Tabela z parametrami hostingu wygląda zwykle podobnie u każdego dostawcy: powierzchnia dysku, transfer, liczba domen, liczba skrzynek, a przy wielu pozycjach napis „bez limitu”. Kłopot zaczyna się kilka miesięcy później, gdy strona firmowa zwalnia, wyświetla błąd albo przestaje przyjmować nowe pliki, chociaż według oferty miejsca i transferu jest pod dostatkiem. Przyczyną bywa parametr, którego w tabeli nie było wcale albo który zapisano skrótem zrozumiałym tylko dla administratora.
Ten tekst jest instrukcją dla właścicieli firm, którzy wybierają hosting, zastanawiają się nad zmianą pakietu albo chcą ustalić, dlaczego obecne konto nie radzi sobie ze stroną. Nie trzeba znać się na serwerach. Wystarczy dostęp do oferty, regulaminu i panelu klienta.
Po lekturze czytelnik będzie umiał odróżnić parametry reklamowe od tych, które naprawdę ograniczają stronę, odczytać skróty takie jak EP, NPROC, IO czy inodes, sprawdzić w panelu, który limit jest przekraczany, i zdecydować, czy potrzebna jest naprawa strony, zmiana ustawień, czy większy pakiet.
Dlaczego „bez limitu” w ofercie rzadko oznacza brak ograniczeń?
Na hostingu współdzielonym jeden serwer obsługuje wiele kont. Dostawca musi więc pilnować, żeby jedna strona nie zabrała mocy pozostałym. Robi to za pomocą limitów zasobów, czyli górnych granic zużycia procesora, pamięci, dysku i liczby jednocześnie działających procesów.
Napis „bez limitu” dotyczy zazwyczaj tego, co łatwo policzyć i co dobrze wygląda w reklamie: transferu, liczby domen albo skrzynek. Ograniczenia, które decydują o tym, ilu klientów strona obsłuży w jednej chwili, są opisane niżej, w osobnej zakładce ze specyfikacją techniczną albo dopiero w regulaminie. Zdarza się też zapis o „uczciwym korzystaniu”, który pozwala dostawcy ograniczyć konto obciążające serwer ponad zwykłą miarę.
Nie jest to nieuczciwość sama w sobie. Limity chronią także stronę czytelnika przed sąsiadami z tego samego serwera. Trzeba je tylko znać przed zakupem, a nie po pierwszej awarii. Jeżeli nie jest jeszcze przesądzone, jaki rodzaj usługi będzie potrzebny, pomocne będzie zestawienie, które opisałem w tekście o tym, jak dobrać hosting współdzielony, VPS albo serwer zarządzany do strony firmowej.
Które parametry z tabeli oferty naprawdę wpływają na pracę strony?
Parametry hostingu dzielą się na dwie grupy. Pierwsza mówi, ile można na koncie przechowywać. Druga mówi, ile konto może w jednej chwili wykonać. O awariach i powolnym działaniu decyduje prawie zawsze druga grupa, a to ona jest w ofertach opisana najskromniej.
Powierzchnia dysku i liczba plików
Powierzchnia podawana w gigabajtach to łączne miejsce na pliki strony, bazy danych, kopie zapasowe i bardzo często także pocztę. Trzeba ustalić w specyfikacji, czy poczta ma osobną przestrzeń, czy korzysta ze wspólnej. Przy wspólnej przestrzeni kilka skrzynek z dużymi załącznikami potrafi zająć więcej miejsca niż sama strona.
Drugim ograniczeniem jest liczba plików, w ofertach zapisywana jako „inodes”, „i-węzły” albo „limit plików”. Do tej liczby wlicza się każdy plik i każdy katalog na koncie. Dokumentacja systemu CloudLinux, na którym działa duża część hostingów współdzielonych, opisuje ten limit jako liczbę plików i katalogów użytkownika i rozróżnia limit miękki oraz twardy. Miękki można przekroczyć na okres przejściowy, domyślnie siedmiodniowy, a po osiągnięciu twardego konto nie zapisze już żadnych nowych danych.
W praktyce oznacza to, że konto z dużą wolną powierzchnią może przestać przyjmować pliki, bo wyczerpała się liczba plików. Najczęściej dzieje się tak na kontach z dużą liczbą wiadomości pocztowych, wieloma miniaturami zdjęć i katalogami pamięci podręcznej.
