Nowa strona internetowa potrafi w kilka dni zniszczyć widoczność w Google budowaną przez lata. Nie dlatego, że jest gorsza od poprzedniej, tylko dlatego, że przy jej uruchomieniu zmieniły się adresy podstron, zniknęła część treści albo została włączona blokada, która miała działać wyłącznie na wersji testowej. Wyszukiwarka widzi wtedy inny serwis niż ten, który znała, i zaczyna go oceniać od nowa.
Dobra wiadomość jest taka, że prawie wszystkie spadki po zmianie strony da się przewidzieć i im zapobiec. Wymaga to pracy wykonanej przed startem, a nie po nim: spisu obecnych adresów, mapy przekierowań, przeniesienia treści i kontroli w dniu uruchomienia. Opisuję tę pracę w kolejności, w jakiej warto ją prowadzić, razem z błędami, które w praktyce zdarzają się najczęściej.
Co właściwie nazywamy migracją strony?
Migracją nazywa się każdą dużą zmianę serwisu, po której Google musi na nowo poznać jego budowę. To szerokie pojęcie. Obejmuje zarówno odświeżenie wyglądu, jak i przeprowadzkę pod zupełnie inną nazwę w internecie. Każda z tych zmian niesie inne ryzyko, dlatego na początku trzeba ustalić, z którą ma się do czynienia. Często jest to kilka zmian jednocześnie i wtedy ryzyka się sumują.
Nowy wygląd i nowy system
Najczęstszy przypadek to nowa szata graficzna połączona ze zmianą systemu zarządzania treścią, na przykład przejście z autorskiego rozwiązania na WordPressa albo z jednej platformy sklepowej na inną. Adres domeny zostaje ten sam, ale pod spodem zmienia się niemal wszystko: kod, szablony, sposób budowania adresów, tytuły, nagłówki, szybkość wczytywania. Ryzyko polega tu na tym, że zmian jest dużo i są rozproszone, więc łatwo którąś przeoczyć.
Zmiana adresów podstron
Zmiana układu adresów zdarza się przy porządkowaniu serwisu: skracaniu adresów, zmianie nazw kategorii, usunięciu zbędnych katalogów. Dla Google każdy nowy adres jest nową stroną bez historii. Jeżeli stary adres nie wskaże wyszukiwarce nowego miejsca, dorobek tej podstrony przepada. Ryzyko jest tu bardzo konkretne i dotyczy pojedynczych adresów, ale w dużym serwisie tych adresów bywają tysiące.
Zmiana domeny
Przeniesienie całego serwisu pod inną domenę to zmiana największa. Google musi przypisać nowej domenie zaufanie i historię, które przez lata gromadziła stara. Wyszukiwarka robi to sprawnie, jeśli dostanie jasne sygnały, ale proces trwa i prawie zawsze towarzyszą mu przejściowe wahania pozycji. Dodatkowo linki z innych witryn nadal prowadzą pod stary adres, więc stara domena musi pozostać czynna.
Przejście na https
Przejście z adresów zaczynających się od http na https wydaje się drobną sprawą techniczną, ale Google traktuje je jak zmianę adresu każdej podstrony. Większość serwisów ma tę zmianę za sobą. Jeżeli jednak firma dopiero ją planuje, obowiązują te same zasady co przy każdej zmianie adresów: przekierowanie każdej podstrony na jej odpowiednik i poprawienie linków wewnątrz serwisu.
Łączenie kilku serwisów w jeden
Łączenie serwisów następuje zwykle po przejęciu innej firmy, po połączeniu marek albo wtedy, gdy blog prowadzony pod osobnym adresem ma trafić do głównej witryny. Trudność polega na tym, że w obu serwisach bywają podstrony o tym samym temacie. Trzeba zdecydować, która wersja zostaje, a która jest do niej przekierowana. Bez tej decyzji po połączeniu powstają podstrony konkurujące ze sobą o te same zapytania.
Skąd biorą się spadki po zmianie strony?
Spadki po migracji rzadko mają jedną przyczynę. Zazwyczaj nakłada się na siebie kilka zaniedbań, z których każde osobno wyglądało na drobiazg. Znajomość tych przyczyn pozwala ułożyć plan pracy, bo każda z nich ma swoje proste zabezpieczenie.
