącznie adresy docelowe.
5. Sprawdzenie pozostałych miejsc, w których adresy wpisuje się ręcznie: znaczników wersji językowych, danych strukturalnych, reklam, wizytówki w Google i profili społecznościowych.

Przy dużej liczbie błędnych linków w treści pojawia się pokusa, aby zamienić je wszystkie naraz bezpośrednio w bazie danych. Jest to możliwe, ale ryzykowne: zamiana obejmująca zbyt szeroki wzorzec potrafi uszkodzić adresy plików i ustawienia wtyczek. Przed taką operacją trzeba wykonać pełną kopię bazy i plików oraz upewnić się, że da się ją odtworzyć, co opisuję w tekście o kopii zapasowej WordPressa.

Jeśli tag kanoniczny powtarza wielką literę z otwartego adresu, przyczyna leży w szablonie albo we wtyczce, która go tworzy. W WordPressie popularne wtyczki do optymalizacji budują ten znacznik z adresu zapisanego w systemie, więc problem zwykle nie występuje. W serwisach pisanych na zamówienie poprawkę musi wprowadzić programista, a zlecenie brzmi: znacznik ma zawsze zawierać adres zapisany w bazie, a nie adres wpisany przez odwiedzającego.

Linków z innych serwisów nie da się poprawić samodzielnie, ale po ustawieniu przekierowania nie jest to konieczne. Do właścicieli najważniejszych serwisów, na przykład partnerów handlowych lub lokalnych portali, można wysłać krótką prośbę o poprawienie adresu.

Po czym poznać, że porządki zadziałały?

Skutek sprawdza się na dwóch poziomach. Pierwszy to odpowiedź serwera, którą widać od razu. Drugi to raporty Google, które zmieniają się stopniowo, w miarę jak robot ponownie odwiedza kolejne adresy.

1. Należy powtórzyć test z paska adresu dla tych samych podstron co na początku. Każdy adres z wielką literą powinien w jednym kroku zmienić się na zapis małymi literami.
2. W Search Console trzeba wpisać w pasku wyszukiwania u góry ekranu docelowy adres jednej z ważnych podstron i poczekać na wynik narzędzia do sprawdzania adresów URL.
3. W sekcji „Indeksowanie stron” należy porównać pola „Adres kanoniczny określony przez użytkownika” i „Adres kanoniczny wybrany przez Google”. Oba powinny zawierać adres zapisany małymi literami.
4. Jeśli Google nadal pokazuje starszy stan, można kliknąć „Poproś o zindeksowanie”. Liczba takich próśb w ciągu doby jest ograniczona, dlatego korzysta się z nich tylko dla najważniejszych podstron.
5. W raporcie „Indeksowanie stron” należy otworzyć wiersz z duplikatami, upewnić się, że wszystkie adresy z listy zostały przekierowane, i kliknąć „Sprawdź poprawkę”.

Według pomocy Search Console weryfikacja poprawki zajmuje zazwyczaj do 2 tygodni, a w niektórych przypadkach znacznie dłużej. Przycisku nie należy klikać ponownie przed zakończeniem weryfikacji. O jej wyniku Google informuje wiadomością e-mail, a postęp można śledzić na stronie z informacjami o problemie.

Prawidłowy obraz po kilku tygodniach wygląda następująco: adresy z wielkimi literami znikają z wierszy dotyczących duplikatów i pojawiają się w wierszu „Strona zawierająca przekierowanie”. Nie jest to nowy błąd, tylko potwierdzenie, że Google widzi przekierowania. W statystykach odwiedzin podwójne wiersze stopniowo przestają przyrastać, a w wynikach wyszukiwania pozostaje jedna wersja adresu.

Co zrobić, gdy duplikaty nie znikają, i jakich błędów unikać?

Jeśli weryfikacja zakończyła się niepowodzeniem, na stronie z informacjami o problemie należy kliknąć „Sprawdź szczegóły”. Search Console wskaże adres, który nadal nie przeszedł weryfikacji. Najczęściej okazuje się, że reguła przekierowania nie objęła jednego rodzaju adresów, na przykład kategorii albo stron z parametrami, i trzeba ją uzupełnić.

Druga częsta przyczyna to sprzeczne sygnały. Przekierowanie prowadzi do adresu z małymi literami, ale mapa witryny albo linki w menu nadal zawierają stary zapis. Google otrzymuje wtedy dwie różne wskazówki i potrzebuje więcej czasu na decyzję. Rozwiązaniem jest ponowne przejście listy z poprzedniej sekcji, tym razem z naciskiem na elementy tworzone automatycznie.

Trzecia przyczyna to zwykły upływ czasu. Rzadko odwiedzane adresy robot sprawdza w dużych odstępach i mogą one pozostawać w raporcie długo po naprawie. Jeśli test z paska adresu daje prawidłowy wynik, a ważne podstrony mają właściwy adres kanoniczny, dalsze działania nie są potrzebne.

Przy porządkowaniu adresów powtarzają się te same pomyłki. Każda z nich wynika z chęci szybkiego zamknięcia sprawy.