Procesor i pamięć
Limit procesora określa, jaką część mocy obliczeniowej konto może zająć. Limit pamięci określa, ile pamięci operacyjnej mogą łącznie zużyć wszystkie procesy konta. Oba parametry dotyczą całego konta, a nie jednej strony, więc pięć serwisów na jednym koncie dzieli się tą samą pulą.
Liczba jednoczesnych procesów
To parametr, który najczęściej odpowiada za komunikaty o błędach w godzinach największego ruchu. Mówi, ile zapytań do strony konto może obsługiwać w tej samej chwili. Nie jest to liczba odwiedzających na dobę ani na godzinę. Szybka strona obsługuje zapytanie w ułamku sekundy i zwalnia miejsce dla następnego, dlatego ten sam limit wystarczy sprawnej stronie na duży ruch, a powolnej zabraknie go przy kilkunastu osobach naraz.
Szybkość dysku
Dwa parametry opisują pracę dysku: przepustowość, czyli ilość danych odczytywanych i zapisywanych w ciągu sekundy, oraz liczba operacji odczytu i zapisu na sekundę. Niskie wartości nie powodują błędów, ale spowalniają każdą czynność, która wymaga odczytu wielu plików, na przykład tworzenie kopii zapasowej albo import produktów do sklepu.
Transfer, bazy danych i poczta
Transfer to ilość danych przesyłanych między serwerem a odwiedzającymi w okresie rozliczeniowym. Dla zwykłej strony firmowej rzadko bywa on rzeczywistym ograniczeniem. Większe znaczenie mają limity liczby i rozmiaru baz danych, liczba jednoczesnych połączeń z bazą oraz limit wiadomości wysyłanych w ciągu godziny lub doby. Ten ostatni decyduje o tym, czy sklep wyśle wszystkie potwierdzenia zamówień w dniu promocji.
Jak odczytać skróty SPEED, PMEM, EP, NPROC, IO i IOPS?
Skróty te pochodzą z systemu CloudLinux i pojawiają się w specyfikacjach wielu dostawców oraz w panelach klienta. Dokumentacja CloudLinux podaje dla każdego z nich definicję i opisuje, co się dzieje po osiągnięciu granicy. Wartości domyślne systemu podaję wyłącznie dla orientacji, ponieważ każdy dostawca ustawia własne dla poszczególnych pakietów.
- SPEED – limit mocy procesora, wyrażany w odniesieniu do jednego rdzenia. Wartość 100% oznacza jeden pełny rdzeń i taka jest wartość domyślna w systemie. Po osiągnięciu limitu strona nie wyświetla błędu, tylko odpowiada wolniej.
- PMEM – limit pamięci fizycznej dla wszystkich procesów konta, domyślnie 1024 MB. Gdy pamięci brakuje, system kończy część procesów konta, co zwykle objawia się błędami 500 i 503.
- EP – „Entry Processes”, czyli liczba jednoczesnych połączeń ze skryptami strony, do której wliczają się także sesje SSH i zadania cron uruchomione w tej samej chwili. Domyślnie 20. Po przekroczeniu serwer zwraca błąd 508 z komunikatem „Resource Limit Is Reached”.
- NPROC – łączna liczba procesów i wątków, jakie konto może mieć uruchomione, domyślnie 100. Po osiągnięciu limitu nowy proces nie powstanie, dopóki inny się nie zakończy, a strona może zwracać błędy 500 lub 503.
- IO – przepustowość dysku liczona łącznie dla odczytu i zapisu, domyślnie 1024 KB na sekundę. Po osiągnięciu limitu procesy nie są przerywane, tylko pracują wolniej.
- IOPS – liczba operacji odczytu i zapisu na sekundę, domyślnie 1024. Po osiągnięciu limitu kolejne operacje czekają do końca bieżącej sekundy.
W starszych specyfikacjach występuje jeszcze VMEM, czyli limit pamięci wirtualnej. Dokumentacja CloudLinux określa go jako przestarzały i zaleca jego wyłączenie, więc brak tej pozycji w ofercie nie jest wadą.
Z tego zestawienia wynika praktyczna zasada czytania objawów. Powolne działanie bez komunikatów wskazuje na procesor albo dysk. Błąd 508 wskazuje na liczbę jednoczesnych połączeń. Błędy 500 i 503 pojawiające się falami wskazują na pamięć albo liczbę procesów. Jest to wskazówka, a nie rozstrzygnięcie, bo te same kody błędów mogą mieć inne przyczyny, na przykład usterkę wtyczki.
