Sekcja „Podobne pytania” w Google. Jak zamienić ją w plan treści na stronę?

Właściciel firmy, który chce rozwijać stronę, prędzej czy później staje przed pustą kartką: o czym pisać, żeby tekst ktoś w ogóle znalazł? Tymczasem Google codziennie pokazuje gotową listę tematów. Jest nią sekcja „Podobne pytania”, czyli rozwijane pytania widoczne między wynikami wyszukiwania. To zapis tego, o co ludzie dopytują przy danym temacie.

Ta instrukcja jest przeznaczona dla osób, które prowadzą firmową stronę lub blog i nie mają budżetu na rozbudowane narzędzia do analizy słów kluczowych. Wystarczy przeglądarka, arkusz kalkulacyjny i dostęp do Google Search Console. Nie jest potrzebna wiedza techniczna.

Po lekturze czytelnik będzie umiał zebrać pytania z wyszukiwarki w uporządkowany sposób, oddzielić wartościowe od przypadkowych, zdecydować, które zasługują na osobny wpis, a które na akapit, ułożyć z nich plan publikacji i sprawdzić w danych, czy ten plan przynosi ruch.

Czym jest sekcja „Podobne pytania” i skąd Google bierze pytania?

W dokumentacji Google element ten nosi nazwę „Grupa podobnych pytań” i należy do tak zwanych funkcji eksploracji. Google opisuje go jako zbiór pytań związanych z tym, czego użytkownik szukał początkowo. Po rozwinięciu pytania wyświetla się fragment z odpowiedzią, czyli krótki wycinek tekstu z jednej ze stron internetowych wraz z odnośnikiem do niej.

Pytań nie układa redaktor. Dobierają je systemy Google na podstawie tego, co ludzie wpisują w wyszukiwarkę przy danym temacie. Dokumentacja mówi wprost, że właściciel strony nie ma wpływu na to, jakie pytania się pojawią. W tym samym miejscu Google dodaje jednak, że warto zwracać uwagę na podobne zapytania przy zastanawianiu się nad tematami na własną stronę. To oficjalne potwierdzenie, że sekcja nadaje się na źródło pomysłów.

Obok „Podobnych pytań” istnieje druga funkcja eksploracji: grupa podobnych wyszukiwań, widoczna zwykle na dole strony wyników. Różnica jest prosta. Kliknięcie podobnego wyszukiwania przenosi na nową stronę wyników, a rozwinięcie podobnego pytania pokazuje odpowiedź na miejscu. Do planu treści przydają się obie, ale pytania są wygodniejsze, bo od razu mają postać gotowego nagłówka.

Trzeba też wiedzieć, że sekcja nie jest stała. Zestaw pytań zależy od wpisanej frazy, języka, lokalizacji i urządzenia, a z czasem się zmienia. W praktyce po rozwinięciu jednego pytania lista zwykle wydłuża się o kolejne, coraz bardziej szczegółowe. Przy części zapytań sekcja nie pojawia się wcale i nie jest to żaden błąd.

Dlaczego te pytania nadają się na plan treści i czego z nich nie da się wyczytać?

Pytania z wyszukiwarki mają trzy zalety, których nie ma lista tematów wymyślona przy biurku. Po pierwsze, są zapisane językiem klientów, a nie językiem branży. Po drugie, pokazują, co ludzi niepokoi przed zakupem: koszt, czas, ryzyko, formalności. Po trzecie, ujawniają kolejność myślenia. Ktoś, kto pyta o wymianę okien, za chwilę zapyta o dofinansowanie, a potem o to, ile trwa montaż.

Sekcja ma też ograniczenia i lepiej znać je od początku. Nie podaje liczby wyszukiwań, więc nie wiadomo, czy dane pytanie zadaje wiele osób, czy garstka. Nie mówi, jak trudno będzie zdobyć widoczność. Bywa też, że Google dobiera pytanie luźno związane z tematem albo dotyczące innej branży o podobnej nazwie. Dlatego lista z wyszukiwarki jest surowcem, który trzeba przesiać, a nie gotowym planem.

Z tego powodu radzę łączyć dwa źródła. Pierwszym są pytania widoczne w wynikach, drugim rzeczywiste zapytania, po których strona już się wyświetla, dostępne w Google Search Console. Pierwsze źródło pokazuje, czego ludzie szukają w ogóle. Drugie pokazuje, czego szukają i trafiają przy tym na konkretną stronę firmy.

