Koszulka w pięciu kolorach i sześciu rozmiarach to dla klienta jeden produkt, a dla sklepu trzydzieści kombinacji. Od sposobu, w jaki sklep zapisuje je w adresach, zależy, czy Google zobaczy jedną mocną kartę produktu, czy trzydzieści niemal jednakowych podstron, z których większość uzna za duplikaty. Właściciele sklepów zwykle dowiadują się o problemie dopiero z raportu w Search Console, gdy liczba niezindeksowanych adresów jest kilka razy większa od liczby produktów w ofercie.
Ta instrukcja jest przeznaczona dla osób prowadzących sklep internetowy i dla tych, którzy przygotowują jego budowę lub przebudowę. Wyjaśniam w niej, co na temat wariantów mówi dokumentacja Google, kiedy wystarczy jeden adres produktu, a kiedy osobna podstrona dla koloru ma sens, jak sprawdzić obecne ustawienia sklepu i jak je poprawić. Po lekturze będzie wiadomo, jak ustawić adres kanoniczny, mapę witryny, linki i dane strukturalne w każdym z dwóch układów oraz po czym poznać, że Google przyjął wskazany adres.
Najważniejsze w skrócie
- Google zaleca, aby każdy wariant dało się wskazać osobnym adresem, zapisanym jako segment ścieżki albo jako parametr zapytania, a nie jako fragment po znaku #.
- Osobny adres wariantu nie oznacza osobnej pozycji w wynikach: przy parametrach adresem kanonicznym powinien być adres produktu bez parametru.
- Rozmiar prawie nigdy nie potrzebuje własnej podstrony, a kolor lub materiał tylko wtedy, gdy klienci szukają go w Google i strona ma własne zdjęcia oraz opis.
- Stan faktyczny sprawdza się w Search Console, porównując pola „Adres kanoniczny określony przez użytkownika” i „Adres kanoniczny wybrany przez Google”.
- Do wyboru adresu kanonicznego nie służy plik robots.txt ani dyrektywa noindex, a ten sam adres powinien występować w linkach, w mapie witryny i w tagu kanonicznym.
Po czym rozpoznać, że warianty szkodzą widoczności sklepu?
Pierwszym sygnałem jest zwykle rozbieżność liczb. Sklep ma kilkaset produktów, a w Search Console w raporcie „Indeksowanie stron” widnieje kilka tysięcy adresów, z czego większość w części niezindeksowanej. Po rozwinięciu przyczyn pojawiają się stany „Duplikat, użytkownik nie oznaczył strony kanonicznej” oraz „Duplikat, wyszukiwarka Google wybrała inną stronę kanoniczną niż użytkownik”, a przykładowe adresy różnią się wyłącznie końcówką z kolorem lub rozmiarem. Taki obraz oznacza, że sklep wytwarza dla jednego produktu wiele adresów i nie mówi Google wprost, który z nich jest najważniejszy.
Drugi objaw widać w samych wynikach wyszukiwania. Na nazwę produktu raz wyświetla się wersja czerwona, raz niebieska, a czasem adres z parametrem rozmiaru, którego nikt nie zamierzał pokazywać. Pozycje takiej frazy są niestabilne, ponieważ kilka podstron tego samego sklepu konkuruje o to samo zapytanie. To odmiana zjawiska, które opisałem we wpisie o tym, czym jest kanibalizacja słów kluczowych, z tą różnicą, że tutaj źródłem nie są treści pisane przez redakcję, lecz mechanizm sklepu.
Trzeci objaw dotyczy sytuacji odwrotnej: sklep ma tylko jeden adres produktu, wybór koloru niczego w adresie nie zmienia, a klienci wpisujący w Google nazwę produktu razem z kolorem trafiają do konkurencji. Bywa też, że reklamy produktowe prowadzą do strony, na której klient musi sam odszukać wariant widziany przed chwilą w reklamie. W obu przypadkach brakuje adresu, który otwierałby stronę z wybranym już wariantem. Oba kierunki błędu, czyli nadmiar podstron i ich całkowity brak, da się naprawić bez przebudowy całego sklepu, o ile najpierw ustali się, który układ sklep ma stosować.
Co na temat wariantów mówi dokumentacja Google?
Google opisuje ten temat w dokumentacji dla sklepów internetowych, w części o projektowaniu struktury adresów. Wariantem produktu nazywa każdą kombinację jego atrybutów, na przykład rozmiaru i koloru. Zaleca, aby każdy wariant mógł być identyfikowany za pomocą osobnego adresu URL, i podaje dwie zalecane postaci takiego adresu. Pierwsza to segment ścieżki, na przykład /t-shirt/green, druga to parametr zapytania, na przykład /t-shirt?color=green. Obie są poprawne, a wybór zależy od tego, jak działa oprogramowanie sklepu.
W tym samym miejscu dokumentacja dodaje zdanie, które rozstrzyga większość wątpliwości. Jeśli do oznaczania wariantów służą opcjonalne parametry zapytania, jako adres kanoniczny należy wskazać adres z pominiętym parametrem, ponieważ ułatwia to Google zrozumienie zależności między wariantami. Dla produktów, których warianty mają unikalne adresy, Google zaleca umieszczenie na wszystkich stronach wariantów tagu <link rel="canonical"> z kanonicznym adresem produktu. Osobny adres jest więc sposobem identyfikacji wariantu, a nie prośbą o osobne miejsce w wynikach wyszukiwania.

