Linki z lokalnych mediów i organizacji. Skąd mała firma może je pozyskać uczciwie?

Mała firma działająca w jednym mieście lub powiecie rzadko potrzebuje setek odnośników z całego internetu. Znacznie więcej dają jej pojedyncze linki z miejsc, które mieszkańcy naprawdę znają: z lokalnego portalu informacyjnego, ze strony izby gospodarczej, klubu sportowego, szkoły, parafii, stowarzyszenia albo urzędu gminy. Kłopot polega na tym, że takich linków nie da się zamówić hurtowo, a próby pójścia na skróty kończą się zwykle odnośnikami, które wyszukiwarka pomija albo uznaje za spam.

Ta instrukcja jest napisana dla właścicieli firm usługowych, sklepów, gabinetów i warsztatów, którzy chcą wzmocnić swoją stronę w wynikach lokalnych bez kupowania linków i bez ryzyka. Opisuję w niej, jak sprawdzić, jakie odnośniki strona ma obecnie, gdzie przebiega granica wyznaczona przez Google, skąd wziąć listę realnych źródeł w okolicy, jak rozmawiać z redakcją i z organizacją oraz po czym poznać, że pozyskany link został zauważony.

Po lekturze czytelnik będzie umiał samodzielnie przygotować listę kilkunastu lokalnych miejsc, napisać do każdego z nich rzeczową wiadomość, ocenić, czy otrzymany odnośnik wymaga oznaczenia, oraz skontrolować efekt w Google Search Console.

Dlaczego jeden link z lokalnej gazety znaczy więcej niż dziesięć przypadkowych?

Google w pomocy Profilu Firmy podaje, że wyniki lokalne zależą głównie od trzech czynników: „Trafność”, „Odległość” i „Rozpoznawalność”. Przy trzecim z nich dokumentacja wprost wymienia liczbę witryn, które zawierają linki do firmy, oraz liczbę opinii. Odnośniki z zewnątrz są więc jednym z oficjalnie wskazanych sygnałów tego, jak znana jest firma w swojej okolicy.

Lokalny portal, strona cechu rzemiosł czy witryna gminy mają cechę, której nie ma katalog stron założony wyłącznie dla linków: czytają je ludzie mieszkający w pobliżu. Odnośnik z takiego miejsca działa podwójnie. Wyszukiwarka dostaje sygnał, że firma jest częścią lokalnego środowiska, a mieszkańcy trafiają na stronę bezpośrednio z artykułu lub listy partnerów.

Jest też powód praktyczny. Takich odnośników konkurencja nie skopiuje w jeden wieczór, bo stoją za nimi prawdziwe relacje: członkostwo, wspólne wydarzenie, wypowiedź dla redakcji. Uważam, że w małej miejscowości to najtrwalsza przewaga, jaką można zbudować poza samą jakością usług.

Trzeba przy tym zachować rozsądne oczekiwania. Google nie ujawnia szczegółów algorytmu i zaznacza, że nie można poprosić o wyższą pozycję w wynikach lokalnych ani za nią zapłacić. Lokalne linki są jednym z elementów, obok kompletnej wizytówki, opinii i treści na stronie. Wszystkie te działania najlepiej prowadzić równolegle.

Jak sprawdzić, jakie linki strona ma w tej chwili?

Zanim zacznie się zabiegać o nowe odnośniki, należy ustalić punkt wyjścia. Służy do tego raport „Linki” w Google Search Console. Narzędzie nie wymaga opłat, ale witryna musi być w nim dodana i zweryfikowana przez właściciela.

1. Po zalogowaniu do Google Search Console należy wskazać właściwą usługę, czyli adres firmowej strony, na liście w lewym górnym rogu.
2. W menu po lewej stronie trzeba kliknąć pozycję „Linki”. Raport dzieli się na dwie części: „Linki zewnętrzne” oraz „Linki wewnętrzne”.
3. W części „Linki zewnętrzne” znajduje się tabela „Witryny z największą liczbą linków przychodzących”. U dołu tabeli należy kliknąć „WIĘCEJ”, aby rozwinąć pełną listę domen.
4. Listę domen trzeba przejrzeć pod jednym kątem: ile z nich to miejsca związane z miastem, powiatem lub branżą w regionie. Każdą taką domenę należy odnotować w osobnym arkuszu.
5. Kliknięcie wybranej domeny pokazuje, do których podstron firmowej witryny prowadzą jej odnośniki. Pozwala to ocenić, czy linki trafiają na stronę główną, czy na konkretne usługi.
6. Na koniec należy wrócić do raportu i otworzyć tabelę „Tekst z największą liczbą linków przychodzących”. Widać w niej, jakimi słowami inne witryny opisują firmę.