Jak zebrać pytania z wyszukiwarki bez płatnych narzędzi?

Zbieranie warto zacząć od krótkiej listy zapytań startowych. Wystarczy kilka nazw głównych usług lub produktów w takiej formie, w jakiej wpisałby je klient, na przykład „wymiana okien”, „okna trzyszybowe”, „montaż okien zimą”. Każde zapytanie startowe to osobne podejście do wyszukiwarki.

Wyniki różnią się w zależności od historii przeglądania i lokalizacji, dlatego zbieranie prowadzi się w oknie incognito przeglądarki, najlepiej osobno na komputerze i na telefonie. Kolejność czynności jest następująca.

1. Otwarcie nowego okna incognito i wejście na stronę wyszukiwarki Google w polskiej wersji językowej.
2. Wpisanie pierwszego zapytania startowego i odszukanie na stronie wyników ramki z nagłówkiem „Podobne pytania”.
3. Przepisanie do arkusza wszystkich widocznych pytań, dokładnie w takim brzmieniu, w jakim pokazuje je Google.
4. Rozwinięcie pierwszego pytania i odczekanie chwili. Jeśli lista wydłuży się o nowe pytania, należy je dopisać.
5. Powtórzenie rozwijania dla dwóch lub trzech kolejnych pytań. Gdy nowe pozycje zaczynają odbiegać od tematu, trzeba przerwać i przejść dalej.
6. Zanotowanie przy każdym pytaniu adresu strony, z której pochodzi wyświetlona odpowiedź. Ta informacja przyda się przy ocenie konkurencji.
7. Przewinięcie wyników na sam dół i przepisanie podobnych wyszukiwań, jeżeli Google je pokazuje.
8. Powtórzenie całej czynności dla następnego zapytania startowego.

Jedno zapytanie startowe daje zwykle od kilku do kilkunastu pytań. Przy pięciu zapytaniach powstaje lista, którą da się przejrzeć w jeden wieczór, i to w zupełności wystarcza na początek. Uzupełnieniem mogą być podpowiedzi pojawiające się pod polem wyszukiwania w trakcie pisania. Sposób ich zbierania opisałem osobno we wpisie o tym, jak traktować podpowiedzi wyszukiwarki Google jako źródło tematów.

Dlaczego nie warto pobierać pytań automatycznie?

W sieci dostępne są programy i wtyczki, które same odpytują wyszukiwarkę i pobierają setki pytań. Zasady Google zabraniają jednak wysyłania zautomatyzowanych zapytań bez zgody. Skutkiem bywa wyświetlanie testu z obrazkami przy każdym wyszukiwaniu albo czasowe zablokowanie dostępu z danego adresu, co w biurze dotyka wszystkich pracowników.

Bezpieczniejsza droga to zbieranie ręczne albo korzystanie z narzędzi, które pobierają dane w sposób uzgodniony z wyszukiwarką. Przy małej i średniej stronie praca ręczna ma dodatkową zaletę: czytając pytania jedno po drugim, łatwiej dostrzec, czego klienci naprawdę się obawiają.

Jak uzupełnić listę o pytania z Google Search Console?

Google Search Console pokazuje zapytania, po których strona już wyświetla się w wynikach. Wśród nich są pytania zadawane pełnym zdaniem. Jeżeli strona pojawia się na takie pytanie daleko i prawie nikt w nią nie klika, jest to wyraźna wskazówka, że temat interesuje odbiorców, a obecna treść nie odpowiada na niego wystarczająco dobrze.

Pytania wyławia się filtrem z wyrażeniem regularnym w raporcie „Skuteczność”. Brzmi to groźnie, ale sprowadza się do wklejenia jednego wiersza.

1. Po zalogowaniu do Google Search Console należy wybrać usługę odpowiadającą stronie i otworzyć raport skuteczności dla wyników wyszukiwania.
2. W wierszu filtrów u góry raportu trzeba kliknąć „+ Dodaj filtr”, a następnie wskazać „Zapytania”.
3. Z listy rodzajów filtra wybiera się pozycję „Niestandardowe (wyrażenie regularne)” i pozostawia domyślną opcję „Pasuje do wyrażenia regularnego”.
4. W polu tekstowym wkleja się wyrażenie: ^(jak|ile|czy|co|kiedy|gdzie|dlaczego|po co|kto|jaki|jaka|jakie|który|która|które) ze spacją na końcu.
5. Należy kliknąć „Zastosuj”. W tabeli na karcie „Zapytania” pozostaną wyłącznie zapytania rozpoczynające się od słowa pytającego.
6. Nad wykresem włącza się wszystkie cztery wskaźniki: „Kliknięcia”, „Wyświetlenia”, „CTR” i „Pozycja”, aby przy każdym pytaniu widać było komplet danych.
7. Tabelę sortuje się według wyświetleń, a następnie pobiera przyciskiem eksportu do arkusza.

