Spis treści w długim wpisie. Jak go dodać i czy wpływa na wygląd wyniku w Google?

Długi wpis ma jedną wadę: czytelnik, który szuka odpowiedzi na jedno konkretne pytanie, musi przewinąć kilka ekranów, zanim do niej dotrze. Część osób rezygnuje po drodze i wraca do wyników wyszukiwania. Spis treści rozwiązuje ten problem w prosty sposób: pokazuje na początku, co znajduje się w tekście, i pozwala jednym kliknięciem przejść do wybranej części.

Ta instrukcja jest przeznaczona dla właścicieli firm i osób, które same prowadzą blog firmowy, najczęściej na WordPressie. Nie wymaga znajomości programowania. Wystarczy dostęp do edytora wpisów i kilkanaście minut na pierwszy tekst.

Po lekturze czytelnik będzie umiał dodać spis treści ręcznie i za pomocą wtyczki, sprawdzić, czy wszystkie odnośniki działają, naprawić najczęstsze usterki oraz ocenić, czego można, a czego nie można oczekiwać po spisie treści w wynikach Google.

Po czym poznać, że wpis potrzebuje spisu treści?

Spis treści nie jest potrzebny w każdym tekście. W krótkiej aktualności z trzema akapitami tylko zajmuje miejsce i odsuwa właściwą treść niżej. Przydaje się tam, gdzie tekst odpowiada na kilka różnych pytań i gdzie czytelnicy przychodzą po różne fragmenty.

Za dodaniem spisu przemawia kilka prostych sygnałów, które można ocenić bez żadnych narzędzi.

• Wpis ma co najmniej cztery lub pięć śródtytułów i na telefonie wymaga długiego przewijania.
• Poszczególne części dają się czytać osobno, na przykład cena, przebieg usługi, terminy, najczęstsze pytania.
• Do tekstu wraca się wielokrotnie, bo jest instrukcją lub opisem procedury.
• W rozmowach z klientami przydałoby się wysłać link prosto do jednego fragmentu, a nie do całej strony.

Jeżeli tekst ma dwa lub trzy śródtytuły, lepiej zostawić go bez spisu i zadbać o mocny pierwszy akapit. Spis złożony z dwóch pozycji nie ułatwia niczego, a wygląda jak ozdobnik.

Jak działa spis treści od strony technicznej?

Spis treści to zwykła lista odnośników. Od pozostałych linków na stronie różni je tylko to, że nie prowadzą do innej podstrony, lecz do określonego miejsca na tej samej stronie. Żeby taki odnośnik zadziałał, potrzebne są dwa elementy.

Pierwszy element to oznaczenie miejsca docelowego, czyli kotwica. W kodzie strony jest to atrybut id dodany do nagłówka, na przykład <h2 id="cennik">Ile kosztuje usługa?</h2>. Drugi element to odnośnik, którego adres zaczyna się od znaku # i zawiera dokładnie tę samą nazwę: <a href="#cennik">Ile kosztuje usługa?</a>.

Po kliknięciu przeglądarka przewija stronę do nagłówka z pasującą kotwicą i dopisuje jej nazwę na końcu adresu, na przykład adres-wpisu/#cennik. Taki adres można skopiować i wysłać klientowi. Po jego otwarciu strona od razu ustawi się na wskazanym fragmencie.

Z tej zasady wynikają trzy wnioski praktyczne. Spis treści nie tworzy nowych podstron, więc nie powiela treści. Każda kotwica musi mieć na danej stronie inną nazwę. Nazwa w odnośniku i nazwa przy nagłówku muszą być identyczne co do znaku, razem z wielkością liter.

Czy spis treści wpływa na wygląd wyniku w Google?

Może wpłynąć, ale nie musi i nie da się tego wymusić. To najuczciwsza odpowiedź, jaką można dać na podstawie dokumentacji Google, i radzę nie ufać nikomu, kto obiecuje więcej.

Google opisuje budowę wyniku w „Galerii elementów wizualnych w wyszukiwarce Google”. Jednym z elementów wyniku tekstowego jest tam „Grupa linków do podstron”, czyli co najmniej dwa linki z tej samej domeny zgrupowane w jednym wyniku. Dokumentacja podaje wprost, że mogą to być inne strony w tej domenie, ale także nagłówki lub kotwice na danej stronie.

