Kupowanie linków a zasady Google. Co grozi stronie i jak oznaczać wpisy sponsorowane?

Artykuł sponsorowany z linkiem do strony firmy to jedna z najczęściej zamawianych usług w pozycjonowaniu. Jednocześnie zasady Google wymieniają kupowanie linków na pierwszym miejscu listy praktyk uznawanych za spam w linkach. Właściciel firmy, który zamawia publikacje albo sam je przyjmuje na swoim blogu, często nie wie, gdzie przebiega granica między reklamą a naruszeniem zasad.

Ta instrukcja jest przeznaczona dla osób prowadzących firmę, sklep internetowy lub serwis z treściami, które kupują publikacje, sprzedają miejsce na wpisy sponsorowane albo odziedziczyły po poprzednim wykonawcy linki nieznanego pochodzenia. Opisuję w niej, co dokładnie mówi dokumentacja Google, a nie obiegowe opinie z forów.

Po lekturze czytelnik będzie umiał odróżnić link dozwolony od ryzykownego, poprawnie oznaczyć wpis sponsorowany w kodzie strony i dla odbiorcy, sprawdzić w Google Search Console, czy na witrynę nałożono ręczne działanie, oraz przeprowadzić naprawę od przeglądu linków po prośbę o ponowne rozpatrzenie.

Co dokładnie Google uznaje za kupowanie linków?

W zasadach dotyczących spamu w wyszukiwarce Google znajduje się sekcja „Spam w linkach”. Spamerskie linki są tam opisane jako tworzenie linków do witryny lub z niej głównie w celu manipulowania rankingami w wyszukiwarce. Słowo „głównie” ma tu znaczenie: ocenie podlega cel, w jakim link powstał, a nie sam fakt, że ktoś za coś zapłacił.

Lista przykładów zaczyna się od kupowania lub sprzedawania linków na potrzeby rankingu. Dokumentacja wylicza trzy postacie tej praktyki: płacenie za linki lub posty zawierające linki, oferowanie towarów lub usług za linki oraz wysłanie komuś produktu w zamian za napisanie o nim i zamieszczenie linku. Zapłatą jest więc także barter, rabat i paczka z produktem do testów.

Na tej samej liście znajdują się artykuły sponsorowane i reklamy natywne, za które wydawca otrzymuje płatność, a które zawierają linki przekazujące ranking. Google wymienia też linki ze zoptymalizowanym tekstem kotwicy w artykułach, gościnnych wpisach i komunikatach prasowych rozsyłanych do wielu serwisów. Tekst kotwicy to klikalne słowa linku, a zoptymalizowany oznacza tyle, że zamiast nazwy firmy pojawia się w nim fraza, na którą strona ma się wyświetlać.

Pozostałe przykłady z listy dotyczą wymiany linków na dużą skalę, programów tworzących linki automatycznie, linków w stopkach i szablonach rozsianych po wielu witrynach, niskiej jakości katalogów oraz komentarzy na forach z linkiem w podpisie. Jest tam również punkt o umowach, które wymagają umieszczenia linku i nie pozwalają wydawcy go oznaczyć.

Kiedy płatny link jest zgodny z zasadami?

Zaraz pod listą przykładów dokumentacja zawiera zdanie, które rozstrzyga większość wątpliwości. Google przyznaje, że kupowanie i sprzedawanie linków do celów reklamowych i sponsoringu jest normalną częścią gospodarki internetowej. Takie linki nie naruszają zasad, o ile zostały oznaczone w kodzie wartością rel="nofollow" lub rel="sponsored".

Wniosek jest prosty. Kupić publikację wolno, zapłacić za baner wolno, wysłać produkt do recenzji wolno. Naruszeniem jest dopiero sytuacja, w której opłacony link udaje samodzielną rekomendację redakcji i ma przekazywać stronie pozycję w rankingu.

Co grozi stronie za nieoznaczone płatne linki?

Dokumentacja opisuje konsekwencje ogólnie: witryny naruszające zasady mogą mieć niższą pozycję albo w ogóle nie pojawiać się w wynikach wyszukiwania. Google wykrywa naruszenia na dwa sposoby, a każdy z nich wygląda z perspektywy właściciela strony inaczej.