Kilka wyjaśnień do wyrażenia. Znak ^ oznacza początek zapytania, a pionowa kreska oddziela kolejne warianty. Według pomocy Search Console narzędzie korzysta ze składni RE2 i domyślnie nie rozróżnia wielkich i małych liter. Spacja na końcu chroni przed przypadkowymi trafieniami, na przykład przed zapytaniem „cokół”, które zaczyna się od liter „co”.

Domyślny widok raportu obejmuje ostatnie trzy miesiące. Przy stronach o niewielkim ruchu lepiej wydłużyć zakres dat filtrem u góry raportu, bo pytań w krótkim okresie bywa zbyt mało. Jeśli po zastosowaniu filtra tabela jest pusta, nie oznacza to błędu. Strona po prostu nie wyświetla się jeszcze na pytania i tym bardziej potrzebuje treści, które na nie odpowiadają.

Kto woli nie zajmować się tym samodzielnie, może zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na info@lukaszwudyka.pl, a ja przejmę sprawę: zbiorę pytania z wyszukiwarki i z Search Console, przesieję je i przygotuję gotowy plan treści z podziałem na wpisy i uzupełnienia istniejących stron.

Jak uporządkować zebrane pytania w arkuszu?

Surowa lista z dwóch źródeł zawiera powtórzenia i pytania nie na temat. Porządkowanie zaczyna się od połączenia wszystkiego w jednym arkuszu i usunięcia pozycji identycznych. Pytań różniących się tylko szykiem słów, jak „ile kosztuje wymiana okien” i „wymiana okien ile kosztuje”, nie trzeba usuwać. Wystarczy oznaczyć je jako jedną grupę, bo odpowiada na nie ten sam tekst.

Każde pytanie powinno dostać kilka opisów w kolumnach. Dzięki nim lista przestaje być zbiorem zdań i zaczyna pokazywać, co pisać najpierw.

• Źródło – wyszukiwarka, Search Console albo oba miejsca naraz. Pytanie obecne w obu źródłach ma pierwszeństwo.
• Temat nadrzędny – usługa lub produkt, którego dotyczy pytanie. Po posortowaniu według tej kolumny widać grupy.
• Rodzaj potrzeby – wiedza („co to jest”), porównanie („co lepsze”), koszt i termin („ile”), wykonanie („jak zrobić”).
• Istniejąca strona – adres podstrony, która już porusza ten temat, albo adnotacja, że takiej nie ma.
• Dane z Search Console – wyświetlenia i pozycja, jeśli pytanie pochodzi z raportu.
• Decyzja – nowy wpis, akapit na istniejącej stronie, pozycja w sekcji pytań albo pominięcie.

Kolumna z rodzajem potrzeby jest ważniejsza, niż się wydaje. Pytanie o cenę zadaje ktoś bliski decyzji, pytanie o definicję ktoś, kto dopiero poznaje temat. Od tego zależy forma odpowiedzi i miejsce, w którym powinna się znaleźć. Więcej na ten temat zawiera wpis o tym, jak rozpoznać intencję wyszukiwania.

Pominięcie to również pełnoprawna decyzja. Z listy wypadają pytania o inne branże, o konkurencyjne marki, o usługi, których firma nie świadczy, oraz takie, na które firma nie umie odpowiedzieć z własnego doświadczenia. Tekst pisany tylko po to, żeby zająć miejsce w wynikach, nie pomaga ani czytelnikowi, ani stronie.

Które pytanie zasługuje na osobny wpis, a które na akapit?

To najczęstszy punkt, w którym plan treści się psuje. Jeżeli każde pytanie dostanie osobny wpis, powstanie kilkadziesiąt krótkich stron o prawie tym samym. Jeżeli wszystkie trafią do jednego tekstu, powstanie tekst tak długi, że nikt niczego w nim nie znajdzie. Potrzebna jest prosta miara.

