Zdarza się, że w wynikach Google widać adres, którego właściciel firmy wolałby tam nie oglądać: wersję roboczą oferty, stronę testową, dokument z danymi klienta wgrany przez pomyłkę albo cennik, który dawno przestał obowiązywać. Zwykłe usunięcie strony nie wystarcza, bo wyszukiwarka pokazuje ją jeszcze przez pewien czas, aż robot ponownie odwiedzi adres. Na takie pilne sytuacje Search Console ma osobne narzędzie, w menu opisane słowem „Usunięcia”, a w pomocy Google nazywane Narzędziem do usuwania. Pozwala ono ukryć adres w wynikach wyszukiwania zwykle w ciągu jednego dnia.
Ten tekst jest przeznaczony dla osób, które same opiekują się stroną firmową albo chcą rozumieć, co robi ich wykonawca. Po lekturze będzie wiadomo, kiedy z narzędzia korzystać, a kiedy lepiej je zostawić, jak ustalić dokładny adres do zgłoszenia, jak przesłać prośbę i odczytać jej stan oraz co zrobić po odrzuceniu. Osobno opisuję najważniejszą rzecz, o której wiele osób zapomina: ukrycie jest tymczasowe i trwa około 6 miesięcy, dlatego w tym czasie trzeba przeprowadzić właściwe, trwałe usunięcie. Bez tego adres może wrócić do wyników.
Najważniejsze w skrócie
- Narzędzie znajduje się w Search Console w pozycji „Usunięcia” i działa wyłącznie dla witryny, w której zgłaszający ma uprawnienia właściciela usługi.
- Pozytywnie rozpatrzona prośba ukrywa adres w wynikach Google na około 6 miesięcy, a jej przetworzenie może zająć nawet cały dzień.
- Ukrycie nie kasuje strony z internetu ani z innych wyszukiwarek i nie zatrzymuje odwiedzin robota Google pod tym adresem.
- Trwały skutek daje dopiero usunięcie treści z kodem 404 lub 410, ochrona hasłem albo tag noindex, a nie blokada w pliku robots.txt.
- Prośba „Usuń tylko ten URL” obejmuje dokładnie wpisany adres, więc inne adresy tej samej treści trzeba zgłosić osobno.
- Stan prośby widać w tabeli na karcie „Tymczasowe usunięcia”, a historia obejmuje zgłoszenia z ostatnich 6 miesięcy.
Kiedy narzędzie „Usunięcia” jest właściwym wyborem, a kiedy szkodzi?
Dokumentacja Google wskazuje dwie sytuacje, w których narzędzie ma sens. Pierwsza to adres we własnej witrynie, który ma szybko przestać pojawiać się w wyszukiwarce, na przykład strona z poufnymi danymi, opublikowana przez pomyłkę wersja robocza albo plik, którego nikt spoza firmy nie powinien znaleźć. Druga to strona, z której usunięto już kłopotliwą treść, a wynik w Google nadal pokazuje stary opis. W obu przypadkach liczy się czas: normalnie trzeba czekać, aż robot sam odwiedzi adres ponownie, a tutaj ukrycie następuje zazwyczaj w ciągu doby. Zgłaszany adres może prowadzić do strony internetowej albo do obrazu.
Lista sytuacji, w których narzędzia nie należy używać, jest dłuższa i warto ją znać, bo pomyłka potrafi kosztować utratę ruchu. Narzędzie nie służy do porządków po starych stronach zwracających kod 404: takie adresy same znikną z wyników po kolejnej wizycie robota, a jak je ocenić, opisuję w tekście o komunikacie „Nie znaleziono (404)” w Search Console. Nie usuwa też wpisów z raportów w samym Search Console, bo działa na wyniki wyszukiwania, a nie na konto. Nie nadaje się do przenoszenia treści pod nowy adres ani do wyłączania całej witryny po włamaniu: po ataku zgłasza się wyłącznie adresy utworzone przez włamywacza, a resztę naprawia i zostawia do ponownego zindeksowania.