Przy odczytywaniu danych trzeba znać ograniczenia raportu, które Google opisuje w pomocy. Tabele mieszczą najwyżej 1000 wierszy. Raport nie jest pełną listą wszystkich odnośników, tylko zestawem przykładów pokazującym ogólny obraz. Domeny są grupowane według domeny głównej, więc subdomena lokalnego portalu pojawi się pod jego głównym adresem.

Dwie kolejne uwagi mają znaczenie przy późniejszej kontroli efektów. Raport obejmuje linki znalezione w dłuższym okresie, więc część z nich mogła już zniknąć. Nie informuje też, czy dany odnośnik ma oznaczenie nofollow. Tę informację trzeba sprawdzić samodzielnie na stronie źródłowej, co opisuję niżej.

Po czym rozpoznać, że lokalnych odnośników brakuje?

Typowy obraz wygląda tak: na liście domen są wyłącznie katalogi firm, serwisy ogłoszeniowe i przypadkowe zagraniczne adresy, a nie ma ani jednej witryny z nazwą miasta, regionu lub lokalnej instytucji. Drugi sygnał to tekst linków ograniczony do samego adresu strony. Trzeci to sytuacja, w której konkurent z tej samej ulicy jest wymieniany w lokalnych artykułach i na stronach organizacji, a własna firma nigdzie.

Brak witryny w Search Console także jest informacją. Oznacza, że nikt dotąd nie kontrolował, kto linkuje do strony, i od dodania usługi należy zacząć całą pracę.

Gdzie przebiega granica między uczciwym linkiem a spamem?

Zasady Google dotyczące spamu zawierają osobną część zatytułowaną „Spam w linkach”. Opisuje ona tworzenie linków do witryny lub z niej głównie w celu manipulowania rankingami w wyszukiwarce. Właściciel małej firmy powinien znać przykłady z tej listy, bo część z nich brzmi zaskakująco zwyczajnie.

Wśród działań uznawanych za spam dokumentacja wymienia między innymi:

• płacenie za linki lub za posty zawierające linki, a także oferowanie towarów lub usług w zamian za odnośnik,
• wysłanie komuś produktu w zamian za napisanie o nim i zamieszczenie linku,
• wymianę linków na dużą skalę oraz strony partnerskie tworzone wyłącznie po to, żeby się wzajemnie linkować,
• artykuły sponsorowane, za które zapłacono, zawierające linki przekazujące ranking,
• linki z tekstem dobranym pod wyszukiwarkę, wstawiane w artykułach gościnnych i komunikatach prasowych rozsyłanych do wielu serwisów,
• niskiej jakości linki z katalogów oraz odnośniki powielane w stopkach wielu witryn.

Ta sama dokumentacja zawiera ważne zastrzeżenie. Google przyznaje, że kupowanie i sprzedawanie linków do celów reklamowych i sponsoringu jest normalną częścią gospodarki internetowej. Takie linki nie naruszają zasad, o ile zostały oznaczone wartością rel="nofollow" lub rel="sponsored" w znaczniku odnośnika.

Wniosek dla lokalnej firmy jest prosty. Reklama w lokalnym portalu, baner na stronie klubu i płatny artykuł są w pełni dozwolone, pod warunkiem że odnośnik jest oznaczony jako płatny. Niedozwolone jest udawanie, że opłacony link powstał z własnej woli wydawcy. Odnośnik, który redakcja lub organizacja zamieszcza sama, bo uznała firmę za wartą wskazania, żadnego oznaczenia nie wymaga.

Prosty sprawdzian, którego używam: czy ten odnośnik powstałby również wtedy, gdyby wyszukiwarki nie istniały? Jeśli tak, bo czytelnik artykułu rzeczywiście może chcieć przejść na stronę firmy, link jest naturalny. Jeśli jedynym powodem jego istnienia jest pozycja w wynikach, lepiej z niego zrezygnować.

Skąd wziąć listę lokalnych miejsc, które mogą podlinkować firmę?