Brak przekierowań ze starych adresów
To przyczyna numer jeden. Stare adresy przestają działać i zwracają błąd 404, czyli informację, że strony nie ma. Google przez pewien czas próbuje je odwiedzać, a potem usuwa je z wyników. Nowe adresy startują bez historii i bez linków, które prowadziły do starych. Użytkownik, który kliknie stary wynik albo link na innej witrynie, trafia na pustą stronę błędu.
Usunięte albo skrócone treści
Nowy projekt graficzny często zakłada mniej tekstu, bo na makiecie wygląda to lżej i nowocześniej. Tymczasem to właśnie treść sprawiała, że podstrona pojawiała się na wiele różnych zapytań. Jeżeli opis usługi zostaje skrócony z kilku ekranów do trzech zdań, Google ocenia nową stronę jako uboższą i ma do tego pełne prawo. Podobnie dzieje się, gdy przy porządkach usuwa się stare wpisy na blogu bez sprawdzenia, czy nie przynoszą ruchu.
Zmienione tytuły i nagłówki
Tytuł strony i nagłówki to dla wyszukiwarki najsilniejsza wskazówka, o czym jest dana podstrona. W nowym systemie tytuły bywają tworzone automatycznie według innego wzoru albo po prostu wpisane na nowo, bez zaglądania do starych. Podstrona, która miała w tytule nazwę usługi i miasto, dostaje tytuł w rodzaju „Oferta” i traci widoczność na zapytania, które wcześniej przynosiły klientów.
Blokada indeksacji przeniesiona z wersji testowej
Wersję testową słusznie ukrywa się przed Google. Kłopot zaczyna się wtedy, gdy ustawienie blokujące zostaje przeniesione razem z całą stroną na adres docelowy. Wystarczy jedno zaznaczone pole w ustawieniach systemu albo jedna linijka w pliku robots.txt. Strona działa, wygląda dobrze, a po kilku tygodniach znika z wyników, bo sama poprosiła wyszukiwarkę o pominięcie.
Wolniejsza strona
Nowy serwis bywa cięższy od starego: większe zdjęcia, animacje, dodatkowe skrypty, rozbudowany kreator stron. Wolniejsze wczytywanie samo w sobie rzadko powoduje gwałtowny spadek, ale pogarsza odbiór strony przez użytkowników i dokłada się do pozostałych problemów. Dlatego szybkość warto zmierzyć przed zmianą i po niej, najlepiej w oparciu o wskaźniki opisane we wpisie o tym, jak czytać wyniki Core Web Vitals.
Od czego zacząć przygotowania do migracji?
Przygotowania zaczyna się od spisu wszystkiego, co obecnie istnieje. Brzmi to banalnie, ale większość nieudanych migracji ma wspólny początek: nikt nie wiedział, ile podstron naprawdę ma stary serwis. Wykonawca przenosi to, co widać w menu, a w Google zaindeksowanych jest kilka razy więcej adresów, w tym stare wpisy, podstrony kampanii, pliki do pobrania i strony, o których w firmie dawno zapomniano.
Spis wszystkich obecnych adresów
Pełnego spisu nie da się uzyskać z jednego źródła, dlatego łączy się kilka. Każde z nich pokazuje serwis z innej strony i każde ma swoje luki.
- Mapa witryny – plik, w którym system sam wymienia adresy przeznaczone dla wyszukiwarek. To punkt wyjścia, ale bywa niepełny lub nieaktualny.
- Google Search Console – raport skuteczności pokazuje adresy, które w ostatnich miesiącach wyświetlały się w wynikach i zbierały kliknięcia, a raport indeksowania pokazuje strony znane wyszukiwarce.
- Statystyki odwiedzin – na przykład Google Analytics. Widać w nich adresy, na które użytkownicy faktycznie wchodzą, także z reklam, poczty i mediów społecznościowych.
- Robot do przeglądu witryny – program, który przechodzi po serwisie link po linku, tak jak robi to wyszukiwarka, i zapisuje każdy napotkany adres wraz z tytułem, nagłówkami i kodem odpowiedzi. Popularnym narzędziem tego typu jest Screaming Frog.
- Lista linków z innych witryn – dostępna w Google Search Console oraz w narzędziach takich jak Ahrefs czy Majestic. Pokazuje adresy, do których ktoś kiedyś podlinkował, nawet jeśli w serwisie nie prowadzi już do nich żaden link.