Najgroźniejszy błąd to próba wybrania w ten sposób „lepszej” wersji zduplikowanej strony. Prośba o usunięcie obejmuje wszystkie warianty adresu naraz: z http i https, z przedrostkiem www i bez niego. Kto zgłosi adres z www w nadziei, że w wynikach zostanie wersja bez www, ukryje obie. Do wskazywania właściwej wersji służy adres kanoniczny, a nie usuwanie. Trzeba też pamiętać o zakresie działania: narzędzie ukrywa wynik tylko w wyszukiwarce Google. Treść pozostaje w internecie, jest dostępna dla każdego, kto zna adres, i może być widoczna w innych wyszukiwarkach.
Osobna sprawa to strony cudze. Narzędzie wymaga uprawnień właściciela usługi w Search Console, więc nie da się nim ukryć wpisu na obcym portalu, forum czy w serwisie z opiniami. Jeżeli treści na cudzej stronie już nie ma albo została zmieniona, a Google wciąż pokazuje starą wersję, właściwe jest publiczne narzędzie do odświeżania nieaktualnej treści, które opisałem w tekście o tym, jak odświeżyć nieaktualny wynik w Google. Jeżeli treść nadal jest opublikowana, pozostaje kontakt z administratorem serwisu albo formularze Google przeznaczone dla danych osobowych i naruszeń prawa.
Co dokładnie robi tymczasowe usunięcie, a czego nie robi?
W narzędziu są dwa rodzaje próśb i różnią się skutkiem. „Tymczasowe usunięcie adresu URL” powoduje, że przez około 6 miesięcy adres nie pojawia się w wynikach wyszukiwania Google, a przy okazji z indeksu znika zapisany fragment strony. „Wyczyść krótki opis w wyszukiwarce” działa łagodniej: wynik zostaje, ale znika jego opis, a w jego miejscu pojawia się informacja, że opis strony jest niedostępny. Taki stan trwa do chwili, gdy robot ponownie odwiedzi stronę i wygeneruje opis z aktualnej treści. Ta druga opcja przydaje się po usunięciu ze strony poufnej informacji, gdy sama strona ma pozostać w Google.
Przy czyszczeniu opisu jest jedno zastrzeżenie z dokumentacji, o którym łatwo zapomnieć. Do czasu ponownego zindeksowania strona nadal może pojawiać się w wynikach po wpisaniu usuniętej informacji, tyle że ta informacja nie będzie już widoczna w opisie. Jeżeli więc ze strony zniknęło nazwisko albo numer telefonu, ktoś szukający tego nazwiska może jeszcze przez pewien czas zobaczyć wynik prowadzący do strony, ale bez kłopotliwego fragmentu. Gdy zależy na pełnym ukryciu do czasu aktualizacji, lepiej wybrać tymczasowe usunięcie adresu, a po odświeżeniu indeksu prośbę anulować.
Ukrycie nie wyłącza odwiedzin robota. Google nadal skanuje adres, o ile strona istnieje i nie została zablokowana w inny sposób. Może ją w tym czasie ponownie zindeksować i odświeżyć zapisany fragment, ale nie pokaże jej w wynikach do końca okresu ukrycia. To ważne z dwóch powodów. Po pierwsze, po upływie około 6 miesięcy strona, z którą nic nie zrobiono, może po prostu wrócić do wyników. Po drugie, właśnie dzięki temu, że robot wciąż ma dostęp, może odczytać tag noindex albo kod 404 i usunąć adres na stałe.
Dokumentacja opisuje też przypadek, który zaskakuje wiele osób. Jeżeli w chwili korzystania z narzędzia adres jest dla Google nieosiągalny i zwraca kod 404 albo 502 lub 503, Google uznaje, że strona nie istnieje, i unieważnia prośbę o jej zablokowanie. Każda strona, która później pojawi się pod tym samym adresem, zostanie potraktowana jako nowa i będzie mogła trafić do wyników. W praktyce oznacza to, że nie da się „na zapas” zablokować adresu, pod którym kiedyś ma stanąć nowa treść. Jeśli pod starym adresem powstanie inna strona, a nie ma być widoczna w Google, trzeba od razu zabezpieczyć ją tagiem noindex albo hasłem.

