Kilka domen firmy. Jak przekierować wszystkie na jeden adres główny?

Firma często ma więcej niż jedną domenę: adres z końcówką .pl i .com, wersję z myślnikiem i bez niego, starą nazwę sprzed zmiany szyldu, czasem kilka adresów kupionych po to, żeby nie przejęła ich konkurencja. Kłopot zaczyna się wtedy, gdy każda z tych domen zachowuje się inaczej. Jedna pokazuje tę samą stronę pod innym adresem, druga wyświetla pustą stronę rejestratora, trzecia zgłasza ostrzeżenie o certyfikacie.

Ten wpis jest instrukcją dla właścicieli firm i osób, które opiekują się stroną bez pomocy programisty. Opisuję w nim, jak wybrać jeden adres główny, jak skierować na niego wszystkie pozostałe domeny przekierowaniem trwałym i jak sprawdzić, że każda z nich rzeczywiście prowadzi tam, gdzie powinna.

Po lekturze czytelnik będzie umiał przygotować listę domen i ich wariantów, ustawić przekierowanie w panelu hostingu albo w pliku .htaccess, zadbać o certyfikaty i pocztę, zgłosić zmianę w Google Search Console oraz rozpoznać najczęstsze przyczyny, przez które przekierowanie nie działa.

Po czym rozpoznać, że kilka domen działa na szkodę firmy?

Sam fakt posiadania kilku domen nie jest problemem. Problemem jest sytuacja, w której ta sama strona otwiera się pod kilkoma adresami i każdy z nich zostaje w pasku przeglądarki. Dla odwiedzającego to drobiazg, dla wyszukiwarki są to osobne witryny z tą samą treścią.

Google w dokumentacji dla właścicieli witryn opisuje to wprost: jeśli na stronę główną można wejść przy użyciu kilku adresów, należy wybrać jeden jako preferowany, czyli kanoniczny, i używać przekierowań, aby trafiał do niego ruch z pozostałych adresów. Bez takiego wskazania wyszukiwarka sama decyduje, który adres pokazać w wynikach, i nie zawsze wybiera ten, na którym firmie zależy.

Najczęstsze objawy, które widać bez żadnych narzędzi, są następujące:

• po wpisaniu drugiej domeny strona się otwiera, ale w pasku adresu zostaje ta druga domena, a nie adres główny,
• w wynikach Google na nazwę firmy pojawiają się naprzemiennie dwa różne adresy tej samej strony,
• jedna z domen pokazuje stronę rejestratora z reklamami albo komunikat, że domena jest zaparkowana,
• przeglądarka przy jednej z domen ostrzega, że połączenie nie jest prywatne,
• linki z innych serwisów, wizytówek i materiałów drukowanych prowadzą do różnych domen, więc ich wartość rozkłada się na kilka adresów.

Każdy z tych objawów ma inną przyczynę techniczną, ale lekarstwo jest wspólne: jeden adres główny i przekierowanie trwałe ze wszystkich pozostałych.

Przekierowanie trwałe to odpowiedź serwera z kodem 301 albo 308. Według dokumentacji Google robot wyszukiwarki podąża za takim przekierowaniem, a proces indeksowania traktuje je jako sygnał, że to adres docelowy powinien być kanoniczny. Przekierowanie tymczasowe, czyli kod 302 lub 307, takiego sygnału nie daje. Z tego powodu przy łączeniu domen stosuje się wyłącznie przekierowania trwałe.

Którą domenę wybrać na adres główny?

Zanim cokolwiek zostanie ustawione, trzeba podjąć jedną decyzję: który adres jest główny. Chodzi o pełny adres, a nie tylko o nazwę domeny. Adres główny ma określony protokół, czyli https, oraz określoną postać, czyli z przedrostkiem www albo bez niego. Przykładowo: https://www.firma-przyklad.pl/.

