Utracone linki zewnętrzne. Jak je wykryć i poprosić o przywrócenie?

Link z innej witryny potrafi zniknąć bez żadnego powiadomienia. Redakcja portalu przebudowuje serwis, partner handlowy usuwa starą podstronę, autor wpisu aktualizuje tekst i przy okazji wycina odnośnik. Właściciel strony dowiaduje się o tym zwykle dopiero wtedy, gdy spada liczba wejść z tego źródła albo gdy podstrona, do której prowadził link, zaczyna gorzej wypadać w Google.

Ta instrukcja jest przeznaczona dla osób, które prowadzą firmową stronę i chcą samodzielnie pilnować odnośników zdobytych przez lata. Nie wymaga płatnych programów. Wystarczy dostęp do Google Search Console, arkusz kalkulacyjny i skrzynka pocztowa.

Po lekturze czytelnik będzie umiał sporządzić listę linków, które przestały istnieć, ustalić przyczynę każdej straty, wybrać te, o które rzeczywiście warto zabiegać, i napisać prośbę o przywrócenie tak, aby administrator drugiej witryny miał jak najmniej pracy. Opisuję wyłącznie drogi zgodne z zasadami Google.

Po czym rozpoznać, że strona traci linki zewnętrzne?

Utrata jednego odnośnika rzadko daje wyraźny sygnał. Objawy pojawiają się zazwyczaj przy stracie kilku linków naraz albo jednego, ale bardzo mocnego, na przykład z dużego portalu branżowego lub z serwisu lokalnej gazety.

Pierwszym objawem jest zanik odwiedzin z konkretnej witryny. Jeśli w statystykach ruchu dany serwis co miesiąc przysyłał odwiedzających, a od pewnego dnia nie przysyła nikogo, najprostszym wyjaśnieniem jest usunięcie odnośnika albo całej podstrony, na której się znajdował.

Drugim objawem jest stopniowe pogorszenie widoczności jednej podstrony w wyszukiwarce, choć w jej treści nic się nie zmieniło. Taki spadek może mieć wiele przyczyn, dlatego nie wolno z góry zakładać, że winne są linki. Trzeba to sprawdzić, a nie przyjmować na wiarę.

Trzeci objaw widać dopiero przy regularnym zaglądaniu do raportu „Linki” w Google Search Console: z listy witryn linkujących znika domena, która wcześniej tam była, albo maleje liczba stron z linkami przypisana do tej domeny. Kto nie zagląda do raportu, tego objawu nie zauważy, dlatego w dalszej części opisuję prosty sposób na stałą kontrolę.

Dlaczego linki znikają? Najczęstsze przyczyny

Zanim zacznie się pisać do kogokolwiek, trzeba zrozumieć, co się właściwie stało. Od przyczyny zależy, czy prośba ma sens, do kogo ją skierować i co w niej zaproponować. W praktyce powtarza się kilka scenariuszy.

• Podstrona z linkiem została usunięta. Adres zwraca błąd 404 albo przekierowuje na stronę główną. Często jest to skutek porządków w serwisie lub zamknięcia starego działu.
• Tekst został zaktualizowany. Podstrona nadal działa, ale autor przepisał artykuł i odnośnik wypadł, czasem przypadkiem, czasem celowo.
• Witryna przeszła przebudowę lub migrację. Po zmianie systemu albo szablonu część treści nie została przeniesiona, a stare wpisy otrzymały nowe adresy bez dawnych odnośników.
• Link został zastąpiony innym. Redakcja uznała, że inne źródło jest aktualniejsze, albo ktoś inny poprosił o podmianę.
• Odnośnik istnieje, ale zmienił charakter. Otrzymał atrybut nofollow lub sponsored, a podstrona mogła też zostać wyłączona z indeksowania. Dla czytelnika link wygląda tak samo, dla wyszukiwarki ma już inne znaczenie.
• Cała domena przestała działać. Firma zakończyła działalność albo nie opłaciła domeny. W takiej sytuacji nie ma kogo prosić.
• Przyczyna leży po stronie właściciela linkowanej strony. Docelowa podstrona została usunięta lub zmieniła adres, a administrator drugiej witryny po prostu usunął niedziałający odnośnik.

Ostatni punkt bywa pomijany, a w mojej ocenie jest jednym z najczęstszych. Porządny wydawca regularnie przegląda swoje artykuły i usuwa linki prowadzące do błędu 404. Jeśli własna podstrona zniknęła, pretensje do niego byłyby nie na miejscu.