Pierwszym testem jest długość uczciwej odpowiedzi. Jeśli pytanie da się wyczerpać w dwóch lub trzech zdaniach, nadaje się do sekcji pytań albo na akapit istniejącej strony. Jeśli odpowiedź wymaga wyjaśnienia kilku wariantów, kroków lub warunków, zasługuje na własny wpis.

Drugim testem jest strona wyników. Wystarczy wpisać pytanie w wyszukiwarkę i porównać wyniki z tymi, które pojawiają się na zapytanie główne. Gdy lista stron jest prawie taka sama, Google traktuje oba zapytania jako jeden temat i jeden tekst wystarczy. Gdy lista jest wyraźnie inna, pytanie jest osobnym tematem.

Trzecim testem jest to, co firma już opublikowała. Jeśli w kolumnie „Istniejąca strona” widnieje adres, pierwszym ruchem powinno być uzupełnienie tej strony, a nie pisanie nowej. Dwie podstrony odpowiadające na to samo pytanie zaczynają ze sobą konkurować. Zjawisko to opisałem dokładnie we wpisie o tym, czym jest kanibalizacja słów kluczowych i jak ją usunąć.

Pytania o cenę, termin i warunki współpracy mają jeszcze jedną cechę: najlepiej działają na stronie usługi, obok oferty. Klient, który pyta o koszt, nie chce czytać długiego wpisu. Chce zobaczyć odpowiedź tam, gdzie może od razu wysłać zapytanie.

Jak ułożyć z pytań plan treści na kolejne miesiące?

Po podjęciu decyzji przy każdym pytaniu arkusz zawiera trzy rodzaje zadań: nowe wpisy, uzupełnienia istniejących stron i pozycje do sekcji pytań. Plan treści to nic innego jak ustawienie tych zadań w kolejności i przypisanie im terminów. Układa się go w następujący sposób.

1. Posortowanie arkusza według kolumny „Temat nadrzędny”, tak aby pytania o tę samą usługę znalazły się obok siebie.
2. Wskazanie dla każdej grupy jednej strony głównej tematu. Najczęściej jest nią strona usługi albo obszerny wpis, który omawia zagadnienie całościowo.
3. Przypisanie pytań z decyzją „akapit” i „pozycja w sekcji pytań” do tej strony głównej, z dokładnym wskazaniem, pod którym nagłówkiem mają się znaleźć.
4. Nadanie roboczych tytułów wpisom z decyzją „nowy wpis”. Tytuł powinien zawierać pytanie w brzmieniu zbliżonym do tego z wyszukiwarki.
5. Ustalenie kolejności: najpierw uzupełnienia stron, które już mają wyświetlenia w Search Console, potem pytania bliskie decyzji o zakupie, na końcu pytania ogólne.
6. Wpisanie terminów w rytmie, który firma jest w stanie utrzymać. Jeden staranny tekst na dwa tygodnie daje więcej niż pięć pospiesznych w jednym miesiącu i cisza w kolejnych.
7. Dopisanie przy każdym nowym wpisie, do której strony głównej ma prowadzić odnośnik i z której strony głównej odnośnik ma prowadzić do niego.

Kolejność z punktu piątego wynika z praktyki. Strona, która już wyświetla się na dane pytanie, potrzebuje zwykle niewielkiej poprawki, żeby awansować, a efekt widać najszybciej. Pytania bliskie decyzji przyciągają mniej osób, ale są to osoby gotowe do kontaktu. Pytania ogólne budują rozpoznawalność i mogą poczekać.

Ostatni punkt bywa pomijany, a decyduje o tym, czy plan zadziała jako całość. Wpisy odpowiadające na pytania szczegółowe powinny być połączone odnośnikami ze stroną główną tematu i ze sobą nawzajem. Dzięki temu czytelnik przechodzi od pytania do oferty, a Google łatwiej rozumie, które strony do siebie należą. Zasady układania takich połączeń omawia wpis o tym, czym jest linkowanie wewnętrzne.

Jak powinien wyglądać jeden wiersz planu?

Dobrze opisane zadanie da się przekazać innej osobie bez dodatkowych wyjaśnień. Przykładowy wiersz może brzmieć tak: Pytanie: „czy można montować okna zimą”. Decyzja: nowy wpis. Roboczy tytuł: „Montaż okien zimą. Kiedy jest możliwy i na co uważać?”. Strona główna tematu: Wymiana okien. Pytania poboczne do omówienia w tekście: do jakiej temperatury, ile trwa, czy jest drożej. Termin: druga połowa miesiąca.

