W raporcie pojawia się kilkaset nowych odnośników z witryn, których nazwy nic nie mówią: zagraniczne katalogi, strony z przypadkowymi zlepkami tekstu, fora w obcych językach. Właściciel firmy widzi to pierwszy raz i zadaje sobie pytanie, czy ktoś próbuje zaszkodzić jego stronie i czy Google za to ukarze. To naturalna obawa, ale w większości przypadków odpowiedź jest spokojniejsza, niż się wydaje.
Ten tekst jest instrukcją dla osób, które prowadzą firmową stronę i same zaglądają do Google Search Console albo dostały niepokojący raport z zewnętrznego narzędzia. Nie wymaga wiedzy technicznej, wystarczy dostęp do konta Search Console i arkusz kalkulacyjny.
Po lekturze czytelnik będzie umiał pobrać listę linków, ocenić, skąd się wzięły, rozpoznać trzy sytuacje, w których trzeba działać, oraz przeprowadzić całą reakcję: od prośby o usunięcie odnośnika po plik zrzeczenia się linków. Będzie też wiedział, kiedy najlepszą decyzją jest nic nie robić.
Po czym poznać, że przyrost linków jest naprawdę nietypowy?
Sam wzrost liczby odnośników nie jest jeszcze problemem. Linki przybywają każdej stronie, która istnieje w sieci dłużej niż kilka miesięcy, a duża część z nich powstaje bez udziału właściciela. Niepokój budzi dopiero połączenie tempa z jakością: dużo nowych odnośników w krótkim czasie i jednocześnie z miejsc, które wyglądają na stworzone wyłącznie po to, żeby linkować.
Sygnał zwykle przychodzi z jednego z trzech miejsc. Pierwszym jest raport „Linki” w Google Search Console, gdzie rośnie liczba przy nagłówku „Linki zewnętrzne” albo na liście pojawiają się nieznane domeny. Drugim jest płatne narzędzie do analizy linków, które wysyła powiadomienie o nowych domenach. Trzecim bywa wiadomość od nieznajomego nadawcy z informacją, że strona „ma toksyczne linki” i ofertą ich usunięcia.
Każde z tych źródeł trzeba czytać inaczej. Search Console pokazuje to, co Google rzeczywiście zna, ale według dokumentacji raport zawiera linki znalezione w dłuższym okresie, więc część z nich mogła już zniknąć. Zewnętrzne narzędzia mają własne roboty i własne oceny „szkodliwości”, które nie są ocenami Google. Wiadomości z ofertą usunięcia linków za opłatą najczęściej są zwykłą próbą sprzedaży albo wymuszenia i nie należy na nie odpowiadać.
Za nietypowy uznaję przyrost, który spełnia co najmniej dwa z poniższych warunków:
- w ciągu kilku tygodni przybyło więcej domen linkujących niż przez kilka poprzednich miesięcy razem,
- nowe domeny nie mają nic wspólnego z branżą, językiem ani regionem działania firmy,
- w tekstach odnośników powtarza się jedna fraza sprzedażowa albo słowa, których na stronie nigdy nie było, na przykład nazwy leków, gier losowych lub treści dla dorosłych,
- odnośniki prowadzą do podstron, których właściciel nie rozpoznaje.
Ostatni warunek jest najważniejszy, bo może oznaczać włamanie na stronę, a nie kłopot z linkami. Wracam do niego w dalszej części.
Skąd biorą się podejrzane linki do firmowej strony?
Zanim zapadnie decyzja, trzeba ustalić przyczynę. Od niej zależy wszystko: ten sam wykres może oznaczać sytuację całkowicie obojętną albo taką, która wymaga pracy na kilka tygodni. W praktyce spotykam sześć źródeł.
Automatyczny spam, który trafia do każdego
Najczęstsza przyczyna. W sieci działają tysiące witryn, które kopiują fragmenty cudzych stron, wyniki wyszukiwania albo listy adresów i publikują je automatycznie. Odnośnik do firmowej strony trafia tam przypadkiem, razem z setkami innych. Nikt go nie zamawiał i nikt nie celował w konkretną firmę.