W praktyce oznacza to, że pod opisem wyniku mogą pojawić się dodatkowe odnośniki prowadzące do wybranych części wpisu. Wynik zajmuje wtedy więcej miejsca, a osoba szukająca konkretnej informacji może przejść od razu do właściwego fragmentu. Spis treści z poprawnymi kotwicami daje wyszukiwarce gotowy materiał na takie odnośniki.

Czego nie da się ustawić

Według dokumentacji Google linki do podstron są tworzone automatycznie. Wyszukiwarka pokazuje je tylko wtedy, gdy uzna je za przydatne dla użytkownika i dopasowane do zapytania. Właściciel strony nie wskazuje, które pozycje spisu mają się pojawić, w jakiej kolejności ani przy jakim zapytaniu. Ten sam wpis może mieć dodatkowe odnośniki przy jednym zapytaniu, a przy innym już nie.

Nie istnieje też znacznik ani ustawienie w Google Search Console, które włącza taki wygląd wyniku. Google zaleca jedynie dobre praktyki: jasne, trafne i zwięzłe sformułowania w tytułach i nagłówkach, logiczną strukturę witryny, krótki tekst odnośników dopasowany do miejsca docelowego oraz unikanie powtórzeń w treści.

Czego można się rozsądnie spodziewać

Spis treści nie jest sposobem na wyższą pozycję. Jest sposobem na wygodniejszy tekst i na czytelną strukturę, którą łatwiej zrozumieć zarówno człowiekowi, jak i wyszukiwarce. Ewentualne dodatkowe odnośniki w wyniku należy traktować jako możliwy skutek uboczny dobrze uporządkowanego wpisu, a nie jako cel sam w sobie.

Drugi element wyniku, na który spis pośrednio oddziałuje, to krótki opis pod tytułem. Google tworzy go automatycznie, głównie z treści strony, tak aby pasował do zapytania. Im wyraźniej tekst jest podzielony na części odpowiadające na konkretne pytania, tym łatwiej wyszukiwarce wybrać trafny fragment. O samym tytule i opisie piszę osobno w tekście o tym, jak napisać tytuł i opis strony do Google.

Co przygotować w tekście przed dodaniem spisu?

Spis treści jest tak dobry, jak nagłówki, z których powstaje. Jeżeli śródtytuły są przypadkowe, spis tylko to uwidoczni na samym początku wpisu. Dlatego przed dodaniem spisu trzeba poświęcić kilka minut na uporządkowanie struktury.

Każda główna część tekstu powinna zaczynać się od nagłówka drugiego stopnia, a jej podrozdziały od nagłówka trzeciego stopnia. Nagłówkiem nie może być zwykły akapit z pogrubieniem, ponieważ ani wtyczka, ani wyszukiwarka nie rozpozna go jako początku sekcji. Zasady układania tej hierarchii opisałem szerzej we wpisie o tym, jak ułożyć nagłówki H2 i H3.

Sam tekst nagłówka powinien mówić, co czytelnik znajdzie niżej. Nagłówki w rodzaju „Wstęp”, „Informacje” czy „Dalsze kroki” nic nie mówią w spisie treści, bo czytane bez otoczenia tracą sens. Lepiej sprawdzają się pytania i nazwy zadań: „Ile trwa realizacja zamówienia?”, „Jakie dokumenty przygotować?”.

Należy też zdecydować, jak głęboki ma być spis. W większości wpisów firmowych wystarczają same nagłówki drugiego stopnia. Trzeci stopień warto dołączyć tylko wtedy, gdy podrozdziały odpowiadają na osobne pytania. Spis złożony z dwudziestu kilku pozycji przestaje być skrótem i sam wymaga przewijania.

Kto woli nie zajmować się tym samodzielnie, może zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na info@lukaszwudyka.pl, a przejmę sprawę: uporządkuję nagłówki w dłuższych wpisach, dodam do nich spisy treści z poprawnymi kotwicami i sprawdzę ich działanie na komputerze oraz na telefonie.

Jak dodać spis treści ręcznie w edytorze WordPressa?

