Krótkie podstrony bez wartości. Jak znaleźć je w serwisie i co z nimi zrobić?

W prawie każdym serwisie, który działa dłużej niż kilkanaście miesięcy, zbierają się podstrony, na których niewiele jest do przeczytania. Kilka zdań opisu usługi, pusta kategoria w sklepie, wpis o zmianie godzin otwarcia sprzed lat, strona tagu z jednym artykułem, osobny adres dla każdego zdjęcia. Każda z nich z osobna wygląda niegroźnie. Razem tworzą obraz serwisu, w którym duża część adresów nie odpowiada na żadne pytanie klienta.

Google ocenia takie strony surowo. Część z nich w ogóle nie trafia do indeksu, część zajmuje miejsce lepszym podstronom, a w skrajnych przypadkach serwis otrzymuje ręczne działanie za treści o niewielkiej lub żadnej wartości. Problem dotyczy zarówno małych stron firmowych, jak i sklepów oraz blogów z setkami wpisów.

Ta instrukcja prowadzi przez całe zadanie: od rozpoznania objawów, przez przygotowanie pełnej listy adresów i ocenę każdego z nich, po cztery możliwe decyzje i sprawdzenie w Google Search Console, czy porządki przyniosły skutek. Po lekturze właściciel serwisu będzie umiał samodzielnie wskazać słabe podstrony i zdecydować, które rozbudować, które połączyć, a które wycofać.

Czym jest krótka podstrona bez wartości i dlaczego sama długość niczego nie przesądza?

Najczęstsze nieporozumienie polega na liczeniu znaków. Krótka podstrona nie jest zła dlatego, że jest krótka. Strona z adresem, mapą dojazdu, godzinami otwarcia i numerem telefonu ma kilkaset znaków i w pełni spełnia swoje zadanie, bo człowiek znajduje na niej dokładnie to, czego szukał. Dokumentacja Google mówi o tym wprost: wyszukiwarka nie ma wymagań co do określonej liczby słów.

Podstrona bez wartości to taka, po której odwiedzeniu czytelnik musi szukać dalej. Nie zawiera odpowiedzi, powtarza to, co jest już pod innym adresem w tym samym serwisie, albo powstała wyłącznie po to, żeby w serwisie było więcej adresów. W pomocy Search Console Google opisuje ten rodzaj treści jako strony o małej ilości treści lub niskiej jakości, które nie dają użytkownikom nowych ani wartościowych informacji.

W praktyce pod to określenie podpadają przede wszystkim strony z jednym lub dwoma ogólnymi zdaniami, opisy produktów przepisane od producenta bez żadnego własnego dodatku, wiele niemal identycznych stron różniących się jednym słowem, na przykład nazwą miasta, oraz strony tworzone automatycznie przez system zarządzania treścią. Uważam, że właściwe pytanie nie brzmi „ile znaków ma ta strona”, tylko „po co ktoś miałby ją otworzyć”.

Po czym rozpoznać, że serwis ma problem ze słabymi podstronami?

Pierwszy sygnał widać w Google Search Console, w raporcie „Indeksowanie stron”. Otwiera się go z menu po lewej stronie, w części dotyczącej indeksowania, pozycją „Strony”. Raport dzieli adresy na zindeksowane i niezindeksowane, a pod wykresem pokazuje tabelę „Dlaczego strony nie są indeksowane” z listą powodów.

Ze słabą treścią najczęściej wiążą się trzy powody. Pierwszy to „Strona zeskanowana, ale jeszcze niezindeksowana”: robot odwiedził adres, przeczytał go i nie dodał do indeksu. Drugi to „Pozorny błąd 404”: strona odpowiada poprawnie, ale jej zawartość wygląda dla Google jak pusta strona albo komunikat o błędzie. Trzeci to „Duplikat, użytkownik nie oznaczył strony kanonicznej”: Google uznał adres za powtórzenie innego.