Wszystkie listy łączy się w jednym arkuszu i usuwa powtórzenia. Powstaje pełny spis adresów starego serwisu, który będzie podstawą całej dalszej pracy. Na tym etapie przydaje się też ogólny przegląd stanu witryny. Jeżeli firma nie robiła go od dawna, warto przejść przez listę opisaną we wpisie o tym, co sprawdzić podczas audytu SEO strony, bo migracja to dobry moment na naprawienie starych błędów zamiast przenoszenia ich do nowego serwisu.
Podstrony, których nie wolno stracić
Nie wszystkie adresy są równie ważne. W każdym serwisie niewielka część podstron odpowiada za większość ruchu z wyszukiwarki i za większość zapytań od klientów. Do spisu warto więc dopisać trzy kolumny: liczbę wejść z Google, liczbę linków z innych witryn i informację, czy podstrona przynosi zapytania lub sprzedaż.
Podstrony z największym ruchem i z linkami zewnętrznymi tworzą listę chronioną. Dla nich nie stosuje się żadnych uproszczeń: każda musi mieć swój odpowiednik w nowym serwisie, z co najmniej tą samą treścią, i każda musi być sprawdzona ręcznie po starcie. Moim zdaniem to najlepiej wykorzystana godzina w całym projekcie, bo pozwala skupić uwagę tam, gdzie błąd kosztuje najwięcej.
Zapis stanu wyjściowego
Przed zmianą trzeba utrwalić, jak wygląda sytuacja obecna. Bez tego po starcie nie będzie z czym porównać wyników i każda dyskusja o tym, czy jest lepiej, czy gorzej, sprowadzi się do wrażeń. Zapisuje się pozycje na najważniejsze zapytania, ruch z wyszukiwarki z podziałem na podstrony, liczbę zaindeksowanych stron oraz wyniki szybkości wczytywania.
Dane z Google Search Console i ze statystyk najlepiej wyeksportować do plików, ponieważ narzędzia przechowują historię przez ograniczony czas, a przy zmianie domeny dane zaczną się zbierać w nowej usłudze. Warto też zachować pełną kopię starej strony razem z bazą danych. Gdyby po starcie okazało się, że jakiejś treści brakuje, kopia pozwoli ją odzyskać.
Kto na tym etapie woli nie zajmować się tym samodzielnie, może po prostu zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na adres info@lukaszwudyka.pl. Chętnie przejmę sprawę: przygotuję mapę przekierowań, sprawdzę wersję testową i dopilnuję dnia uruchomienia.
Jak przygotować mapę przekierowań 301?
Przekierowanie 301 to informacja dla przeglądarki i dla wyszukiwarki, że strona została przeniesiona na stałe pod inny adres. Użytkownik jest automatycznie przenoszony w nowe miejsce, a Google przepisuje na nowy adres dorobek starego: pozycje i wartość linków. Mapa przekierowań to po prostu tabela, w której każdemu staremu adresowi przypisany jest jeden nowy.
Adres po adresie, a nie wszystko na stronę główną
Mapę buduje się na podstawie spisu adresów. Dla każdej starej podstrony wskazuje się tę nową, która odpowiada jej treścią: stara usługa prowadzi do tej samej usługi, stary wpis do tego samego wpisu, stara kategoria do nowej kategorii z tymi samymi produktami. Jeżeli dokładnego odpowiednika nie ma, wybiera się podstronę najbliższą tematycznie, na przykład kategorię nadrzędną.
Najpoważniejszym uproszczeniem jest przekierowanie wszystkich starych adresów na stronę główną. Technicznie stare adresy wtedy „działają”, ale Google widzi, że użytkownik szukający konkretnej usługi ląduje na stronie ogólnej, i traktuje takie przekierowanie podobnie jak brak strony. Dorobek starych podstron w dużej części przepada. Użytkownik także nie dostaje tego, czego szukał.
Bez łańcuchów i bez przekierowań tymczasowych
Łańcuch powstaje wtedy, gdy stary adres prowadzi do pośredniego, a ten dopiero do właściwego. Często jest to skutek kilku kolejnych przebudów: adres z pierwszej wersji strony prowadzi do adresu z drugiej, a ten do trzeciej. Każde ogniwo wydłuża wczytywanie i zwiększa ryzyko, że robot wyszukiwarki nie dotrze do celu. Przy nowej migracji warto przejrzeć istniejące przekierowania i poprowadzić wszystkie stare adresy prosto do adresów docelowych.