Trzeba też wiedzieć, że sposób liczenia połączeń zależy od oprogramowania serwera. Dokumentacja zaznacza, że na serwerach LiteSpeed limit „Entry Processes” jest realizowany inaczej niż na Apache, więc ta sama liczba w dwóch ofertach nie musi oznaczać tej samej wydolności.
Jakie ustawienia PHP ograniczają stronę niezależnie od wielkości pakietu?
Osobną warstwą ograniczeń są ustawienia języka PHP, w którym działa WordPress i większość systemów sklepowych. Limity konta mówią, ile zasobów ma całe konto. Ustawienia PHP mówią, ile może zużyć pojedyncze wywołanie strony. Można mieć duży pakiet i mimo to nie wgrać zdjęcia, bo jedno ustawienie jest zbyt niskie.
memory_limit– największa ilość pamięci, jaką może zająć jeden skrypt. Zbyt niska wartość kończy się błędem o wyczerpaniu pamięci przy edycji dużych wpisów, aktualizacjach i pracy rozbudowanych wtyczek.max_execution_time– największy czas pracy jednego skryptu w sekundach. Dokumentacja PHP zaznacza, że liczony jest wyłącznie czas pracy samego skryptu, bez zapytań do bazy danych i bez czasu przesyłania pliku.max_input_time– największy czas, w którym skrypt może odbierać dane, w tym przesyłane pliki. Według dokumentacji PHP domyślne 60 sekund może nie wystarczyć przy dużych plikach lub wolnym łączu.upload_max_filesize– największy rozmiar pojedynczego przesyłanego pliku. Wartość domyślna w PHP to 2 MB, dlatego na źle ustawionym koncie nie da się wgrać zwykłego zdjęcia z telefonu.post_max_size– największy rozmiar całego przesyłanego formularza. Musi być co najmniej tak duży jak rozmiar pliku, w przeciwnym razie wyższa wartość poprzedniego ustawienia nic nie da.
W ofercie trzeba poszukać dwóch informacji: jakie są wartości początkowe tych ustawień oraz czy klient może je zmieniać samodzielnie w panelu i do jakiej górnej granicy. Na części hostingów zmiana jest możliwa w kilku kliknięciach, na innych wymaga zgłoszenia do pomocy technicznej albo przejścia na wyższy pakiet.
Równie ważna jest dostępna wersja PHP i bazy danych. Oficjalna strona wymagań WordPressa podaje zalecaną wersję PHP, wersję bazy MariaDB lub MySQL oraz wymóg obsługi HTTPS przy każdej instalacji. Te same wymagania wskazują jako zalecane serwery Apache lub Nginx. Hosting, który nie pozwala wybrać zalecanej wersji PHP, będzie z czasem sprawiał kłopoty z aktualizacjami wtyczek i z bezpieczeństwem.
Strona wymagań zawiera jeszcze jedną uwagę, którą łatwo pominąć: aplikacje PHP bezpieczniej uruchamiać na osobnym koncie użytkownika, a nie na koncie wspólnym dla całego serwera. O sposób odseparowania kont można zapytać dostawcę przed zakupem.
Kto woli nie analizować skrótów, ustawień PHP i regulaminów samodzielnie, może zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na adres info@lukaszwudyka.pl. Przejmę sprawę: porównam parametry rozważanych ofert z rzeczywistym zużyciem zasobów przez stronę i wskażę pakiet, który wystarczy bez przepłacania.
Gdzie w ofercie i regulaminie szukać ograniczeń, których nie ma w tabeli?
Tabela porównawcza na stronie sprzedażowej pokazuje to, co dostawca chce pokazać. Pełny obraz daje dopiero zestawienie trzech dokumentów: tabeli, specyfikacji technicznej i regulaminu usługi. Przejście przez nie zajmuje kilkanaście minut i warto zrobić je w stałej kolejności.
- Na stronie oferty należy odszukać odnośnik do pełnej specyfikacji. Bywa opisany jako „Specyfikacja”, „Parametry techniczne”, „Szczegóły pakietu” albo „Pełne porównanie” i często znajduje się pod tabelą.
- W specyfikacji trzeba znaleźć i przepisać wartości: procesora, pamięci, liczby jednoczesnych procesów lub połączeń, szybkości dysku, liczby plików, liczby i rozmiaru baz danych, limitu wysyłki poczty.