Jak ustalić dokładny adres, który trzeba zgłosić?
Większość nieudanych zgłoszeń wynika z tego, że do narzędzia trafił inny adres niż ten, który Google pokazuje w wynikach. Dla wyszukiwarki adresy różniące się wielkością jednej litery to dwie odrębne strony, więc zapis z małą literą nie ukryje wyniku z wielką. Opcja „Usuń tylko ten URL” działa na dokładne dopasowanie, razem z rozszerzeniem pliku, na przykład .html, i z parametrami po znaku zapytania. Najpewniejsza metoda to otwarcie strony z wyników wyszukiwania i skopiowanie adresu z paska przeglądarki, zamiast wpisywania go z pamięci.
Przy kopiowaniu obowiązują trzy zasady z pomocy Google. Kotwice, czyli wszystko po znaku #, są zawsze pomijane i nie należy ich podawać. Parametry niezbędne do wyświetlenia treści, na przykład numer produktu, trzeba zostawić, a opcjonalne, takie jak sposób sortowania, pominąć. Wreszcie ta sama treść bywa dostępna pod kilkoma adresami: z parametrem i bez, z inną wielkością liter, przez adres wątku i adres pojedynczego wpisu. Usunięcie jednego z nich nie ukrywa pozostałych, dlatego każdy wariant, który Google pokazuje, wymaga osobnej prośby albo jednej prośby z prefiksem.
Listę wariantów najprościej zebrać w dwóch miejscach. W wyszukiwarce pomaga zapytanie z operatorem site, na przykład site:example.com/oferta-robocza, które pokazuje zindeksowane adresy zaczynające się od podanej ścieżki. W Search Console pomaga raport „Skuteczność” z filtrem strony ustawionym na fragment adresu, bo widać w nim adresy, które faktycznie wyświetlały się w wynikach. Radzę spisać wszystkie znalezione warianty w jednym pliku przed otwarciem narzędzia. Po przesłaniu próśb ta sama lista posłuży do sprawdzenia, czy każdy adres rzeczywiście zniknął.
W przypadku obrazu zgłasza się adres skopiowany z Grafiki Google, a nie adres strony, na której obraz jest osadzony. Pomoc Google opisuje to tak: obraz należy znaleźć w Grafice Google, kliknąć go prawym przyciskiem myszy, bez wcześniejszego klikania lewym, i wybrać polecenie kopiowania adresu linku. Skopiowany adres zaczyna się od google.com/imgres i w takiej postaci trafia do narzędzia. Ten sam obraz bywa zapisany w witrynie w kilku rozmiarach i pod kilkoma adresami, więc tu także trzeba poszukać kopii i zgłosić każdą osobno. Plik graficzny, który ma zniknąć na stałe, należy potem usunąć z serwera.
Kto woli nie zajmować się tym samodzielnie, może zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na info@lukaszwudyka.pl. Ustalę wtedy wszystkie warianty kłopotliwego adresu, prześlę prośby w Search Console i od razu przygotuję trwałe usunięcie, tak aby po upływie okresu ukrycia nic nie wróciło do wyników.
Jak przesłać prośbę o tymczasowe usunięcie adresu?
Przed rozpoczęciem trzeba sprawdzić dwie rzeczy. Adres musi należeć do usługi w Search Console, w której zgłaszający jest właścicielem, bo użytkownik z niższymi uprawnieniami nie prześle prośby. Jeżeli w koncie istnieje kilka usług dla tej samej witryny, należy wybrać tę, która obejmuje zgłaszany adres. Druga rzecz to stan samej strony: jeżeli ma zostać w serwisie, powinna normalnie się otwierać, ponieważ adres zwracający błąd w chwili zgłoszenia może doprowadzić do unieważnienia prośby. Sam formularz jest krótki i składa się z kilku czynności.
- Otwarcie narzędzia Po zalogowaniu do Search Console i wybraniu właściwej usługi należy przejść w menu po lewej stronie do pozycji „Usunięcia”. Narzędzie otwiera się także bezpośrednio pod adresem search.google.com/search-console/removals.