• Blokowanie adresów z wielkimi literami w pliku robots.txt. Google wprost odradza używanie tego pliku do wyboru strony kanonicznej, a zablokowany robot nie zobaczy ani przekierowania, ani tagu kanonicznego.
• Zgłaszanie duplikatów w narzędziu do usuwania adresów URL. Według dokumentacji ukrywa ono w wyszukiwarce wszystkie wersje adresu, czyli także tę właściwą.
• Dodawanie znacznika noindex do wersji z wielką literą. Jeśli obie wersje obsługuje ten sam szablon, znacznik trafi również na adres docelowy.
• Stosowanie przekierowania tymczasowego 302 zamiast stałego 301, gdy zmiana ma charakter trwały.
• Wdrożenie reguły ogólnej bez wyjątków dla plików, przez co przestają działać zdjęcia, dokumenty do pobrania albo panel administracyjny.
• Poprzestanie na przekierowaniu i pozostawienie w serwisie linków do starych zapisów.

Najczęstsze pytania

Czy wielka litera w nazwie domeny też tworzy duplikat?

Nie. Nazwa domeny nie rozróżnia wielkości liter, a przeglądarki i roboty same sprowadzają ją do małych liter. Zapis nazwy firmy wielką literą w adresie na ulotce lub w podpisie wiadomości jest bezpieczny, o ile dotyczy wyłącznie domeny, a nie dalszej części adresu.

Czy Google nakłada karę za duplikaty wynikające z wielkości liter?

Nie ma podstaw, aby mówić o karze. Pomoc Search Console opisuje stan duplikatu jako działanie zgodne z zamierzeniami: wyszukiwarka wybiera jedną wersję i pomija pozostałe. Stratą jest rozproszenie linków i czasu robota na kilka adresów oraz ryzyko, że w wynikach pojawi się nie ta wersja, którą wybrał właściciel.

Czy sam tag kanoniczny wystarczy, jeśli nie ma dostępu do ustawień serwera?

Tag kanoniczny jest według Google wyraźnym sygnałem i w wielu serwisach rozwiązuje problem w wynikach wyszukiwania. Nie zmienia jednak tego, co widzi odwiedzający, i nie porządkuje statystyk. Jeśli przekierowanie jest niemożliwe, należy zadbać o poprawny tag kanoniczny, spójne linki wewnętrzne i mapę witryny, a o regułę na serwerze poprosić dostawcę hostingu.

Czy WordPress sam radzi sobie z wielkimi literami w adresach?

W dużej mierze tak. Adresy wpisów, stron i kategorii WordPress zapisuje małymi literami, a inny zapis zwykle przekierowuje na właściwy. Wyjątkiem są wgrane pliki, których nazwy zachowują oryginalną wielkość liter, parametry dopisywane przez wtyczki oraz linki wpisane ręcznie w treści. Te trzy miejsca trzeba sprawdzić samodzielnie.

Co zrobić z wielkimi literami w nazwach plików PDF i zdjęć?

Plik o nazwie z wielką literą nie tworzy duplikatu, dopóki jest dostępny pod jednym adresem. Istniejących plików nie trzeba zmieniać, jeśli prowadzą do nich linki i nic nie zgłasza błędów. Nowe pliki należy nazywać małymi literami przed wgraniem, a przy zmianie nazwy starego pliku ustawić przekierowanie ze starego adresu na nowy.

Czy reguły w pliku robots.txt rozróżniają wielkość liter?

Tak. Według dokumentacji Google w nazwach pól, takich jak „disallow”, wielkość liter nie ma znaczenia, ale w wartości ścieżki jest uwzględniana. Reguła dotycząca katalogu /Sklep/ nie obejmuje więc katalogu /sklep/. Również adres samego pliku jest wrażliwy na wielkość liter, dlatego plik musi nazywać się dokładnie robots.txt.

Jak długo adresy z wielkimi literami pozostają widoczne w raportach po naprawie?

Nie ma jednego terminu. Zindeksowanie zmiany na pojedynczej podstronie trwa zwykle kilka dni, weryfikacja poprawki dla całej grupy adresów zazwyczaj do 2 tygodni, a rzadko odwiedzane adresy mogą widnieć w raporcie znacznie dłużej. Miarą powodzenia jest prawidłowa odpowiedź serwera i właściwy adres kanoniczny ważnych podstron, a nie pusta lista.

Brak czasu albo ochoty, żeby zająć się tym samodzielnie?

Porządkowanie adresów nie jest trudne, ale wymaga cierpliwości i ostrożności przy plikach serwera, a nie każdy chce się tym zajmować obok prowadzenia firmy. Mogę przejąć całość: sprawdzę, jak serwer odpowiada na adresy z wielkimi literami, ustalę ich źródła, przygotuję i przetestuję przekierowania, poprawię linki, tag kanoniczny i mapę witryny, a potem dopilnuję weryfikacji w Search Console i przekażę krótkie zasady nazywania adresów na przyszłość.

Wystarczy zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na adres info@lukaszwudyka.pl i podać adres strony. Odpowiem, co widać w serwisie i ile pracy wymaga doprowadzenie adresów do porządku.