Pytania poboczne w takim wierszu pochodzą wprost z listy zebranej w wyszukiwarce. W ten sposób jedno pytanie staje się tytułem, a kilka pokrewnych tworzy śródtytuły. Tekst powstaje wtedy szybciej, bo jego szkielet jest gotowy przed napisaniem pierwszego zdania.

Jak napisać odpowiedź, którą Google może pokazać pod pytaniem?

Na początek uczciwe zastrzeżenie. Dokumentacja Google stwierdza, że strony nie da się oznaczyć jako źródła fragmentu z odpowiedzią. O wyborze decydują systemy wyszukiwarki, które same oceniają, czy dany wycinek tekstu dobrze odpowiada na pytanie. Nie istnieje ustawienie, wtyczka ani znacznik, który to gwarantuje. Można jedynie pisać tak, żeby odpowiedź była łatwa do znalezienia i zrozumienia.

W praktyce sprawdza się kilka prostych zasad. Pytanie powinno pojawić się w nagłówku w naturalnym brzmieniu. Bezpośrednio pod nagłówkiem należy umieścić zwięzłą odpowiedź w dwóch lub trzech zdaniach, zrozumiałą bez czytania reszty strony. Dopiero potem jest miejsce na szczegóły, wyjątki i przykłady.

Forma odpowiedzi powinna pasować do pytania. Na pytanie „jak” najlepiej odpowiada numerowana lista czynności. Na pytanie „ile” konkretna wartość lub przedział wraz z tym, od czego zależy. Na pytanie „czy” jasne „tak” lub „nie” w pierwszym zdaniu, a uzasadnienie w kolejnych. Odpowiedź zaczynająca się od długiego wstępu o historii zagadnienia rzadko komukolwiek pomaga.

Odpowiedź musi być prawdziwa i oparta na doświadczeniu firmy. Google w zaleceniach dotyczących przydatnych treści podsuwa pytanie kontrolne: czy po przeczytaniu tekstu ktoś uzna, że dowiedział się wystarczająco dużo, aby osiągnąć swój cel, czy będzie musiał szukać dalej w innych źródłach. Uważam, że to najlepszy sprawdzian każdej odpowiedzi przed publikacją.

Czy sekcja pytań na stronie potrzebuje specjalnego oznaczenia w kodzie?

Przez długi czas popularne było dodawanie do sekcji pytań danych strukturalnych typu FAQPage w nadziei na rozwijane pytania bezpośrednio pod wynikiem strony. Google wycofał jednak ten rodzaj wyników rozszerzonych z wyszukiwarki, a dokumentacja tej funkcji została usunięta. Dodawanie oznaczenia wyłącznie w tym celu nie ma więc uzasadnienia.

Sama sekcja pytań na stronie nadal ma sens, tylko z innego powodu. Służy czytelnikowi, który szuka szybkiej odpowiedzi, oraz porządkuje treść w sposób czytelny dla wyszukiwarki. Warunek jest jeden: pytania muszą być prawdziwe, czyli takie, jakie ludzie rzeczywiście zadają, a nie wymyślone po to, żeby powtórzyć nazwę usługi.

Po czym poznać, że plan działa, i co zrobić, gdy efektów nie widać?

Efektów nie ocenia się po tym, czy strona pojawiła się w sekcji „Podobne pytania”. Search Console nie ma osobnego raportu dla tej sekcji, a jej zawartość zmienia się zbyt często, żeby sprawdzać ją ręcznie. Miarą są dane o pytaniach w raporcie skuteczności, czyli dokładnie ten sam widok, od którego zaczynało się zbieranie.

1. Przed publikacją pierwszych tekstów należy pobrać z raportu skuteczności tabelę zapytań z włączonym filtrem pytań i zachować ją jako punkt wyjścia.
2. Po kilku tygodniach od publikacji trzeba otworzyć raport z tym samym filtrem i porównać liczbę różnych pytań w tabeli oraz sumę wyświetleń.
3. Dla każdego nowego wpisu dodaje się drugi filtr: „+ Dodaj filtr”, następnie „Strony”, i wpisuje adres wpisu. Karta „Zapytania” pokaże, na jakie pytania wyświetla się ten konkretny tekst.
4. Do porównania okresów służy opcja „Porównaj” w oknie filtra daty. Po jej zastosowaniu w tabeli pojawia się kolumna „Różnica”.
5. Wynik zapisuje się w arkuszu planu obok danego wiersza, razem z datą sprawdzenia w osobnej kolumnie.