Pojedyncze adresy z takimi powodami nie są niczym niepokojącym. Niepokoić powinna sytuacja, w której liczba niezindeksowanych stron jest porównywalna z liczbą zindeksowanych albo ją przewyższa, a na liście przykładów widać właściwe podstrony serwisu, a nie adresy techniczne. Osobno należy potraktować powód „Strona wykryta – obecnie niezindeksowana”, który oznacza, że robot jeszcze strony nie odwiedził. Ten przypadek opisuję we wpisie o tym, co naprawdę oznacza komunikat o stronie wykrytej i niezindeksowanej.

Drugi sygnał znajduje się w raporcie „Skuteczność”, na karcie „Strony”. Jeżeli przy ustawionym najdłuższym dostępnym zakresie dat ruch z wyszukiwarki zbiera kilkanaście adresów, a pozostałe mają pojedyncze wyświetlenia i zero kliknięć, to znak, że większość serwisu nie pracuje. Trzeci sygnał to stopniowy spadek widoczności całej witryny bez żadnej zmiany technicznej, zwłaszcza po dużej rozbudowie serwisu o wiele podobnych stron.

Czwarty, najpoważniejszy sygnał to wpis w raporcie „Ręczne działania”. O nim mowa w osobnej części tekstu, bo wymaga innego postępowania.

Skąd biorą się takie podstrony w serwisie?

Zanim zacznie się usuwanie, trzeba zrozumieć, jak te strony powstały. Bez tego po kilku miesiącach wrócą. Z mojej praktyki wynika, że źródeł jest kilka i zwykle występują jednocześnie.

• Automat systemu zarządzania treścią. WordPress i inne systemy tworzą osobne adresy dla tagów, archiwów autorów, archiwów dat i stron załączników. Tag użyty raz daje stronę z jednym wpisem, czyli kopię fragmentu bloga.
• Sklep z pustymi lub prawie pustymi kategoriami. Kategoria bez produktów, strona wyników filtrowania, produkt wycofany ze sprzedaży z samym zdjęciem i nazwą.
• Opisy przepisane od dostawcy. Ten sam tekst jest w dziesiątkach sklepów, więc pojedynczy adres niczego nie wnosi.
• Strony powielane pod nazwy miejscowości lub frazy. Jeden szablon i podmieniane jedno słowo. Zasady Google dotyczące spamu opisują to jako nadużycie stron doorway.
• Stare aktualności. Informacja o urlopie, życzenia świąteczne, zapowiedź wydarzenia, które dawno się odbyło.
• Strony niedokończone. Podstrona założona przy budowie serwisu z tekstem zastępczym, do którego nikt nie wrócił.
• Treści tworzone hurtowo. Wiele wpisów przygotowanych automatycznie, bez sprawdzenia i bez własnego wkładu. W zasadach Google nosi to nazwę nadużywania treści na dużą skalę i dotyczy każdej metody tworzenia.

Rozpoznanie źródła decyduje o sposobie naprawy. Stronę usługi z dwoma zdaniami trzeba napisać od nowa, natomiast kilkuset stron tagów nie poprawia się ręcznie, tylko wyłącza jednym ustawieniem.

Jak przygotować pełną listę adresów serwisu?

Ocena przez samo klikanie po menu zawsze pomija większość problemu, bo najsłabsze strony zwykle nie są nigdzie podlinkowane w widocznym miejscu. Potrzebna jest jedna tabela ze wszystkimi adresami. Wystarczy zwykły arkusz kalkulacyjny.

1. Otwarcie mapy witryny w przeglądarce. W większości serwisów znajduje się ona pod adresem kończącym się na /sitemap.xml lub /sitemap_index.xml. Adresy z mapy należy skopiować do pierwszej kolumny arkusza.
2. W Search Console trzeba otworzyć raport „Indeksowanie stron” i wejść w szczegóły zindeksowanych adresów przyciskiem „Wyświetl dane na temat zindeksowanych stron”. Listę przykładów pobiera się przyciskiem eksportu w prawym górnym rogu raportu.
3. W tym samym raporcie należy po kolei kliknąć powody „Strona zeskanowana, ale jeszcze niezindeksowana”, „Pozorny błąd 404” oraz oba powody zaczynające się od słowa „Duplikat” i każdą listę również wyeksportować.
4. W raporcie „Skuteczność” ustawia się najdłuższy dostępny zakres dat, przechodzi na kartę „Strony” i eksportuje tabelę z kliknięciami i wyświetleniami.
5. Wszystkie listy łączy się w jednym arkuszu, usuwa powtórzenia i dopisuje kolumny: stan w indeksie, kliknięcia, wyświetlenia, rodzaj strony, decyzja.
6. Na koniec dopisuje się adresy, których nie było w żadnym źródle, a które widać w panelu systemu zarządzania treścią: listę stron, wpisów, kategorii, tagów i produktów.