Przy wyborze kieruję się kilkoma prostymi pytaniami. Która domena jest od dawna w wynikach Google i ma najwięcej linków z innych stron? Która widnieje na wizytówkach, samochodach, fakturach i w stopkach wiadomości? Która jest najkrótsza i najłatwiejsza do podyktowania przez telefon? Jeżeli odpowiedzi wskazują na tę samą domenę, wybór jest oczywisty.

Gdy odpowiedzi się różnią, radzę postawić na domenę, która już ma historię w wyszukiwarce. Zmiana adresu głównego na inną domenę jest możliwa, ale to pełna przeprowadzka witryny, a nie proste dodanie przekierowań.

Wybór między postacią z www i bez www nie ma znaczenia dla pozycji w Google. Znaczenie ma konsekwencja: jedna postać jest główna, druga przekierowuje na pierwszą. To samo dotyczy protokołu. Adres http zawsze powinien przekierowywać na https, a nie odwrotnie.

Co przygotować przed ustawieniem przekierowań?

Większość kłopotów z przekierowaniami bierze się z pominięcia jednego z wariantów adresu albo z braku dostępu do panelu, w którym domena jest obsługiwana. Dlatego najpierw porządkuje się informacje, a dopiero potem zmienia ustawienia.

1. Spisanie wszystkich domen firmy w jednym pliku. Przy każdej należy zanotować, u którego rejestratora jest opłacana, kiedy wygasa i kto ma dostęp do panelu.
2. Rozpisanie czterech wariantów każdej domeny: http bez www, http z www, https bez www i https z www. Dla trzech domen daje to dwanaście adresów, z których jeden jest adresem głównym, a jedenaście ma na niego przekierowywać.
3. Sprawdzenie, co dziś otwiera się pod każdym z tych adresów. Wystarczy wpisać je po kolei w przeglądarce w oknie prywatnym i zanotować wynik: ta sama strona, inna strona, strona rejestratora, błąd albo ostrzeżenie o certyfikacie.
4. Ustalenie, czy na dodatkowych domenach działa poczta. Jeśli ktoś w firmie używa skrzynki w domenie dodatkowej, trzeba to zapisać, ponieważ zmiana serwerów nazw może taką pocztę wyłączyć.
5. Ustalenie, czy pod dodatkową domeną działała kiedyś osobna strona z własnymi podstronami. Taka domena wymaga innego postępowania niż domena, która nigdy nie miała treści.
6. Wykonanie kopii pliku .htaccess i kopii całej strony przed pierwszą zmianą na serwerze.

Przekierowanie wykonuje serwer. Żeby mógł to zrobić, zapytanie o dodatkową domenę musi najpierw do niego trafić. Dlatego każda dodatkowa domena potrzebuje dwóch rzeczy: wpisów w strefie DNS, które kierują ją na serwer, oraz ustawienia na serwerze, które mówi, co z takim zapytaniem zrobić.

Wpisy w strefie DNS

W panelu, w którym obsługiwana jest strefa DNS domeny dodatkowej, ustawia się rekord A dla samej domeny i rekord A albo CNAME dla postaci z www. Oba mają wskazywać serwer, na którym działa strona główna, albo serwer usługi przekierowań rejestratora. Jak czytać i zmieniać te wpisy, opisałem we wpisie o tym, jak skierować domenę na serwer rekordem A i rekordem CNAME.

Jeżeli na domenie dodatkowej działa poczta, zmienia się wyłącznie rekordy A i CNAME odpowiadające za stronę. Rekordów MX oraz rekordów TXT związanych z pocztą nie należy ruszać. Zmiana samych serwerów nazw domeny jest szybsza w wykonaniu, ale zastępuje całą strefę nową i jest najczęstszą przyczyną nagłej utraty poczty.