Najlepsze źródła to te, z którymi firma ma już jakiś związek. Pracę warto zacząć od spisania wszystkich relacji, a dopiero potem szukać nowych. Do arkusza należy wpisać nazwę miejsca, adres strony, osobę do kontaktu, powód, dla którego odnośnik byłby uzasadniony, oraz stan sprawy.

• Organizacje, do których firma należy: izba gospodarcza, cech rzemiosł, stowarzyszenie przedsiębiorców, klaster branżowy, lokalna grupa działania. Wiele z nich prowadzi publiczną listę członków.
• Samorząd: strona urzędu miasta lub gminy, starostwa, ośrodka kultury i sportu. Często publikują wykazy lokalnych firm, partnerów programów miejskich lub wykonawców wydarzeń.
• Lokalne media: portal informacyjny, gazeta powiatowa, radio, serwis dzielnicowy. Interesują je tematy dotyczące mieszkańców, a nie oferty.
• Szkoły i uczelnie: placówki, w których firma prowadzi praktyki, staże, warsztaty zawodowe lub funduje nagrody w konkursach.
• Kluby, parafie, fundacje i organizatorzy wydarzeń, których firma jest partnerem lub darczyńcą.
• Dostawcy, producenci i kontrahenci z regionu, którzy na swoich stronach wymieniają punkty sprzedaży, autoryzowane serwisy lub realizacje.

Ostatnia grupa zasługuje na osobne omówienie, dlatego opisałem ją w tekście o tym, jak poprosić partnera lub dostawcę o odnośnik do strony firmy. Zasady rozmowy są podobne, różni się powód, dla którego druga strona ma interes w zamieszczeniu linku.

Jak znaleźć miejsca, które o firmie już napisały?

Najłatwiej uzyskać odnośnik tam, gdzie nazwa firmy już padła, tylko bez linku. Wystarczy wpisać w Google nazwę firmy w cudzysłowie razem z nazwą miejscowości i przejrzeć wyniki spoza własnej strony. Każdy artykuł, relację z wydarzenia czy listę sponsorów, w których firma jest wymieniona zwykłym tekstem, należy dopisać do arkusza.

Na przyszłość dobrze jest ustawić powiadomienie o nowych wzmiankach. W osobnej instrukcji pokazałem, jak ustawić Alerty Google na nazwę firmy, dzięki czemu wiadomość o nowej publikacji przychodzi na skrzynkę i można zareagować, póki tekst jest świeży.

Jak ocenić, czy dane miejsce jest warte starań?

Nie każda strona z nazwą miasta w adresie jest lokalnym medium. Przed kontaktem trzeba sprawdzić cztery rzeczy: czy serwis publikuje nowe treści, czy podaje dane wydawcy i redakcji, czy artykuły dotyczą faktycznie okolicy oraz czy nie składa się głównie z płatnych tekstów o wszystkim. Strona, która za opłatą opublikuje cokolwiek o kimkolwiek, nie jest lokalnym medium, tylko zapleczem do sprzedaży linków, i lepiej ją pominąć.

Kto woli nie zajmować się tym samodzielnie, może zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na info@lukaszwudyka.pl. Przejmę wtedy sprawę: sprawdzę obecne odnośniki, ułożę listę lokalnych redakcji i organizacji, do których warto się zwrócić, oraz przygotuję treść wiadomości do każdej z nich.

Jak zainteresować lokalną redakcję tematem, a nie reklamą?

Redakcja lokalnego portalu nie ma obowiązku pisać o firmie i nie zrobi tego, jeśli dostanie tekst reklamowy. Ma natomiast stałą potrzebę: tematy bliskie mieszkańcom. Zadaniem właściciela firmy jest podsunąć taki temat i ułatwić pracę dziennikarzowi.

W praktyce sprawdzają się cztery rodzaje powodów do publikacji. Pierwszy to wydarzenie: otwarcie nowego punktu, dzień otwarty, warsztaty dla mieszkańców, jubileusz firmy działającej w mieście od pokoleń. Drugi to wiedza fachowa, czyli komentarz do sprawy, o której redakcja i tak pisze, na przykład instalator wyjaśnia zmianę przepisów dotyczących ogrzewania. Trzeci to dane zebrane we własnej pracy, podane uczciwie i bez wyolbrzymiania. Czwarty to zaangażowanie społeczne: wsparcie zbiórki, remont świetlicy, praktyki dla uczniów.