- Wybór karty U góry strony widać trzy karty. Do zgłoszenia własnego adresu służy pierwsza z nich, czyli „Tymczasowe usunięcia”.
- Rozpoczęcie zgłoszenia Należy kliknąć przycisk „Nowa prośba”. Otworzy się okno z dwiema możliwościami: „Tymczasowe usunięcie adresu URL” oraz „Wyczyść krótki opis w wyszukiwarce”.
- Wpisanie adresu W polu adresu wkleja się pełny adres skopiowany wcześniej z przeglądarki, razem z https, bez kotwicy po znaku #.
- Określenie zakresu Do ukrycia jednej strony służy opcja „Usuń tylko ten URL”. Do ukrycia całego katalogu albo wszystkich wariantów z parametrami służy opcja „Usuń wszystkie URL-e z tym prefiksem”.
- Zatwierdzenie Kliknięcie „Dalej” pozwala dokończyć procedurę, po czym prośba pojawia się w tabeli. Przetwarzanie może zająć nawet cały dzień i nie ma gwarancji pozytywnego rozpatrzenia.
- Kolejne warianty Dla każdego dodatkowego adresu tej samej treści, także zapisanego inną wielkością liter, przesyła się osobną prośbę w ten sam sposób.

Opcja z prefiksem jest wygodna, ale wymaga ostrożności, bo działa szeroko. Ukrywa wszystkie adresy zaczynające się od podanego ciągu, niezależnie od tego, czy zawierają www i czy zaczynają się od http, czy https. Dokumentacja podaje, że prefiks bez ukośnika na końcu obejmuje zarówno adresy zaczynające się od tego samego ciągu znaków, jak i całą zawartość katalogu. Zgłoszenie https://example.com/oferta może więc ukryć także stronę https://example.com/oferta-specjalna. Wpisanie samego adresu domeny z ukośnikiem na końcu ukrywa całą witrynę. Przed kliknięciem „Dalej” trzeba dwa razy przeczytać wpisany prefiks.
Zakres ma też granicę w drugą stronę: prośba nie obejmuje innych subdomen. Ukrycie adresu w domenie głównej nie ukrywa tej samej strony w subdomenie mobilnej, wersji AMP ani w środowisku testowym pod osobną subdomeną. Jeżeli treść jest dostępna także tam, potrzebna jest osobna prośba w usłudze obejmującej daną subdomenę. To częsty przypadek przy stronach testowych, które wykonawca zostawił otwarte dla robotów. Wtedy samą wersję testową najlepiej od razu zabezpieczyć hasłem, a prośbę o usunięcie potraktować jako przyspieszenie zniknięcia jej z wyników.
Jak odczytać stan prośby i co zrobić po odrzuceniu?
Po przesłaniu prośba pojawia się w tabeli na karcie „Tymczasowe usunięcia”. Tabela ma kolumny z adresem, typem prośby, datą zgłoszenia i stanem, a historia obejmuje zgłoszenia z ostatnich 6 miesięcy, zarówno aktywne, jak i wygasłe. Stan zmienia się bez udziału zgłaszającego, więc wystarczy zajrzeć do tabeli po kilku godzinach i ponownie następnego dnia. Obok tej karty są dwie inne. „Nieaktualna treść” pokazuje prośby przesłane przez osoby spoza firmy za pomocą publicznego narzędzia do odświeżania wyników, a „Filtrowanie SafeSearch” zawiera adresy zgłoszone przez użytkowników jako treści dla dorosłych.