Trzeba znać dwa ograniczenia tych danych. Tabela przykładów w raporcie „Indeksowanie stron” pokazuje najwyżej 1000 wierszy i według dokumentacji nie musi zawierać wszystkich adresów z danym powodem. Raport „Skuteczność” pokazuje z kolei tylko te adresy, które pojawiły się w wynikach wyszukiwania, więc brak adresu w tej tabeli sam w sobie jest informacją.

W dużych serwisach pomaga filtr mapy witryny nad wykresem w raporcie „Indeksowanie stron”. Po wybraniu opcji „Wszystkie przesłane strony” raport pokazuje wyłącznie adresy zgłoszone w mapie, czyli te, które właściciel sam uznał za ważne. Jeżeli właśnie wśród nich jest dużo niezindeksowanych, problem dotyczy głównej treści serwisu, a nie adresów pobocznych. Sposób zgłaszania mapy opisuję w tekście o tym, jak przesłać mapę witryny w Google Search Console.

Jak ocenić każdą podstronę, żeby nie usunąć czegoś potrzebnego?

Najdroższy błąd w całym zadaniu to usunięcie strony, która wyglądała skromnie, a przynosiła zapytania. Dlatego ocenę prowadzi się na danych, a nie na wrażeniu. Każdy adres z arkusza powinien przejść przez te same pytania, w tej samej kolejności.

1. Sprawdzenie ruchu z wyszukiwarki. Adres z kliknięciami w raporcie „Skuteczność” zostaje w serwisie. Można go poprawiać, ale nie wolno go usuwać ani zmieniać jego adresu bez przekierowania.
2. Sprawdzenie ruchu z innych źródeł w narzędziu analitycznym. Strona może nie mieć wejść z Google, a być celem reklam, wiadomości e-mail albo kodu QR na ulotce.
3. Ustalenie, czy do adresu prowadzą linki z innych witryn. W Search Console służy do tego raport „Linki”. Adres z linkami zewnętrznymi nigdy nie powinien po prostu zniknąć.
4. Odpowiedź na pytanie, czy strona jest potrzebna z powodów innych niż wyszukiwarka: regulamin, polityka prywatności, dane kontaktowe, strona podziękowania po wysłaniu formularza.
5. Odpowiedź na pytanie o zadanie strony. Należy jednym zdaniem zapisać, jakie pytanie klienta ta strona rozwiązuje. Jeżeli zdania nie da się ułożyć, strona nie ma zadania.
6. Sprawdzenie, czy w serwisie jest inny adres o tym samym zadaniu. Jeżeli tak, obie strony ze sobą konkurują i jedna powinna zostać wchłonięta przez drugą.
7. Wpisanie decyzji w ostatniej kolumnie arkusza: rozbudować, połączyć, wyłączyć z indeksu albo usunąć.

Przy ocenie treści przydają się pytania, które Google sam podaje w dokumencie o tworzeniu przydatnych treści. Czy treść zawiera oryginalne informacje? Czy opisuje temat w pełni? Czy po jej przeczytaniu człowiek wie wystarczająco dużo, żeby osiągnąć swój cel? Czy wnosi coś w porównaniu z innymi stronami w wynikach? Trzy odpowiedzi przeczące oznaczają stronę do przebudowy albo wycofania.