1. Należy ustalić, kto w redakcji zajmuje się daną tematyką. Nazwisko i adres dziennikarza zwykle widnieją pod artykułami lub w zakładce z danymi redakcji.
2. Trzeba przeczytać kilka ostatnich tekstów tej osoby, żeby propozycja pasowała do tego, o czym faktycznie pisze.
3. Wiadomość powinna zaczynać się od tematu ważnego dla mieszkańców, a nie od przedstawienia firmy. Informacja o firmie mieści się w jednym zdaniu na końcu.
4. Do wiadomości dołącza się gotowe materiały: dwa lub trzy zdjęcia z prawem do publikacji, krótką wypowiedź właściciela i dane kontaktowe osoby, która odbierze telefon tego samego dnia.
5. W treści należy podać adres podstrony, na której czytelnik znajdzie szczegóły, na przykład program wydarzenia lub formularz zapisów. To ona jest naturalnym celem odnośnika.
6. Jeśli po kilku dniach roboczych nie ma odpowiedzi, wysyła się jedno krótkie przypomnienie. Kolejnych wiadomości w tej samej sprawie wysyłać nie należy.

O samej konstrukcji takiej wiadomości napisałem szerzej w tekście o tym, jak napisać informację prasową, którą dziennikarz otworzy. Tutaj istotne jest jedno: odnośnik pojawia się w artykule wtedy, gdy czytelnik ma po co kliknąć. Podstrona z programem wydarzenia, mapą dojazdu albo pełnym zestawieniem danych daje redakcji powód, by link wstawić. Sama strona główna takiego powodu zwykle nie daje.

Czy wolno poprosić redakcję o wstawienie linku?

Wolno, pod warunkiem że prośba jest uprzejma i nie wiąże się z żadną zapłatą ani obietnicą. Redakcja decyduje samodzielnie i może odmówić albo zamieścić odnośnik z oznaczeniem nofollow, bo tak stanowią jej wewnętrzne zasady. Taką decyzję trzeba uszanować. Wzmianka w czytanym lokalnie artykule ma wartość także bez linku, a naciski psują relację na lata.

Jeśli redakcja odpowiada cennikiem publikacji, sprawa przestaje być pozyskiwaniem linku, a staje się zakupem reklamy. Można z niej skorzystać, ale wtedy odnośnik powinien być oznaczony jako płatny, a tekst opisany jako materiał sponsorowany, czego wymaga również uczciwość wobec czytelników.

Jak uzyskać odnośnik od izby, stowarzyszenia, szkoły lub urzędu?

Organizacje linkują z innych powodów niż media. Nie szukają tematów, tylko dokumentują swoją działalność: kto do nich należy, kto wsparł wydarzenie, z kim współpracują. Odnośnik jest tu potwierdzeniem faktu, dlatego najpierw musi zaistnieć sam fakt.

Członkostwo w organizacji branżowej lub gospodarczej

Jeśli firma należy do izby, cechu lub stowarzyszenia, należy otworzyć na jego stronie listę członków i sprawdzić trzy rzeczy: czy firma na niej jest, czy dane są aktualne i czy przy nazwie znajduje się odnośnik. Brak którejkolwiek z nich zgłasza się do biura organizacji zwykłą wiadomością z prośbą o uzupełnienie wpisu. To najprostszy lokalny link, jaki istnieje, a bardzo często pozostaje niewykorzystany.

Wstępowanie do organizacji wyłącznie dla odnośnika uważam za błąd. Członkostwo ma sens wtedy, gdy firma faktycznie z niego korzysta. Link jest dodatkiem, a nie celem.

Współpraca ze szkołą, uczelnią lub ośrodkiem kultury

Placówki oświatowe chętnie opisują na swoich stronach praktyki zawodowe, wycieczki do zakładów pracy, warsztaty prowadzone przez fachowców i fundatorów nagród. Po każdym takim wydarzeniu warto przesłać do sekretariatu lub opiekuna strony krótką notatkę ze zdjęciami i adresem firmowej witryny. Gotowy materiał znacznie zwiększa szansę na publikację, bo nikt po stronie szkoły nie musi go pisać.