| Stan w tabeli | Co oznacza | Co robić dalej |
|---|---|---|
| Przetwarzam prośbę | Prośba jest rozpatrywana, adres może być jeszcze widoczny w wynikach. | Poczekać do następnego dnia i nie wysyłać tej samej prośby ponownie. |
| Tymczasowe usunięcie | Adres został ukryty w wynikach Google na około 6 miesięcy. | Przeprowadzić trwałe usunięcie: kod 404 lub 410, hasło albo tag noindex. |
| Wyczyszczono | Zrealizowano prośbę o usunięcie krótkiego opisu wyniku. | Sprawdzić wynik w Google i poczekać na opis z aktualnej treści. |
| Prośba odrzucona | Prośba nie została przyjęta, zwykle dlatego, że spełniono już identyczną. | Kliknąć „Więcej informacji” i porównać adres z historią próśb. |
| Prośba anulowana | Zgłaszający sam wycofał prośbę w menu obok wpisu. | Adres może wrócić do wyników, gdy pozostaje dostępny dla robota. |
| Usunięcie wygasło | Okres ukrycia minął i prośba straciła ważność. | Sprawdzić, czy adres nie wrócił, a w razie potrzeby zgłosić go ponownie. |
Odrzucenie nie jest powodem do niepokoju i najczęściej ma prozaiczną przyczynę. Według pomocy Google zwykle chodzi o to, że identyczna prośba została już spełniona albo jest w toku, więc druga nie ma czego zmienić. Inne opisane powody to adres, którego Google nie ma w indeksie, oraz nieprawidłowy format adresu, na przykład wklejony bez początku https albo z przypadkową spacją. W pierwszym przypadku nic więcej nie trzeba robić, bo strona i tak nie pojawia się w wynikach. W drugim wystarczy skopiować adres jeszcze raz z paska przeglądarki i przesłać prośbę ponownie. Wyjaśnienie konkretnego odrzucenia otwiera się po kliknięciu „Więcej informacji” przy wpisie.
Skuteczność najlepiej sprawdzić w samej wyszukiwarce, w oknie prywatnym przeglądarki. Należy wpisać zapytanie z operatorem site i dokładnym adresem, a potem zwykłe zapytania, po których strona dotąd się wyświetlała, na przykład nazwę firmy z tytułem tej strony. Jeżeli stan w tabeli brzmi „Tymczasowe usunięcie”, a wynik wciąż jest widoczny, niemal zawsze oznacza to, że Google pokazuje inny wariant adresu niż zgłoszony. Trzeba wtedy najechać kursorem na wynik, skopiować jego adres i porównać go znak po znaku ze zgłoszonym. Różnica zwykle tkwi w wielkości litery, parametrze albo ukośniku na końcu.
Jak zamienić tymczasowe ukrycie w trwałe usunięcie?
Google pisze wprost, że użycie narzędzia jest tylko jednym z etapów trwałego usuwania adresu i samo nie wystarcza. Okres ukrycia to czas na zrobienie porządku w witrynie. Dokumentacja podaje trzy drogi do wyboru: usunięcie albo aktualizację treści, zablokowanie dostępu hasłem oraz oznaczenie strony tagiem noindex. Wybór zależy od tego, czy strona ma dalej istnieć i kto ma ją oglądać. Jedno jest wspólne dla wszystkich dróg: do blokowania nie należy używać pliku robots.txt, co wyjaśniam niżej.
Strona jest zbędna: usunięcie treści i kod 404 lub 410
To najbezpieczniejsza droga, bo działa na wszystkie wyszukiwarki i odcina dostęp także osobom, które znają adres. Stronę, obraz albo cały katalog usuwa się z witryny i sprawdza, czy serwer odpowiada pod tym adresem kodem 404 (nie znaleziono) albo 410 (zasób usunięty). Pliki inne niż strony, na przykład dokumenty PDF, trzeba fizycznie usunąć z serwera, a nie tylko zdjąć prowadzący do nich link. W systemach takich jak WordPress samo przeniesienie wpisu do kosza zwykle wystarcza, ale załączniki wgrane do biblioteki mediów pozostają dostępne pod własnymi adresami i wymagają osobnego usunięcia.
Częsta pułapka to przekierowanie usuniętego adresu na stronę główną. Wtedy serwer nie zwraca kodu 404, a Google może uznać taki adres za pozorny błąd i przez dłuższy czas trzymać stary wpis. Jeżeli treść ma zniknąć, adres powinien uczciwie odpowiadać, że strony nie ma. Kod odpowiedzi można sprawdzić w Search Console: po wklejeniu adresu w górnym polu wyszukiwania i kliknięciu „Sprawdź URL wersji opublikowanej” narzędzie pokazuje, co robot otrzymał od serwera. Sposób czytania tego wyniku opisałem w tekście o narzędziu Sprawdzanie adresu URL.