Działania własne albo zlecone agencji
Druga przyczyna jest mniej wygodna. Nowe linki mogły powstać na zamówienie: jako pakiet wpisów w katalogach, artykuły sponsorowane bez oznaczenia, wymiana odnośników albo zakup na platformie. Czasem zleca je wykonawca, a właściciel dowiaduje się o tym dopiero z raportu.
Włamanie na stronę
Po przejęciu witryny włamywacz często dodaje do niej ukryte podstrony z reklamą obcych produktów, a następnie kieruje do nich odnośniki z innych przejętych serwisów. W raporcie wygląda to jak nagły przyrost linków, ale prowadzą one do adresów, których właściciel nigdy nie tworzył.
Jedna witryna, która linkuje z każdej podstrony
Partner handlowy, wykonawca strony albo lokalny portal umieszcza odnośnik w stopce lub w bocznej kolumnie. Jeżeli jego serwis ma kilka tysięcy podstron, w raporcie przybywa kilka tysięcy linków z jednej domeny. To wygląda groźnie, a jest zupełnie zwyczajne.
Historia domeny albo przekierowanie starego adresu
Jeżeli domena została kupiona z drugiej ręki albo niedawno przekierowano na stronę inny, starszy adres, razem z nim przychodzą jego dawne linki. Raport pokaże je jako odnośniki do obecnej witryny.
Celowe działanie konkurencji
Zdarza się, ale znacznie rzadziej, niż się powszechnie sądzi. Google podaje w dokumentacji, że dokłada wszelkich starań, aby działania w witrynach zewnętrznych nie powodowały obniżenia pozycji innej witryny. Tę przyczynę należy rozważać dopiero po wykluczeniu pięciu poprzednich.
Jak pobrać pełną listę linków z Google Search Console?
Ocena „na oko” z ekranu raportu nie wystarczy, bo tabele w panelu są ograniczone do 1000 wierszy. Do pracy potrzebny jest plik z wyeksportowanymi danymi. Eksport nie wymaga opłaty ani dodatkowych narzędzi.
- Należy zalogować się do Google Search Console i wybrać właściwą usługę z listy w lewym górnym rogu.
- W menu po lewej stronie trzeba kliknąć pozycję „Linki”.
- W prawym górnym rogu raportu znajduje się przycisk „Wyeksportuj linki zewnętrzne”. Po kliknięciu pojawiają się dwa zbiory danych.
- Wybiera się „Najnowsze linki”. Według dokumentacji są to najnowsze wykryte linki do witryny, maksymalnie 100 tys. wierszy, posortowane według daty wykrycia.
- Jako format wygodnie jest wskazać Arkusz Google albo plik CSV, który otworzy każdy arkusz kalkulacyjny.
- Osobno warto pobrać tabelę „Witryny z największą liczbą linków przychodzących”: po kliknięciu „Więcej” pod tabelą pojawia się przycisk pobierania całej listy domen.
Zbiór „Więcej przykładowych linków” przydaje się głównie dużym serwisom, do których prowadzą odnośniki z ponad 100 000 stron. Dla typowej strony firmowej wystarczy zbiór „Najnowsze linki”, bo to on odpowiada na pytanie, co przybyło ostatnio.
Dane z raportu mają kilka ograniczeń, o których trzeba wiedzieć przed wyciąganiem wniosków. Raport nie jest pełną listą wszystkich linków, tylko próbką, która ma pokazać ogólny obraz. Nie określa, czy odnośnik ma atrybut nofollow. Domeny są grupowane według domeny głównej, więc adres z subdomeny pojawi się pod nazwą domeny nadrzędnej.
Kto korzysta z płatnego narzędzia do analizy linków, może pobrać listę także stamtąd i porównać obie. Rozstrzygające są jednak dane z Search Console, ponieważ pokazują to, co widzi sama wyszukiwarka.