Dodanie domeny w panelu hostingu

Serwer musi wiedzieć, że ma obsługiwać dodatkową domenę. W panelach hostingowych odpowiada za to funkcja nazywana zależnie od dostawcy aliasem domeny, domeną dodatkową albo domeną przypiętą do strony. Nazwy i ścieżki różnią się między firmami, dlatego trzeba ich szukać w pomocy własnego dostawcy.

Alias domeny sprawia, że pod dodatkowym adresem otwiera się ta sama strona. Samo dodanie aliasu nie jest jeszcze przekierowaniem. Zaraz po dodaniu aliasu trzeba więc ustawić przekierowanie trwałe.

Certyfikat dla każdej domeny

To punkt pomijany najczęściej. Gdy ktoś wpisze dodatkową domenę z przedrostkiem https, przeglądarka najpierw sprawdza certyfikat, a dopiero potem odbiera odpowiedź serwera z przekierowaniem. Jeżeli certyfikat nie obejmuje tej domeny, odwiedzający zobaczy ostrzeżenie i do przekierowania w ogóle nie dojdzie.

Każda domena dodatkowa, w obu postaciach, z www i bez www, musi więc mieć ważny certyfikat na serwerze, który wykonuje przekierowanie. W większości paneli hostingowych certyfikat wystawia się dla domeny i jej aliasów jednym poleceniem. Zasady działania certyfikatów i przejście na szyfrowane połączenie opisałem we wpisie o tym, jak przejść na https bez strat.

Jak ustawić przekierowanie w panelu rejestratora albo hostingu?

Najprostsza droga nie wymaga edycji żadnego pliku. Wielu rejestratorów i dostawców hostingu udostępnia w panelu funkcję przekierowania domeny. Sprawdza się ona dobrze dla domen, na których nigdy nie było strony: wersji z inną końcówką, wariantów z literówką i nazw kupionych ochronnie.

1. Zalogowanie się do panelu, w którym obsługiwana jest domena dodatkowa, i otwarcie ustawień tej domeny.
2. Odszukanie funkcji przekierowania domeny. W pomocy dostawcy bywa opisana jako przekierowanie adresu, przekierowanie WWW albo przekierowanie 301.
3. Wpisanie w polu adresu docelowego pełnego adresu głównego, razem z protokołem, na przykład https://www.firma-przyklad.pl/.
4. Wybranie rodzaju przekierowania: trwałe, oznaczane kodem 301. Jeżeli panel proponuje przekierowanie tymczasowe 302 albo przekierowanie ukryte w ramce, nie należy z nich korzystać.
5. Zaznaczenie, jeśli panel daje taką możliwość, że przekierowanie obejmuje także postać z www oraz że zachowuje dalszą część adresu, czyli ścieżkę po nazwie domeny.
6. Zapisanie zmian i powtórzenie tych czynności dla każdej domeny dodatkowej.

Na dwie rzeczy trzeba przy tej metodzie uważać. Pierwsza to przekierowanie w ramce, nazywane też ukrytym albo maskowanym. Odwiedzający widzi wtedy w pasku starą domenę, a treść strony głównej jest wczytywana w środku. Dla wyszukiwarki nie jest to przekierowanie trwałe, więc ta metoda nie rozwiązuje problemu, tylko go utrwala.

Druga rzecz to obsługa adresów z https. Nie każda usługa przekierowań rejestratora wystawia certyfikat dla przekierowywanej domeny. Jeśli po ustawieniu przekierowania adres z http działa poprawnie, a adres z https kończy się ostrzeżeniem przeglądarki, lepiej dodać domenę jako alias na własnym hostingu i wykonać przekierowanie tam.

Kto woli nie zajmować się tym samodzielnie, może zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na info@lukaszwudyka.pl. Przejmę wtedy sprawę: spiszę wszystkie domeny firmy i ich warianty, ustawię przekierowania trwałe na jeden adres główny i sprawdzę każdy z nich po kolei.

Jak ustawić przekierowanie w pliku .htaccess?