Druga sprawa to rodzaj przekierowania. Przeniesienie na stałe oznacza się kodem 301. Kod 302 oznacza przeniesienie tymczasowe i mówi wyszukiwarce, że stary adres jeszcze wróci. Wykonawcy czasem ustawiają 302 z przyzwyczajenia albo dlatego, że tak domyślnie działa wtyczka. Po wdrożeniu należy to sprawdzić na próbce adresów.
W mapie trzeba też uwzględnić różne warianty tego samego adresu: z ukośnikiem na końcu i bez niego, z przedrostkiem www i bez, pisane wielkimi i małymi literami. Wszystkie powinny prowadzić do jednej, ostatecznej wersji w jednym kroku. Dotyczy to również obrazów i plików do pobrania, jeśli pojawiają się w wynikach wyszukiwania lub linkują do nich inne witryny.
Co trzeba przenieść razem z treścią?
Przeniesienie treści oznacza coś więcej niż skopiowanie tekstów. Google ocenia podstronę na podstawie wielu elementów, z których część jest dla zwykłego użytkownika niewidoczna. Jeżeli nowa strona ma zachować pozycje starej, powinna być dla wyszukiwarki co najmniej tak samo czytelna.
Teksty, tytuły, opisy i nagłówki
Teksty przenosi się w całości. Jeżeli projekt graficzny wymaga krótszej formy na górze strony, dłuższą treść można umieścić niżej albo podzielić na sekcje, ale nie należy jej usuwać. Poprawki redakcyjne i rozbudowę treści lepiej odłożyć na czas po migracji. Im mniej zmian następuje jednocześnie, tym łatwiej później ustalić, co wpłynęło na wyniki.
Tytuły stron i opisy widoczne w wynikach wyszukiwania przenosi się adres po adresie, najlepiej z pliku przygotowanego przez robota do przeglądu witryny. To samo dotyczy nagłówków. Każda podstrona powinna zachować jeden główny nagłówek o tej samej lub bardzo zbliżonej treści oraz dotychczasowy układ śródtytułów. Warto uprzedzić o tym projektanta, bo w nowych szablonach nagłówki bywają nadawane według wyglądu, a nie znaczenia.
Dane strukturalne i adresy kanoniczne
Dane strukturalne to fragmenty kodu, które opisują wyszukiwarce, co znajduje się na stronie: produkt z ceną, opinie, pytania i odpowiedzi, dane firmy. Dzięki nim wynik w Google może wyglądać bogaciej. W starym serwisie często dodawała je wtyczka lub szablon, a w nowym nikt o nich nie pomyślał. Przed startem należy sprawdzić, jakie dane strukturalne ma stara strona, i odtworzyć je w nowej.
Podobnie jest z adresem kanonicznym, czyli wskazaniem, która wersja podstrony jest tą właściwą. Po migracji każda podstrona powinna wskazywać samą siebie pod nowym adresem. Zdarza się, że adresy kanoniczne nadal wskazują starą domenę albo adres wersji testowej, co skutecznie utrudnia indeksację nowego serwisu.
Linki wewnętrzne
Linki w menu system zwykle buduje sam, ale odnośniki wstawione ręcznie w tekstach nadal prowadzą pod stare adresy. Dzięki przekierowaniom użytkownik dotrze do celu, jednak każdy taki link oznacza zbędny przeskok. Po przeniesieniu treści odnośniki w tekstach należy zaktualizować tak, aby prowadziły bezpośrednio pod nowe adresy.
Przy okazji trzeba dopilnować, by ważne podstrony nie straciły linków, które miały w starym serwisie. Zmiana menu, usunięcie stopki z listą usług albo rezygnacja z sekcji „powiązane wpisy” potrafią odciąć podstronę od reszty witryny. Zasady układania takich połączeń opisałem osobno we wpisie o tym, jak ułożyć linkowanie wewnętrzne w serwisie.
