Profil linków strony firmowej. Jak ocenić go samodzielnie w pół godziny?

Linki prowadzące do strony firmowej z innych serwisów są jednym z sygnałów, po których Google ocenia, czy witryna zasługuje na zaufanie. Właściciel firmy zwykle nie wie, ile takich linków istnieje, skąd pochodzą i czy ktoś kiedyś nie pozyskał ich w sposób, który dziś może szkodzić. Tę wiedzę da się zdobyć samodzielnie, bez płatnych programów i bez znajomości kodu.

Wystarczy do tego Google Search Console, czyli panel, który Google udostępnia właścicielom witryn bez opłat. Jest w nim raport „Linki”, a w nim trzy zestawienia, z których w pół godziny można odczytać najważniejsze rzeczy: kto linkuje, do których podstron i jakimi słowami.

Ta instrukcja prowadzi przez całą ocenę po kolei. Po lekturze właściciel firmy będzie umiał otworzyć raport, wyeksportować listę linków, odróżnić odnośniki naturalne od podejrzanych, rozpoznać sytuację, w której trzeba działać, i taką, w której najlepiej niczego nie ruszać.

Czym jest profil linków i po czym poznać, że wymaga uwagi?

Profil linków to całość odnośników, które prowadzą do danej witryny z innych miejsc w sieci. Składają się na niego trzy rzeczy: witryny, z których linki pochodzą, podstrony, do których prowadzą, oraz tekst, w który trzeba kliknąć, żeby przejść dalej. Ten tekst nazywa się kotwicą albo tekstem linku.

W dokumentacji Google funkcjonuje też pojęcie linku przychodzącego. Jest to link na stronie w innej witrynie, który prowadzi do strony w witrynie właściciela. Linki wewnętrzne, czyli te między podstronami tego samego serwisu, są osobnym tematem i w ocenie profilu pełnią rolę pomocniczą.

Zdrowy profil małej firmy wygląda zwyczajnie. Linkują do niej partnerzy, dostawcy, lokalne serwisy, katalogi branżowe, czasem media i klienci. Większość odnośników zawiera nazwę firmy albo adres strony, a prowadzą one do strony głównej i kilku najważniejszych podstron.

Sygnały, że profil trzeba obejrzeć dokładniej

Ocenę warto wykonać zawsze po przejęciu strony od poprzedniego wykonawcy, po zakończeniu współpracy z firmą, która zajmowała się pozycjonowaniem, oraz po zakupie domeny z historią. W każdym z tych przypadków właściciel odpowiada za linki, których sam nie zdobywał.

Drugą grupą sygnałów są zdarzenia w samym panelu. Należą do nich wiadomość od Google o ręcznym działaniu, nagły przyrost linków z nieznanych witryn oraz teksty linków, które nie mają nic wspólnego z działalnością firmy. Spadek ruchu z wyszukiwarki sam w sobie nie dowodzi problemu z linkami, bo ma wiele możliwych przyczyn, ale jest dobrym powodem, żeby przy okazji zajrzeć także tutaj.

Jak przygotować się do oceny i otworzyć raport „Linki”?

Potrzebny jest dostęp do Google Search Console dla ocenianej witryny. Jeżeli witryna nie została jeszcze dodana do panelu, trzeba to zrobić i potwierdzić prawo własności. Dane o linkach pojawiają się w nowej usłudze dopiero po pewnym czasie, więc ocena w dniu założenia konta nie będzie możliwa.

Przydaje się też arkusz kalkulacyjny, na przykład Arkusze Google, oraz kartka na notatki. Cała praca polega na przeglądaniu trzech list i zapisywaniu spostrzeżeń, dlatego dobrze od początku mieć miejsce, w którym będą trafiać podejrzane domeny i pytania do wyjaśnienia.