Ocena automatyczna

Pierwszy sposób to systemy automatyczne. Według dokumentacji narzędzia do zrzekania się linków Google najczęściej nie potrzebuje pomocy w ustalaniu, którym linkom ufać. W praktyce oznacza to, że rozpoznany płatny link zwykle po prostu przestaje się liczyć. Właściciel strony nie dostaje żadnego powiadomienia, a pieniądze wydane na taką publikację nie przynoszą efektu w rankingu.

Ręczne działanie

Drugi sposób to ręczne działanie. Google podejmuje je wtedy, gdy weryfikator, czyli człowiek, uzna, że strony witryny nie spełniają zasad dotyczących spamu. Według pomocy Search Console większość takich działań powoduje obniżenie pozycji stron lub całej witryny albo niewyświetlanie ich w wynikach, bez żadnej widocznej wskazówki dla użytkownika.

O ręcznym działaniu Google informuje w raporcie „Ręczne działania” oraz w centrum wiadomości w Search Console. Przy linkach występują dwa rodzaje takiego działania. Pierwsze nosi nazwę „Nienaturalne linki do Twojej witryny” i dotyczy firmy, która linki kupowała. Drugie to „Nienaturalne linki z Twojej witryny” i dotyczy wydawcy, który sprzedawał miejsce na nieoznaczone linki.

Ręczne działanie może objąć całą witrynę lub tylko jej część. W raporcie widać to po wzorcu adresów: wpis z gwiazdką na końcu ścieżki oznacza wybrany katalog, a opis „Wpływa na wszystkie strony” oznacza cały serwis.

Jak sprawdzić, czy na witrynę nałożono ręczne działanie?

Sprawdzenie zajmuje kilka minut i wymaga dostępu do Google Search Console z uprawnieniami do danej witryny. Jeżeli firma nie ma jeszcze zweryfikowanej usługi, trzeba ją najpierw dodać i potwierdzić własność. Dane o ręcznych działaniach pojawiają się dopiero po weryfikacji.

1. Po zalogowaniu do Google Search Console należy w lewym górnym rogu wskazać właściwą usługę, czyli adres sprawdzanej witryny.
2. W menu po lewej stronie trzeba rozwinąć grupę „Bezpieczeństwo i ręczne działania” i kliknąć pozycję „Ręczne działania”.
3. W górnej części raportu widać liczbę ręcznych działań podjętych wobec witryny. Zielony znacznik z komunikatem o braku problemów oznacza, że żadne działanie nie obowiązuje.
4. Jeżeli działanie istnieje, należy rozwinąć jego opis. Pokazuje on rodzaj problemu oraz listę wzorców adresów, których dotyczy.
5. Przy opisie znajduje się odnośnik „Więcej informacji”. Prowadzi on do strony pomocy z zalecanymi czynnościami dla danego rodzaju działania.
6. Na koniec warto otworzyć ikonę dzwonka w prawym górnym rogu panelu i przejrzeć wiadomości. Znajduje się tam powiadomienie o nałożonym działaniu.

Raport pokazuje także historię wcześniejszych działań. Ma to znaczenie przy zakupie gotowej strony lub domeny z historią. Pomoc Google wprost przewiduje taką sytuację: nowy właściciel usuwa problemy wymienione w raporcie i wysyła prośbę o ponowne rozpatrzenie, w której informuje, że witryna zmieniła właściciela.

Brak wpisu w raporcie nie oznacza, że wszystkie linki działają na korzyść strony. Oznacza tylko, że żaden weryfikator nie nałożył sankcji. Linki pominięte przez systemy automatyczne nie są nigdzie wykazywane, dlatego spadku widoczności bez ręcznego działania nie należy z góry przypisywać linkom. Jak samodzielnie przejrzeć odnośniki prowadzące do strony, opisuję w tekście o samodzielnej ocenie profilu linków.

Kto woli nie zajmować się tym samodzielnie, może zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na info@lukaszwudyka.pl. Sprawdzę raport ręcznych działań, przejrzę kupione dotąd publikacje i wskażę, które linki wymagają oznaczenia lub usunięcia.

Jak oznaczać wpisy sponsorowane w kodzie strony?

Oznaczenie dla Google polega na dodaniu atrybutu rel do znacznika linku. Dokumentacja „Kwalifikowanie linków wychodzących na potrzeby wyszukiwarki Google” opisuje trzy wartości tego atrybutu. Dla linków, które są reklamami lub płatnymi miejscami docelowymi, przeznaczona jest wartość sponsored.