Jak wykryć utracone linki w Google Search Console?

Google Search Console nie ma osobnej zakładki z utraconymi linkami. Raport „Linki” pokazuje odnośniki, które Google odnalazł, a dokumentacja zastrzega wprost, że raport zawiera linki znalezione w dłuższym okresie i że od tej pory mogły one zostać usunięte albo strona już nie istnieje. Oznacza to dwie rzeczy: obecność linku w raporcie nie dowodzi, że link nadal działa, a brak osobnego raportu trzeba zastąpić własnym porównaniem.

Metoda jest prosta. Co pewien czas pobiera się listę linków i zestawia ją z poprzednią. Adresy, które były na starszej liście, a nie ma ich na nowszej, stają się kandydatami do ręcznego sprawdzenia.

Pobranie listy linków z raportu

1. Po zalogowaniu do Google Search Console należy wybrać właściwą usługę, czyli stronę firmy, a następnie w menu po lewej stronie otworzyć raport „Linki”.
2. W części „Linki zewnętrzne” widoczne są trzy tabele: „Najczęściej linkowane strony”, „Witryny z największą liczbą linków przychodzących” oraz „Tekst z największą liczbą linków przychodzących”. Pod każdą z nich znajduje się odnośnik „WIĘCEJ”, który rozwija pełną listę.
3. Na głównej stronie raportu trzeba użyć przycisku eksportu, który dokumentacja nazywa „Eksportuj”. Do wyboru są dwa zbiory danych: „Najnowsze linki” oraz „Więcej przykładowych linków”.
4. Należy wskazać zbiór „Najnowsze linki”. Zawiera on najnowsze wykryte odnośniki posortowane według daty wykrycia, maksymalnie 100 tys. wierszy.
5. Dane można pobrać jako plik CSV albo otworzyć jako Arkusz Google. Wygodniejszy do dalszej pracy jest arkusz.
6. Plik warto od razu nazwać tak, aby było wiadomo, z którego dnia pochodzi, i odłożyć do jednego folderu. Bez starszych plików nie będzie czego porównywać.
7. Osobno należy otworzyć tabelę „Witryny z największą liczbą linków przychodzących”, kliknąć „WIĘCEJ” i pobrać ją przyciskiem pobierania. Taka tabela mieści najwyżej 1000 wierszy, co małej i średniej firmie w zupełności wystarcza.

Jeśli nie ma żadnego wcześniejszego eksportu, pierwszy plik staje się punktem wyjścia, a porównanie będzie możliwe dopiero przy następnym pobraniu. Nie oznacza to bezczynności: opisane niżej ręczne sprawdzanie można przeprowadzić od razu na bieżącej liście, bo część widocznych w niej odnośników mogła już zniknąć.

Porównanie dwóch eksportów w arkuszu

1. W jednym pliku Arkuszy Google tworzy się dwie karty. Pierwszą nazywa się „Stary”, drugą „Nowy”, i do każdej wkleja odpowiedni eksport tak, aby adresy stron z linkami znalazły się w kolumnie A.
2. W karcie „Stary”, w pierwszej wolnej kolumnie obok danych, w drugim wierszu wpisuje się formułę: =LICZ.JEŻELI(Nowy!A:A;A2)
3. Formułę przeciąga się w dół do ostatniego wiersza z danymi.
4. Wynik 0 oznacza, że danego adresu nie ma w nowszym eksporcie. Te wiersze należy odfiltrować i przenieść do trzeciej karty, na przykład o nazwie „Do sprawdzenia”.
5. To samo porównanie warto powtórzyć dla tabeli witryn. Zniknięcie całej domeny z listy jest sygnałem mocniejszym niż zniknięcie pojedynczego adresu.

Wynik porównania nie jest jeszcze listą strat. Dokumentacja zaznacza, że raport nie zawiera pełnej listy wszystkich linków, tylko przykładowe odnośniki, a niektóre adresy mogą zostać pominięte, na przykład z powodu niezindeksowanych stron albo usunięcia duplikatów. Adres mógł więc wypaść z eksportu, choć link nadal istnieje. Dlatego każdy wiersz z karty „Do sprawdzenia” wymaga otwarcia w przeglądarce.