Jak ocenić, które linki są rzeczywiście podejrzane?
Pobrany plik trzeba uporządkować. Praca na poziomie pojedynczych adresów nie ma sensu, ocenia się domeny. Jeżeli lista liczy kilkaset pozycji, przegląd zajmuje godzinę lub dwie.
- W arkuszu należy posortować wiersze według kolumny z datą, od najnowszych, i zaznaczyć okres, w którym nastąpił przyrost.
- Z adresów stron linkujących wyodrębnia się nazwy domen i usuwa powtórzenia, tak aby powstała lista unikalnych domen z nowego okresu.
- Obok każdej domeny dodaje się kolumnę „Ocena” z trzema możliwymi wartościami: znana, obojętna, do wyjaśnienia.
- Domeny, które właściciel rozpoznaje (partnerzy, media, katalogi, do których sam dodał wpis), dostają ocenę „znana”.
- Pozostałe trzeba otworzyć w przeglądarce, najlepiej w oknie prywatnym i z aktualnym programem antywirusowym, i obejrzeć stronę, na której znajduje się odnośnik.
- Na końcu należy wrócić do raportu „Linki”, otworzyć tabelę „Najczęściej linkowane strony” i zaznaczyć każdy adres docelowy, którego nie ma w strukturze własnej strony.
Przy otwieraniu nieznanych domen radzę zachować ostrożność: niczego nie pobierać, nie klikać w pojawiające się okna i nie podawać żadnych danych. Część takich witryn rozsyła złośliwe oprogramowanie. Jeżeli przeglądarka wyświetla ostrzeżenie o niebezpiecznej stronie, nie należy go omijać, a domenę wystarczy od razu oznaczyć jako „do wyjaśnienia”.
Cechy linku, który można uznać za zwykły szum
Strona linkująca jest automatycznie złożonym zlepkiem adresów lub skopiowanych fragmentów tekstu. Odnośnik do firmy stoi obok setek innych, niezwiązanych ze sobą. Tekstem linku jest sam adres, nazwa firmy albo tytuł podstrony. Nic nie wskazuje, że ktoś chciał w ten sposób poprawić pozycję strony na konkretną frazę.
Cechy linku, który wymaga wyjaśnienia
Tekst odnośnika jest dokładną frazą sprzedażową, powtarzaną na wielu domenach w identycznym brzmieniu. Linki pochodzą z grupy podobnych do siebie witryn, które wyglądają na jedną sieć. Odnośnik znajduje się w artykule napisanym specjalnie pod firmę, którego nikt w firmie nie zamawiał albo zamawiał wykonawca. Wreszcie: link prowadzi do podstrony, której właściciel nie zna.
Tabela „Tekst z największą liczbą linków przychodzących” w raporcie „Linki” pomaga ocenić drugą grupę. Dokumentacja Google zaleca sprawdzenie, czy tekst linku jest zgodny z oczekiwaniami i nie zawiera spamu. Jeżeli na czele listy stoją nazwa firmy i adres strony, obraz jest zdrowy. Jeżeli nagle pojawiły się tam obce słowa, trzeba ustalić, do jakich podstron prowadzą. Szerszą metodę oceny opisałem w tekście o tym, jak samodzielnie ocenić profil linków strony firmowej.
Kto woli nie zajmować się tym samodzielnie, może zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na info@lukaszwudyka.pl, a przejmę sprawę: pobiorę listę linków, ustalę, skąd wziął się przyrost, i powiem wprost, czy cokolwiek trzeba z nim robić.
Czy Google ukarze stronę za cudze linki? Jak to sprawdzić w dwie minuty
Istnieje jedno miejsce, które rozstrzyga, czy linki już zaszkodziły stronie w sposób formalny. Jest nim raport „Ręczne działania”. Ręczne działanie to decyzja pracownika Google, który uznał, że witryna narusza zasady dotyczące spamu. Jeżeli takie działanie zostało podjęte, Google informuje o tym w raporcie oraz w wiadomościach w Search Console.