Jeżeli wszystkie domeny są dodane do tego samego konta hostingowego jako aliasy, a serwer działa na oprogramowaniu Apache albo LiteSpeed, przekierowanie najwygodniej zapisać w pliku .htaccess w głównym katalogu strony. Jedna reguła obsługuje wtedy wszystkie domeny i wszystkie ich warianty naraz.

Reguła działa według prostej zasady: jeśli zapytanie nie dotyczy dokładnie adresu głównego, serwer odsyła przeglądarkę pod adres główny i zachowuje dalszą część adresu. Poniższy fragment należy wkleić na samej górze pliku, przed blokiem reguł WordPressa, po zamianie przykładowej domeny na własną:

RewriteEngine On
RewriteCond %{HTTPS} off [OR]
RewriteCond %{HTTP_HOST} !^www\.firma-przyklad\.pl$ [NC]
RewriteRule ^(.*)$ https://www.firma-przyklad.pl/$1 [R=301,L]

Pierwszy warunek wychwytuje wejścia bez szyfrowania. Drugi wychwytuje każdą nazwę inną niż adres główny, a więc zarówno dodatkowe domeny, jak i postać bez www. Ostatni wiersz wykonuje przekierowanie trwałe pod adres główny. Dzięki temu każdy wariant trafia do celu jednym przekierowaniem, bez przystanków po drodze.

Gdy adres główny ma postać bez www, w drugim i czwartym wierszu usuwa się przedrostek www razem z poprzedzającym go ukośnikiem i kropką w warunku. Kropki w nazwie domeny w wierszu z warunkiem muszą pozostać poprzedzone ukośnikiem wstecznym, tak jak w przykładzie.

Plik .htaccess wymaga ostrożności. Jeden błędny znak powoduje błąd serwera i strona przestaje się wyświetlać do chwili przywrócenia poprzedniej wersji. Dlatego przed edycją trzeba pobrać kopię pliku na dysk, a po zapisaniu zmian od razu otworzyć stronę w nowym oknie. Bezpieczny sposób edycji i przywracania pliku opisałem szerzej we wpisie o tym, jak ustawić przekierowanie 301 w pliku .htaccess.

Strona za usługą pośredniczącą

Jeżeli ruch do strony przechodzi przez sieć dostarczania treści albo inną usługę pośredniczącą, która sama obsługuje szyfrowanie, serwer może widzieć każde połączenie jako nieszyfrowane. Pierwszy warunek z przykładu jest wtedy zawsze spełniony i powstaje pętla przekierowań. W takiej konfiguracji wymuszenie https ustawia się w panelu usługi pośredniczącej, a w pliku zostawia tylko warunek dotyczący nazwy domeny.

Strona na WordPressie

WordPress ma własny mechanizm pilnowania adresu. W panelu, w menu „Ustawienia”, na ekranie „Ogólne” znajdują się pola „Adres WordPressa (URL)” i „Adres witryny (URL)”. Oba powinny zawierać adres główny w wybranej postaci. Gdy domena dodatkowa jest aliasem tej samej instalacji, WordPress zwykle sam odsyła odwiedzającego pod adres zapisany w tych polach.

Nie radzę jednak opierać się wyłącznie na tym mechanizmie. Reguła w pliku .htaccess działa wcześniej i niezależnie od WordPressa oraz jego wtyczek. Zmiana wartości w obu polach na błędny adres odcina dostęp do panelu, więc tych pól nie należy edytować bez potrzeby.

Serwer nginx

Serwer nginx nie korzysta z pliku .htaccess. Przekierowanie zapisuje się w konfiguracji serwera jako osobny blok dla domen dodatkowych, z poleceniem zwrócenia kodu 301 i adresu głównego. Na hostingu współdzielonym najprościej poprosić o to dział pomocy dostawcy. W treści zgłoszenia wystarczy napisać: Proszę o ustawienie przekierowania trwałego 301 z domen [lista domen, z www i bez www] na adres https://www.firma-przyklad.pl z zachowaniem ścieżki.