1. Należy zalogować się do Google Search Console na konto, które ma dostęp do witryny.
2. W lewym górnym rogu, na liście usług, wybiera się właściwą witrynę. Przy kilku usługach dla tej samej domeny najlepiej pracować na tej, która obejmuje całą domenę.
3. W menu po lewej stronie, w jego dolnej części, trzeba kliknąć pozycję „Linki”.
4. Po otwarciu raportu widać dwie części: „Linki zewnętrzne” oraz „Linki wewnętrzne”. Do oceny profilu służy pierwsza z nich.
5. Nad sekcją linków zewnętrznych podana jest łączna liczba znanych Google linków. Tę liczbę warto od razu zanotować, bo posłuży do porównań przy kolejnych przeglądach.

Według pomocy Search Console w części zewnętrznej raport pokazuje trzy główne zestawienia: „Najczęściej linkowane strony”, „Witryny z największą liczbą linków przychodzących” oraz „Tekst z największą liczbą linków przychodzących”. W samym panelu nagłówki bywają zapisane nieco krócej, ale kolejność i znaczenie pozostają takie same.

Co trzeba wiedzieć o danych, zanim zacznie się wyciągać wnioski?

Raport nie jest pełnym spisem linków. Google zaznacza w dokumentacji, że przedstawia on przykładowe linki, które mają pomóc zrozumieć ogólny profil witryny. Każda tabela na ekranie jest ograniczona do 1000 wierszy, więc przy dużych serwisach widać tylko część obrazu.

Druga rzecz to grupowanie. Pod słowem „witryna” kryje się w tym raporcie domena główna. Adresy z przedrostkiem www i bez niego, z protokołem http i https oraz subdomeny są liczone razem, jako jedna pozycja.

Trzecia rzecz dotyczy aktualności. Raport zawiera linki znalezione przez Google w dłuższym okresie, więc część z nich mogła już zniknąć albo strona, na której się znajdowały, przestała istnieć. Raport nie informuje też, czy link ma oznaczenie nofollow. Z tych powodów pojedynczy wiersz nigdy nie jest dowodem, a jedynie wskazówką do sprawdzenia.

Jak rozplanować pół godziny, żeby zdążyć ze wszystkim?

Ocena profilu łatwo zamienia się w wielogodzinne klikanie w kolejne adresy. Żeby tego uniknąć, czas należy podzielić z góry i trzymać się kolejności. Celem nie jest sprawdzenie każdego linku, tylko odpowiedź na pytanie, czy profil wygląda naturalnie i czy coś wymaga reakcji.

1. Pierwsze pięć minut: sprawdzenie raportu „Ręczne działania” oraz zapisanie łącznej liczby linków zewnętrznych.
2. Kolejne dziesięć minut: przegląd zestawienia „Witryny z największą liczbą linków przychodzących” i wypisanie domen, które nie są właścicielowi znane.
3. Następne pięć minut: przegląd zestawienia „Najczęściej linkowane strony” pod kątem adresów usuniętych, zmienionych lub zaskakujących.
4. Kolejne pięć minut: przegląd zestawienia „Tekst z największą liczbą linków przychodzących” i ocena, czy przeważają nazwy firmy i adresy.
5. Ostatnie pięć minut: odwiedzenie kilku wypisanych wcześniej domen, zapisanie wniosków i decyzja, co dalej.

Raport „Ręczne działania” znajduje się w menu po lewej stronie, w grupie „Bezpieczeństwo i ręczne działania”. Od niego należy zacząć, ponieważ rozstrzyga najważniejszą kwestię: czy pracownik Google uznał, że witryna narusza zasady dotyczące spamu. Jeżeli raport nie pokazuje żadnych problemów, dalsza ocena ma charakter porządkowy. Jeżeli widnieje w nim pozycja „Nienaturalne linki do Twojej witryny”, cała reszta tej instrukcji staje się pilna.