- W menu Search Console należy rozwinąć sekcję „Bezpieczeństwo i ręczne działania”.
- Trzeba kliknąć „Ręczne działania”. Jeżeli działań nie ma, raport pokazuje zielony znacznik i komunikat o braku problemów.
- W tej samej sekcji otwiera się raport „Problemy dotyczące bezpieczeństwa” i sprawdza, czy Google nie wykryło włamania lub szkodliwych treści.
- Na koniec warto przejrzeć skrzynkę powiadomień pod ikoną dzwonka w prawym górnym rogu panelu.
Jeżeli w raporcie widnieje pozycja „Nienaturalne linki do Twojej witryny”, sprawa jest przesądzona: trzeba działać i opisuję to niżej. Jeżeli raport jest czysty, strona nie została ukarana ręcznie, a dalsze kroki zależą od przyczyny przyrostu.
Trzeba uczciwie dodać, że poza ręcznymi działaniami istnieją oceny automatyczne, o których Google nie powiadamia. Dokumentacja mówi jednak, że wyszukiwarka najczęściej nie potrzebuje pomocy w określaniu, które linki są zaufane, i że w przypadku większości witryn korzystanie z narzędzia do zrzekania się linków nie jest konieczne. W innym miejscu Google wskazuje, że zazwyczaj ignoruje linki znajdujące się w znanych witrynach rozsyłających spam.
Zignorować czy reagować? Jak podjąć decyzję
Po trzech wcześniejszych czynnościach właściciel strony ma komplet informacji: listę nowych domen z ocenami, wiedzę o tym, czy ktoś w firmie lub poza nią zamawiał linki, oraz stan raportów „Ręczne działania” i „Problemy dotyczące bezpieczeństwa”. Na tej podstawie decyzja jest prosta.
Kiedy można przyrost zostawić w spokoju
Przyrost można zignorować, gdy jednocześnie zachodzą wszystkie poniższe okoliczności:
- raport „Ręczne działania” nie pokazuje żadnych problemów,
- nikt w firmie ani żaden wykonawca nie zamawiał i nie kupował linków,
- nowe odnośniki mają cechy zwykłego szumu i prowadzą do istniejących, znanych podstron,
- ruch z wyszukiwarki i pozycje nie zmieniły się w sposób, który zbiegałby się w czasie z przyrostem.
W takiej sytuacji najlepszym działaniem jest zapisanie daty i liczby nowych domen w notatce oraz ponowne sprawdzenie raportów za dwa do czterech tygodni. Nie trzeba niczego zgłaszać ani przesyłać. To nie jest zaniedbanie, tylko postępowanie zgodne z tym, co zaleca sama dokumentacja Google.
Kiedy trzeba działać
Reakcja jest potrzebna w trzech sytuacjach. Pierwsza: w raporcie jest ręczne działanie z powodu linków. Druga: nowe odnośniki są skutkiem własnych lub zleconych działań, które naruszają zasady Google, i jest ich wiele. Trzecia: linki prowadzą do podstron, których właściciel nie tworzył, albo raport bezpieczeństwa pokazuje problem.
Dokumentacja narzędzia do zrzekania się linków ujmuje to jako dwa warunki, które muszą być spełnione łącznie: do witryny prowadzi wiele linków spamerskich, sztucznych lub niskiej jakości, a z ich powodu zostały lub mogą zostać podjęte ręczne działania. Sam pierwszy warunek nie wystarcza.
Linki prowadzą do nieznanych podstron
To sytuacja najpilniejsza i nie dotyczy linków, tylko bezpieczeństwa. Należy otworzyć kilka zaznaczonych adresów docelowych w przeglądarce. Jeżeli wyświetla się strona błędu 404, podstrona nie istnieje i odnośnik prowadzi donikąd. Takich adresów nie trzeba przekierowywać ani w żaden sposób obsługiwać.