O powodzeniu świadczą trzy zmiany: rośnie liczba pytań, na które strona się wyświetla, poprawia się średnia pozycja pytań obecnych wcześniej i pojawiają się kliknięcia tam, gdzie wcześniej były same wyświetlenia. Trzeba przy tym uzbroić się w cierpliwość. Nowy tekst musi najpierw zostać zaindeksowany, a ustabilizowanie pozycji trwa zwykle kilka tygodni, czasem dłużej.

Tekst opublikowany, a pytań w raporcie nie przybywa

Najpierw należy sprawdzić, czy strona w ogóle jest w indeksie. Służy do tego pole sprawdzania adresu URL u góry Search Console, w które wkleja się pełny adres wpisu. Jeśli narzędzie informuje, że adresu nie ma w Google, problem leży w indeksowaniu, a nie w treści, i od tego trzeba zacząć naprawę.

Gdy strona jest zaindeksowana, a wyświetleń brak, przyczyną bywa niedopasowanie formy. Warto ponownie wpisać pytanie w wyszukiwarkę i przyjrzeć się, jakie strony Google pokazuje najwyżej. Jeżeli są to krótkie odpowiedzi z listą kroków, a opublikowany tekst jest długim wywodem bez wyraźnej odpowiedzi na początku, należy go przebudować.

Trzecia możliwość to konkurencja między własnymi stronami. Filtr strony w raporcie skuteczności pokaże, czy na to samo pytanie wyświetlają się naprzemiennie dwa adresy. W takim wypadku treść łączy się w jednej, mocniejszej stronie, a drugi adres przekierowuje.

Są wyświetlenia, ale nikt nie klika

Taki obraz ma dwie typowe przyczyny. Pierwsza to daleka pozycja: strona wyświetla się, lecz na miejscu, do którego mało kto dociera. Pomaga rozbudowanie odpowiedzi i dodanie odnośników z innych stron serwisu. Druga przyczyna to tytuł i opis, które nie zapowiadają odpowiedzi. Tytuł zawierający pytanie w brzmieniu z wyszukiwarki zwykle działa lepiej niż ogólne hasło.

Zdarza się też, że na proste pytanie Google odpowiada bezpośrednio na stronie wyników i użytkownik nie musi nigdzie wchodzić. Dotyczy to głównie pytań o definicje i pojedyncze wartości. Takie pytania lepiej potraktować jako akapit na stronie usługi niż jako osobny wpis, bo ruchu z nich będzie niewiele.

Jakich błędów unikać przy pracy z pytaniami?

Większość nieudanych planów treści opartych na pytaniach rozbija się o te same przeszkody. Lista poniżej zbiera te, z którymi spotykam się najczęściej.

• Osobna strona na każde pytanie. Kilkadziesiąt krótkich, podobnych do siebie tekstów osłabia serwis zamiast go wzmacniać. Pytania pokrewne powinny trafiać do jednego, pełnego tekstu.
• Kopiowanie odpowiedzi wyświetlanej przez Google. Fragment pod pytaniem pochodzi z cudzej strony. Przepisanie go narusza prawa autora i niczego nie wnosi, bo taka odpowiedź już istnieje.
• Pisanie o tym, na czym firma się nie zna. Pytanie z listy nie jest obowiązkiem. Tekst bez własnej wiedzy i doświadczenia widać od pierwszego akapitu.
• Zmienianie brzmienia pytań na branżowe. Klient pyta „ile kosztuje”, a nie „jaki jest koszt realizacji inwestycji”. Nagłówek powinien zostać przy języku klienta.
• Jednorazowe zebranie listy. Pytania w wyszukiwarce się zmieniają. Zbieranie warto powtarzać co kilka miesięcy oraz przed każdym sezonem sprzedażowym.
• Brak odnośników między tekstami. Wpis z odpowiedzią, z którego nie da się przejść do oferty, kończy wizytę czytelnika w chwili, gdy jest najbardziej zainteresowany.

Do tej listy dodałbym jeszcze pośpiech przy ocenie. Efekty planu opartego na pytaniach narastają stopniowo: pojedynczy tekst zmienia niewiele, a kilkanaście powiązanych ze sobą odpowiedzi w obrębie jednego tematu potrafi wyraźnie podnieść widoczność całej grupy stron.