Poprawnie oznaczony link w artykule sponsorowanym wygląda tak:

<a rel="sponsored" href="https://www.przyklad-firmy.pl/">Przykład Firmy</a>

Dawniej Google zalecał dla takich linków wartość nofollow. Dokumentacja podaje, że nadal można jej używać, ale preferowana jest wartość sponsored. Starych wpisów oznaczonych jako nofollow nie trzeba więc przerabiać, a nowe najlepiej oznaczać od razu jako sponsored.

Wartości można łączyć, oddzielając je spacją lub przecinkiem. Zapis rel="sponsored nofollow" jest poprawny i bywa stosowany przez wydawców, którzy chcą, by oznaczenie odczytały także inne wyszukiwarki. Trzecia wartość, ugc, służy do linków dodawanych przez użytkowników w komentarzach i na forach. Różnice między wszystkimi trzema opisuję szczegółowo w tekście o atrybutach nofollow, sponsored i ugc.

Które linki we wpisie wymagają oznaczenia?

Oznaczenia wymaga każdy link, którego obecność wynika z zapłaty lub innej korzyści. W typowym artykule sponsorowanym są to odnośniki do strony zamawiającego. Linki do źródeł, urzędów czy definicji, które autor dodał samodzielnie, pozostają zwykłymi linkami bez atrybutu.

Ta sama zasada obejmuje banery, linki w ramkach partnerów, odnośniki afiliacyjne oraz recenzje produktów otrzymanych od producenta. Forma zapłaty nie ma znaczenia.

Jak dodać atrybut w WordPressie?

W edytorze blokowym WordPressa każdy blok można przełączyć na widok kodu i dopisać atrybut ręcznie. Kolejność czynności jest następująca.

1. Należy otworzyć wpis do edycji i kliknąć akapit zawierający płatny link.
2. Na pasku narzędzi bloku trzeba rozwinąć menu z trzema kropkami i wskazać pozycję „Edytuj jako HTML”.
3. W kodzie akapitu odszukuje się znacznik zaczynający się od <a href= i dopisuje w nim po literze „a” fragment rel="sponsored", oddzielony spacjami.
4. Jeżeli link ma już atrybut rel, na przykład z wartością noopener, nowej wartości nie dodaje się jako drugiego atrybutu. Należy dopisać ją w tym samym cudzysłowie po spacji: rel="noopener sponsored".
5. Z tego samego menu wybiera się pozycję „Edytuj wizualnie”, a następnie zapisuje zmiany we wpisie.

Wiele wtyczek do SEO dodaje w okienku wstawiania linku gotowe przełączniki do oznaczania linków sponsorowanych. Ich nazwy i położenie zależą od wtyczki oraz jej wersji, dlatego po każdym użyciu należy sprawdzić wynik w kodzie strony.

Jak sprawdzić, czy oznaczenie rzeczywiście jest na stronie?

Kontrolę przeprowadza się na opublikowanej stronie, a nie w edytorze. W przeglądarce Chrome trzeba kliknąć link prawym przyciskiem myszy i wskazać pozycję „Zbadaj”. W otwartym panelu podświetli się znacznik linku, w którym powinien być widoczny atrybut rel z wartością sponsored lub nofollow.

Ten sam sposób działa na cudzej stronie, czyli pozwala reklamodawcy sprawdzić publikację, za którą zapłacił. Radzę robić to dwa razy: zaraz po publikacji i po kilku tygodniach, ponieważ zdarza się, że wydawca zmienia szablon lub wtyczkę i oznaczenia znikają.

Jak oznaczyć wpis sponsorowany dla czytelnika?

Atrybut w kodzie widzi robot, a nie człowiek. Osobną sprawą jest informacja dla odbiorcy, że czyta materiał opłacony. Tego wymagają nie zasady Google, lecz polskie przepisy.

Prawo prasowe stanowi, że ogłoszenia i reklamy muszą być oznaczone w sposób niebudzący wątpliwości, że nie są materiałem redakcyjnym. Ustawa o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym zalicza do takich praktyk kryptoreklamę, czyli opłaconą promocję produktu w treści redakcyjnej, jeżeli nie wynika to wyraźnie z treści, obrazów lub dźwięków łatwo rozpoznawalnych przez konsumenta. Sprawami tymi zajmuje się Prezes UOKiK.