Strona ma zostać, ale nie w Google: hasło albo tag noindex
Ochrona hasłem sprawdza się przy treściach dla wybranych osób: wersjach testowych, materiałach dla klientów, dokumentach wewnętrznych. Uprawnieni użytkownicy nadal mają dostęp, a robot Google i inne roboty go tracą. Tag noindex zostawia stronę otwartą dla każdego, kto zna adres, a jedynie wyklucza ją z wyników. Google zaznacza, że ta metoda jest mniej bezpieczna od pozostałych, ponieważ inne wyszukiwarki mogą tej reguły nie respektować, a sama treść pozostaje publiczna. Dla danych naprawdę poufnych noindex nie jest więc rozwiązaniem.
Tag umieszcza się w sekcji head strony w postaci <meta name="robots" content="noindex">. Dla plików, które nie są stronami HTML, takich jak PDF, ten sam skutek daje nagłówek odpowiedzi serwera X-Robots-Tag: noindex. W systemach zarządzania treścią zwykle nie trzeba edytować kodu, bo wtyczki SEO mają przy każdej stronie przełącznik widoczności w wyszukiwarkach. Po wdrożeniu trzeba sprawdzić, czy robot widzi regułę. Jeżeli w raporcie pojawia się informacja o wykluczeniu, a jej źródło jest niejasne, pomocny będzie tekst o komunikacie „Strona wykluczona za pomocą tagu noindex”.
Dlaczego nie robots.txt i w jakiej kolejności działać
Blokada w pliku robots.txt wydaje się naturalna, ale przynosi odwrotny skutek. Zakazuje robotowi wejścia na stronę, więc robot nie odczyta ani tagu noindex, ani kodu 404. Adres może wtedy nadal pojawiać się w wynikach, na przykład dlatego, że prowadzą do niego linki z innych stron, tyle że bez opisu. Dokumentacja mówi o tym jednoznacznie: aby reguła noindex działała, strona nie może być zablokowana w robots.txt ani w inny sposób niedostępna dla robota. Jeżeli taka blokada już istnieje, trzeba ją zdjąć na czas, w którym Google ma odczytać nowy stan strony.
Kolejność działań ma znaczenie, ponieważ Google opisuje jeden szczególny przypadek. Jeżeli adres został ukryty w narzędziu, zanim treść usunięto albo zabezpieczono, robot mógł w międzyczasie ponownie zindeksować starą wersję. Dokumentacja zaleca wtedy odblokowanie adresu i zablokowanie go jeszcze raz, co wyklucza z indeksu ponownie zapisaną stronę. Najprostszy sposób uniknięcia tej komplikacji to działanie w poniższym porządku.
- Zabezpieczenie treści Najpierw stronę się usuwa, zabezpiecza hasłem albo oznacza tagiem noindex, tak aby nowy stan obowiązywał od razu.
- Kontrola odpowiedzi serwera W Search Console należy sprawdzić adres testem wersji opublikowanej i upewnić się, że robot widzi kod 404 lub 410 albo regułę noindex.
- Prośba w narzędziu Dopiero teraz przesyła się prośbę „Tymczasowe usunięcie adresu URL” dla każdego wariantu adresu.
- Kontrola po dobie Następnego dnia sprawdza się stan w tabeli oraz wynik w wyszukiwarce w oknie prywatnym.
- Kontrola przed końcem okresu Przed upływem 6 miesięcy trzeba ponownie zajrzeć do wyników i raportu „Strony”, aby potwierdzić, że adres jest wykluczony na stałe.

Jak anulować prośbę i jakich błędów unikać?