Radzę oceniać strony grupami. Wszystkie tagi razem, wszystkie stare aktualności razem, wszystkie kategorie sklepu razem. W jednej grupie decyzja zwykle jest ta sama, a wyjątki łatwo wychwycić po kolumnie z kliknięciami.

Kto woli nie zajmować się tym samodzielnie, może zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na info@lukaszwudyka.pl. Przygotuję wtedy pełną listę adresów serwisu, ocenię każdą podstronę na danych z Search Console i przekażę gotową tabelę decyzji razem z wykonaniem zmian.

Rozbudować, połączyć, wyłączyć z indeksu czy usunąć? Jak wybrać właściwą decyzję

Dla każdej słabej podstrony są cztery uczciwe wyjścia. Żadne z nich nie polega na ukrywaniu treści przed wyszukiwarką przy jednoczesnym pokazywaniu jej ludziom w innej postaci ani na dopisywaniu tekstu wyłącznie dla objętości.

Kiedy rozbudować podstronę?

Rozbudowa ma sens, gdy strona ma jasne zadanie, a po prostu go nie wykonuje. Dotyczy to przede wszystkim stron usług, kategorii sklepu i produktów, czyli adresów, na które klient ma trafić przed zakupem. Usunięcie takiej strony byłoby stratą, bo zapotrzebowanie na nią istnieje.

Rozbudowa nie oznacza dopisania akapitów o historii branży. Oznacza odpowiedź na pytania, które klient zadaje przed decyzją: co dokładnie obejmuje usługa, dla kogo jest, jak przebiega, ile trwa, od czego zależy koszt, co trzeba przygotować, jakie są ograniczenia. Do tego własne zdjęcia, przykłady realizacji i dane kontaktowe.

W sklepie rozbudowa oznacza własny opis produktu: do czego służy, czym różni się od podobnych, dla kogo będzie złym wyborem, jakie ma wymiary i warunki użytkowania. Tekst producenta może zostać jako dane techniczne, ale nie może być jedyną treścią strony.

Kiedy połączyć kilka podstron w jedną?

Łączenie jest właściwe, gdy kilka krótkich stron dotyczy tego samego tematu. Pięć wpisów po trzy zdania o jednej usłudze nie daje pięciu szans w wyszukiwarce, tylko pięć słabych wyników. Jedna pełna strona zbiera to, co w nich wartościowe.

1. Wybór strony docelowej. Powinna nią zostać ta, która ma najwięcej kliknięć i linków, nawet jeżeli nie jest najnowsza.
2. Przeniesienie na stronę docelową wszystkich wartościowych fragmentów z pozostałych stron i ułożenie ich w jeden spójny tekst z nagłówkami.
3. Ustawienie przekierowania 301 z każdego starego adresu na stronę docelową. Dokumentacja Google określa przekierowanie trwałe jako wyraźny sygnał, że cel przekierowania ma być adresem kanonicznym.
4. Poprawienie linków wewnętrznych, tak aby menu, stopka i odnośniki w tekstach prowadziły od razu pod nowy adres, a nie przez przekierowanie.
5. Usunięcie starych adresów z mapy witryny i sprawdzenie w przeglądarce, czy każdy z nich rzeczywiście przenosi pod właściwą stronę.

Przekierowanie zawsze powinno prowadzić do strony o tym samym temacie. Przekierowanie wszystkich usuwanych adresów na stronę główną jest błędem: Google może potraktować taki adres jako pozorny błąd 404, a człowiek trafia w miejsce, którego nie szukał. Techniczną stronę zadania omawiam w tekście o tym, jak ustawić przekierowanie 301 w pliku .htaccess.

Kiedy zostawić stronę, ale wyłączyć ją z indeksu?

Część stron jest potrzebna ludziom poruszającym się po serwisie, ale nie ma powodu, żeby pojawiała się w Google. Należą do nich wyniki wewnętrznej wyszukiwarki, strony tagów, archiwa autorów w serwisie z jednym autorem, strony podziękowania, koszyk i panel klienta. Dla nich właściwa jest reguła noindex.