Metoda ręczna nie wymaga żadnej wtyczki i daje pełną kontrolę nad brzmieniem każdej pozycji. Jest dobra dla stron, na których długich wpisów jest kilka lub kilkanaście. Jej wadą jest to, że po każdej zmianie nagłówków spis trzeba poprawić samodzielnie.

Dokumentacja WordPressa opisuje tę funkcję pod nazwą „Page Jumps”. W polskiej wersji panelu pole, o którym mowa, nosi nazwę „Kotwica HTML” i znajduje się w ustawieniach bloku, w części „Zaawansowane”. W angielskiej wersji są to odpowiednio „HTML Anchor” i „Advanced”.

Nadanie kotwic nagłówkom

1. Otwarcie wpisu w edytorze blokowym i kliknięcie pierwszego nagłówka, który ma trafić do spisu.
2. W panelu bocznym po prawej stronie należy przejść do ustawień bloku i rozwinąć część „Zaawansowane”. Jeżeli panel boczny jest ukryty, otwiera go ikona ustawień w prawym górnym rogu edytora.
3. W polu „Kotwica HTML” wpisuje się krótką nazwę, na przykład cennik albo czas-realizacji.
4. Te same czynności trzeba powtórzyć dla każdego kolejnego nagłówka, za każdym razem z inną nazwą.
5. Na koniec warto spisać wszystkie nazwy na kartce lub w notatce, w kolejności występowania w tekście. Przydadzą się za chwilę.

Dokumentacja WordPressa podaje cztery reguły nazywania kotwic. Nazwa musi być niepowtarzalna w obrębie dokumentu. Wielkość liter ma znaczenie, więc „Cennik” i „cennik” to dwie różne kotwice. Dozwolone znaki dodatkowe to dywiz, podkreślnik, dwukropek i kropka, natomiast spacja jest niedozwolona. Nazwa musi zaczynać się od litery.

Od siebie dodaję dwie rady, które oszczędzają kłopotów: same małe litery oraz brak polskich znaków. Nazwa czas-realizacji jest bezpieczniejsza niż nazwa z literami „ś” czy „ż”, bo w skopiowanym adresie takie litery zamieniają się w ciąg nieczytelnych znaków.

Zbudowanie listy odnośników

1. Pod wstępem, przed pierwszym nagłówkiem, należy wstawić akapit z krótkim tytułem, na przykład „Spis treści” albo „W tym wpisie”, a pod nim blok „Lista”.
2. W kolejnych punktach listy wpisuje się nazwy części tekstu, w tej samej kolejności, w jakiej występują we wpisie.
3. Należy zaznaczyć tekst pierwszego punktu i wybrać na pasku narzędzi bloku opcję wstawiania odnośnika.
4. W polu adresu wpisuje się znak # i nazwę kotwicy, bez spacji, na przykład #cennik, po czym zatwierdza się odnośnik klawiszem Enter.
5. Czynność trzeba powtórzyć dla pozostałych punktów, a następnie zapisać wpis i otworzyć jego podgląd.

W odnośniku nie podaje się pełnego adresu strony, wystarczy sam znak # z nazwą. Dzięki temu spis zadziała również po zmianie adresu wpisu. Pełny adres z kotwicą na końcu jest potrzebny tylko wtedy, gdy link do fragmentu ma się znaleźć na innej podstronie, w wiadomości do klienta albo w mediach społecznościowych.

A jeśli strona nie działa na WordPressie?

Zasada jest identyczna w każdym systemie. W kreatorach stron i innych edytorach pole kotwicy bywa nazwane „identyfikator”, „ID elementu” albo „kotwica”. Jeżeli edytor pozwala pisać w kodzie HTML, wystarczy dopisać do nagłówka atrybut id, a w spisie użyć odnośnika ze znakiem #, tak jak w przykładzie z początku tego wpisu.

<ul>
  <li><a href="#cennik">Ile kosztuje usługa?</a></li>
  <li><a href="#czas-realizacji">Ile trwa realizacja?</a></li>
</ul>

<h2 id="cennik">Ile kosztuje usługa?</h2>
<h2 id="czas-realizacji">Ile trwa realizacja?</h2>

Jak dodać spis treści za pomocą wtyczki?