Trzeba też znać inne ograniczenia raportu. Witryny są grupowane według domeny głównej, więc odnośnik z subdomeny pojawi się pod nazwą samej domeny. Zduplikowane linki są scalane. Raport nie informuje, czy link ma oznaczenie nofollow, zatem zmiany atrybutu nie da się w nim wychwycić.

Jakie inne źródła pomagają potwierdzić utratę linku?

Search Console to podstawa, ale nie jedyne miejsce, w którym widać odnośniki. Im więcej niezależnych źródeł, tym pewniejszy obraz i tym mniej ręcznego sprawdzania.

Pierwszym uzupełnieniem są statystyki ruchu. W Google Analytics, w raportach pozyskiwania ruchu, widać witryny, z których użytkownicy przechodzą na stronę. Zestawienie dwóch okresów pokazuje domeny, które przestały przysyłać odwiedzających. Ta metoda wyłapuje tylko linki, w które ktoś faktycznie klikał, ale właśnie takie odnośniki są najcenniejsze.

Drugim uzupełnieniem są narzędzia innych wyszukiwarek i zewnętrzne programy do analizy linków. Część z nich prowadzi własny rejestr odnośników i oznacza te, których robot przy kolejnej wizycie już nie znalazł. Nazwy raportów i zakres danych w wersjach niewymagających opłaty różnią się między dostawcami i zmieniają się, dlatego przed skorzystaniem należy sprawdzić aktualny opis na stronie danego narzędzia.

Trzecim źródłem jest własna pamięć firmy: lista publikacji prasowych, umowy z partnerami, wiadomości z potwierdzeniem publikacji artykułu. Radzę prowadzić zwykły arkusz z adresami najważniejszych odnośników i raz na kwartał otwierać je po kolei. Przy kilkunastu lub kilkudziesięciu pozycjach zajmuje to kilkanaście minut i jest dokładniejsze niż jakikolwiek raport. Jak ocenić całość odnośników prowadzących do strony, opisałem we wpisie o tym, jak samodzielnie ocenić profil linków strony firmowej.

Kto woli nie zajmować się tym samodzielnie, może zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na info@lukaszwudyka.pl, a przejmę sprawę: zestawię eksporty, sprawdzę każdy brakujący odnośnik, ustalę przyczynę straty i przygotuję gotowe prośby do administratorów.

Jak sprawdzić, co dokładnie stało się z konkretnym linkiem?

Każdy adres z karty „Do sprawdzenia” trzeba obejrzeć osobno. Chodzi o ustalenie jednego z kilku możliwych stanów: link istnieje i działa, link istnieje, ale zmienił atrybut, link zniknął z działającej podstrony, podstrona nie istnieje, domena nie działa. Poniższa kolejność pozwala dojść do odpowiedzi w dwie lub trzy minuty na adres.

1. Otwarcie adresu strony z linkiem w przeglądarce. Jeśli wyświetla się błąd 404, komunikat o braku strony albo strona główna zamiast artykułu, podstrona została usunięta lub przeniesiona.
2. Jeżeli podstrona działa, należy otworzyć jej kod źródłowy skrótem Ctrl+U i wyszukać skrótem Ctrl+F nazwę własnej domeny, bez przedrostka www. Brak wyników oznacza, że odnośnika w kodzie nie ma.
3. Jeśli domena została znaleziona, trzeba przeczytać cały znacznik. Prawidłowy odnośnik ma postać elementu <a> z atrybutem href, na przykład: <a href="adres podstrony">nazwa firmy</a>. Według dokumentacji Google tylko taki zapis jest odczytywany w sposób niezawodny.
4. W tym samym znaczniku należy poszukać atrybutu rel. Wartości nofollow, sponsored lub ugc oznaczają, że wydawca zmienił kwalifikację odnośnika.
5. Należy kliknąć link na stronie i zobaczyć, dokąd prowadzi. Jeśli trafia na własną podstronę z błędem 404, przyczyna leży po stronie odbiorcy linku i to ją trzeba usunąć w pierwszej kolejności.
6. Gdy podstrona z linkiem nie istnieje, warto wpisać w wyszukiwarce serwisu tytuł dawnego artykułu. Zdarza się, że tekst działa pod nowym adresem, a odnośnik pozostał na miejscu. Wtedy nic nie zostało utracone.
7. Jeśli nie wiadomo, jak strona wyglądała wcześniej, można skorzystać z publicznego archiwum internetu, które przechowuje dawne kopie stron. Kopia pokazuje, w którym akapicie był link i jaki miał tekst, co bardzo ułatwia późniejszą prośbę.
8. Wynik zapisuje się w arkuszu w osobnej kolumnie, jednym słowem: działa, atrybut, usunięty, brak strony, brak domeny, błąd własny.