Jeżeli pod adresem wyświetla się obca treść, na przykład oferta sklepu, którego firma nie prowadzi, strona została najprawdopodobniej przejęta. Dodatkowym testem jest wpisanie w wyszukiwarce Google polecenia site:nazwadomeny.pl i przejrzenie wyników pod kątem obcych tytułów. Dalsze postępowanie, czyli zmianę haseł, przywrócenie kopii i czyszczenie plików, opisałem w tekście o zainfekowanej stronie na WordPressie. Dopóki włamanie nie zostanie usunięte, zajmowanie się linkami nie ma sensu.
Linki są skutkiem własnych albo zleconych działań
Najpierw trzeba ustalić fakty. Wykonawcę należy poprosić na piśmie o pełną listę adresów, pod którymi umieścił odnośniki, wraz z informacją, które z nich były opłacone. Jeżeli współpraca trwa, zleca się wstrzymanie dalszych publikacji tego typu do czasu wyjaśnienia.
Następnie odnośniki, które naruszają zasady, powinny zostać usunięte u źródła albo oznaczone. Google dopuszcza dwa rozwiązania: usunięcie linku lub zablokowanie przekazywania rankingu przez dodanie atrybutu, na przykład rel="nofollow" lub rel="sponsored". Wykonawca, który linki zamieszczał, zwykle ma do nich dostęp i może to zrobić najszybciej.
W raporcie jest ręczne działanie
Tutaj kolejność wyznacza dokumentacja Google i nie warto jej skracać. Najpierw pobiera się listę linków, potem wyszukuje te, które naruszają zasady, następnie prosi właścicieli witryn o ich usunięcie, a dopiero odnośniki, których nie udało się usunąć, trafiają do pliku zrzeczenia. Na końcu w raporcie „Ręczne działania” klika się „Poproś o sprawdzenie”.
Google wprost ostrzega, że dodanie wszystkich linków do pliku bez próby ich usunięcia nie zostanie uznane za dobrą wolę i może skutkować odrzuceniem prośby. Dlatego próby kontaktu trzeba udokumentować.
Jak poprosić właściciela obcej witryny o usunięcie linku?
Dane kontaktowe znajdują się zwykle w zakładce z kontaktem, w stopce albo w regulaminie serwisu. Jeżeli ich brak, można napisać do firmy hostingowej, której nazwę podają publiczne bazy informacji o domenach. Wiadomość powinna być krótka, uprzejma i konkretna.
Przykładowa treść, którą wystarczy uzupełnić o własne dane:
Dzień dobry, jestem właścicielem strony [adres strony]. Pod adresem [adres podstrony z linkiem] znajduje się odnośnik do mojej witryny, który nie został przeze mnie zamówiony. Uprzejmie proszę o jego usunięcie albo o dodanie do niego atrybutu rel=”nofollow”. Będę wdzięczny za krótkie potwierdzenie. Z poważaniem, [imię i nazwisko, firma].
Każdą wysłaną prośbę należy zapisać w arkuszu: domena, data wysyłki, adres, na który wysłano wiadomość, i odpowiedź. Po około dwóch tygodniach bez reakcji można wysłać jedno przypomnienie. Więcej prób nie ma sensu, bo automatycznie tworzone witryny zwykle nie mają nikogo, kto czyta pocztę.
Dwóch rzeczy stanowczo odradzam. Pierwszą jest płacenie za usunięcie odnośnika: jeśli ktoś żąda opłaty, domena trafia po prostu do pliku zrzeczenia. Drugą jest grożenie pozwem w pierwszej wiadomości, bo utrudnia to polubowne załatwienie sprawy, a w razie rzeczywistego sporu prawnego i tak potrzebna jest ocena prawnika.
Jak przygotować i przesłać plik zrzeczenia się linków?