Co zrobić z domeną, pod którą działała wcześniej osobna strona?

Domena, która miała własną stronę, ma też własne podstrony w wynikach Google i własne linki z innych serwisów. Przekierowanie wszystkiego hurtem na stronę główną nowego adresu marnuje ten dorobek. Odwiedzający, który kliknie stary link do konkretnej usługi, powinien trafić na odpowiadającą jej podstronę, a nie na stronę główną.

Google w zaleceniach dotyczących przenoszenia witryn opisuje to jako mapowanie adresów: każdemu staremu adresowi przypisuje się jego nowy odpowiednik. Praktycznie oznacza to arkusz z dwiema kolumnami. W pierwszej znajdują się adresy starej strony, w drugiej adresy, pod którymi ta sama treść jest dostępna w witrynie głównej.

1. Zebranie listy adresów starej strony: z jej mapy witryny, z raportu skuteczności w Google Search Console oraz z listy stron, do których prowadzą linki zewnętrzne.
2. Przypisanie każdemu adresowi najbliższego odpowiednika w witrynie głównej. Jeżeli odpowiednika nie ma, a treść jest potrzebna, należy ją najpierw przenieść.
3. Zapisanie przekierowań trwałych dla poszczególnych adresów, a na końcu reguły ogólnej dla wszystkich pozostałych.
4. Przeniesienie na stronę główną elementów, które istniały tylko na starej domenie: formularzy, plików do pobrania, numerów telefonów przypisanych do oddziału.
5. Poprawienie linków wewnętrznych, wpisów w katalogach, profili społecznościowych i wizytówki w Mapach Google, tak aby wskazywały adres główny bezpośrednio.

Przekierowanie pojedynczego adresu zapisuje się w pliku .htaccess starej domeny jednym wierszem, na przykład: Redirect permanent "/oferta" "https://www.firma-przyklad.pl/uslugi/". Taką postać zapisu podaje również dokumentacja Google dla serwerów Apache. Wiersze dla pojedynczych adresów umieszcza się przed regułą ogólną.

Starych adresów, które nie mają żadnego odpowiednika, nie należy na siłę kierować na stronę główną. Dla odwiedzającego jest to mylące, a wyszukiwarka może potraktować takie przekierowanie jak stronę, której nie ma. Uczciwiej jest przekierować je na najbliższą tematycznie kategorię albo pozwolić, by zwracały informację o braku strony. Cały przebieg takiej przeprowadzki opisałem we wpisie o tym, jak przeprowadzić migrację strony bez utraty pozycji w Google.

Jak poinformować Google o przeniesieniu domeny?

Przekierowania trwałe same w sobie są dla wyszukiwarki czytelnym sygnałem. Dla domeny, która miała własną stronę w wynikach, Google udostępnia dodatkowo narzędzie zmiany adresu w Search Console. Według pomocy Search Console informuje ono wyszukiwarkę o przeniesieniu witryny z jednej domeny lub subdomeny do innej i pomaga przekazać sygnały ze starej witryny do nowej.

Narzędzie ma ściśle określony zakres. Zgodnie z pomocą Google nie używa się go przy przejściu z http na https, przy zmianie postaci z www na postać bez www w tej samej domenie ani przy przenoszeniu podstron wewnątrz jednej witryny. Dla domen, które nigdy nie miały treści, nie jest potrzebne, ponieważ nie ma czego przenosić.

Wymagania są trzy. Trzeba być właścicielem zarówno starej, jak i nowej usługi w Search Console i zarządzać obiema z tego samego konta Google. Usługa musi obejmować całą domenę lub subdomenę, a nie sam katalog. Przed uruchomieniem narzędzia musi też działać przekierowanie 301 ze starej strony głównej na nową.