Przy większej liczbie linków wygodniej pracować na pliku niż w oknie przeglądarki. W prawym górnym rogu raportu „Linki” znajduje się przycisk eksportu linków zewnętrznych. Dokumentacja opisuje dwa zbiory do pobrania: „Najnowsze linki”, czyli odnośniki posortowane według daty wykrycia, oraz „Więcej przykładowych linków”, czyli próbkę ze wszystkich linków znanych Google. Każdy z nich może liczyć maksymalnie 100 tys. wierszy i da się go zapisać jako plik CSV albo Arkusz Google.

Kto woli nie zajmować się tym samodzielnie, może zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na info@lukaszwudyka.pl. Przejmę wtedy sprawę: przejrzę raport „Linki” i wyeksportowane listy, oddzielę odnośniki naturalne od ryzykownych i przedstawię na piśmie, co zostawić, a czym trzeba się zająć.

Kto linkuje do strony? Jak ocenić listę witryn?

Zestawienie „Witryny z największą liczbą linków przychodzących” jest najważniejszą częścią oceny. Każdy wiersz to jedna domena oraz liczba linków, które z niej prowadzą. Po kliknięciu wiersza panel pokazuje, do których podstron dana domena linkuje, a po kolejnym kliknięciu także adresy stron, na których odnośniki zostały znalezione.

Listę należy przeczytać od góry do dołu i przy każdej pozycji zadać sobie jedno pytanie: czy wiadomo, skąd ten link się wziął. Domeny partnerów, dostawców, portali branżowych, mediów społecznościowych i znanych katalogów można od razu pominąć. Do arkusza trafiają tylko te, których nazwa nic nie mówi.

Na co zwrócić uwagę przy liczbach?

Duża liczba linków z jednej domeny nie musi oznaczać kłopotu. Zwykle wynika z tego, że odnośnik znajduje się w stopce albo w bocznej kolumnie i powtarza się na każdej podstronie tamtego serwisu. Tak bywa na przykład u wykonawcy strony albo u partnera, który wymienia firmę na liście współpracowników.

Uwagę powinna natomiast zwrócić sytuacja, w której wiele nieznanych domen o podobnie brzmiących nazwach linkuje po kilka lub kilkanaście razy. Podobnie należy potraktować domeny z zagranicznymi końcówkami, gdy firma działa wyłącznie lokalnie i nie ma klientów za granicą.

Jak sprawdzić nieznaną domenę?

Z wypisanych domen należy wybrać kilka, najlepiej te z największą liczbą linków, i obejrzeć strony, na których odnośniki się znajdują. Dokładny adres takiej strony widać w panelu po kliknięciu domeny, a potem podstrony docelowej. Jeżeli nazwa domeny budzi obawy co do bezpieczeństwa, lepiej nie otwierać jej wcale i oprzeć ocenę na samym adresie oraz tekście linku.

Podczas oglądania strony źródłowej wystarczy odpowiedzieć na kilka pytań:

• Czy serwis ma jakiś temat i czy ten temat wiąże się z branżą albo miejscowością firmy.
• Czy treść została napisana dla ludzi, czy jest zlepkiem przypadkowych zdań i słów kluczowych.
• Czy link znajduje się w sensownym miejscu, na przykład w opisie firmy lub w artykule, czy na długiej liście odnośników do niezwiązanych ze sobą witryn.
• Czy na stronie widać dane wydawcy, dane kontaktowe albo regulamin.
• Czy tekst linku jest naturalny, czy jest to fraza sprzedażowa wstawiona w środek zdania bez związku z otoczeniem.

Jedna odpowiedź na „nie” niczego nie przesądza. Słabych, przypadkowych stron w sieci jest bardzo dużo i linki z nich trafiają się każdej witrynie. Niepokój powinien budzić dopiero powtarzalny wzór: wiele podobnych serwisów, podobne teksty linków, te same podstrony docelowe.

Jak sprawdzić, czy link ma oznaczenie nofollow lub sponsored?