Urząd gminy, miasta i jednostki samorządowe

Samorządy prowadzą różne wykazy: firm honorujących kartę mieszkańca lub kartę rodziny, partnerów lokalnych programów, wystawców na miejskich jarmarkach, laureatów konkursów gospodarczych. Przystąpienie do takiego programu odbywa się na zasadach opisanych przez urząd, najczęściej przez złożenie wniosku. Warto dopilnować, by we wniosku znalazł się pełny adres strony zaczynający się od https://, ponieważ dane do wykazu przepisuje się zwykle wprost z formularza.

Sponsoring klubu, wydarzenia lub zbiórki

Tu trzeba zachować szczególną uczciwość. Wsparcie lokalnego klubu czy festynu jest dobrym i potrzebnym działaniem, a umieszczenie sponsora na stronie organizatora to powszechna praktyka. Jeżeli jednak odnośnik jest częścią ustaleń i pojawia się dlatego, że firma zapłaciła, to zgodnie z dokumentacją Google jest linkiem płatnym i powinien mieć wartość rel="sponsored" albo rel="nofollow".

Nie należy więc wpisywać do umowy sponsorskiej warunku, że link ma być pozbawiony takiego oznaczenia. Decyzję o sposobie oznaczenia trzeba zostawić organizatorowi. Szczegóły techniczne opisałem w tekście o tym, jak poprawnie oznaczać linki atrybutami nofollow, sponsored i ugc. Oznaczony link sponsora nadal przyprowadza na stronę mieszkańców i buduje rozpoznawalność marki, a przy tym nie niesie żadnego ryzyka.

Jak napisać prośbę o link, która nie trafi do kosza?

Skuteczna prośba jest krótka, konkretna i łatwa do spełnienia. Odbiorca powinien w kilkanaście sekund zrozumieć, kto pisze, czego dotyczy sprawa i co dokładnie ma zrobić. Gotowy adres do wklejenia oszczędza mu szukania.

Przykładowa wiadomość do organizacji, której firma jest członkiem:

Dzień dobry, piszę w sprawie listy członków na stronie izby. Firma [nazwa] należy do izby i jest na liście, ale przy wpisie brakuje adresu strony internetowej. Uprzejmie proszę o uzupełnienie wpisu o adres: https://[adres strony]. W razie potrzeby prześlę aktualny opis działalności i logo. Z góry dziękuję za pomoc. [imię i nazwisko, telefon]

Przykładowa wiadomość do redakcji, która wspomniała o firmie bez odnośnika:

Dzień dobry, dziękuję za artykuł o [temat] opublikowany na portalu. Pojawia się w nim nazwa naszej firmy. Czytelnicy pytają nas o szczegóły, dlatego przygotowaliśmy stronę z pełnymi informacjami: https://[adres podstrony]. Jeśli redakcja uzna to za przydatne dla czytelników, będę wdzięczny za dodanie odnośnika przy nazwie firmy. Oczywiście decyzja należy do redakcji. [imię i nazwisko, telefon]

1. Wiadomość wysyła się z firmowego adresu w domenie strony, a nie z prywatnej skrzynki. Odbiorca od razu widzi, że pisze osoba uprawniona.
2. W temacie należy podać konkret, na przykład nazwę artykułu albo słowa „lista członków”, bez słów takich jak „współpraca” czy „oferta”.
3. W treści podaje się dokładny adres strony odbiorcy, której dotyczy prośba, oraz pełny adres firmowej podstrony do podlinkowania.
4. Nie należy narzucać tekstu odnośnika. Naturalnym tekstem jest nazwa firmy i taki najczęściej zostanie użyty.
5. Po wysłaniu trzeba odnotować datę w arkuszu, a po zamieszczeniu linku podziękować jednym zdaniem.

W prośbie nie może paść propozycja zapłaty, rabatu, prezentu ani odnośnika w zamian. Każda z tych ofert zamienia zwykłą prośbę w działanie opisane w zasadach Google jako spam w linkach.

Jak przygotować własną stronę, żeby było do czego linkować?

Wiele próśb kończy się odmową nie z powodu złej woli, tylko dlatego, że firma nie ma podstrony wartej wskazania. Dziennikarz nie odeśle czytelnika do ogólnej oferty, a urzędnik nie doda do wykazu adresu, pod którym nie widać danych firmy.