- Przy każdej pozycji opisanej jako „bez limitu” należy sprawdzić, czy obok nie ma gwiazdki albo odnośnika do przypisu. Przypis zwykle odsyła do regulaminu.
- W regulaminie warto wyszukać w przeglądarce słowa: „limit”, „obciążenie”, „zasoby”, „nadmierne”, „kopia”. Prowadzą one do zapisów o tym, co dostawca robi po przekroczeniu limitów: spowalnia konto, wyświetla błąd, wysyła ostrzeżenie czy zawiesza usługę.
- Osobno należy ustalić zasady kopii zapasowych: jak często są wykonywane, jak długo przechowywane, czy klient przywraca je samodzielnie i czy przywrócenie wymaga opłaty.
- Na koniec trzeba porównać cenę pierwszego okresu z ceną odnowienia. Obie powinny być podane w cenniku, a różnica bywa duża.
Jeżeli jakiejś wartości nie da się znaleźć, najprościej zapytać o nią pisemnie przed zakupem. Odpowiedź na piśmie ma tę zaletę, że można się na nią powołać później. Treść zapytania może wyglądać tak:
Proszę o podanie dla pakietu [nazwa pakietu] następujących wartości: limit procesora, limit pamięci, liczba jednoczesnych procesów (EP) i łączna liczba procesów (NPROC), limity IO oraz IOPS, limit liczby plików (inodes), limit wiadomości wysyłanych na godzinę i na dobę, dostępne wersje PHP oraz największe możliwe do ustawienia wartości memory_limit, max_execution_time i upload_max_filesize. Proszę także o informację, co dzieje się z kontem po przekroczeniu każdego z tych limitów oraz jak często wykonywane są kopie zapasowe i jak długo są przechowywane.
Sposób i szybkość odpowiedzi na takie zapytanie mówią sporo o jakości pomocy technicznej. Dostawca, który podaje konkretne liczby, zwykle równie konkretnie pomaga przy awarii.
Jak sprawdzić w panelu, ile zasobów zużywa obecne konto?
Najlepszą podstawą do oceny oferty są dane z własnego konta. Jeżeli strona już działa, panel hostingu pokazuje, które limity są osiągane i jak często. W panelu cPanel na serwerach z systemem CloudLinux służy do tego narzędzie „Resource Usage”. Nazwy podaję w wersji angielskiej, zgodnie z dokumentacją, ponieważ w polskiej wersji panelu tłumaczenie zależy od dostawcy.
- Po zalogowaniu do cPanelu należy przejść na stronę „Tools” i w sekcji „Metrics” kliknąć „Resource Usage”.
- Na ekranie pojawia się jeden z trzech komunikatów. „Your site had no issues in the past 24 hours” oznacza, że w ostatniej dobie żaden limit nie został osiągnięty. „Your site has been limited within the past 24 hours” oznacza, że co najmniej jeden limit zadziałał, a panel podaje jego nazwę. „Your site might hit resource limits soon” jest ostrzeżeniem, że któryś zasób zbliża się do granicy.
- Kliknięcie „Details” otwiera kartę „Current Usage” z wykresami i tabelą zużycia. Domyślnie widoczny jest bieżący dzień.
- Na liście „Timeframe” należy wybrać dłuższy okres, a na liście „Time Unit” odstęp między punktami wykresu. Dopiero dłuższy okres pokazuje, czy przekroczenia są jednorazowe, czy powtarzają się o stałych porach.
- Karta „Snapshot” pokazuje, co działało na koncie w chwilach wysokiego zużycia. Na karcie „Process List” widać uruchomione polecenia wraz z zużyciem procesora i pamięci, a karty „Database Queries” i „HTTP Queries” pokazują zapytania do bazy i adresy, które były wtedy wywoływane.
Dokumentacja zaznacza, że system sprawdza procesy raz na minutę, więc bardzo krótkie skoki obciążenia mogą nie mieć swojej migawki. Brak migawki nie dowodzi zatem, że przekroczenia nie było.
W innych panelach, takich jak DirectAdmin, Plesk albo panele autorskie dostawców, analogiczne dane znajdują się zwykle w działach o nazwach związanych ze statystykami lub zużyciem zasobów. Jeżeli panel ich nie pokazuje, o wykresy zużycia z ostatnich tygodni można poprosić pomoc techniczną. Zużycie dysku i liczbę plików pokazuje niemal każdy panel na stronie głównej albo w statystykach konta.