Regułę umieszcza się w części nagłówkowej kodu strony w postaci wiersza <meta name="robots" content="noindex">. W WordPressie nie trzeba tego robić ręcznie. Wtyczki do optymalizacji mają ustawienia widoczności w wyszukiwarkach osobno dla każdego rodzaju treści i dla pojedynczych stron, a dokładna nazwa pola zależy od wtyczki.

Jest jedno zastrzeżenie, o które rozbija się wiele porządków. Strony z regułą noindex nie wolno jednocześnie blokować w pliku robots.txt. Robot musi wejść na stronę, żeby regułę odczytać. Jeżeli plik robots.txt zamyka mu drogę, reguły nie zobaczy i adres może nadal widnieć w wynikach, szczególnie gdy prowadzą do niego linki z innych witryn.

Do stron będących powtórzeniem innej strony, na przykład tej samej listy produktów w innym sortowaniu, lepiej nadaje się wskazanie adresu kanonicznego niż noindex. Służy do tego wiersz <link rel="canonical" href="https://example.com/wlasciwa-strona/"> w części nagłówkowej kopii, z pełnym adresem właściwej strony. Google nie zaleca używania reguły noindex do wybierania wersji kanonicznej w obrębie jednej witryny.

Kiedy usunąć podstronę całkowicie?

Usunięcie jest właściwe dla stron, które nie mają zadania, ruchu, linków z zewnątrz ani odpowiednika w serwisie. Typowe przykłady to życzenia świąteczne, informacja o dawnej przerwie urlopowej, strona testowa, wpis z tekstem zastępczym, strona załącznika ze zdjęciem.

Usunięta strona powinna zwracać kod 404 albo 410. Według dokumentacji Google oba kody są traktowane tak samo: treść spod takiego adresu nie jest używana, a adresy już zindeksowane są z indeksu usuwane. Nie ma więc potrzeby wybierać między nimi z myślą o szybkości.

Po usunięciu trzeba poprawić linki wewnętrzne, które prowadziły pod usunięty adres, i wykreślić go z mapy witryny. Adres pojawi się w raporcie „Indeksowanie stron” z powodem „Nie znaleziono (404)”. To prawidłowy stan dla strony usuniętej celowo i nie wymaga żadnej reakcji.

Jak ograniczyć powstawanie takich stron w WordPressie?

W WordPressie najwięcej słabych adresów powstaje bez udziału właściciela. Porządki warto zacząć od trzech miejsc. Pierwsze to tagi: należy usunąć te użyte przy jednym lub dwóch wpisach i ustalić krótką, stałą listę, a jeżeli strony tagów nie są nikomu potrzebne, wyłączyć je z indeksu w ustawieniach wtyczki do optymalizacji.

Drugie miejsce to archiwa autorów i dat. W serwisie firmowym z jednym autorem archiwum autora jest kopią listy wpisów. Trzecie to strony załączników, czyli osobne adresy tworzone dla przesłanych plików. Wtyczki do optymalizacji mają zwykle opcję przekierowania takich adresów bezpośrednio do pliku lub do wpisu, w którym plik został użyty.

Przed każdą większą zmianą ustawień i przed zbiorczym usuwaniem treści trzeba wykonać pełną kopię zapasową plików i bazy danych. Usunięcie kilkuset wpisów bez kopii jest nieodwracalne po opróżnieniu kosza.

Jak zgłosić zmiany Google i sprawdzić, że porządki zadziałały?

Google sam odkryje zmiany przy kolejnych odwiedzinach, ale w przypadku mało ważnych adresów może to potrwać długo. Dokumentacja uprzedza, że ponowne odwiedziny robota mogą zająć nawet kilka miesięcy. Najważniejsze strony warto zgłosić ręcznie.