Raport tego nie pokazuje, więc trzeba to zrobić ręcznie na stronie źródłowej. W przeglądarce Chrome na komputerze należy kliknąć link prawym przyciskiem myszy i wybrać „Zbadaj”. W oknie, które się otworzy, podświetlony zostanie fragment kodu zaczynający się od <a href=. Jeżeli znajduje się w nim zapis rel="nofollow" albo rel="sponsored", link jest oznaczony w sposób, który Google akceptuje także przy odnośnikach płatnych.

Do których podstron prowadzą linki i czy te adresy nadal działają?

Zestawienie „Najczęściej linkowane strony” pokazuje, które adresy w witrynie zbierają najwięcej odnośników z zewnątrz. W typowej firmie na pierwszym miejscu jest strona główna, a za nią oferta, kontakt i kilka wpisów z bloga. Taki układ jest prawidłowy.

W tym zestawieniu szuka się trzech rodzajów niespodzianek. Pierwszą są adresy, które już nie istnieją, na przykład po przebudowie serwisu. Drugą są adresy, których właściciel nie rozpoznaje, co czasem oznacza pozostałość po starej wersji strony, a czasem ślad po włamaniu. Trzecią jest sytuacja, w której prawie wszystkie linki prowadzą do jednej podstrony ofertowej, a strona główna nie ma ich prawie wcale.

1. Należy otworzyć pełną listę w zestawieniu „Najczęściej linkowane strony”.
2. Pierwsze kilkanaście adresów trzeba kolejno wkleić do paska przeglądarki i zobaczyć, co się wyświetla.
3. Jeżeli adres pokazuje właściwą treść, nie wymaga żadnych działań.
4. Jeżeli adres przenosi na inną, odpowiadającą mu podstronę, również wszystko jest w porządku.
5. Jeżeli wyświetla się strona błędu albo strona główna zamiast dawnej treści, adres trafia do arkusza z dopiskiem „do przekierowania”.

Linki prowadzące do nieistniejących podstron to zmarnowana wartość, którą zwykle da się odzyskać jednym przekierowaniem na najbliższy tematycznie adres. Cały sposób postępowania opisałem w osobnym wpisie o tym, co zrobić, gdy linki z zewnątrz prowadzą do usuniętych podstron.

Adresy, których właściciel w ogóle nie kojarzy, a które zawierają obce słowa, nazwy leków, gier losowych albo marek niezwiązanych z firmą, wymagają pilnego sprawdzenia strony pod kątem bezpieczeństwa. To już nie jest sprawa profilu linków, tylko możliwego włamania, i ma pierwszeństwo przed wszystkim innym.

Jakimi słowami inni linkują do firmy?

Zestawienie „Tekst z największą liczbą linków przychodzących” pokazuje najczęstsze teksty, w które trzeba kliknąć, żeby trafić na stronę. Google scala tu powtórzenia niezależnie od wielkości liter. Linki bez tekstu, na przykład umieszczone na grafice, są w raporcie oznaczone jako puste.

W naturalnym profilu przeważają cztery rodzaje tekstów: nazwa firmy, adres strony, nazwisko właściciela oraz zwroty neutralne w rodzaju „strona internetowa” czy „więcej informacji”. Obok nich pojawiają się opisy usług, ale w różnych odmianach i w mniejszej liczbie.

Sygnałem ostrzegawczym jest lista, na której pierwsze miejsca zajmują dokładne frazy sprzedażowe, powtórzone wiele razy w identycznym brzmieniu, na przykład nazwa usługi z nazwą miasta. Ludzie, którzy polecają firmę z własnej woli, rzadko linkują w ten sposób. Taki układ najczęściej oznacza, że ktoś linki zamawiał albo tworzył sam.