Obrazy z opisami
Obrazy mają własne adresy i własną widoczność w wyszukiwarce grafiki. W branżach, w których klienci szukają wzrokiem, na przykład w meblach, odzieży czy usługach remontowych, ruch z grafik bywa znaczący. Przy przenoszeniu warto zachować nazwy plików, a jeśli adresy obrazów się zmieniają, objąć je przekierowaniami. Każdy obraz powinien też zachować opis alternatywny, czyli krótki tekst mówiący, co na nim widać.
Jak zabezpieczyć wersję testową przed Google?
Nową stronę buduje się i sprawdza pod osobnym adresem, zwykle w subdomenie. Taka wersja nie może trafić do wyników wyszukiwania. Gdyby została zaindeksowana, Google zobaczyłby dwie kopie tego samego serwisu, a w wynikach mogłyby się pojawić adresy niedokończonej strony.
Najpewniejszym zabezpieczeniem jest hasło ustawione na poziomie serwera. Robot wyszukiwarki nie zna hasła, więc nie zobaczy niczego, a po przeniesieniu strony na adres docelowy hasło po prostu przestaje obowiązywać. To rozwiązanie ma jeszcze jedną zaletę: nie wymaga zmian wewnątrz samej strony, więc nie ma czego zapomnieć wyłączyć.
Inaczej jest z dwiema pozostałymi metodami, czyli znacznikiem noindex w kodzie strony oraz zakazem w pliku robots.txt. Obie działają, ale obie są zapisane w samym serwisie i wędrują razem z nim na adres docelowy. To właśnie one odpowiadają za sytuacje, w których nowa strona po starcie znika z wyników. Jeżeli wykonawca z nich korzysta, zdjęcie blokady musi być wpisane do listy kontrolnej jako osobny punkt.
Kontrola przed startem
Wersja testowa jest też miejscem, w którym sprawdza się całą wykonaną pracę, zanim zobaczy ją Google. Robot do przeglądu witryny, któremu poda się hasło, przechodzi po nowym serwisie i tworzy listę adresów z tytułami, nagłówkami i kodami odpowiedzi. Tę listę porównuje się ze spisem starej strony. Widać wtedy od razu, których podstron brakuje, gdzie zmieniły się tytuły i gdzie pojawiły się błędy.
Co sprawdzić w dniu uruchomienia nowej strony?
Dzień startu powinien być dniem kontroli, a nie dniem pracy twórczej. Wszystko, co dało się zrobić wcześniej, ma być już zrobione. Zostaje przełączenie serwisu i przejście przez listę, najlepiej przez dwie osoby: wykonawcę oraz kogoś, kto patrzy na stronę oczami wyszukiwarki.
- Blokada indeksacji – zdjęte hasło, brak znacznika noindex w kodzie podstron i wyłączona opcja zniechęcania wyszukiwarek w ustawieniach systemu.
- Plik robots.txt – otwiera się pod adresem docelowym, nie zawiera zakazu dla całej witryny i wskazuje adres mapy witryny.
- Przekierowania – lista starych adresów sprawdzona robotem: każdy prowadzi kodem 301, w jednym kroku, do właściwej podstrony.
- Mapa witryny – zawiera wyłącznie nowe adresy i jest zgłoszona w Google Search Console.
- Kody analityczne – statystyki odwiedzin, menedżer tagów i kody reklamowe działają, a zdarzenia takie jak wysłanie formularza są zliczane.
- Formularze i zamówienia – próbne zapytanie dociera na właściwą skrzynkę, a w sklepie udaje się przejść całą ścieżkę zakupu.
Po przejściu listy warto obejrzeć kilka najważniejszych podstron w narzędziu do sprawdzania adresów w Google Search Console. Pokazuje ono, jak stronę widzi robot Google, i pozwala poprosić o jej zaindeksowanie. Dobrze jest też wpisać ręcznie kilka nieistniejących adresów i upewnić się, że serwis zwraca dla nich błąd 404, a nie zwykłą stronę z kodem poprawnej odpowiedzi.
Zmiana domeny – co dochodzi do listy zadań?
Przy zmianie domeny obowiązuje wszystko, co opisano wyżej, a dodatkowo trzeba poinformować Google o przeprowadzce. Służy do tego narzędzie zmiany adresu w Google Search Console. Aby z niego skorzystać, należy mieć potwierdzoną własność starej i nowej domeny oraz działające przekierowania 301 ze starej na nową. Narzędzie jest przeznaczone do przenosin między domenami lub subdomenami. Nie stosuje się go przy przejściu na https ani przy zmianie adresów w obrębie tej samej domeny.