Wtyczka jest rozsądnym wyborem, gdy długich wpisów jest dużo albo gdy często się je aktualizuje. Sama odczytuje nagłówki, sama nadaje im kotwice i sama odświeża listę po każdej zmianie. Właściciel strony wstawia tylko jeden blok.

W katalogu wtyczek WordPressa jest wiele rozwiązań tego typu. Jako przykład opisuję SimpleTOC, ponieważ jej opis w oficjalnym katalogu jasno określa sposób działania: wtyczka dodaje blok spisu treści, tworzy zagnieżdżoną listę odnośników do nagłówków i domyślnie nie dokłada do strony własnych skryptów ani stylów. Dodatki, takie jak zwijana lista czy płynne przewijanie, wczytują się dopiero po ich włączeniu.

1. Przed instalacją jakiejkolwiek wtyczki należy wykonać kopię zapasową strony. Każdy nowy dodatek może wejść w konflikt z motywem lub inną wtyczką.
2. W panelu WordPressa trzeba przejść do menu „Wtyczki”, wyszukać wtyczkę po nazwie, zainstalować ją i włączyć.
3. Następnie należy otworzyć wpis i najpierw go zapisać. Opis wtyczki zaleca ten krok przed wstawieniem bloku.
4. Pod wstępem dodaje się nowy blok i w wyszukiwarce bloków wpisuje nazwę „SimpleTOC” albo skrót „TOC”.
5. Po zaznaczeniu bloku w panelu bocznym ustawia się głębokość spisu, czyli najniższy stopień nagłówków, który ma się w nim znaleźć, oraz rodzaj listy: numerowaną, punktowaną lub z wcięciami.
6. Na koniec trzeba zapisać wpis i sprawdzić go w podglądzie.

Jeżeli jeden nagłówek nie powinien trafić do spisu, opis wtyczki podaje na to gotowy sposób. Należy zaznaczyć blok tego nagłówka, rozwinąć część „Zaawansowane” i w polu dodatkowych klas CSS wpisać simpletoc-hidden. Całe stopnie nagłówków wyłącza się ustawieniem głębokości.

Trzeba też znać ograniczenie tej wtyczki: działa wyłącznie jako blok wstawiany do konkretnego wpisu. Nie doda spisu samoczynnie do wszystkich tekstów na stronie. Autor wtyczki wskazuje, że do tego służą inne rozwiązania. W mojej ocenie to akurat zaleta, bo spis pojawia się tylko tam, gdzie ktoś świadomie uznał go za potrzebny.

Wtyczka do spisu czy funkcja już obecna na stronie?

Przed instalacją nowego dodatku należy sprawdzić, czy spisu treści nie oferuje coś, co już działa na stronie. Własny blok lub element spisu treści mają niektóre wtyczki do pozycjonowania, część motywów i popularne kreatory stron. Wystarczy w edytorze otworzyć wyszukiwarkę bloków i wpisać „spis treści” albo „table of contents”.

Im mniej wtyczek, tym mniej aktualizacji, potencjalnych konfliktów i kodu do wczytania. Jeżeli strona już teraz działa ociężale, przed dokładaniem kolejnych dodatków lepiej ustalić, co spowalnia WordPressa.

Gdzie umieścić spis i jak nazwać jego pozycje?

Najlepsze miejsce to przestrzeń tuż pod wstępem, przed pierwszym nagłówkiem. Czytelnik najpierw dowiaduje się z pierwszych akapitów, czy trafił na właściwy tekst, a zaraz potem widzi, co w nim jest. Spis umieszczony nad wstępem spycha treść w dół i na telefonie potrafi zająć cały pierwszy ekran.

Pozycje spisu powinny być krótkie i jednoznaczne. Google w zaleceniach dotyczących linków do podstron prosi o zwięzły tekst odnośników, dopasowany do miejsca, do którego prowadzą. To dobra wskazówka także dla ludzi: pozycja spisu ma zapowiadać dokładnie to, co znajduje się w danej części, bez obietnic na wyrost.

W spisie tworzonym ręcznie pozycja nie musi powtarzać nagłówka słowo w słowo. Nagłówek „Ile trwa realizacja zamówienia i od czego to zależy?” może mieć w spisie postać „Czas realizacji”. Sens musi jednak pozostać ten sam, żeby czytelnik po kliknięciu nie miał wrażenia, że trafił w inne miejsce.