Drugim sygnałem są teksty zupełnie obce: w innym języku, z nazwami produktów, których firma nie sprzedaje, albo z treściami dla dorosłych. Zwykle pochodzą z automatycznie tworzonych stron niskiej jakości. Google w większości przypadków samo je pomija, ale warto zanotować, z jakich domen pochodzą, i porównać je z listą podejrzanych witryn.

Które linki naruszają zasady Google, a które są w porządku?

Granicę wyznaczają zasady Google dotyczące spamu. Zgodnie z nimi spamerskie linki to praktyka tworzenia linków do witryny lub z niej głównie w celu manipulowania rankingami w wyszukiwarce. Liczy się więc cel, a nie sam fakt, że link istnieje.

Wśród przykładów Google wymienia między innymi kupowanie lub sprzedawanie linków na potrzeby rankingu, w tym płacenie za linki, oferowanie towarów lub usług za linki i wysyłanie produktu w zamian za opis z odnośnikiem. Na tej samej liście znajdują się wymiana linków na dużą skalę, używanie zautomatyzowanych programów do tworzenia linków, linki z katalogów niskiej jakości, linki w stopkach rozpowszechniane w wielu witrynach oraz komentarze na forach z nasyconym słowami kluczowymi linkiem w podpisie.

Te same zasady mówią wprost, że kupowanie i sprzedawanie linków w celach reklamowych i sponsoringowych jest normalną częścią gospodarki w internecie. Warunkiem jest oznaczenie takiego odnośnika atrybutem rel="nofollow" lub rel="sponsored". Artykuł sponsorowany w lokalnym portalu z tak oznaczonym linkiem nie jest więc naruszeniem.

W porządku są również linki, o które firma po prostu poprosiła: u partnerów, dostawców, organizatorów wydarzeń, w izbie gospodarczej. Uczciwą prośbę o odnośnik opisałem we wpisie o tym, jak pozyskiwać linki od partnerów i dostawców. Podobnie jest z wpisami w rzetelnych spisach firm, pod warunkiem że wybiera się je starannie, o czym szerzej piszę w tekście o tym, jak rozpoznać wartościowe katalogi firm.

W praktyce pomaga prosty podział na trzy grupy. Do pierwszej trafiają linki znane i naturalne. Do drugiej linki słabe, przypadkowe, z którymi firma nie miała nic wspólnego. Do trzeciej linki, które firma lub jej wykonawca zdobyli w sposób opisany na liście Google i które nie mają wymaganego oznaczenia. Tylko trzecia grupa wymaga pracy.

Co zrobić z wynikiem oceny?

Po pół godzinie właściciel firmy ma w arkuszu łączną liczbę linków, krótką listę nieznanych domen, listę adresów do przekierowania oraz uwagi o tekstach linków. Dalsze postępowanie zależy od tego, który z trzech obrazów wyłonił się z notatek.

Profil wygląda naturalnie

Jeżeli raport „Ręczne działania” nie pokazuje problemów, większość domen jest znana, a teksty linków to głównie nazwa firmy i adres, nie należy niczego usuwać ani zgłaszać. Wystarczy poprawić przekierowania dla nieistniejących adresów i zapisać datę przeglądu oraz liczbę linków w arkuszu, żeby za kilka miesięcy mieć punkt odniesienia.

Profil jest ubogi

Kilka lub kilkanaście linkujących domen to częsty obraz młodej strony firmowej. Nie jest to błąd, tylko informacja, że o firmie mało kto w sieci wspomina. Rozwiązaniem jest spokojne zdobywanie odnośników tam, gdzie firma rzeczywiście jest obecna: u kontrahentów, w lokalnych serwisach, w organizacjach branżowych. Kupowanie pakietów linków, które mają szybko poprawić liczby, prowadzi wprost do trzeciego scenariusza.

W profilu są linki z trzeciej grupy

Jeżeli z notatek wynika, że firma lub jej wykonawca pozyskiwali linki w sposób sprzeczny z zasadami, Google zaleca przede wszystkim usunięcie jak największej liczby takich odnośników u źródła. Oznacza to kontakt z właścicielami stron albo z wykonawcą, który linki zamieszczał.