Zmiana atrybutu wymaga spokojnej oceny. Wydawca, który oznaczył link jako sponsored, często po prostu dostosował serwis do zasad Google dotyczących treści opłaconych. Jeśli publikacja rzeczywiście była płatna, takie oznaczenie jest prawidłowe i prośba o jego zdjęcie byłaby namawianiem do złamania zasad. Znaczenie poszczególnych wartości wyjaśniłem we wpisie o tym, jak poprawnie oznaczać linki atrybutami nofollow, sponsored i ugc.

Jeżeli domena nie odpowiada wcale, należy sprawdzić ją ponownie po kilku dniach. Chwilowa awaria serwera wygląda w pierwszej chwili tak samo jak trwałe zamknięcie witryny. Dopiero powtarzający się brak odpowiedzi pozwala uznać link za bezpowrotnie stracony.

Które linki warto odzyskiwać, a które lepiej pominąć?

Nie każdy utracony odnośnik zasługuje na wiadomość. Prośba kosztuje czas obu stron, a zbyt wiele próśb o drobiazgi psuje relacje z redakcjami i partnerami. Uważam, że lepiej odzyskać trzy dobre linki niż wysłać trzydzieści wiadomości w sprawie przypadkowych wpisów.

Na odzyskiwanie zasługują odnośniki, które spełniają przynajmniej jeden z poniższych warunków.

• Link przysyłał realnych odwiedzających, co widać w statystykach ruchu.
• Pochodził z witryny związanej tematycznie z branżą albo z regionem, w którym działa firma.
• Znajdował się w treści artykułu, a nie w stopce czy na liście setek adresów.
• Powstał w wyniku rzeczywistej współpracy: dostawy, sponsorowania wydarzenia, członkostwa w organizacji, wypowiedzi dla mediów.
• Prowadził do podstrony ważnej dla sprzedaży, na przykład do opisu głównej usługi.

Pominąć można odnośniki z serwisów, które wyglądają na porzucone, z automatycznie tworzonych list adresów, z katalogów bez moderacji oraz z witryn niezwiązanych z niczym, czym zajmuje się firma. Ich zniknięcie zwykle niczego nie zmienia. Dokumentacja Google podaje zresztą, że odnośniki ze znanych witryn rozsyłających spam są przeważnie ignorowane.

Pominąć należy również linki, które wygasły zgodnie z umową. Jeżeli publikacja była opłacona na rok i rok minął, wydawca wywiązał się ze zobowiązania. Można zapytać o warunki przedłużenia, ale nie jest to prośba o przywrócenie, tylko nowe zamówienie, a taki odnośnik powinien być oznaczony jako sponsorowany.

Co naprawić u siebie, zanim wyśle się prośbę?

Prośba o przywrócenie odnośnika do podstrony, która nie działa, jest stratą czasu. Administrator kliknie w podany adres, zobaczy błąd i zamknie wiadomość. Dlatego najpierw trzeba uporządkować własną stronę.

Po pierwsze, należy sprawdzić adres docelowy każdego utraconego linku. Jeśli podstrona została usunięta, ale istnieje jej następca o tej samej tematyce, ze starego adresu ustawia się przekierowanie stałe 301 na nowy. Dokumentacja Google dotycząca przenoszenia witryn zaleca utrzymywanie takich przekierowań możliwie najdłużej, zwykle co najmniej przez rok. Sposób wykonania opisałem we wpisie o przekierowaniu 301 w pliku .htaccess.

Po drugie, trzeba ocenić, czy treść nadal jest warta linkowania. Jeżeli autor artykułu usunął odnośnik, ponieważ podstrona zawierała nieaktualne dane, stary cennik albo ofertę, której już nie ma, sama prośba nie wystarczy. Należy najpierw zaktualizować treść, a w wiadomości wspomnieć, co zostało poprawione.

Po trzecie, warto sprawdzić wszystkie warianty adresu: z www i bez, z ukośnikiem na końcu i bez niego, z protokołem http i https. Odnośnik sprzed lat mógł prowadzić do wersji, która po zmianach na serwerze przestała być przekierowywana. Każdy z tych wariantów powinien w jednym kroku prowadzić do właściwej podstrony.