Narzędzie do zrzekania się linków, znane też pod angielską nazwą Disavow, pozwala poprosić Google o nieuwzględnianie wskazanych odnośników. Jest to narzędzie dla zaawansowanych i źle użyte może zaszkodzić: jeżeli do pliku trafią wartościowe domeny, strona straci ich wsparcie. Dlatego na listę wpisuje się wyłącznie domeny ocenione jako naruszające zasady, a nie wszystko, co wygląda obco.
Wymagania wobec pliku są ściśle określone w dokumentacji:
- plik tekstowy z rozszerzeniem .txt, w kodowaniu UTF-8 lub 7-bitowym ASCII,
- w każdym wierszu jeden adres URL albo jedna domena poprzedzona przedrostkiem
domain:, - wiersze zaczynające się od znaku # są komentarzami i Google je pomija,
- najwyżej 100 tys. wierszy i 2 MB,
- nie można zrzec się całego katalogu, tylko konkretnej strony albo całej domeny.
Przykładowy plik wygląda tak:
# Domeny bez odpowiedzi na prośbę o usunięcie linku domain:przykladowy-spam.com domain:siec-katalogow.net # Pojedyncza strona https://przyklad.org/artykul-z-linkiem.html
Gdy z jednej domeny prowadzi wiele odnośników, wygodniej i bezpieczniej jest użyć przedrostka domain:, niż wypisywać każdy adres osobno. Plik najlepiej przygotować w zwykłym edytorze tekstu, na przykład w Notatniku, a nie w programie do pisania dokumentów, który dodaje własne formatowanie.
- Należy otworzyć stronę narzędzia do zrzekania się linków. Nie ma go w menu Search Console, prowadzi do niego odnośnik ze strony pomocy Google o zrzekaniu się linków.
- Z listy wybiera się usługę. Jeżeli dla tej usługi istnieje już lista, narzędzie pokaże jej podsumowanie.
- Przed przesłaniem nowego pliku trzeba pobrać i zachować dotychczasową listę, jeżeli istnieje. Nowa lista zastępuje starą w całości, więc dawne wpisy muszą znaleźć się także w nowym pliku.
- Klika się przycisk przesyłania listy i wskazuje plik na dysku komputera.
- Jeżeli plik zawiera błędy, narzędzie od razu wyświetli ich wykaz, a poprzednia lista pozostanie bez zmian. Po poprawieniu pliku przesyła się go ponownie.
Listę może przesłać tylko właściciel usługi, nie użytkownik z ograniczonym dostępem. Dokumentacja zastrzega, że narzędzie nie obsługuje usług domeny. Jeżeli witryna ma osobne usługi dla adresów http i https, do każdej trzeba przesłać osobną listę. Lista obejmuje wybraną usługę i jej usługi podrzędne.
Po przesłaniu nic nie zmienia się od razu. Google podaje, że lista może zostać uwzględniona dopiero za kilka tygodni, w miarę ponownego odwiedzania stron przez robota. Odnośniki, których się zrzeczono, nadal będą widoczne w raporcie „Linki” i jest to zachowanie prawidłowe. Samo narzędzie i jego ograniczenia omówiłem szerzej w tekście o szkodliwych linkach i narzędziu Disavow.
Jak napisać prośbę o ponowne sprawdzenie?
Ten krok dotyczy wyłącznie stron z ręcznym działaniem. W raporcie „Ręczne działania” klika się „Poproś o sprawdzenie” i w polu tekstowym opisuje wykonaną pracę. Według Google dobra prośba dokładnie omawia problem, opisuje podjęte działania i dokumentuje ich wyniki.
W praktyce wystarczy kilka rzeczowych zdań: skąd wzięły się linki, ile domen udało się usunąć po kontakcie z właścicielami, ile próśb pozostało bez odpowiedzi i trafiło do pliku zrzeczenia oraz co zmieniono, aby sytuacja się nie powtórzyła. Do prośby warto dołączyć odnośnik do arkusza z rejestrem kontaktów, udostępnionego do odczytu.