W praktyce bezpieczne oznaczenie spełnia trzy warunki. Jest umieszczone na początku materiału, a nie pod nim. Jest napisane po polsku i zrozumiałym słowem, takim jak „Artykuł sponsorowany”, „Materiał reklamowy” lub „Współpraca reklamowa”. Jest widoczne także na liście wpisów i w zajawce udostępnianej w mediach społecznościowych, jeśli treść tam trafia.

Niejasne skróty, obce słowa i oznaczenia ukryte drobnym drukiem w stopce nie spełniają tej roli. Przy większych kampaniach lub wątpliwościach co do konkretnej formy oznaczenia warto skonsultować się z prawnikiem, ponieważ ocena zawsze zależy od całości przekazu. Powyższe uwagi są informacją ogólną, a nie poradą prawną.

Oba oznaczenia działają niezależnie. Sam napis „Artykuł sponsorowany” nie zastępuje atrybutu w kodzie, a sam atrybut nie zastępuje napisu. Poprawnie przygotowana publikacja ma jedno i drugie.

Co ustalić z wydawcą przed zamówieniem publikacji?

Większość problemów z płatnymi linkami zaczyna się od niedopowiedzeń w zamówieniu. Reklamodawca zakłada jedno, wydawca robi drugie, a po roku nikt nie pamięta ustaleń. Dlatego warunki dotyczące linków należy zapisać w wiadomości lub umowie.

W zamówieniu powinny znaleźć się co najmniej następujące ustalenia:

• wartość atrybutu rel przy każdym linku do strony reklamodawcy,
• treść i miejsce oznaczenia materiału dla czytelnika,
• dokładny adres docelowy i tekst kotwicy każdego linku,
• okres, przez jaki publikacja pozostaje dostępna pod tym samym adresem,
• zgoda wydawcy na późniejszą zmianę lub usunięcie linku na prośbę reklamodawcy,
• osoba kontaktowa po stronie wydawcy.

Gotowy zapis, który można przepisać do zamówienia: Wszystkie linki prowadzące do strony zamawiającego zostaną oznaczone atrybutem rel=”sponsored”, a materiał będzie opatrzony na początku widocznym napisem „Artykuł sponsorowany”. Na prośbę zamawiającego wydawca zmieni lub usunie link w rozsądnym terminie.

Tekst kotwicy zasługuje na osobną uwagę. Dokumentacja Google wskazuje linki ze zoptymalizowanym tekstem kotwicy jako typowy objaw manipulacji. W materiałach reklamowych najbezpieczniej linkować nazwą firmy, adresem strony albo naturalnym zwrotem wynikającym ze zdania.

Ofertę wydawcy, który obiecuje „mocny link” bez oznaczenia i bez napisu o sponsorowaniu, należy traktować jako sygnał ostrzegawczy. Taki serwis sprzedaje to samo wielu firmom, a zasady Google wymieniają umowy uniemożliwiające oznaczenie linku wśród przykładów spamu. Bezpieczniejszą drogą jest publikacja oznaczona, wybrana ze względu na czytelników danego serwisu, a nie na jego parametry w narzędziach.

Jak przejrzeć linki kupione w przeszłości?

Przegląd jest potrzebny w trzech sytuacjach: po otrzymaniu ręcznego działania, po przejęciu strony od innego wykonawcy oraz wtedy, gdy firma przez dłuższy czas zamawiała publikacje bez żadnych ustaleń co do oznaczeń. Źródłem danych jest raport „Linki” w Google Search Console.

1. W menu po lewej stronie Search Console należy kliknąć pozycję „Linki”.
2. W części „Linki zewnętrzne” znajduje się tabela „Witryny z największą liczbą linków przychodzących”. Kliknięcie „WIĘCEJ” u dołu tabeli otwiera pełną listę domen.
3. Listę domen pobiera się przyciskiem „Eksportuj” w prawym górnym rogu. Do wyboru jest plik CSV lub Arkusz Google.
4. Po powrocie do głównego widoku raportu trzeba użyć przycisku „Eksportuj linki zewnętrzne” i wskazać zestaw „Najnowsze linki”. Zawiera on ostatnio wykryte linki uporządkowane według daty wykrycia, do 100 tys. wierszy.
5. Obie listy należy zestawić z fakturami, zamówieniami i raportami od wykonawcy. Celem jest wskazanie domen, na których linki powstały w zamian za zapłatę lub inną korzyść.
6. Każdy płatny link sprawdza się na opublikowanej stronie opisaną wcześniej metodą i odnotowuje w arkuszu jeden z trzech stanów: oznaczony, nieoznaczony, strona już nie istnieje.