1. W pasku wyszukiwania na górze Search Console wpisuje się pełny adres rozbudowanej strony. Otwiera się narzędzie do sprawdzania adresów URL.
2. Należy kliknąć „Sprawdź URL wersji opublikowanej”, żeby zobaczyć stronę w jej aktualnym kształcie i upewnić się, że robot ma do niej dostęp.
3. Następnie trzeba kliknąć „Poproś o zindeksowanie”. Liczba takich próśb na dobę jest ograniczona, dlatego zgłasza się tylko najważniejsze adresy.
4. W raporcie „Mapy witryn” przesyła się zaktualizowaną mapę, w której nie ma już adresów usuniętych, połączonych i wyłączonych z indeksu.
5. W raporcie „Indeksowanie stron” należy otworzyć powód, którego dotyczyły poprawki, i kliknąć „Sprawdź poprawkę”. Przycisku nie klika się ponownie, dopóki weryfikacja trwa.
6. Postęp widać na stronie szczegółów problemu. Gdy weryfikacja zakończy się niepowodzeniem, przycisk „Sprawdź szczegóły” pokazuje adresy, które nadal mają problem.

Weryfikacja poprawki trwa według Google zwykle do dwóch tygodni, a czasem znacznie dłużej. Nie należy więc oceniać skutków po kilku dniach.

O powodzeniu świadczą cztery rzeczy. Rozbudowane strony zmieniają stan w narzędziu do sprawdzania adresów na „Adres URL znajduje się w Google”. Liczba adresów z powodem „Strona zeskanowana, ale jeszcze niezindeksowana” i „Pozorny błąd 404” maleje. Strony z regułą noindex przechodzą do powodu „URL zawiera tag „noindex””, a połączone do powodu „Strona zawierająca przekierowanie”. W raporcie „Skuteczność” poprawione adresy zaczynają zbierać wyświetlenia na zapytania, na które wcześniej nie pojawiały się wcale.

Jeżeli jakaś strona musi zniknąć z wyników pilnie, służy do tego narzędzie „Usunięcia” w Search Console, w którym składa się prośbę przyciskiem „Nowa prośba”. Trzeba pamiętać, że to ukrycie czasowe, trwające około sześciu miesięcy. Bez trwałej zmiany na stronie, czyli kodu 404 lub 410 albo reguły noindex, adres po tym czasie może wrócić.

Co zrobić, gdy w Search Console widnieje ręczne działanie?

Ręczne działanie to decyzja pracownika Google, a nie wynik automatycznej oceny. Sprawdza się je w raporcie „Ręczne działania”, dostępnym w menu w części poświęconej bezpieczeństwu i ręcznym działaniom. Jeżeli raport nie pokazuje żadnych problemów, tę część można pominąć.

Działanie związane ze słabą treścią nosi nazwę „Mało treści, w dodatku o niewielkiej lub żadnej wartości”. Google wymienia przy nim trzy typowe postacie: strony afiliacyjne bez wartości dodanej, treści skopiowane z innych źródeł oraz strony doorway.

1. W raporcie należy rozwinąć opis działania i sprawdzić, czy dotyczy całej witryny, czy wskazanej części adresów.
2. Trzeba przeprowadzić opisaną wyżej ocenę wszystkich podstron, ze szczególną uwagą na treści powielone, strony z niewielką ilością tekstu i strony tworzone seryjnie pod frazy.
3. Słabe strony należy poprawić albo usunąć, tak aby pozostałe dawały odwiedzającym rzeczywistą wartość. Google zaleca też poproszenie o krytyczną ocenę kogoś spoza projektu.
4. Po zakończeniu prac w raporcie klika się „Poproś o sprawdzenie” i opisuje wykonane zmiany.

Dobra prośba, zgodnie z pomocą Search Console, dokładnie omawia problem, opisuje podjęte działania i dokumentuje ich wyniki. W tym przypadku warto podać przykłady usuniętych stron oraz treści dodanych w ich miejsce. Przykładowy początek takiej prośby: „Po otrzymaniu powiadomienia przejrzano wszystkie adresy witryny. Usunięto strony powielone i strony bez własnej treści, a strony usług i produktów napisano od nowa. Poniżej lista przykładowych adresów usuniętych oraz poprawionych.”

Rozpatrzenie większości próśb trwa od kilku dni do kilku tygodni, a o decyzji Google informuje wiadomością e-mail. Prośby nie należy wysyłać ponownie przed otrzymaniem odpowiedzi. Nikt nie może uczciwie obiecać, że pierwsza prośba zostanie przyjęta. Jeżeli zostanie odrzucona, oznacza to, że porządki były zbyt płytkie i trzeba je pogłębić.