W wielu przypadkach na tym praca się kończy. Jeśli link na cudzej stronie nadal istnieje, a jedynym problemem był błąd pod adresem docelowym, poprawne przekierowanie przywraca mu pełną wartość bez angażowania kogokolwiek. Szerzej omawiam to we wpisie o tym, jak odzyskać wartość linków prowadzących do usuniętych podstron.

Jak napisać prośbę o przywrócenie linku?

Skuteczna prośba jest krótka, konkretna i ułatwia pracę odbiorcy. Administrator powinien po jednym przeczytaniu wiedzieć, o którą podstronę chodzi, w którym miejscu był odnośnik, jaki adres ma zostać wstawiony i dlaczego jest to korzystne dla jego czytelników. Im mniej musi szukać sam, tym większa szansa na odpowiedź.

1. Ustalenie właściwego adresata. Najlepiej pisać do autora tekstu albo do redakcji, a nie na ogólny adres biura. Dane zwykle znajdują się w stopce artykułu, w zakładce z kontaktem lub na stronie o redakcji.
2. Przygotowanie trzech adresów: strony, na której był link, dawnego adresu docelowego oraz adresu, który ma zostać wstawiony teraz. Każdy należy otworzyć i upewnić się, że działa.
3. Wskazanie miejsca. Najlepiej przytoczyć zdanie, w którym znajdował się odnośnik, albo podać numer akapitu i nagłówek sekcji.
4. Nadanie wiadomości jednoznacznego tematu, na przykład: Prośba o poprawienie odnośnika w artykule „[tytuł artykułu]”.
5. Napisanie treści według wzoru poniżej, z własnym podpisem, nazwą firmy i numerem telefonu.
6. Wysłanie wiadomości z firmowej skrzynki w domenie firmy. Wiadomość z prywatnego adresu budzi mniejsze zaufanie i częściej trafia do spamu.
7. Odnotowanie w arkuszu daty wysyłki i adresata, aby po pewnym czasie wiedzieć, komu wysłać przypomnienie.

Wzór wiadomości, który można dostosować do własnej sytuacji:

Dzień dobry, piszę w sprawie artykułu „[tytuł]” opublikowanego pod adresem [adres strony]. W akapicie zaczynającym się od słów „[początek zdania]” znajdował się odnośnik do strony naszej firmy. Podczas przeglądu zauważyłem, że obecnie go tam nie ma. Jeśli stało się to przy okazji aktualizacji lub przenoszenia treści, będę wdzięczny za jego przywrócenie. Aktualny adres to: [adres docelowy]. Strona została niedawno uzupełniona o [krótka informacja, co nowego], więc czytelnicy znajdą na niej aktualne dane. Jeżeli odnośnik został usunięty celowo, proszę o krótką informację, co należałoby poprawić po naszej stronie. Z wyrazami szacunku, [imię i nazwisko, firma, telefon].

Wzór celowo nie zawiera żądań ani powoływania się na „obowiązek”. Wydawca decyduje o treści własnej witryny i poza sytuacją, w której wiąże go umowa, nie musi niczego przywracać. Uprzejma prośba z gotowymi danymi działa lepiej niż nacisk.

Jak dopasować prośbę do przyczyny?

Gdy podstrona z linkiem została usunięta, nie ma czego przywracać w dosłownym sensie. Warto wtedy zapytać, czy artykuł działa pod nowym adresem albo czy redakcja planuje nowe opracowanie tematu, i zaproponować aktualne informacje lub wypowiedź. Wydawcy chętniej dodają odnośnik, kiedy otrzymują przy okazji coś wartościowego dla czytelników.

Gdy link został zastąpiony innym źródłem, prośba o cofnięcie tej decyzji rzadko jest skuteczna. Lepiej wskazać, czym własna podstrona różni się od nowego źródła, na przykład że zawiera dane pierwotne, własne zdjęcia lub szczegółowy opis procesu, i poprosić o rozważenie dodania jej obok.

Gdy link wynikał z umowy, która nadal obowiązuje, należy sięgnąć do jej treści i powołać się na konkretny zapis, spokojnie i rzeczowo. O tym, jakie uprawnienia daje dana umowa, przesądza jej brzmienie, dlatego przy poważniejszym sporze warto skonsultować się z prawnikiem, zamiast formułować roszczenia na własną rękę.

Po czym poznać, że link wrócił, i co zrobić, gdy prośba została bez odpowiedzi?