1. Należy ustalić, kto zamieszczał linki. Jeżeli była to firma zewnętrzna, trzeba poprosić ją o listę wszystkich miejsc i o usunięcie odnośników.
2. Dla pozostałych domen trzeba odszukać adres kontaktowy wydawcy, zwykle na podstronie z kontaktem lub w stopce.
3. Do każdego wydawcy wysyła się krótką, rzeczową wiadomość z dokładnym adresem strony, na której znajduje się link.
4. W arkuszu zapisuje się datę wysłania prośby, a później odpowiedź albo jej brak.
5. Po kilku tygodniach należy sprawdzić, które linki zniknęły, i dopiero wtedy zdecydować o dalszych krokach wobec pozostałych.

Treść prośby może być bardzo prosta: Dzień dobry, na stronie [adres strony z linkiem] znajduje się odnośnik do witryny [adres firmy]. Uprzejmie proszę o jego usunięcie albo o dodanie do niego atrybutu rel=”nofollow”. Z góry dziękuję za pomoc. Uprzejmy ton ma znaczenie, bo wydawca nie ma obowiązku odpowiadać, a prośba napisana w formie żądania zwykle zostaje bez odpowiedzi.

Kiedy wchodzi w grę narzędzie do zrzekania się linków?

Google udostępnia narzędzie, w którym można wskazać linki do pominięcia przy ocenie witryny. Dokumentacja jest tu jednoznaczna: w przypadku większości witryn korzystanie z niego nie jest konieczne. Zrzeczenie się linków ma sens tylko wtedy, gdy spełnione są jednocześnie dwa warunki: do witryny prowadzi wiele linków spamerskich, sztucznych lub niskiej jakości oraz z ich powodu zostały lub mogą zostać podjęte ręczne działania.

To narzędzie jest ryzykowne w nieostrożnych rękach. Błędnie przygotowana lista może objąć wartościowe odnośniki, a skutki ujawniają się dopiero po kilku tygodniach i równie długo trwa ich cofanie. Dlatego radzę nie sięgać po nie tylko dlatego, że w raporcie widać kilka dziwnych domen. Bezpieczniejszą drogą jest najpierw usuwanie linków u źródła, a zrzeczenie się dopiero tych, których usunąć się nie udało.

Jeżeli jednak warunki są spełnione, plik ma mieć rozszerzenie .txt, kodowanie UTF-8 lub 7-bitowy kod ASCII i zawierać w każdym wierszu jeden adres albo jedną domenę. Całą domenę zapisuje się z przedrostkiem, na przykład domain:przyklad-spamu.pl. Plik może mieć najwyżej 100 tys. wierszy i 2 MB, a przesłanie nowej listy zastępuje poprzednią. Narzędzie nie obsługuje usług typu domena, więc listę przesyła się dla usługi z prefiksem adresu, osobno dla wersji http i https. Szczegóły, razem z przykładami, zebrałem we wpisie o tym, kiedy używać narzędzia Disavow.

Co zrobić, gdy w panelu widnieje ręczne działanie?

Przy pozycji „Nienaturalne linki do Twojej witryny” Google oczekuje konkretnej kolejności. Najpierw pobranie listy linków z Search Console, potem wyszukanie tych, które łamią zasady, następnie prośby do właścicieli stron o usunięcie lub oznaczenie odnośników, a na końcu zrzeczenie się tych, których nie udało się usunąć. Dokumentacja ostrzega, że samo zrzeczenie się linków bez prób ich usunięcia może nie wystarczyć.

Po zakończeniu porządków w raporcie „Ręczne działania” klika się „Poproś o sprawdzenie”. W prośbie trzeba dokładnie omówić problem, opisać podjęte działania i udokumentować ich wyniki. Arkusz z datami wysłanych próśb i odpowiedziami wydawców jest tu najlepszym dowodem. Do czasu ostatecznej decyzji nie wysyła się kolejnej prośby.