Jak sprawdzić ustawienia PHP z poziomu WordPressa?
WordPress ma wbudowany ekran, który pokazuje konfigurację serwera bez logowania do panelu hostingu. Według dokumentacji WordPressa jest to ekran wyłącznie do odczytu, więc niczego nie można na nim zepsuć.
- W kokpicie WordPressa należy wybrać w menu „Narzędzia”, a następnie „Stan witryny”.
- Na górze ekranu są dwie karty. Trzeba przejść na kartę „Informacje”.
- Rozwinięcie sekcji „Serwer” pokazuje między innymi oprogramowanie serwera, wersję PHP, limity czasu i największy rozmiar przesyłanego pliku.
- Sekcja „Baza danych” pokazuje rodzaj i wersję serwera bazy, a sekcja „Katalogi i rozmiary” – ile miejsca zajmują pliki strony, wtyczki, motywy i baza.
- Odczytane wartości należy porównać ze specyfikacją pakietu oraz z wymaganiami WordPressa i używanych wtyczek. Karta „Informacje” pozwala skopiować cały zestaw danych do schowka, co przydaje się przy zgłoszeniu do pomocy technicznej.
Karta „Stan” na tym samym ekranie pokazuje osobno problemy krytyczne i zalecane ulepszenia. Przestarzała wersja PHP jest tam zgłaszana wprost, razem z wyjaśnieniem.
Po czym rozpoznać, że strona przekracza limity konta?
Objawy rzadko pojawiają się wszystkie naraz. Zwykle występuje jeden lub dwa, a ich rodzaj podpowiada, którego parametru dotyczy problem.
- Błąd 508 z komunikatem „Resource Limit Is Reached” w godzinach największego ruchu – wyczerpana liczba jednoczesnych połączeń.
- Błędy 500 lub 503 pojawiające się i znikające bez żadnych zmian na stronie – brak pamięci albo wyczerpana łączna liczba procesów.
- Strona i kokpit działają wyraźnie wolniej o stałych porach, bez komunikatów o błędach – limit procesora albo dysku, często w czasie wykonywania kopii zapasowej lub zadań zaplanowanych.
- Nie można wgrać zdjęcia, zainstalować wtyczki ani odebrać poczty, mimo wolnej powierzchni – wyczerpany limit liczby plików.
- Komunikat o wyczerpaniu pamięci przy konkretnej czynności, na przykład przy imporcie – zbyt niska wartość
memory_limit, a nie limit całego konta. - Część wiadomości ze sklepu lub formularza nie dociera do odbiorców w dniach większej sprzedaży – osiągnięty limit wysyłki poczty.
Wiadomość od dostawcy o przekroczeniu limitów albo o nadmiernym obciążeniu serwera trzeba potraktować poważnie i odpowiedzieć na nią w terminie. Regulaminy często przewidują ograniczenie lub zawieszenie usługi, jeżeli sytuacja się powtarza.
Przed uznaniem, że winny jest hosting, należy wykluczyć przyczynę po stronie samej witryny. Te same objawy daje wadliwa wtyczka, zapętlone zadanie albo atak. Sposób ustalenia, która część serwisu odpowiada za opóźnienia, opisałem w osobnym tekście o tym, co spowalnia WordPressa.
Co zrobić, gdy konto przekracza limit?
Zakup większego pakietu jest najszybszym rozwiązaniem, ale nie zawsze właściwym. Jeżeli przyczyną jest usterka strony, większy pakiet tylko odsunie problem w czasie. Dlatego naprawę zaczyna się od ustalenia przyczyny dla konkretnego limitu.
Wyczerpana liczba jednoczesnych połączeń lub procesów
Najczęstsze przyczyny to brak pamięci podręcznej strony, ruch automatów oraz zadania zaplanowane uruchamiane zbyt często. Włączenie pamięci podręcznej sprawia, że większość odsłon jest obsługiwana gotowym plikiem i nie zajmuje procesu PHP na dłużej. Na karcie „Snapshot” widać, które adresy były wywoływane w chwili przekroczenia. Jeżeli powtarza się tam jeden adres, na przykład plik logowania albo wyszukiwarka, źródłem jest zwykle ruch automatów i wtedy pomaga ograniczenie go po stronie serwera lub zapory, o co można poprosić pomoc techniczną.