Przy przeglądzie warto zwrócić uwagę także na tabelę „Tekst z największą liczbą linków przychodzących”. Jeżeli na jej szczycie zamiast nazwy firmy znajdują się frazy sprzedażowe powtarzane słowo w słowo, jest to ślad po zamawianych linkach z dopasowanym tekstem kotwicy.

Co zrobić z linkami nieoznaczonymi?

Przy braku ręcznego działania nie ma powodu do pośpiechu. Wystarczy napisać do wydawców z prośbą o dodanie atrybutu i zadbać, by nowe publikacje były oznaczane od początku. Usuwanie całych artykułów nie jest potrzebne, jeśli przyprowadzają czytelników.

Treść prośby do wydawcy może brzmieć następująco: Dzień dobry, w artykule pod adresem [adres publikacji] znajduje się link do naszej strony [adres strony]. Publikacja była materiałem płatnym, dlatego proszę o dodanie do tego linku atrybutu rel=”sponsored” albo o jego usunięcie. Będę wdzięczny za krótkie potwierdzenie po wprowadzeniu zmiany.

Każdą wysłaną prośbę i każdą odpowiedź należy zachować. Przy ręcznym działaniu ta korespondencja staje się dowodem podjętych starań.

Jak naprawić sytuację po ręcznym działaniu?

Postępowanie zależy od rodzaju działania widocznego w raporcie. Oba warianty kończą się tym samym przyciskiem, ale praca do wykonania jest inna.

Działanie dotyczy linków prowadzących do witryny

1. Pobranie list linków z raportu „Linki” w sposób opisany w poprzedniej sekcji.
2. Wskazanie linków naruszających zasady: płatnych bez oznaczenia, pochodzących z wymiany na dużą skalę, z katalogów niskiej jakości i z automatów.
3. Kontakt z właścicielem każdej z tych witryn z prośbą o usunięcie linku albo dodanie atrybutu rel="nofollow" lub rel="sponsored".
4. Odnotowanie w arkuszu daty wysłania prośby, odpowiedzi i ostatecznego stanu linku.
5. Dla linków, których mimo prób nie udało się usunąć, przygotowanie pliku dla narzędzia do zrzekania się linków i przesłanie go w Search Console.
6. Powrót do raportu „Ręczne działania” i kliknięcie „Poproś o sprawdzenie”.

Kolejność ma znaczenie. Pomoc Google zastrzega, że dodanie na ślepo wszystkich linków do pliku ignorowanych nie zostanie uznane za dobrą wolę, a samo zrzeczenie się linków bez próby ich usunięcia może spowodować odrzucenie prośby. Narzędzie jest uzupełnieniem pracy z wydawcami, a nie jej zamiennikiem.

Plik dla narzędzia to zwykły plik tekstowy z rozszerzeniem .txt w kodowaniu UTF-8. W każdym wierszu znajduje się jeden adres strony albo jedna domena poprzedzona przedrostkiem domain:. Wiersze zaczynające się od znaku # są komentarzami. Przykład:

# Brak odpowiedzi na dwie prośby o usunięcie linku
domain:przyklad-katalogu.pl
https://przyklad-serwisu.pl/artykul-z-linkiem.html

Przesłanie nowej listy zastępuje poprzednią, więc plik musi zawierać także wpisy z wcześniejszych wersji. Dokumentacja podaje limit 100 tys. wierszy i 2 MB oraz zaznacza, że narzędzie nie obsługuje usług domeny, czyli usług dodanych w Search Console bez przedrostka adresu. Szerzej o tym, kiedy z niego korzystać, piszę w tekście o szkodliwych linkach i narzędziu Disavow.

Zrzeczenie się linków jest krokiem ryzykownym, jeśli wykonuje się je pochopnie. Wpisanie do pliku wartościowych, naturalnych linków pozbawia stronę ich wsparcia. Bezpieczniej jest zgłosić mniej adresów, ale dobrze udokumentowanych, niż całą listę z eksportu.