Stara domena musi działać dalej
Najczęstszy błąd przy zmianie domeny pojawia się długo po starcie. Firma uznaje, że stara nazwa nie jest już potrzebna, i nie przedłuża jej opłacenia albo wyłącza hosting, na którym działały przekierowania. Wszystkie linki z innych witryn, zakładki użytkowników i stare materiały drukowane zaczynają wtedy prowadzić donikąd, a wygasłą domenę może kupić ktokolwiek.
Google zaleca utrzymywanie przekierowań możliwie długo, co najmniej przez rok. Radzę traktować ten rok jako minimum, a starą domenę z przekierowaniami utrzymywać bezterminowo. Koszt jest niewielki w porównaniu z wartością linków, które przez lata do niej prowadziły. Równolegle warto poprosić właścicieli najważniejszych witryn o podmianę odnośników na nowy adres oraz poprawić adres w wizytówce Google, mediach społecznościowych, katalogach i stopkach poczty.
Co obserwować w pierwszych tygodniach po starcie?
Po uruchomieniu zaczyna się okres, w którym Google stopniowo poznaje nowy serwis. W przypadku małej witryny trwa to zwykle kilka tygodni, przy dużych serwisach i przy zmianie domeny dłużej. W tym czasie warto zaglądać do danych codziennie przez pierwszy tydzień, a potem kilka razy w tygodniu.
Najwięcej mówi raport indeksowania stron w Google Search Console. Liczba zaindeksowanych nowych adresów powinna rosnąć, a starych maleć. Niepokojące są rosnące grupy adresów oznaczonych jako wykluczone znacznikiem noindex, zablokowane przez plik robots.txt albo nieznalezione. Sposoby samodzielnej kontroli opisałem we wpisie o tym, jak sprawdzić, czy strona jest zaindeksowana w Google.
Drugim źródłem są błędy 404. Widać je w Google Search Console oraz w dziennikach serwera. Każdy stary adres, który zwraca błąd, a ma ruch lub linki, należy dopisać do mapy przekierowań. Trzecim źródłem są pozycje i ruch z wyszukiwarki, porównywane z zapisanym stanem wyjściowym, osobno dla podstron z listy chronionej.
Ile wahań jest normalnych?
Przejściowe wahania pozycji po migracji są zjawiskiem naturalnym. Wyszukiwarka musi odwiedzić stare adresy, odczytać przekierowania, poznać nowe podstrony i ocenić je na nowo. Przez ten czas pozycje potrafią się zmieniać z dnia na dzień, a w wynikach mogą występować obok siebie stare i nowe adresy. Przy poprawnie wykonanej zmianie w obrębie tej samej domeny wahania są zwykle niewielkie i krótkie.
Reagować należy od razu, gdy spadek jest gwałtowny i obejmuje cały serwis, gdy liczba zaindeksowanych stron maleje zamiast rosnąć albo gdy z wyników znikają podstrony z listy chronionej. Takie objawy niemal zawsze wskazują na błąd techniczny, a nie na ocenę jakości strony. Czekanie w takiej sytuacji tylko pogłębia straty.
Jak ratować sytuację, gdy spadki już nastąpiły?
Ratowanie zaczyna się od ustalenia przyczyny, w kolejności od najprostszej. Najpierw sprawdza się, czy strona nie blokuje indeksacji: znacznik noindex, plik robots.txt, ustawienia systemu. Potem przekierowania: czy istnieją, czy mają kod 301 i czy prowadzą do właściwych podstron. Następnie porównuje się treść, tytuły i nagłówki podstron, które straciły najwięcej, z ich starą wersją.
Usunięte treści przywraca się z kopii zapasowej, a zmienione tytuły i nagłówki doprowadza do dawnego brzmienia. Po poprawkach zgłasza się mapę witryny ponownie i prosi o zaindeksowanie najważniejszych podstron. Szybko naprawione błędy zwykle pozwalają odzyskać większość widoczności, choć nie następuje to natychmiast. Im dłużej stare adresy zwracały błędy, tym trudniej o pełny powrót, dlatego liczy się czas reakcji.