Rozpatrzenie trwa od kilku dni do kilku tygodni, a w sprawach związanych z linkami może potrwać dłużej. Google prosi, aby nie wysyłać kolejnej prośby przed otrzymaniem decyzji w sprawie poprzedniej.
Po czym poznać, że sytuacja jest opanowana, i co zrobić, gdy nie jest?
Miarą nie jest liczba linków w raporcie. Ona może dalej rosnąć, a zrzeczone odnośniki z niej nie znikają. Liczą się trzy inne obserwacje, które należy powtarzać co kilka tygodni.
Pierwsza: raport „Ręczne działania” pozostaje czysty albo, po prośbie o sprawdzenie, przychodzi wiadomość o wycofaniu działania. Druga: raport „Problemy dotyczące bezpieczeństwa” nie pokazuje zgłoszeń, a polecenie site: nie zwraca obcych podstron. Trzecia: liczba kliknięć i wyświetleń w raporcie skuteczności w Search Console utrzymuje się na dotychczasowym poziomie albo wraca do niego.
Prośba o sprawdzenie została odrzucona
Odrzucenie oznacza zwykle, że Google nadal widzi zbyt wiele linków naruszających zasady. Trzeba pobrać świeży eksport, ponownie przejrzeć domeny, tym razem surowiej, uzupełnić rejestr próśb i plik zrzeczenia, a dopiero potem wysłać nową prośbę z opisem dodatkowych działań.
Ruch spadł, choć raporty są czyste
Wtedy przyczyna najpewniej leży gdzie indziej. Zbieżność w czasie z przyrostem linków bywa przypadkowa: spadek mogła wywołać zmiana na stronie, problem techniczny, sezonowość albo aktualizacja sposobu oceniania wyników przez Google. Listę rzeczy do sprawdzenia w takiej sytuacji zawiera tekst o tym, co sprawdzić, gdy strona zniknęła z Google.
Spamerskie linki wciąż przybywają
Jeżeli przyczyną jest automatyczny spam, a raporty pozostają czyste, kolejne fale traktuje się tak samo jak pierwszą: notatka i kontrola po kilku tygodniach. Nie ma potrzeby dopisywania każdej nowej domeny do pliku. Jeżeli linki prowadzą do obcych podstron i pojawiają się nowe adresy, oznacza to, że włamanie nie zostało w pełni usunięte.
Jakich błędów unikać przy podejrzanych linkach?
Większość szkód, które widzę w takich sprawach, nie wynika z samych linków, tylko z pochopnej reakcji na nie. Poniżej najczęstsze pomyłki.
- Zrzekanie się wszystkich nieznanych domen „na wszelki wypadek”. Razem ze spamem na listę trafiają wtedy wartościowe odnośniki, a ich utrata może obniżyć pozycje.
- Opieranie się wyłącznie na wskaźniku „toksyczności” z płatnego narzędzia. To szacunek producenta programu, a nie ocena Google.
- Przesłanie nowego pliku bez wpisów z poprzedniego. Nowa lista zastępuje starą, więc dawne zrzeczenia przestają obowiązywać.
- Płacenie nieznanym nadawcom za „usunięcie toksycznych linków”. Zdarza się, że te same osoby wcześniej je utworzyły.
- Odpowiadanie tym samym, czyli kierowanie spamerskich linków do konkurencji. Jest to sprzeczne z zasadami Google, nieuczciwe i może rodzić odpowiedzialność prawną.
- Pomijanie adresów docelowych. Kto patrzy tylko na domeny linkujące, może przeoczyć włamanie.
- Zmienianie adresów podstron albo całej domeny w nadziei na „ucieczkę” od linków. Taka operacja niesie znacznie większe ryzyko niż sam spam.