Ukrycie można w każdej chwili cofnąć, co przydaje się po pomyłce w adresie albo zbyt szerokim prefiksie. Wystarczy otworzyć narzędzie, odszukać prośbę w tabeli historii, kliknąć przycisk menu z trzema kropkami obok wpisu i wybrać „Anuluj prośbę”. Stan zmienia się na „Prośba anulowana”, a adres może wrócić do wyników, o ile strona istnieje i robot ma do niej dostęp. Powrót nie zawsze jest natychmiastowy. Jeżeli zależy na czasie, można dodatkowo wkleić adres w górne pole wyszukiwania Search Console i kliknąć „Poproś o zindeksowanie”.
Z praktyki widzę kilka powtarzających się błędów. Pierwszy to traktowanie narzędzia jak gumki do mazania i zgłaszanie wszystkiego, co w wynikach wygląda nieładnie: starych wpisów, stron z błędem, duplikatów. Takie adresy porządkuje się przekierowaniami, adresem kanonicznym albo zwykłym usunięciem, a narzędzie zostawia na sprawy pilne. Drugi to zgłoszenie prefiksu obejmującego stronę główną przy próbie ukrycia jednego katalogu, co potrafi na wiele godzin zdjąć z Google całą witrynę. Trzeci to przekonanie, że po ukryciu sprawa jest zamknięta, przez co po upływie okresu ukrycia poufny dokument wraca do wyników.
Osobną grupę stanowią błędy związane z uprawnieniami i obiegiem informacji w firmie. Prośby widzi każdy właściciel usługi, a anulować może je także osoba, która nie wie, po co je złożono. Dobrze jest zapisać w jednym miejscu, kto, kiedy i dlaczego zgłosił dany adres oraz jaką trwałą metodę zastosowano. Taka notatka oszczędza nerwów, gdy po kilku miesiącach ktoś zapyta, dlaczego ważna podstrona zniknęła z wyszukiwarki. Radzę też co pewien czas zaglądać na kartę „Nieaktualna treść”, bo widać tam prośby osób spoza firmy dotyczące naszej witryny.
Najczęstsze pytania
Czy tymczasowe usunięcie adresu obniża pozycję całej witryny w Google?
Dokumentacja Google nie opisuje takiego skutku. Prośba dotyczy wyłącznie wskazanego adresu albo adresów zaczynających się od podanego prefiksu i polega na ukryciu ich w wynikach. Pozostałe strony witryny są nadal skanowane i wyświetlane na dotychczasowych zasadach. Ryzyko pojawia się tylko przy zbyt szerokim prefiksie, na przykład przy wpisaniu adresu samej domeny, bo wtedy ukryta zostaje cała witryna. Taką pomyłkę naprawia się przez anulowanie prośby w tabeli historii.
Ile trwa ukrycie adresu i czy można je przedłużyć?
Pozytywnie rozpatrzona prośba jest ważna przez około 6 miesięcy, a pomoc Google w innym miejscu podaje ten okres jako 180 dni. Po tym czasie stan zmienia się na „Usunięcie wygasło” i strona może ponownie pojawiać się w wynikach. Narzędzie pozwala przesłać prośbę jeszcze raz, ale powtarzanie zgłoszeń co pół roku nie jest rozwiązaniem. Okres ukrycia służy temu, aby usunąć treść, zabezpieczyć ją hasłem albo dodać tag noindex, a wtedy przedłużanie nie jest potrzebne.
Czy narzędziem można ukryć wpis o firmie na cudzej stronie?
Nie. Narzędzie działa tylko dla adresów z witryny, w której zgłaszający ma uprawnienia właściciela usługi w Search Console. Dla cudzych stron Google udostępnia osobne, publiczne narzędzie do odświeżania nieaktualnej treści, ale działa ono wyłącznie wtedy, gdy strona została usunięta albo wskazana treść już z niej zniknęła. Jeżeli wpis nadal jest opublikowany, prośba zostanie odrzucona. Pozostaje wtedy kontakt z administratorem serwisu albo formularze Google dotyczące danych osobowych i naruszeń prawa.
Czym różni się wyczyszczenie krótkiego opisu od usunięcia adresu?