Samo zgłoszenie przebiega w kilku krokach:

1. Dodanie i zweryfikowanie w Search Console wszystkich wariantów starej domeny oraz domeny głównej, o ile nie zostało to zrobione wcześniej.
2. Wybranie na liście usług starej domeny, czyli tej, z której następuje przeniesienie.
3. Otwarcie „Ustawień” usługi i przejście do narzędzia zmiany adresu.
4. Wskazanie usługi docelowej i uruchomienie kontroli wstępnych. Narzędzie sprawdza między innymi, czy działa przekierowanie ze strony głównej. Jeśli kontrola krytyczna wypadnie negatywnie, trzeba najpierw usunąć wskazany problem.
5. Potwierdzenie przeniesienia. W obu usługach pojawia się wtedy powiadomienie o trwającym przenoszeniu.

Pomoc Google zwraca uwagę na jeden szczegół: narzędzie nie obejmuje subdomen poniżej wskazanej domeny, w tym postaci z www. Przy przenoszeniu domeny na inną należy więc zgłosić wszystkie warianty starej domeny, także te nieużywane. Przy kilku domenach przenoszonych w jedno miejsce Google zaleca robić to pojedynczo i poczekać, aż ruch się ustabilizuje.

Powiadomienie o przenoszeniu jest widoczne przez 180 dni i przez taki sam czas narzędzie przekazuje sygnały ze starej witryny do nowej. W tym okresie zgłoszenie można anulować. Niezależnie od narzędzia do usługi głównej należy przesłać aktualną mapę witryny zawierającą wyłącznie adresy główne.

Jak sprawdzić, czy przekierowania działają poprawnie?

Przekierowanie uznaję za ustawione dopiero wtedy, gdy każdy adres z przygotowanej wcześniej listy został sprawdzony osobno. Sprawdzenie samej strony głównej jednej domeny to za mało, bo błędy kryją się zwykle w wariantach z www albo z https.

Sprawdzenie w przeglądarce

Najprostszy test polega na wpisaniu każdego wariantu w oknie prywatnym przeglądarki. Okno prywatne jest ważne, ponieważ przeglądarki zapamiętują przekierowania trwałe i w zwykłym oknie mogą pokazywać stan sprzed zmiany. Po każdym wpisaniu w pasku adresu powinien pojawić się adres główny, a strona powinna wczytać się bez ostrzeżeń.

Sprawdzenie kodu odpowiedzi

Przeglądarka pokazuje wynik, ale nie pokazuje, czy przekierowanie jest trwałe i ile ma etapów. Pełną informację daje podgląd nagłówków odpowiedzi. W przeglądarce służą do tego narzędzia deweloperskie i karta z ruchem sieciowym. W wierszu poleceń komputera wystarcza jedno polecenie: curl -I http://domena-b.pl.

W poprawnej odpowiedzi pierwszy wiersz zawiera kod 301, a wiersz zaczynający się od słowa Location zawiera pełny adres główny. Jeżeli w wierszu Location widać adres pośredni, na przykład tę samą dodatkową domenę z https, oznacza to łańcuch: przekierowanie ma więcej niż jeden etap i reguły wymagają uproszczenia.

Sprawdzenie w Google Search Console

Po kilku dniach lub tygodniach zmiany zaczynają być widoczne w Search Console. W usłudze domeny dodatkowej, w raporcie indeksowania stron, adresy powinny stopniowo przechodzić do grupy niezaindeksowanych z przyczyną „Strona zawiera przekierowanie”. To oczekiwany stan, a nie błąd. W usłudze głównej narzędzie do sprawdzania adresów URL powinno wskazywać adres główny jako kanoniczny wybrany przez Google.

Co zrobić, gdy przekierowanie nie działa?

Objaw zwykle wskazuje przyczynę. Poniżej najczęstsze sytuacje ze sposobem naprawy.