Działanie dotyczy linków wychodzących z witryny

W tym wariancie całość pracy odbywa się na własnej stronie. Należy odszukać wszystkie wpisy sponsorowane, recenzje produktów otrzymanych od producentów, linki partnerów w stopce i panelach bocznych oraz wpisy gościnne przyjęte w zamian za korzyść.

Pomoc Google wskazuje dwa rozwiązania: usunięcie takich linków albo zmianę, po której przestaną przekazywać pozycję w rankingu, na przykład przez dodanie atrybutu rel="nofollow" lub bardziej konkretnego. W serwisie z dużą liczbą wpisów pomaga wyszukanie w bazie treści wszystkich linków do domen reklamodawców, których listę da się odtworzyć z wystawionych faktur.

Poprawka musi objąć wszystkie strony wskazane we wzorcu z raportu. Dokumentacja zaznacza, że naprawa tylko części stron nie przywraca witryny częściowo do wyników.

Co napisać w prośbie o ponowne rozpatrzenie?

Po kliknięciu „Poproś o sprawdzenie” otwiera się pole na opis. Według pomocy Search Console dobra prośba spełnia trzy warunki: dokładnie omawia problem z jakością witryny, opisuje działania podjęte w celu jego usunięcia i dokumentuje wyniki tych działań.

Przykładowa treść dla firmy, która kupowała publikacje: Do połowy bieżącego roku zamawialiśmy artykuły sponsorowane z linkami do naszej strony bez atrybutów rel. Przejrzeliśmy wszystkie domeny z raportu Linki i ustaliliśmy listę płatnych publikacji. Skontaktowaliśmy się z każdym wydawcą: część linków została usunięta, część oznaczona atrybutem rel=”sponsored”. Linków z serwisów, które nie odpowiedziały na dwie prośby, zrzekliśmy się w przesłanym pliku. Zestawienie z adresami, datami kontaktu i wynikiem znajduje się w arkuszu pod adresem [adres arkusza]. Nowe publikacje zamawiamy wyłącznie z oznaczeniem.

Prośba ma być konkretna i prawdziwa. Weryfikator porównuje opis ze stanem faktycznym, więc ogólne zapewnienia bez listy linków nie wystarczają. Wydawca, który sprzedawał linki, powinien podać przykłady poprawionych wpisów.

Po czym poznać, że naprawa zadziałała, i co zrobić, gdy prośba została odrzucona?

Po wysłaniu prośby Google przesyła e-mail z potwierdzeniem, że weryfikacja jest w toku. Rozpatrzenie większości próśb trwa według dokumentacji kilka dni lub tygodni, a przy prośbach związanych z linkami może wymagać więcej czasu. W tym okresie nie należy wysyłać kolejnej prośby. Pomoc Google prosi wprost, by poczekać na ostateczną decyzję.

Decyzja przychodzi e-mailem i do centrum wiadomości w Search Console. Pozytywna oznacza anulowanie działania: wpis znika z listy aktywnych, a raport „Ręczne działania” ponownie pokazuje zielony znacznik. To jedyne pewne potwierdzenie skuteczności naprawy.

Anulowanie działania nie gwarantuje powrotu na dawne pozycje. Linki, które wcześniej sztucznie podnosiły widoczność, zostały usunięte, oznaczone albo zgłoszone do zignorowania, więc przestały pomagać. Strona wraca do miejsca, na które zasługuje bez nich, a dalszy wzrost wymaga pracy nad treścią i uczciwie zdobytymi odnośnikami.

Odmowa oznacza zwykle, że weryfikator nadal widzi wzorzec nienaturalnych linków. Trzeba wtedy wrócić do listy, sprawdzić domeny pominięte za pierwszym razem, ponowić kontakt z wydawcami, uzupełnić plik i dopiero po tych poprawkach wysłać nową prośbę z opisem dodatkowych działań.

Jakich błędów unikać przy płatnych publikacjach?

Pierwszy błąd to przekonanie, że napis „Artykuł sponsorowany” wystarcza także wobec Google. Napis jest dla czytelnika, atrybut dla wyszukiwarki, a brak któregokolwiek pozostawia problem nierozwiązany.

Drugi błąd to zamawianie wielu publikacji z identycznym, sprzedażowym tekstem kotwicy. Nawet przy poprawnych oznaczeniach taki zestaw wygląda sztucznie, a przy ich braku jest pierwszą rzeczą widoczną w raporcie linków.