Brak pamięci
Trzeba odróżnić dwa przypadki. Jeżeli komunikat dotyczy jednego skryptu, wystarczy podnieść wartość memory_limit w ustawieniach PHP w panelu hostingu, o ile pakiet na to pozwala. Jeżeli przekraczany jest limit pamięci całego konta, podniesienie tego ustawienia nie pomoże, a może nawet zaszkodzić, bo pojedyncze skrypty szybciej zajmą wspólną pulę. Wtedy należy zmniejszyć liczbę aktywnych wtyczek, rozdzielić kilka serwisów na osobne konta albo zmienić pakiet.
Wyczerpany limit plików
Porządki zaczyna się od miejsc, w których plików przybywa samoczynnie: starych kopii zapasowych przechowywanych na tym samym koncie, katalogów pamięci podręcznej, nieużywanych motywów i wtyczek, kosza i folderu ze spamem w skrzynkach pocztowych. Wiadomości pocztowe przechowywane na serwerze zajmują limit plików tak samo jak zdjęcia. Przed usuwaniem czegokolwiek z serwera trzeba mieć aktualną kopię poza kontem hostingowym. Zasady jej wykonania i sprawdzenia opisałem w tekście o tym, jak zrobić kopię zapasową WordPressa, która naprawdę działa.
Zbyt niskie ustawienia PHP
W większości paneli ustawienia PHP zmienia się w dziale poświęconym wyborowi wersji PHP i jej opcjom. Nazwa działu zależy od panelu i dostawcy, dlatego najpewniej odszukać ją w pomocy danego hostingu. Wartości należy podnosić stopniowo i tylko do poziomu, którego wymaga strona. Bardzo wysoki czas wykonywania skryptu nie przyspiesza strony, a wadliwy skrypt dłużej zajmuje wtedy proces.
Powolny dysk
Jeżeli wykresy pokazują osiągany limit IO o stałej porze, trzeba sprawdzić, co jest wtedy uruchamiane. Zwykle jest to kopia zapasowa, skanowanie bezpieczeństwa albo import. Przeniesienie tych zadań na godziny nocne i rozdzielenie ich w czasie często wystarcza.
Po czym poznać, że naprawa zadziałała?
Po wprowadzeniu zmiany należy wrócić do narzędzia „Resource Usage” po upływie doby i ponownie po tygodniu. Dobrym wynikiem jest komunikat o braku problemów w ostatnich 24 godzinach oraz wykresy, na których zużycie nie dotyka linii limitu w godzinach szczytu. Samo wrażenie, że strona działa szybciej, nie jest wystarczającym potwierdzeniem.
Jeżeli mimo porządków i pamięci podręcznej limity są nadal osiągane przy zwykłym ruchu klientów, strona wyrosła z pakietu i zmiana jest uzasadniona. Wtedy do rozmowy z dostawcą warto dołączyć wykresy zużycia i poprosić o wskazanie pakietu, w którym właśnie ten przekraczany parametr jest wyższy. Wyższy pakiet nie zawsze podnosi wszystkie limity jednakowo.
Jakich błędów unikać przy wyborze i zmianie hostingu?
Pierwszym błędem jest porównywanie ofert wyłącznie po powierzchni i cenie pierwszego roku. Dwa pakiety o tej samej powierzchni mogą różnić się kilkukrotnie liczbą jednoczesnych procesów, a to ona zdecyduje o zachowaniu strony w dniu kampanii reklamowej.
Drugim błędem jest trzymanie wszystkiego na jednym koncie: strony firmowej, sklepu, wersji testowej, starych serwisów i poczty całej firmy. Wszystkie te elementy korzystają z tej samej puli zasobów i tego samego limitu plików. Awaria jednego z nich obciąża pozostałe.
Trzeci błąd to przechowywanie kopii zapasowych wyłącznie na tym samym koncie, na którym działa strona. Kopie zajmują powierzchnię i limit plików, a w razie awarii serwera lub zawieszenia usługi są niedostępne razem ze stroną.
Czwarty błąd to wyłączanie zabezpieczeń albo obchodzenie limitów sposobami niezgodnymi z regulaminem, na przykład zakładanie kilku kont dla jednego serwisu po to, by pomnożyć zasoby. Grozi to zawieszeniem wszystkich kont. Bezpieczniejszą drogą jest otwarta rozmowa z dostawcą o pakiecie dopasowanym do zużycia.