Domena dodatkowa pokazuje stronę rejestratora albo błąd

Zapytanie nie trafia na właściwy serwer. Trzeba sprawdzić rekordy A i CNAME domeny dodatkowej oraz to, czy domena została dodana do konta hostingowego. Jeżeli wpisy zostały zmienione niedawno, zmiana może nie być jeszcze widoczna we wszystkich sieciach; o czasie jej rozchodzenia się decyduje wartość TTL ustawiona w rekordach.

Adres z http przekierowuje, a adres z https wyświetla ostrzeżenie

Brakuje certyfikatu dla domeny dodatkowej albo certyfikat nie obejmuje postaci z www. Naprawa polega na wystawieniu certyfikatu dla obu postaci na serwerze, który wykonuje przekierowanie. Do tego czasu przekierowanie z adresów szyfrowanych nie zadziała, niezależnie od poprawności reguł.

Przeglądarka zgłasza zbyt wiele przekierowań

To pętla: dwie reguły odsyłają odwiedzającego do siebie nawzajem. Typowe przyczyny to wymuszanie https jednocześnie w pliku .htaccess i w usłudze pośredniczącej albo adres w ustawieniach WordPressa zapisany w innej postaci niż adres w regule. Należy ustalić jedno miejsce, które odpowiada za przekierowanie, i usunąć pozostałe.

Przekierowanie działa, ale zawsze prowadzi do strony głównej

Reguła nie zachowuje ścieżki. W panelu rejestratora trzeba poszukać ustawienia zachowania dalszej części adresu, a w pliku .htaccess sprawdzić, czy adres docelowy kończy się zapisem /$1. Jeżeli usługa rejestratora nie daje takiej możliwości, przekierowanie należy przenieść na własny hosting.

Stara domena nadal jest widoczna w Google

Najpierw trzeba potwierdzić kod odpowiedzi. Jeżeli serwer zwraca 302 zamiast 301, wyszukiwarka nie otrzymuje sygnału, że zmiana jest stała. Jeżeli kod jest poprawny, zwykle potrzeba po prostu czasu. Nie należy blokować starej domeny w pliku robots.txt: robot musi móc odwiedzić stare adresy, żeby zobaczyć przekierowanie. Google wprost odradza używanie tego pliku do wskazywania adresu kanonicznego.

Jakich błędów unikać przy łączeniu domen?

Pierwszy błąd to łańcuchy przekierowań. Powstają, gdy dodatkowa domena przekierowuje najpierw na swoją postać z https, potem na postać z www, a dopiero na końcu na adres główny. Google podaje, że jego robot podąża najwyżej za dziesięcioma kolejnymi przekierowaniami, ale zaleca kierować od razu do celu, bo każdy etap wydłuża wczytywanie strony.

Drugi błąd to rezygnacja z opłacania dodatkowych domen po ustawieniu przekierowań. Przekierowanie działa tylko tak długo, jak długo domena należy do firmy i wskazuje jej serwer. Google zaleca utrzymywać przekierowania najdłużej, jak to możliwe, zwykle co najmniej rok. Domena, która wygaśnie, może zostać zarejestrowana przez kogoś innego razem z ruchem, który wciąż na nią trafia.

Trzeci błąd to pozostawienie starych adresów w miejscach, nad którymi firma ma kontrolę. Linki wewnętrzne, mapa witryny, znacznik adresu kanonicznego, wizytówka w Mapach Google, profile w mediach społecznościowych i kampanie reklamowe powinny wskazywać adres główny bezpośrednio. Przekierowanie jest zabezpieczeniem dla linków, których zmienić się nie da, a nie zastępstwem dla porządku we własnych materiałach.

Czwarty błąd to sprzeczne sygnały. Zdarza się, że przekierowanie prowadzi na postać z www, a znacznik adresu kanonicznego i mapa witryny podają postać bez www. Wszystkie trzy elementy powinny wskazywać dokładnie ten sam adres, łącznie z protokołem i ukośnikiem na końcu.

Najczęstsze pytania

Czy kilka domen przekierowanych na jedną stronę poprawia pozycję w Google?