Trzeci błąd to ukrywanie płatnego charakteru linku: przekierowania przez pośrednie adresy, linki w kolorze tła albo podpięte pod pojedynczy znak. Zasady Google opisują ukryte linki jako osobny rodzaj spamu, więc taki zabieg dokłada drugie naruszenie do pierwszego.

Czwarty błąd to zrzekanie się linków na zapas, bez ręcznego działania i bez przeglądu. Dokumentacja podaje, że w przypadku większości witryn korzystanie z tego narzędzia nie jest konieczne.

Najczęstsze pytania

Czy link z atrybutem sponsored w ogóle pomaga stronie?

Pomaga w inny sposób niż link zwykły. Według dokumentacji linki oznaczone wartościami atrybutu rel zwykle nie są śledzone przez Google, więc nie należy liczyć na ich wpływ na ranking. Zostaje ruch od czytelników, którzy klikają, obecność nazwy firmy w poczytnym miejscu i szansa, że ktoś po lekturze wspomni o firmie z własnej inicjatywy.

Czy wysłanie produktu do recenzji to kupowanie linku?

Zasady Google wymieniają tę sytuację wprost wśród przykładów: wysłanie komuś produktu w zamian za napisanie o nim i zamieszczenie linku. Sama wysyłka produktu jest w porządku, pod warunkiem że link w recenzji zostanie oznaczony atrybutem rel="sponsored", a czytelnik dowie się, że autor otrzymał produkt od producenta.

Czy trzeba zmienić stare linki z nofollow na sponsored?

Nie ma takiej potrzeby. Dokumentacja podaje, że atrybutu nofollow nadal można używać przy płatnych linkach, a wartość sponsored jest jedynie preferowana. Wystarczy stosować ją w nowych publikacjach.

Czy konkurencja może zaszkodzić stronie, kupując do niej złe linki?

Google deklaruje w dokumentacji, że dokłada wszelkich starań, aby działania w witrynach zewnętrznych nie powodowały obniżenia pozycji innej witryny. W zdecydowanej większości przypadków takie linki są po prostu pomijane. Narzędzie do zrzekania się linków jest przeznaczone dla sytuacji, w których do strony prowadzi wiele sztucznych linków i jednocześnie zostało lub może zostać podjęte ręczne działanie.

Czy linki od partnerów i dostawców też wymagają oznaczenia?

Nie, jeśli wynikają z rzeczywistej współpracy i nikt za nie nie płaci. Lista dystrybutorów na stronie producenta albo wzmianka o wykonawcy w opisie realizacji to zwykłe, naturalne odnośniki. Oznaczenie staje się potrzebne dopiero wtedy, gdy link jest przedmiotem zapłaty albo częścią wymiany linków prowadzonej na dużą skalę.

Ile trwa zdjęcie ręcznego działania?

Dokumentacja nie podaje sztywnego terminu. Większość próśb jest rozpatrywana w ciągu kilku dni lub tygodni, a sprawy związane z linkami mogą trwać dłużej. Do tego trzeba doliczyć czas na przegląd linków i korespondencję z wydawcami, która przy dużej liczbie publikacji zajmuje zwykle najwięcej.

Czy agencja może kupować linki bez wiedzy klienta?

Technicznie może, a skutki ponosi właściciel strony, ponieważ ręczne działanie dotyczy witryny, a nie wykonawcy. Dokumentacja Google wspomina o tym wprost, pisząc o linkach utworzonych przez zatrudnionego specjalistę. Dlatego w umowie warto zastrzec obowiązek przekazywania listy wszystkich zamawianych publikacji wraz z informacją o sposobie ich oznaczenia.

Brak czasu albo ochoty, żeby zająć się tym samodzielnie?

Przegląd linków, rozmowy z wydawcami i pisanie do Google to praca żmudna, a przy prowadzeniu firmy zwykle brakuje na nią spokojnych godzin. Mogę przejąć ją w całości: sprawdzę raport ręcznych działań, przejrzę dotychczasowe publikacje, ustalę, które linki wymagają oznaczenia, napiszę do wydawców, a jeśli będzie to konieczne, przygotuję plik zrzeczenia i prośbę o ponowne rozpatrzenie. Na koniec przekażę prostą listę zasad, według których warto zamawiać kolejne publikacje.

Wystarczy zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na adres info@lukaszwudyka.pl i w kilku zdaniach opisać sytuację. Odpowiem, od czego warto zacząć i ile pracy to oznacza.