Po czym poznać, że porządki przyniosły skutek?

Skutki zależą od tego, co było do zrobienia. Po ustawieniu przekierowań wystarczy wkleić dawny adres do przeglądarki: jeżeli otwiera się właściwa podstrona, naprawa działa od razu. W raporcie „Linki” adres jeszcze długo może widnieć w starej postaci, co jest zjawiskiem normalnym.

Po usunięciu linków u źródła zmianę widać najpierw na stronie wydawcy, a dopiero później w panelu. Raport obejmuje linki zebrane w dłuższym okresie, więc usunięty odnośnik może pozostawać w zestawieniu przez wiele tygodni. Z kolei linki, których firma się zrzekła, zgodnie z dokumentacją w ogóle nie znikają z raportu.

W przypadku ręcznego działania potwierdzeniem jest wiadomość od Google oraz czysty raport „Ręczne działania”. Rozpatrzenie prośby zajmuje zwykle od kilku dni do kilku tygodni, a przy sprawach związanych z linkami może trwać dłużej. Powrót ruchu z wyszukiwarki nie jest natychmiastowy i nikt uczciwy nie obieca konkretnego terminu ani poziomu.

Co zrobić, gdy nic się nie zmienia?

Jeżeli Google odrzuci prośbę o sprawdzenie, w odpowiedzi zwykle wskazuje, że w profilu nadal są linki łamiące zasady. Trzeba wtedy wrócić do wyeksportowanej listy, tym razem przejrzeć ją w całości, a nie tylko początek, ponowić prośby do wydawców i uzupełnić dokumentację. Druga prośba powinna opisywać, co zostało zrobione dodatkowo.

Jeżeli ręcznego działania nie było, porządki wykonano, a widoczność strony się nie poprawia, przyczyna najpewniej leży gdzie indziej: w treści, w budowie serwisu albo w konkurencji. Profil linków jest tylko jednym z elementów oceny witryny i nie należy przypisywać mu wszystkiego.

Jakich błędów unikać przy samodzielnej ocenie?

Większość szkód przy linkach nie wynika z zaniechania, tylko z nadgorliwości. Poniższe pomyłki widuję najczęściej.

• Zrzekanie się wszystkich nieznanych domen „na wszelki wypadek”. W ten sposób można pozbawić stronę wartościowych odnośników, których źródła po prostu się nie pamięta.
• Traktowanie liczby linków jako oceny. Sto odnośników z jednej stopki znaczy mniej niż kilka wzmianek w poważnych, niezależnych serwisach.
• Wyciąganie wniosków z pojedynczego wiersza. Raport pokazuje próbkę i dane historyczne, dlatego liczy się wzór, a nie wyjątek.
• Otwieranie każdej podejrzanej domeny. Strony o niepokojących nazwach lepiej ocenić po adresie i tekście linku, bez wchodzenia na nie.
• Płacenie obcym osobom za „usunięcie szkodliwych linków” po otrzymaniu wiadomości z taką ofertą. Jeżeli ktoś żąda opłaty za zdjęcie odnośnika, którego firma nie zamawiała, lepiej nie odpowiadać.
• Jednorazowy przegląd i zapomnienie o sprawie. Profil zmienia się stale, dlatego krótką kontrolę dobrze powtarzać co kilka miesięcy.

Osobnym błędem jest ocenianie wyłącznie linków zewnętrznych. Skoro raport jest już otwarty, warto rzucić okiem na część „Linki wewnętrzne” i sprawdzić, czy najważniejsze podstrony oferty znajdują się na początku listy. Jeżeli wyprzedzają je regulamin i polityka prywatności, nawigacja w serwisie wymaga poprawy.