Uważam, że najlepszą ochroną jest zwykła systematyczność: zaglądanie do raportu „Linki” raz w miesiącu i krótka notatka o tym, co się zmieniło. Kto zna swój zwykły stan, od razu widzi odstępstwo i nie reaguje nerwowo na każdą nową domenę.
Najczęstsze pytania
Czy konkurencja może zaszkodzić stronie, kierując do niej spamerskie linki?
Jest to możliwe w teorii, ale w praktyce rzadko skuteczne. Google deklaruje, że stara się, aby działania w witrynach zewnętrznych nie obniżały pozycji innej witryny, i zazwyczaj pomija linki ze znanych źródeł spamu. Jeżeli raport „Ręczne działania” jest czysty, a ruch się nie zmienił, nie ma podstaw, by zakładać szkodę.
Po jakim czasie zrzeczenie się linków zaczyna działać?
Dokumentacja mówi o kilku tygodniach od poprawnego przesłania pliku. Google musi ponownie odwiedzić strony, na których znajdują się odnośniki, i dopiero wtedy uwzględnia listę. Nie ma komunikatu, który potwierdzałby zakończenie tego procesu.
Czy zrzeczone linki znikną z raportu w Search Console?
Nie. Google zaznacza, że linki, których właściciel się zrzekł, nadal są widoczne w raporcie „Linki”. Ich obecność na liście nie oznacza, że plik nie zadziałał.
Czy można cofnąć zrzeczenie się linków?
Tak. Aby wycofać pojedyncze wpisy, przesyła się nowy plik bez nich, który zastąpi poprzedni. Aby usunąć całą listę, w narzędziu wybiera się usługę i klika „Anuluj ignorowane linki”. W obu przypadkach zmiana zostanie uwzględniona po kilku tygodniach.
Czy linki z atrybutem nofollow też trzeba oceniać?
Raport „Linki” nie pokazuje, czy odnośnik ma taki atrybut, więc w eksporcie znajdują się oba rodzaje. Atrybut nofollow jest dla Google informacją, że link nie powinien przekazywać rankingu, dlatego takie odnośniki nie są powodem do zrzeczenia. Informację o atrybucie można odczytać w kodzie strony linkującej albo w zewnętrznym narzędziu.
Co zrobić, gdy linków jest kilkadziesiąt tysięcy z jednej domeny?
Najpierw trzeba sprawdzić, czyja to domena. Bardzo często jest to serwis partnera albo wykonawcy z odnośnikiem w stopce, co nie wymaga żadnej reakcji. Jeżeli domena jest obca i ma cechy sieci spamerskiej, ocenia się ją jak każdą inną, a w razie potrzeby wpisuje do pliku jednym wierszem z przedrostkiem domain:.
Czy przyrost linków trzeba zgłosić do Google?
Nie ma takiego obowiązku ani formularza przeznaczonego do tego celu. Jedynym oficjalnym sposobem poinformowania Google o niechcianych odnośnikach jest narzędzie do zrzekania się linków, a stosuje się je tylko w sytuacjach opisanych wyżej.
Brak czasu albo ochoty, żeby zająć się tym samodzielnie?
Przegląd kilkuset obcych domen, korespondencja z ich właścicielami i przygotowanie pliku, w którym jedna pomyłka kosztuje utratę dobrych odnośników, to zajęcie, na które nie każdy chce poświęcać wieczory. Rozumiem to dobrze. Mogę przejść całą drogę za właściciela strony: pobrać i uporządkować dane, ustalić przyczynę przyrostu, sprawdzić, czy witryna jest bezpieczna, rozdzielić linki obojętne od spornych, wysłać prośby o usunięcie, przygotować plik zrzeczenia, a jeżeli trzeba, także prośbę o ponowne sprawdzenie.
Na końcu przekazuję krótkie podsumowanie prostym językiem: co znalazłem, co zrobiłem i czego pilnować dalej. Bardzo często okazuje się, że nie trzeba robić nic, i wtedy mówię to wprost. Wystarczy zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na adres info@lukaszwudyka.pl.