Przy bardzo długich tekstach przydaje się spis zwijany, który domyślnie pokazuje sam tytuł, a listę rozwija po kliknięciu. Trzeba tylko dopilnować, żeby odnośniki istniały w kodzie strony od razu po jej wczytaniu, a nie były dokładane dopiero po kliknięciu. Dokumentacja Google dotycząca krótkich opisów zaznacza, że treść, do której mają prowadzić precyzyjne linki z wyników, powinna być widoczna od razu, a nie ukryta w rozwijanych sekcjach lub kartach.

Jak sprawdzić, czy spis działa poprawnie?

Spis treści z jednym niedziałającym odnośnikiem robi gorsze wrażenie niż brak spisu. Kontrola zajmuje kilka minut i należy ją wykonać po każdej publikacji oraz po każdej większej zmianie nagłówków.

1. Otwarcie opublikowanego wpisu w oknie prywatnym przeglądarki, czyli tak, jak widzi go osoba niezalogowana.
2. Kliknięcie po kolei każdej pozycji spisu. Po każdym kliknięciu strona powinna ustawić się na właściwym nagłówku, a na końcu adresu powinien pojawić się znak # z nazwą kotwicy.
3. Sprawdzenie, czy nagłówek jest w całości widoczny, a nie schowany pod górnym paskiem menu.
4. Skopiowanie adresu z kotwicą, wklejenie go w nowej karcie i potwierdzenie, że strona otwiera się od razu na wybranym fragmencie.
5. Powtórzenie tych samych czynności na telefonie. Na wąskim ekranie menu bywa wyższe, a spis dłuższy, więc usterki ujawniają się częściej.
6. Porównanie liczby pozycji w spisie z liczbą nagłówków w tekście, aby upewnić się, że żadna część nie została pominięta.

Po czym poznać skutki w Google

Na efekty w wynikach wyszukiwania trzeba poczekać, aż Google ponownie odwiedzi stronę. Proces można przyspieszyć, zgłaszając zmieniony adres w Google Search Console, w narzędziu do sprawdzania adresów URL. Osobno opisałem, jak sprawdzić, czy Google zaindeksował stronę.

Dodatkowe odnośniki pod wynikiem można zobaczyć tylko w jeden sposób: wpisując w Google zapytania, na które wpis odpowiada, i oglądając własny wynik. Najlepiej robić to w oknie prywatnym. Brak takich odnośników nie oznacza błędu. Oznacza tylko, że wyszukiwarka nie uznała ich za przydatne przy danym zapytaniu.

O tym, czy spis spełnia swoje zadanie wobec czytelników, więcej mówią zachowania na stronie. Jeżeli na stronie działa narzędzie analityczne, można w nim obserwować, czy osoby odwiedzające długie wpisy zostają na nich dłużej i czy częściej przechodzą do formularza kontaktowego.

Co zrobić, gdy odnośnik ze spisu nie przenosi do właściwego miejsca?

Usterki spisu treści mają kilka powtarzalnych przyczyn. Każdą da się rozpoznać po objawach i usunąć bez pomocy programisty, z jednym wyjątkiem opisanym na końcu tej części.

Kliknięcie nie daje żadnego efektu

Najczęściej nazwa w odnośniku różni się od nazwy kotwicy. Wystarczy jedna litera, wielka litera zamiast małej albo spacja po znaku #. Należy otworzyć nagłówek w edytorze, skopiować zawartość pola „Kotwica HTML” i wkleić ją do odnośnika zaraz po znaku #, zamiast przepisywać ją z pamięci.

Drugą możliwą przyczyną jest brak kotwicy przy nagłówku. Zdarza się to po przebudowie tekstu, gdy stary nagłówek został usunięty, a nowy wpisany od zera. Pole kotwicy w nowym bloku jest puste i trzeba je uzupełnić.

Strona przewija się do innego nagłówka

Ten objaw wskazuje na dwie kotwice o tej samej nazwie. Przeglądarka zatrzymuje się na pierwszej, którą napotka. Powtórzenia powstają zwykle przy kopiowaniu bloków: skopiowany nagłówek zabiera ze sobą kotwicę oryginału. Rozwiązaniem jest przejrzenie wszystkich nagłówków i nadanie każdemu własnej nazwy.