Przed wysłaniem pierwszej wiadomości należy sprawdzić, czy na stronie widnieje pełna nazwa firmy, adres i telefon zapisane tak samo jak w wizytówce Google. Potrzebna jest też podstrona o firmie z opisem działalności i zdjęciami, a przy wydarzeniach osobna podstrona z terminem, miejscem i programem. Jeśli firma angażuje się lokalnie, przydaje się podstrona opisująca te działania, do której organizatorzy mogą się odwołać.

Adresów podstron, które zostały już podlinkowane, nie wolno potem zmieniać ani usuwać bez przekierowania. Odnośnik prowadzący do nieistniejącej strony traci wartość, a czytelnik lokalnego portalu trafia na komunikat o błędzie.

Po czym poznać, że link działa, i co zrobić, gdy go nie widać?

Kontrola składa się z dwóch części: sprawdzenia samego odnośnika na stronie źródłowej oraz sprawdzenia, czy Google go odnotował.

1. Należy otworzyć stronę, na której miał pojawić się odnośnik, i kliknąć go. Powinien prowadzić dokładnie do zamierzonej podstrony, bez literówek w adresie.
2. W przeglądarce Chrome trzeba kliknąć odnośnik prawym przyciskiem myszy i wskazać „Zbadaj”. W podświetlonym wierszu kodu widać znacznik odnośnika oraz ewentualną wartość rel.
3. Jeśli w kodzie widnieje rel="nofollow" albo rel="sponsored", należy to odnotować w arkuszu. Przy linku wynikającym z płatności jest to stan prawidłowy.
4. Po kilku tygodniach należy otworzyć w Search Console raport „Linki” i w tabeli „Witryny z największą liczbą linków przychodzących” poszukać domeny źródłowej.
5. Po kliknięciu tej domeny widać, do których podstron prowadzą jej odnośniki. Dalsze kliknięcie podstrony otwiera tabelę „Najlepsze strony z linkami” z adresami stron źródłowych.

Raport nie odświeża się natychmiast. Google musi najpierw ponownie odwiedzić stronę źródłową, a dane w raporcie pojawiają się z opóźnieniem. Brak domeny po kilku dniach nie oznacza więc, że coś poszło źle.

Co sprawdzić, gdy mimo upływu czasu linku nie ma w raporcie?

Najpierw należy ustalić, czy strona źródłowa w ogóle znajduje się w indeksie Google. Wystarczy wpisać w wyszukiwarce jej pełny adres poprzedzony operatorem site:. Jeśli strona się nie wyświetla, wyszukiwarka nie zna także znajdującego się na niej odnośnika. Zdarza się to przy starych podstronach archiwalnych i listach ukrytych głęboko w serwisie.

Druga możliwa przyczyna to sposób wstawienia odnośnika. Jeśli adres firmy jest zwykłym tekstem, którego nie da się kliknąć, albo logo sponsora jest obrazkiem bez odnośnika, link po prostu nie istnieje. Wtedy można uprzejmie poprosić opiekuna strony o poprawkę. Trzecia przyczyna wynika z natury raportu: pokazuje on przykłady, a nie komplet, więc pojedynczy odnośnik może się w nim nie znaleźć mimo poprawnego działania.

Miarą powodzenia nie jest sam wpis w raporcie. Lepszym sygnałem są wejścia na stronę z lokalnych serwisów widoczne w statystykach witryny oraz stopniowy wzrost liczby wyświetleń dla zapytań z nazwą miejscowości w raporcie „Skuteczność” w Search Console. Zmiany tego rodzaju narastają powoli i nie da się ich przypisać jednemu odnośnikowi.

Jakich błędów unikać przy pozyskiwaniu lokalnych linków?

Większość kłopotów bierze się z pośpiechu i z traktowania lokalnych relacji jak zakupów. Poniższe błędy powtarzają się najczęściej.

• Zamawianie pakietów artykułów w serwisach z nazwami miast w adresie, które nie mają redakcji ani czytelników. To kupowanie linków, a nie obecność w lokalnych mediach.
• Proponowanie rabatu, produktu lub usługi w zamian za odnośnik. Zasady Google wymieniają taką wymianę wprost jako przykład spamu.
• Wymaganie od wszystkich źródeł tego samego tekstu odnośnika z nazwą usługi i miasta. Powtarzalny, dobrany pod wyszukiwarkę tekst wygląda nienaturalnie.
• Wysyłanie jednej wiadomości do kilkudziesięciu adresów naraz. Redakcje i biura organizacji rozpoznają masową wysyłkę i ją pomijają.
• Naciskanie na usunięcie oznaczenia nofollow lub sponsored. To decyzja wydawcy, a przy linku płatnym oznaczenie jest wymagane.
• Porzucenie relacji po uzyskaniu linku. Organizacja, z którą firma współpracuje co roku, wspomina o niej wielokrotnie i z własnej inicjatywy.