Nie. Samo przekierowanie pustej domeny nie daje stronie głównej przewagi w wynikach. Zysk jest inny: ruch z wpisanych ręcznie adresów i ze starych linków trafia we właściwe miejsce, a wyszukiwarka nie widzi kilku kopii tej samej witryny. Wartość przenoszą jedynie domeny, które wcześniej miały własną treść i linki z innych stron, pod warunkiem poprawnego przypisania starych adresów do nowych.

Czym różni się alias domeny od przekierowania?

Alias sprawia, że ta sama strona otwiera się pod dodatkowym adresem i ten adres zostaje w pasku przeglądarki. Przekierowanie odsyła odwiedzającego pod adres główny, który pojawia się w pasku zamiast wpisanego. Alias jest potrzebny, żeby serwer w ogóle przyjął zapytanie o dodatkową domenę, ale bez przekierowania tworzy kopię witryny pod innym adresem.

Czy wystarczy znacznik adresu kanonicznego zamiast przekierowania?

Znacznik kanoniczny jest dla Google wyraźnym sygnałem, ale działa tylko na wyszukiwarkę. Odwiedzający nadal widzi i kopiuje adres dodatkowej domeny, więc nowe linki dalej trafiają w różne miejsca. Dokumentacja Google wskazuje przekierowania jako metodę dla sytuacji, w której zduplikowanych stron chce się pozbyć. Przy łączeniu domen stosuję więc przekierowanie, a znacznik kanoniczny traktuję jako uzupełnienie na stronie głównej.

Jak długo trzeba utrzymywać przekierowania i dodatkowe domeny?

Najlepiej bezterminowo. Google zaleca utrzymywać przekierowania najdłużej, jak to możliwe, zwykle co najmniej przez rok, a przy korzystaniu z narzędzia zmiany adresu wskazuje okres co najmniej 180 dni. Domeny z nazwą firmy opłacam jednak stale, bo po wygaśnięciu każdy może je zarejestrować i wykorzystać w sposób szkodliwy dla marki.

Czy przekierowanie domeny wyłącza pocztę w tej domenie?

Samo przekierowanie strony nie wpływa na pocztę, ponieważ poczta korzysta z osobnych wpisów w strefie DNS. Poczta przestaje działać wtedy, gdy przy okazji zostaną zmienione serwery nazw albo usunięte rekordy MX. Jeżeli w domenie dodatkowej działają skrzynki, zmienia się tylko wpisy odpowiadające za stronę i po zmianie wysyła wiadomość testową.

Ile czasu mija, zanim Google przestanie pokazywać starą domenę?

Nie ma jednego terminu. Zależy to od wielkości starej witryny i od tego, jak często robot ją odwiedza. Pierwsze zmiany widać zwykle po kilku dniach, pełna wymiana adresów w wynikach może trwać tygodnie, a przy dużych serwisach dłużej. Do tego czasu ważne jest tylko to, by każdy stary adres po kliknięciu prowadził pod adres główny.

Brak czasu albo ochoty, żeby zająć się tym samodzielnie?

To zrozumiałe. Łączenie domen wymaga dostępu do kilku paneli naraz, cierpliwości przy sprawdzaniu wariantów i ostrożności przy plikach, od których zależy działanie całej strony. Chętnie zrobię to od początku do końca: spiszę domeny i ich warianty, pomogę wybrać adres główny, ustawię wpisy w strefach DNS bez naruszania poczty, zadbam o certyfikaty, zapiszę przekierowania trwałe, a przy domenach z dawną stroną przypiszę stare adresy do nowych i zgłoszę przeniesienie w Search Console. Na koniec przekażę listę wszystkich adresów z wynikiem sprawdzenia.

Wystarczy zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na adres info@lukaszwudyka.pl i podać nazwy domen, o które chodzi. Odpowiem, co trzeba przygotować i jak będzie wyglądać praca.