Potwierdzeniem jest wyłącznie sam odnośnik na stronie. Odpowiedź „poprawione” nie wystarcza, bo zdarzają się pomyłki w adresie, literówki albo wstawienie linku w formie, której wyszukiwarka nie odczyta.

Po otrzymaniu odpowiedzi należy otworzyć podstronę, kliknąć odnośnik i upewnić się, że prowadzi pod właściwy adres bez błędu. Następnie trzeba powtórzyć sprawdzenie kodu źródłowego: link ma być elementem <a> z atrybutem href i pełnym adresem. W arkuszu zmienia się stan wiersza na „przywrócony” i wpisuje dzień sprawdzenia.

W raporcie „Linki” zmiana nie pojawi się od razu. Google musi ponownie odwiedzić podstronę z odnośnikiem, a dokumentacja nie podaje terminu, w jakim to następuje. Brak linku w eksporcie tydzień po przywróceniu niczego więc nie dowodzi. Miarodajne jest porównanie przy kolejnym regularnym pobraniu danych.

Jeżeli odpowiedź nie przychodzi, rozsądne jest jedno przypomnienie po mniej więcej dwóch tygodniach, najlepiej jako odpowiedź na własną pierwszą wiadomość, aby odbiorca miał całą sprawę w jednym wątku. Przypomnienie powinno mieć dwa lub trzy zdania i zawierać ponownie oba adresy.

Jeśli i ono pozostaje bez echa, można spróbować innej drogi kontaktu: formularza na stronie, wiadomości do autora w serwisie zawodowym albo telefonu do redakcji. Na tym należy poprzestać. Trzecia i czwarta wiadomość na ten sam adres nie zwiększa szans, a może skończyć się oznaczeniem nadawcy jako spam.

Stała kontrola, aby kolejne straty wychwytywać szybko

Raz w miesiącu należy pobrać zbiór „Najnowsze linki” oraz tabelę witryn i dopisać je jako nowe karty w tym samym pliku. Porównanie z poprzednim miesiącem wykonuje się tą samą formułą. Im krótszy odstęp między zauważeniem straty a prośbą, tym lepiej, ponieważ redaktor pamięta jeszcze, co zmieniał, a kopia artykułu sprzed zmian jest łatwo dostępna.

Przed każdą zmianą adresów na własnej stronie, czyli przed przebudową, zmianą struktury oferty lub usunięciem starych wpisów, trzeba zajrzeć do tabeli „Najczęściej linkowane strony”. Podstrony z tej tabeli nie powinny znikać bez przekierowania. To najtańszy sposób zapobiegania stratom, bo nie wymaga niczyjej zgody.

Jakich błędów unikać przy odzyskiwaniu linków?

Większość niepowodzeń nie wynika ze złej woli wydawców, tylko z pośpiechu po stronie proszącego. Poniższych błędów da się uniknąć bez dodatkowego wysiłku.

• Pisanie bez sprawdzenia. Wysłanie prośby o przywrócenie linku, który nadal istnieje, tylko wypadł z eksportu, podważa wiarygodność nadawcy.
• Masowa wysyłka jednej treści. Wiadomość bez tytułu artykułu, bez adresu i bez wskazania miejsca wygląda jak spam i tak jest traktowana.
• Proponowanie zapłaty za „zwykły” link. Kupowanie odnośników w celu poprawy pozycji narusza zasady Google dotyczące spamu. Płatna publikacja jest dopuszczalna, ale odnośnik musi mieć atrybut sponsored lub nofollow.
• Narzucanie tekstu odnośnika. Prośba o wstawienie linku z dokładnie określoną frazą sprzedażową wygląda sztucznie. Wystarczy nazwa firmy albo naturalny opis, o którym zdecyduje autor.
• Ton roszczeniowy lub groźby. Poza umową nie ma podstaw, by czegokolwiek żądać, a zrażony redaktor nie przywróci linku i nie napisze o firmie ponownie.
• Zaniedbanie własnej strony. Przywrócony odnośnik do podstrony z błędem lub nieaktualną ofertą zniknie przy najbliższym przeglądzie.
• Brak zapisu działań. Bez arkusza z datami łatwo napisać do tej samej osoby dwa razy w tej samej sprawie albo zapomnieć o przypomnieniu.