Najczęstsze pytania

Czy sekcja „Podobne pytania” pojawia się przy każdym wyszukiwaniu?

Nie. Google wyświetla ją tylko wtedy, gdy jego systemy uznają, że będzie przydatna dla szukającego. Przy zapytaniach o nazwę konkretnej firmy, przy bardzo wąskich frazach lokalnych albo przy nowych tematach sekcji często nie ma. W takiej sytuacji wystarczy zmienić zapytanie startowe na bardziej ogólne albo posiłkować się podobnymi wyszukiwaniami z dołu strony.

Czy da się sprawić, żeby odpowiedź z mojej strony wyświetlała się pod pytaniem?

Nie da się tego wymusić ani zamówić. Dokumentacja Google mówi jasno, że strony nie można oznaczyć jako źródła fragmentu z odpowiedzią, a wyboru dokonują systemy wyszukiwarki. Szanse zwiększa jedynie rzeczowa, zwięzła odpowiedź umieszczona tuż pod nagłówkiem z pytaniem, na stronie, która jest zaindeksowana i ogólnie dobrze oceniana.

Ile pytań trzeba zebrać, żeby plan miał sens?

Nie istnieje oficjalna liczba. Z doświadczenia wynika, że kilkadziesiąt pytań po przesianiu wystarcza małej firmie na plan obejmujący kilka miesięcy. Ważniejsza od długości listy jest jej jakość: lepiej opracować piętnaście pytań, na które firma zna odpowiedź z praktyki, niż sto przypadkowych.

Czy pytania zebrane na telefonie różnią się od tych z komputera?

Mogą się różnić, ponieważ Google dopasowuje wyniki do urządzenia i lokalizacji. Różnice zwykle nie są duże, ale przy usługach lokalnych bywają istotne. Dlatego zalecam sprawdzenie najważniejszych zapytań startowych na obu urządzeniach i dopisanie do arkusza pozycji, które pojawiły się tylko na jednym z nich.

Co zrobić, jeśli na pytanie odpowiada już duży portal?

Obecność dużego serwisu nie przekreśla tematu. Portale odpowiadają zwykle ogólnie, a firma może odpowiedzieć konkretnie: z perspektywy wykonawcy, z uwzględnieniem lokalnych warunków, z opisem typowych trudności. Jeśli jednak wszystkie wyniki zajmują urzędy i największe serwisy, a pytanie jest bardzo ogólne, lepiej zacząć od jego węższej odmiany.

Czy do wpisu trzeba dodawać sekcję pytań i odpowiedzi?

Nie ma takiego obowiązku. Sekcja pytań przydaje się wtedy, gdy po omówieniu tematu zostało kilka krótkich pytań pobocznych, które nie pasują do żadnego rozdziału. Jeśli wszystkie pytania zostały wyczerpane w treści, powtarzanie ich na końcu tylko wydłuża stronę i nie daje czytelnikowi nic nowego.

Jak często wracać do sekcji „Podobne pytania” przy tym samym temacie?

Rozsądnym rytmem jest przegląd co kilka miesięcy oraz przy każdej większej zmianie w ofercie lub w przepisach dotyczących branży. Nowe pytania dopisuje się do arkusza i ocenia tak samo jak pierwsze. Często okazuje się, że wystarczy uzupełnić opublikowany wcześniej tekst o jeden akapit, zamiast pisać kolejny.

Brak czasu albo ochoty, żeby zająć się tym samodzielnie?

Zbieranie pytań, przesiewanie ich i układanie w plan nie jest trudne, ale wymaga kilku spokojnych godzin i konsekwencji przez następne miesiące. Wiem, że przy prowadzeniu firmy właśnie tego brakuje najbardziej. Jeśli lepiej przekazać to zadanie komuś, kto robi to na co dzień, chętnie się nim zajmę: zbiorę pytania z wyszukiwarki i z Search Console, sprawdzę, co strona już ma, wskażę, które teksty uzupełnić, a które napisać od nowa, i ułożę plan z tytułami, kolejnością oraz terminami. Po publikacji sprawdzę w danych, co zadziałało, i poprawię to, co wymaga poprawy.

Wystarczy zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na adres info@lukaszwudyka.pl i podać adres strony oraz dwie lub trzy najważniejsze usługi. Na tej podstawie przygotuję pierwszą listę pytań i powiem wprost, od czego najlepiej zacząć.