Nagłówek chowa się pod przyklejonym menu

Jeżeli górne menu pozostaje widoczne podczas przewijania, przeglądarka ustawia nagłówek przy samej górnej krawędzi okna, czyli pod menu. Czytelnik widzi wtedy od razu pierwszy akapit i ma wrażenie, że trafił za daleko. Pomaga krótka reguła w dodatkowych stylach CSS motywu:

h2, h3 { scroll-margin-top: 90px; }

Liczbę należy dopasować do wysokości menu, z kilkunastoma pikselami zapasu. W wielu motywach własne style wpisuje się w ustawieniach wyglądu, w polu na dodatkowy kod CSS. Niektóre wtyczki do spisu treści mają osobne ustawienie odstępu od góry i wtedy lepiej użyć właśnie jego.

Spis nie pokazuje wszystkich nagłówków albo pokazuje zbędne

Wtyczka odczytuje tylko prawdziwe bloki nagłówków. Pominie tytuły zrobione z pogrubionych akapitów oraz nagłówki umieszczone w elementach, których nie obsługuje, na przykład w części kreatorów stron. Z kolei zbędne pozycje, takie jak tytuł formularza na dole wpisu, usuwa się ustawieniem głębokości albo wykluczeniem pojedynczego nagłówka.

Spis nie zmienia się po poprawkach w tekście

Spis ręczny nie aktualizuje się sam, więc każdą zmianę nagłówka trzeba przenieść do listy. Jeżeli spis tworzy wtyczka, a mimo to widać starą wersję, przyczyną jest zwykle pamięć podręczna strony. Należy ją wyczyścić we wtyczce odpowiedzialnej za przyspieszanie strony i ponownie otworzyć wpis w oknie prywatnym.

Kotwica znika z adresu zaraz po kliknięciu

To jedyny przypadek, w którym potrzebna bywa pomoc osoby technicznej. Niektóre skrypty motywu, odpowiedzialne za płynne przewijanie, usuwają z adresu część po znaku #. Dokumentacja Google wprost zaleca, aby tego fragmentu adresu nie usuwać i aby skrypty nie zmieniały pozycji przewijania po wejściu na stronę. Zwykle wystarcza wyłączenie tej funkcji w ustawieniach motywu lub wtyczki.

Jakich błędów unikać przy spisie treści?

Większość problemów ze spisami nie wynika z techniki, lecz z decyzji redakcyjnych. Poniżej zebrałem te, które spotykam najczęściej.

• Dodawanie spisu do każdego wpisu bez względu na długość. Krótki tekst na tym traci.
• Upychanie fraz w pozycjach spisu. Lista odnośników wyglądająca jak wykaz słów kluczowych zniechęca czytelnika, a Google w zaleceniach dotyczących opisów stron wskazuje, że lista słów kluczowych nie pomaga.
• Zmiana nazw kotwic w opublikowanym wpisie. Każdy link do fragmentu, który ktoś wcześniej zapisał lub udostępnił, przestaje wtedy prowadzić do sekcji i otwiera stronę od góry.
• Dwa spisy na jednej stronie, jeden z motywu, drugi z wtyczki. Powstają wtedy zdublowane kotwice i nieprzewidywalne przewijanie.
• Kotwice tworzone samoczynnie z długich nagłówków z polskimi znakami. Adresy do fragmentów stają się długie i nieczytelne.
• Oczekiwanie natychmiastowej zmiany w wynikach wyszukiwania i usuwanie spisu po tygodniu, bo „nic się nie zmieniło”.

Osobną sprawą jest ostrożność przy zmianach hurtowych. Włączenie w ustawieniach wtyczki samoczynnego spisu dla wszystkich wpisów naraz zmienia wygląd całego bloga. Przed taką decyzją radzę sprawdzić wynik na kilku tekstach o różnej długości i dopiero potem rozszerzać zmianę na pozostałe.

Nie należy też mylić spisu treści z linkami między podstronami. Spis porządkuje jeden tekst, a o tym, jak wyszukiwarka rozumie cały serwis, decydują odnośniki pomiędzy wpisami i stronami usług. Jedno nie zastępuje drugiego.