Co zrobić, gdy mimo poprawek strony nadal nie trafiają do indeksu?

Najpierw trzeba sprawdzić, czy poprawka rzeczywiście dotarła do Google. W narzędziu do sprawdzania adresów URL pole „Ostatnie skanowanie” pokazuje, kiedy robot był na stronie. Jeżeli było to przed zmianą, Google ocenia jeszcze starą wersję i pozostaje poczekać albo ponowić prośbę o zindeksowanie.

Jeżeli robot widział nową wersję, a stan się nie zmienił, należy sprawdzić cztery rzeczy. Czy strona nie ma przypadkowo reguły noindex pozostawionej po porządkach. Czy adres kanoniczny wskazuje na nią samą, a nie na inną stronę. Czy prowadzą do niej linki z menu lub z innych tekstów, bo strona bez żadnego linku wewnętrznego jest dla Google mało istotna. Czy nowa treść faktycznie różni się od tego, co jest już pod innymi adresami serwisu.

Często okazuje się, że rozbudowa była pozorna: przybyło znaków, ale nie przybyło odpowiedzi. Wtedy pomaga porównanie z pierwszą stroną wyników na główne zapytanie. Jeżeli strony, które tam są, pokazują cennik, zdjęcia realizacji i odpowiedzi na pytania, a poprawiona podstrona nadal zawiera ogólny opis, przyczyna jest jasna.

Bywa też, że pojedyncza strona jest dobra, ale otacza ją zbyt wiele słabych. W takiej sytuacji trzeba wrócić do arkusza i dokończyć decyzje dla grup, które zostały odłożone na później. Szersze kryteria wyboru opisuję w tekście o tym, jak zdecydować, które słabe treści poprawić, połączyć lub usunąć.

Jakich błędów unikać przy porządkowaniu krótkich podstron?

Większość szkód przy takich porządkach nie wynika ze złej woli, tylko z pośpiechu. Poniższe błędy widuję najczęściej.

• Usuwanie według liczby znaków. Krótka strona kontaktowa albo cennik mogą być najważniejszymi adresami serwisu. Decyduje zadanie strony i dane o ruchu.
• Dopisywanie tekstu dla objętości. Akapit ogólników pod opisem produktu niczego nie zmienia. Google nie ma wymogu długości.
• Przekierowanie wszystkiego na stronę główną. Każdy adres powinien prowadzić do strony o tym samym temacie albo zwracać kod 404.
• Łączenie reguły noindex z blokadą w robots.txt. Robot nie odczyta reguły, której nie może zobaczyć.
• Usuwanie stron z linkami z innych witryn. Taki adres należy rozbudować albo przekierować do odpowiednika.
• Masowe usuwanie z nadzieją na szybki wzrost. Dokumentacja Google wprost zaprzecza, że samo usuwanie starszych treści poprawia ocenę witryny.
• Traktowanie narzędzia „Usunięcia” jako rozwiązania trwałego. Ukrywa ono adres tylko na pewien czas.
• Zmiana dat publikacji bez zmiany treści. Google wymienia to wśród praktyk, których należy unikać.

Dobrą zasadą jest praca etapami. Najpierw jedna grupa adresów, potem kilka tygodni obserwacji w Search Console, dopiero później kolejna. Dzięki temu wiadomo, która zmiana wywołała który skutek, a ewentualną pomyłkę łatwo cofnąć.

Najczęstsze pytania

Ile znaków powinna mieć podstrona, żeby Google nie uznał jej za słabą?

Nie ma takiej liczby. Google w dokumentacji o przydatnych treściach zaznacza, że nie ma wymagań co do długości tekstu. Strona ma w pełni odpowiadać na pytanie, z którym człowiek na nią trafia: czasem wystarczy do tego kilka zdań i tabela, a czasem potrzebny jest obszerny opis.