Piąty błąd to przenoszenie strony na nowy serwer w pośpiechu, bez planu i bez sprawdzenia, czy nowe konto ma tę samą wersję PHP i zbliżone ustawienia. Zmiana serwera wpływa także na widoczność w wyszukiwarce, jeżeli zostanie przeprowadzona nieuważnie. Kolejność czynności opisałem w tekście o tym, jak przeprowadzić migrację strony bez utraty pozycji w Google.
Radzę też nie wybierać pakietu, którego limity ledwie pokrywają obecne zużycie. Zapas w liczbie procesów i pamięci jest potrzebny na dni, w których ruch jest większy niż zwykle, czyli dokładnie wtedy, gdy awaria kosztuje najwięcej.
Najczęstsze pytania
Czy nielimitowany transfer oznacza, że strona obsłuży dowolny ruch?
Nie. Transfer opisuje wyłącznie ilość przesłanych danych. O tym, ilu odwiedzających strona obsłuży w jednej chwili, decydują limity procesora, pamięci i jednoczesnych procesów, które obowiązują niezależnie od transferu.
Ile jednoczesnych procesów potrzebuje strona firmowa?
Nie ma jednej właściwej liczby, ponieważ zależy to od szybkości strony. Sprawna witryna z pamięcią podręczną zwalnia proces po ułamku sekundy i poradzi sobie przy niskim limicie. Najpewniejszą odpowiedź dają wykresy z obecnego konta: jeżeli zużycie w godzinach szczytu nie zbliża się do limitu, pakiet jest wystarczający.
Czym różni się limit pamięci konta od ustawienia memory_limit?
Limit pamięci konta dotyczy sumy wszystkich procesów działających w danej chwili. Ustawienie memory_limit dotyczy jednego skryptu. Pierwszy wynika z pakietu i zmienia się go zwykle tylko przez zmianę pakietu, drugie można często ustawić samodzielnie w panelu w granicach wyznaczonych przez dostawcę.
Dlaczego konto nie przyjmuje plików, skoro jest wolne miejsce?
Najczęściej wyczerpał się limit liczby plików. Wlicza się do niego każdy plik i katalog, także wiadomości pocztowe przechowywane na serwerze. Aktualną liczbę plików i jej limit pokazują statystyki konta w panelu hostingu.
Czy błąd 508 oznacza awarię serwera?
Nie. Oznacza, że konto osiągnęło limit jednoczesnych połączeń i serwer odmówił przyjęcia kolejnego. Serwer działa prawidłowo, a strona wróci do pracy, gdy część połączeń się zakończy. Jeżeli błąd się powtarza, trzeba ustalić jego źródło w narzędziu „Resource Usage”.
Czy dostawca może zawiesić konto za przekraczanie limitów?
Zależy to od regulaminu konkretnej usługi. Wielu dostawców najpierw spowalnia konto i wysyła ostrzeżenie, a zawieszenie stosuje przy powtarzającym się lub bardzo dużym obciążeniu. Dlatego zapisy o skutkach przekroczenia limitów trzeba przeczytać przed zakupem, a na ostrzeżenia odpowiadać bez zwłoki.
Czy przejście na serwer VPS rozwiązuje problem limitów?
Zmienia ich charakter. Na serwerze VPS zasoby są przydzielone jednemu klientowi, ale nadal są skończone, a do tego dochodzi obowiązek administrowania serwerem albo wykupienia takiej opieki. Dla strony z usterką po stronie wtyczek lub bazy danych sama zmiana rodzaju usługi nie będzie naprawą.
Brak czasu albo ochoty, żeby zająć się tym samodzielnie?
Czytanie specyfikacji, regulaminów i wykresów zużycia nie jest zajęciem, na które każdy właściciel firmy ma czas, i jest to w pełni zrozumiałe. Mogę zająć się tym od początku do końca: sprawdzę, ile zasobów strona naprawdę zużywa, ustalę, który limit jest przekraczany i z jakiego powodu, uporządkuję konto i ustawienia PHP, a jeżeli okaże się to potrzebne, porównam oferty, wskażę odpowiedni pakiet i przeprowadzę przeniesienie strony tak, żeby nie ucierpiała jej widoczność w wyszukiwarce.
Wystarczy zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na adres info@lukaszwudyka.pl i w kilku zdaniach opisać, co dzieje się ze stroną lub przed jakim wyborem stoi firma. Odpowiem, co można zrobić i od czego najlepiej zacząć.