Najczęstsze pytania

Czy do oceny profilu linków potrzebne są płatne programy?

Do podstawowej oceny nie. Raport „Linki” w Google Search Console pokazuje dane pochodzące bezpośrednio od Google i nie wymaga opłat. Płatne programy mają własne bazy i dodatkowe wskaźniki, które przydają się przy dużych serwisach i przy analizie konkurencji, ale właściciel strony firmowej odpowie na najważniejsze pytania bez nich.

Dlaczego liczba linków w Search Console różni się od liczby w innych programach?

Każde narzędzie zbiera dane własnymi robotami i w innym czasie, więc wyniki nigdy nie będą zgodne. Search Console dodatkowo scala powtórzenia, grupuje adresy według domeny głównej i pokazuje próbkę, a nie pełny spis. Różnice są zjawiskiem normalnym i nie świadczą o błędzie.

Czy linki z oznaczeniem nofollow są widoczne w raporcie?

Mogą być, ale raport nie informuje, które to są. Dokumentacja podaje wprost, że zestawienie nie określa, czy link ma oznaczenie nofollow. Żeby to ustalić, trzeba obejrzeć kod odnośnika na stronie źródłowej.

Czy konkurencja może zaszkodzić firmie, kierując do niej złe linki?

Google deklaruje, że dokłada wszelkich starań, aby działania w witrynach zewnętrznych nie powodowały obniżenia pozycji innej witryny, i że najczęściej samo rozpoznaje, którym linkom ufać. Pojedyncze dziwne odnośniki nie są więc powodem do obaw. Jeżeli jednak nieznanych linków przybywa bardzo szybko i w dużej liczbie, warto to udokumentować i obserwować raport „Ręczne działania”.

Jak często powtarzać taką ocenę?

Przy stronie firmowej wystarczy przegląd co kilka miesięcy oraz każdorazowo po zmianie wykonawcy, przebudowie serwisu i zmianie adresów podstron. Dobrze też zajrzeć do raportu po każdej wiadomości od Google dotyczącej witryny. Regularność jest ważniejsza niż dokładność pojedynczego przeglądu, bo dopiero porównanie kolejnych zapisów pokazuje kierunek zmian.

Czy usunięcie słabych linków poprawi pozycje strony?

Nie ma takiej pewności. Jeżeli Google i tak pomijało te linki, ich usunięcie niczego nie zmieni. Poprawa jest realna przede wszystkim wtedy, gdy na witrynę nałożono ręczne działanie i zostało ono cofnięte, ale także wtedy nie da się z góry określić skali ani terminu.

Co zrobić, gdy poprzedni wykonawca nie chce podać listy zamieszczonych linków?

W pierwszej kolejności należy sięgnąć do umowy i raportów z wykonanych prac, bo często zawierają one wykaz publikacji. Jeżeli ich nie ma, pozostaje samodzielna analiza eksportu z Search Console, w której linki z okresu współpracy zwykle da się rozpoznać po podobnych tekstach i podobnym typie serwisów. Prośbę o listę warto wysłać na piśmie, żeby mieć potwierdzenie podjętych starań.

Brak czasu albo ochoty, żeby zająć się tym samodzielnie?

Nie każdy chce spędzać wieczór nad tabelami z adresami, i jest to całkowicie zrozumiałe. Mogę zająć się tym od początku do końca: przejrzę raport „Linki” i raport „Ręczne działania”, pobiorę pełne listy, ocenię witryny, podstrony docelowe i teksty odnośników, a potem przekażę prosty opis tego, co jest w porządku, co wymaga przekierowania, a które linki trzeba usunąć u źródła. Jeżeli okaże się to potrzebne, przygotuję także prośby do wydawców i poprowadzę sprawę aż do odpowiedzi Google.

Wystarczy zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na adres info@lukaszwudyka.pl i podać adres strony. Odpowiem, od czego najlepiej zacząć w danym przypadku.