Czy powód „Strona zeskanowana, ale jeszcze niezindeksowana” zawsze oznacza złą treść?

Nie zawsze. Pomoc Search Console podaje jedynie, że strona została zeskanowana, nie została jeszcze zindeksowana i może zostać zindeksowana w przyszłości. Jeżeli jednak ten powód dotyczy wielu właściwych podstron i utrzymuje się miesiącami, najbardziej prawdopodobną przyczyną jest treść, która nie wnosi nic ponad to, co Google już ma.

Czy strony tagów i kategorii trzeba usuwać?

Kategorii zwykle nie, bo porządkują serwis i często same zbierają ruch, o ile mają własny opis i kilka pozycji. Tagi użyte jednokrotnie lepiej usunąć, a pozostałe wyłączyć z indeksu, jeżeli nie pełnią roli w poruszaniu się po serwisie. Decyzję należy oprzeć na kolumnie z kliknięciami, bo zdarzają się tagi, które przynoszą wejścia.

Czy lepiej zastosować kod 404, czy przekierowanie 301?

To zależy od tego, czy istnieje strona o tym samym temacie. Jeżeli istnieje, właściwe jest przekierowanie 301, bo człowiek i robot trafiają do odpowiednika. Jeżeli nie istnieje, uczciwszy jest kod 404 lub 410. Przekierowanie do strony niezwiązanej tematycznie Google może potraktować jako pozorny błąd 404.

Jak długo trzeba czekać na skutki porządków?

Pojedyncza strona zgłoszona w narzędziu do sprawdzania adresów bywa odwiedzana w ciągu dni, weryfikacja poprawki w raporcie trwa zwykle do dwóch tygodni, a ponowne odwiedziny mało ważnych adresów mogą zająć kilka miesięcy. Ocena całej witryny zmienia się stopniowo, dlatego wnioski warto wyciągać po dłuższej obserwacji, a nie po pierwszym tygodniu.

Czy usunięcie słabych stron może zaszkodzić widoczności?

Może, jeżeli wśród usuniętych znajdą się adresy z ruchem albo z linkami z innych witryn. Dlatego przed każdą decyzją sprawdza się kliknięcia i linki, a usuwanie prowadzi się grupami. Strony bez ruchu, linków i zadania można wycofać bez obaw o stratę, bo niczego do serwisu nie wnosiły.

Czy krótkie opisy produktów w sklepie są problemem?

Są, gdy stanowią jedyną treść strony i powtarzają tekst producenta dostępny w wielu innych sklepach. Rozwiązaniem jest własny opis zastosowania, różnic względem podobnych produktów i odpowiedzi na pytania kupujących. Przy dużym asortymencie zaczyna się od produktów najczęściej oglądanych i sprzedawanych.

Czy treści przygotowane z pomocą sztucznej inteligencji są uznawane za bezwartościowe?

Zasady Google nie oceniają metody, tylko skutek. Nadużyciem jest tworzenie wielu stron bez dodatkowej wartości dla użytkowników, niezależnie od tego, czy powstały automatycznie, czy ręcznie. Tekst sprawdzony, uzupełniony o własną wiedzę, dane i doświadczenie firmy nie staje się słaby przez sam sposób przygotowania.

Brak czasu albo ochoty, żeby zająć się tym samodzielnie?

Porządkowanie podstron jest pracą żmudną, wymaga cierpliwości i łatwo w niej o pomyłkę, która kosztuje ruch. Jeżeli lepiej przeznaczyć ten czas na prowadzenie firmy, chętnie przejmę całość. Zbiorę wszystkie adresy serwisu, sprawdzę je w Search Console, ocenię każdą podstronę i przygotuję jasną listę: co rozbudować, co połączyć, co wyłączyć z indeksu, a co usunąć. Następnie wprowadzę zmiany, ustawię przekierowania, zgłoszę poprawki do Google i będę obserwować wyniki do chwili, gdy raporty potwierdzą skutek.

Wystarczy zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na adres info@lukaszwudyka.pl i podać adres strony. Na początek odpowiem, jak duży jest problem i od czego najlepiej zacząć.