Ryzykowne jest także sięganie po automaty, które same wyszukują adresy i rozsyłają prośby. Grozi to zablokowaniem firmowej domeny pocztowej przez filtry antyspamowe, co utrudni zwykłą korespondencję z klientami. Bezpieczniejsza jest ręczna wysyłka kilku starannie przygotowanych wiadomości.

Najczęstsze pytania

Czy Google Search Console pokazuje listę utraconych linków?

Nie ma w nim takiej listy. Raport „Linki” pokazuje odnośniki znalezione przez Google w dłuższym okresie i według dokumentacji część z nich mogła już zostać usunięta. Utracone linki ustala się przez porównanie dwóch eksportów wykonanych w odstępie czasu i ręczne sprawdzenie adresów, których zabrakło w nowszym pliku.

Link zniknął z raportu, ale na stronie nadal jest. Czy to powód do niepokoju?

Zwykle nie. Raport zawiera przykładowe odnośniki, a nie pełny spis, i niektóre adresy bywają pomijane, na przykład gdy strona z linkiem nie jest zindeksowana albo gdy zadziałało scalanie duplikatów. Jeśli odnośnik jest widoczny w kodzie źródłowym jako element <a> z atrybutem href i prowadzi pod działający adres, nie trzeba nic robić.

Czy utrata jednego linku obniży pozycję strony w Google?

Nie da się tego przewidzieć dla pojedynczego odnośnika i nikt uczciwy nie poda tu liczby. Na widoczność składa się wiele czynników, a linki są jednym z nich. Rozsądne podejście polega na tym, aby zabiegać o odnośniki wartościowe dla ludzi, czyli takie, które przysyłały odwiedzających lub pochodziły z wiarygodnych, powiązanych tematycznie witryn.

Ile czasu trzeba czekać na odpowiedź administratora?

Nie ma tu żadnej reguły, bo małe redakcje i firmy odpowiadają w bardzo różnym tempie. Przyjmuję zasadę jednego przypomnienia po około dwóch tygodniach i jednej próby inną drogą kontaktu. Dalsze ponaglanie przynosi więcej szkody niż pożytku.

Czy wolno zaproponować coś w zamian za przywrócenie linku?

Wolno zaproponować coś wartościowego dla czytelników: aktualne dane, komentarz, zdjęcia, poprawkę błędu w artykule. Nie należy proponować pieniędzy, produktów ani wymiany odnośników za link, który ma wyglądać na redakcyjny, ponieważ zasady Google traktują to jako spam związany z linkami. Współpraca płatna jest dopuszczalna pod warunkiem oznaczenia odnośnika atrybutem sponsored lub nofollow.

Co zrobić, gdy witryna z linkiem przestała istnieć?

Najpierw należy sprawdzić ją ponownie po kilku dniach, aby wykluczyć awarię. Jeśli domena trwale nie działa, odnośnika nie da się odzyskać i wiersz w arkuszu oznacza się jako zamknięty. Warto natomiast ustalić, czy autor tekstu publikuje teraz gdzie indziej, bo osoba, która raz poleciła stronę, może zrobić to ponownie w nowym miejscu.

Czy przekierowanie 301 wystarczy, gdy link prowadzi do usuniętej podstrony?

W większości przypadków tak, pod warunkiem że nowa podstrona odpowiada tematem starej. Dokumentacja Google podaje, że stałe przekierowania nie powodują utraty wartości przekazywanej przez linki. Mimo to przy najważniejszych odnośnikach warto poprosić o zmianę adresu na bezpośredni, bo przekierowanie trzeba utrzymywać, a każda kolejna przebudowa strony stwarza ryzyko jego zgubienia.

Brak czasu albo ochoty, żeby zająć się tym samodzielnie?

Pilnowanie odnośników to praca żmudna i łatwo ją odkładać, zwłaszcza gdy większość dnia zajmuje prowadzenie firmy. Mogę wykonać ją w całości: pobiorę i porównam dane z Search Console, sprawdzę ręcznie każdy brakujący link, ustalę, co się z nim stało, poprawię przekierowania na stronie, wybiorę odnośniki warte odzyskania, napiszę prośby do właściwych osób i dopilnuję odpowiedzi. Na koniec przekażę arkusz z wynikiem każdej sprawy i prosty plan comiesięcznej kontroli.

Wystarczy zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na adres info@lukaszwudyka.pl i podać adres strony. Odpowiem, od czego warto zacząć i czego można się realnie spodziewać, bez obietnic na wyrost.