Najczęstsze pytania

Czy spis treści poprawia pozycję strony w Google?

Dokumentacja Google nie wymienia spisu treści jako czynnika wpływającego na pozycję. Spis porządkuje tekst i ułatwia korzystanie z niego, a dzięki kotwicom może przyczynić się do pojawienia się dodatkowych odnośników pod wynikiem. Należy go traktować jako ułatwienie dla czytelnika, a nie jako metodę pozycjonowania.

Od jakiej długości wpisu spis treści ma sens?

Nie ma oficjalnej granicy. W praktyce przyjmuję, że spis jest uzasadniony, gdy wpis ma co najmniej cztery lub pięć wyraźnie odrębnych części i na telefonie wymaga długiego przewijania. Przy krótszych tekstach lepiej zadbać o konkretny wstęp i czytelne śródtytuły.

Czy adresy z kotwicą są dla Google osobnymi podstronami?

Nie. Adres z kotwicą wskazuje miejsce na tej samej stronie, a nie nowy dokument. Spis treści nie tworzy więc dodatkowych podstron i nie powoduje powielenia treści. Wyszukiwarka może natomiast wykorzystać kotwice jako odnośniki do części wpisu w ramach jednego wyniku.

Czy można wskazać Google, które pozycje spisu ma pokazać w wyniku?

Nie można. Według dokumentacji linki do podstron są generowane automatycznie i pojawiają się tylko wtedy, gdy wyszukiwarka uzna je za przydatne dla użytkownika. Właściciel strony wpływa na nie wyłącznie pośrednio: przez jasne nagłówki, logiczną strukturę i zwięzłe teksty odnośników.

Czy spis treści spowalnia stronę?

Spis wykonany ręcznie to zwykła lista odnośników i nie ma wpływu na szybkość. W przypadku wtyczek zależy to od ich budowy: lekkie rozwiązania nie dodają własnych skryptów, rozbudowane potrafią wczytywać dodatkowe pliki na każdej podstronie. Po instalacji należy porównać czas wczytywania wpisu przed zmianą i po niej.

Czy spis powinien być rozwinięty, czy zwinięty?

Przy kilku lub kilkunastu pozycjach lepiej zostawić spis rozwinięty, bo czytelnik od razu widzi zawartość tekstu. Zwijanie ma sens przy bardzo długich listach, zwłaszcza na telefonie. W obu przypadkach odnośniki powinny znajdować się w kodzie strony od razu po jej wczytaniu.

Co się stanie z linkami do fragmentów po zmianie nagłówka?

Sama zmiana tekstu nagłówka niczego nie psuje, o ile nazwa kotwicy pozostaje ta sama. Kłopot pojawia się wtedy, gdy kotwica jest tworzona samoczynnie z treści nagłówka i zmienia się razem z nią. Stary link nadal otworzy wpis, ale od samej góry. Dlatego przy ważnych sekcjach radzę nadawać kotwicom stałe, krótkie nazwy.

Czy spis treści można dodać do strony usługi, a nie tylko do wpisu?

Można, zasada działania jest taka sama. Na stronie usługi spis powinien być krótki i nie może odsuwać najważniejszych informacji oraz danych kontaktowych poza pierwszy ekran. Często lepiej sprawdza się tam kilka odnośników w jednym wierszu niż pełna lista.

Brak czasu albo ochoty, żeby zająć się tym samodzielnie?

Dodanie spisu treści do jednego wpisu jest proste, ale przy kilkudziesięciu tekstach, różnych motywach i przyklejonym menu potrafi zająć sporo czasu. Jeżeli wygodniej jest oddać to komuś, kto robi takie rzeczy na co dzień, chętnie pomogę. Przejrzę wpisy, wskażę te, w których spis ma sens, uporządkuję nagłówki, dobiorę sposób dodania spisu do sposobu pracy nad stroną, nadam czytelne kotwice i sprawdzę każdy odnośnik na komputerze i na telefonie. Na koniec przekażę krótką notatkę, jak samodzielnie dodawać spis w kolejnych tekstach.

Wystarczy zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na adres info@lukaszwudyka.pl i podać adres strony. Odpowiem, od czego warto zacząć i ile pracy to oznacza.