Usunięcie adresu ukrywa cały wynik na około 6 miesięcy. Wyczyszczenie krótkiego opisu zostawia wynik w Google, ale usuwa jego opis do czasu ponownego zindeksowania strony, a w tym okresie w miejscu opisu widnieje informacja, że jest on niedostępny. Ta opcja jest właściwa, gdy ze strony usunięto poufny fragment, a sama strona ma pozostać w wyszukiwarce. Po kolejnej wizycie robota opis powstaje już na podstawie aktualnej treści, a w tabeli pojawia się stan „Wyczyszczono”.
Dlaczego adres nadal jest widoczny, choć stan brzmi „Tymczasowe usunięcie”?
Najczęściej Google pokazuje inny wariant adresu niż ten, który został zgłoszony. Opcja „Usuń tylko ten URL” wymaga dokładnego dopasowania, więc adres z inną wielkością liter, dodatkowym parametrem albo rozszerzeniem pliku jest traktowany jako osobna strona. Należy skopiować adres bezpośrednio z widocznego wyniku i przesłać dla niego osobną prośbę albo użyć opcji z prefiksem. Trzeba też sprawdzić, czy treść nie jest dostępna w innej subdomenie, bo prośba jej nie obejmuje.
Czy po ukryciu adresu trzeba coś zgłaszać w innych wyszukiwarkach?
Tak, jeżeli treść jest tam widoczna. Narzędzie w Search Console działa wyłącznie na wyniki wyszukiwarki Google i nie przekazuje prośby nikomu innemu. Inne wyszukiwarki mają własne panele dla właścicieli witryn i własne procedury. Z tego powodu najpewniejszą metodą jest usunięcie treści z serwera albo zabezpieczenie jej hasłem, bo taki stan widzą wszystkie roboty jednakowo. Sam tag noindex może nie wystarczyć, ponieważ nie każda wyszukiwarka interpretuje go tak samo.
Czy da się ukryć adres, który zwraca już kod 404?
Nie ma takiej potrzeby, a prośba może zostać unieważniona. Jeżeli w chwili korzystania z narzędzia adres jest dla Google nieosiągalny, wyszukiwarka uznaje, że strona nie istnieje. Usunięte strony znikają z wyników samoczynnie po kolejnej wizycie robota. Prośba ma sens tylko wtedy, gdy liczy się każda godzina, a wynik wciąż jest widoczny mimo usunięcia strony. Trzeba pamiętać, że nowa strona opublikowana później pod tym samym adresem będzie traktowana jako nowa i może trafić do wyników.
Źródła
- Narzędzie do usuwania stron z wyników wyszukiwania oraz do generowania raportów SafeSearch, Pomoc Search Console
- Usuwanie informacji o witrynie z Google, Centrum wyszukiwarki Google
- Blokowanie indeksowania przez wyszukiwarki za pomocą tagu noindex, Centrum wyszukiwarki Google
- Odrzucenia próśb o odświeżenie nieaktualnych treści lub oznaczenie etykietami filtra SafeSearch, Pomoc Search Console
- Odświeżanie nieaktualnych treści, Pomoc wyszukiwarki Google
- Narzędzie do sprawdzania adresów URL, Pomoc Search Console
Brak czasu albo ochoty, żeby zająć się tym samodzielnie?
Kłopotliwy adres w wynikach Google zwykle wychodzi na jaw w najmniej dogodnym momencie, a wtedy łatwo o pośpieszny ruch, który ukryje za dużo albo za mało. Chętnie przejmę tę sprawę w całości. Ustalę, pod jakimi adresami treść jest widoczna, prześlę właściwe prośby w Search Console, dopilnuję ich stanu, a następnie przeprowadzę trwałe usunięcie: sprawdzę odpowiedź serwera, ustawię ochronę albo tag noindex i potwierdzę, że robot Google widzi nowy stan strony.
Na koniec przekażę krótką notatkę z tym, co zostało zrobione i kiedy trzeba zajrzeć do wyników ponownie, tak aby po upływie okresu ukrycia nie było niespodzianek. Wystarczy zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na adres info@lukaszwudyka.pl i podać adres strony, której sprawa dotyczy. Odpowiem, co da się zrobić od ręki, a co wymaga zmian w samej witrynie.