Osobna uwaga dotyczy linków, które powstały dawno temu w sposób niezgodny z zasadami. Nie należy w panice zgłaszać wszystkiego do narzędzia do zrzekania się linków. Pomoc Search Console zaleca najpierw prośbę do administratora o usunięcie odnośnika, a zrzeczenie się linków wskazuje dopiero jako kolejny krok, gdy prośba nie przyniesie skutku.

Najczęstsze pytania

Ile lokalnych linków potrzebuje mała firma?

Nie istnieje oficjalna liczba i nie należy ufać nikomu, kto ją podaje. Google mówi jedynie, że rozpoznawalność zależy między innymi od liczby witryn linkujących do firmy. W praktyce lepiej mieć kilka odnośników z miejsc faktycznie związanych z okolicą niż długą listę przypadkowych adresów.

Czy link z oznaczeniem nofollow ma jakąkolwiek wartość?

Ma, choć inną. Według dokumentacji Google linki z wartościami nofollow, sponsored i ugc zwykle nie są śledzone przez wyszukiwarkę. Nadal jednak przyprowadzają czytelników, którzy mogą zostać klientami, i utrwalają nazwę firmy w lokalnym środowisku.

Czy płatny artykuł w lokalnym portalu jest zabroniony?

Nie jest. Google uznaje reklamę i sponsoring za zwykłą część gospodarki internetowej. Warunkiem zgodności z zasadami jest oznaczenie odnośnika wartością rel="sponsored" lub rel="nofollow". Sam artykuł powinien być też czytelnie opisany jako materiał płatny.

Czy wymiana linków z zaprzyjaźnioną firmą z tej samej ulicy jest spamem?

Zasady Google mówią o wymianie linków na dużą skalę oraz o stronach partnerskich tworzonych wyłącznie dla wzajemnego linkowania. Pojedyncze, uzasadnione polecenie firmy, z którą rzeczywiście się współpracuje, nie mieści się w tym opisie. Problem zaczyna się wtedy, gdy wymiana staje się systemem obejmującym kolejne witryny.

Jak długo trzeba czekać na efekt?

Google nie podaje żadnego terminu. Odnośnik zostanie uwzględniony dopiero po ponownym odwiedzeniu strony źródłowej przez robota, a wpływ na widoczność narasta stopniowo i zależy od wielu innych czynników. Rozsądnie jest oceniać działania po kilku miesiącach, a nie po kilku dniach.

Czy wpis w katalogu firm liczy się jako lokalny link?

Wpis w rzetelnym, moderowanym spisie prowadzonym przez urząd, izbę lub znany serwis branżowy jest w porządku i pomaga klientom znaleźć firmę. Dokumentacja ostrzega natomiast przed niskiej jakości linkami z katalogów. Masowe dodawanie strony do dziesiątek przypadkowych spisów nie przynosi korzyści.

Co zrobić, gdy redakcja odmawia dodania odnośnika?

Należy podziękować za odpowiedź i nie wracać do tematu. Wzmianka z nazwą firmy pozostaje w artykule i pracuje na rozpoznawalność. Dobra relacja z redakcją przyniesie kolejne publikacje, a przy następnej okazji można od razu podać podstronę, która będzie czytelnikom przydatna.

Brak czasu albo ochoty, żeby zająć się tym samodzielnie?

Zdobywanie lokalnych odnośników wymaga cierpliwości, kilkunastu starannie napisanych wiadomości i pilnowania odpowiedzi, a właściciel firmy ma zwykle pilniejsze obowiązki. Mogę przeprowadzić całość od początku do końca: sprawdzić w Search Console obecne linki, ułożyć listę redakcji, organizacji i instytucji z okolicy, przygotować tematy dla mediów i treść próśb, dopilnować poprawnego oznaczenia odnośników płatnych, a na koniec skontrolować, czy linki zostały odnotowane.

Wystarczy zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na adres info@lukaszwudyka.pl i podać adres strony oraz miejscowość, w której działa firma. Odpowiem, od czego w danym przypadku najlepiej zacząć.