Kiedy najlepiej przeprowadzić migrację?
Termin warto wybrać tak, aby ewentualne wahania przypadły na okres, w którym firma traci na nich najmniej. Sklep przed świętami, biuro podróży przed wakacjami czy firma ogrodnicza wiosną nie powinny zmieniać strony tuż przed swoim szczytem sprzedaży. Lepiej zrobić to z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem albo zaraz po sezonie.
Znaczenie ma też dzień tygodnia. Uruchomienie na początku tygodnia daje kilka dni roboczych na obserwację i poprawki przy pełnej obsadzie zespołu. Start w piątek po południu oznacza, że błędy będą działały przez cały weekend bez nadzoru. Z tego samego powodu nie łączyłbym migracji z dużą kampanią reklamową ani z urlopem osoby odpowiedzialnej za stronę.
Najczęstsze pytania
Czy każda zmiana wyglądu strony grozi spadkiem pozycji?
Nie każda. Jeżeli zmienia się wyłącznie szata graficzna, a adresy, treści, tytuły i nagłówki pozostają takie same, ryzyko jest niewielkie. Rośnie ono wraz z liczbą elementów zmienianych jednocześnie. Nawet przy samej zmianie wyglądu należy jednak porównać szybkość wczytywania oraz sprawdzić, czy nowy szablon nie zmienił układu nagłówków.
Jak długo trzeba utrzymywać przekierowania 301?
Możliwie długo. Google zaleca co najmniej rok, ale w praktyce najlepiej nie usuwać ich wcale, dopóki do starych adresów prowadzą linki z innych witryn. Usunięcie przekierowań po kilku miesiącach powoduje, że wartość tych linków przestaje trafiać do nowego serwisu. Przy zmianie domeny oznacza to także konieczność stałego opłacania starej nazwy.
Czy po migracji pozycje zawsze spadają?
Nie zawsze. Przy starannie przygotowanej zmianie w obrębie tej samej domeny wahania bywają ledwo zauważalne. Większe i dłuższe zdarzają się przy zmianie domeny oraz przy łączeniu serwisów, bo wyszukiwarka ma wtedy więcej do ponownej oceny. Nikt nie jest jednak w stanie zagwarantować, że w wynikach nie zmieni się nic.
Kto odpowiada za przekierowania: firma czy wykonawca strony?
To zależy od umowy i właśnie dlatego warto ustalić to przed rozpoczęciem prac. Wielu wykonawców rozumie zlecenie jako zbudowanie nowej strony, bez zajmowania się starą. Zakres powinien wprost wymieniać spis starych adresów, mapę przekierowań, przeniesienie tytułów i opisów oraz kontrolę po starcie. Bez takiego zapisu praca ta często pozostaje niewykonana.
Czy można przy okazji migracji usunąć stare, słabe podstrony?
Można, ale po sprawdzeniu danych, a nie na podstawie wrażenia. Podstrona, która wygląda na przestarzałą, bywa źródłem ruchu albo ma linki z innych witryn. Jeżeli nie ma ani jednego, ani drugiego, jej usunięcie nie zaszkodzi. Jeżeli ma, lepiej ją zaktualizować lub przekierować na podstronę o tym samym temacie.
Co zrobić, gdy strona została już zmieniona bez przekierowań?
Należy jak najszybciej odtworzyć listę starych adresów i wdrożyć przekierowania, zaczynając od podstron z największym ruchem. Dane do tego da się znaleźć w Google Search Console, w statystykach odwiedzin i na liście linków zewnętrznych. Przekierowania ustawione z opóźnieniem nadal działają, choć odzyskiwanie widoczności trwa dłużej. Równolegle warto sprawdzić, czy nowa strona nie blokuje indeksacji i czy nie utraciła treści.
Brak czasu albo ochoty, żeby zająć się tym samodzielnie?
To zupełnie zrozumiałe. Opisane czynności wymagają spokoju i kilku wolnych godzin, a w firmie zwykle brakuje jednego i drugiego. Chętnie zrobię to od początku do końca: przygotuję mapę przekierowań, sprawdzę wersję testową i dopilnuję dnia uruchomienia.
Wystarczy zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na adres info@lukaszwudyka.pl i w kilku zdaniach opisać sprawę. Odpowiadam osobiście i od razu mówię, co da się zrobić.