Dokumentacja danych strukturalnych rozróżnia przy tym dwa modele sklepu. W witrynie z pojedynczą stroną wszystkie warianty wybiera się na jednej karcie produktu, obraz, cena i dostępność zmieniają się bez ponownego wczytania strony, a adres z parametrami otwiera tę samą stronę z wstępnie wybranym wariantem. Dla całej grupy wystarcza wtedy jeden adres kanoniczny, zwykle podstawowy adres bez wybranego wariantu. W witrynie z kilkoma stronami warianty są rozmieszczone na osobnych, równie ważnych podstronach, na przykład każdy kolor ma własną stronę, a rozmiar wybiera się parametrem. W tym modelu, jak podaje Google, nie istnieje jeden adres kanoniczny reprezentujący całą grupę.
Trzeba też znać dwa ograniczenia techniczne. Google zasadniczo nie obsługuje fragmentów adresu, czyli części po znaku #, dlatego adres typu /t-shirt#green nie identyfikuje wariantu i nie nadaje się na adres kanoniczny. Tag kanoniczny jest ponadto dla Google wyraźnym sygnałem, ale nie wiążącym poleceniem: wyszukiwarka grupuje strony o takiej samej lub bardzo podobnej treści głównej i sama wybiera tę, którą uznaje za najbardziej kompletną. Jeżeli strony wariantów różnią się jednym słowem i jednym zdjęciem, Google może je połączyć niezależnie od deklaracji sklepu.
Kiedy wystarczy jeden adres produktu, a kiedy potrzebne są osobne podstrony?
Decyzję podejmuje się osobno dla każdego atrybutu, a nie dla całego sklepu naraz. Rozmiar jest atrybutem, którego klienci prawie nigdy nie wpisują w wyszukiwarkę razem z nazwą konkretnego produktu, a strona rozmiaru M nie różni się od strony rozmiaru L niczym poza jedną wartością. Osobne podstrony rozmiarów dają więc wyłącznie duplikaty. Inaczej bywa z kolorem, materiałem, wzorem lub pojemnością. Jeśli klienci szukają czerwonej sukienki albo telefonu z konkretną pamięcią, podstrona tego wariantu odpowiada na rzeczywiste zapytanie i może mieć własne zdjęcia, własny tytuł oraz własny opis.
Zapotrzebowanie należy potwierdzić danymi, a nie przeczuciem. Wystarczy w Planerze słów kluczowych Google sprawdzić, czy połączenia nazwy produktu lub kategorii z kolorem mają odnotowane wyszukiwania, oraz zajrzeć do raportu skuteczności w Search Console, na jakie zapytania sklep już się wyświetla. Drugim warunkiem jest gotowość do przygotowania odrębnej treści. Podstrona koloru, która ma te same zdjęcia i ten sam opis co pozostałe, zostanie przez Google uznana za duplikat, nawet jeśli tag kanoniczny wskazuje ją samą. Uważam, że dla większości małych i średnich sklepów bezpieczniejszym punktem wyjścia jest jeden adres produktu z wariantami w parametrach.

Osobną sprawą jest to, czego nie należy traktować jako wariantu. Pomoc Google Merchant Center podaje, że produktów tworzących zestaw, na przykład marynarki ze spodniami, nie grupuje się jak wariantów, ponieważ klient nie wybiera między nimi, tylko kupuje je razem. Podobnie dwa modele o różnej konstrukcji i różnym przeznaczeniu są dwoma produktami, a nie wariantami jednego, nawet jeśli mają zbliżone nazwy. Każdy taki produkt powinien mieć własną kartę, własny adres kanoniczny i własny opis. Poniższe zestawienie porządkuje najczęstsze sytuacje.
| Sytuacja | Zalecany układ | Adres kanoniczny |
|---|---|---|
| Warianty różnią się tylko rozmiarem | Jeden adres produktu, rozmiar w parametrze zapytania | Adres produktu bez parametru |
| Kolory bez własnych zdjęć i opisów | Jeden adres produktu, kolor w parametrze zapytania | Adres produktu bez parametru |
| Kolory wyszukiwane w Google, z własnymi zdjęciami i opisem | Osobna podstrona każdego koloru, rozmiar w parametrze | Każda podstrona koloru wskazuje samą siebie |
| Wybór wariantu zmienia tylko fragment po znaku # | Zmiana na parametr zapytania lub segment ścieżki | Adres produktu bez parametru |
| Zestaw kilku produktów sprzedawanych razem | Osobna karta zestawu, bez grupowania z wariantami | Adres karty zestawu |
Jak sprawdzić, w jaki sposób sklep obsługuje warianty w tej chwili?
Zanim cokolwiek zostanie zmienione, trzeba ustalić stan faktyczny, ponieważ ten sam silnik sklepu potrafi działać różnie w zależności od motywu i wtyczek. Sprawdzenie zajmuje kilkanaście minut i nie wymaga dostępu do kodu. Najlepiej wykonać je na dwóch lub trzech produktach z różnych kategorii, w tym na jednym, który ma najwięcej wariantów. Wynik warto zanotować w prostym arkuszu: adres podstawowy, adres po wyborze wariantu, zawartość tagu kanonicznego i to, co pokazuje Search Console.
- Otwarcie karty produktu i wybór wariantu Na karcie produktu należy wybrać inny kolor, a potem inny rozmiar, i za każdym razem spojrzeć na pasek adresu. Adres może się nie zmienić wcale, może zyskać parametr po znaku zapytania, nowy segment ścieżki albo fragment po znaku #.
- Wczytanie adresu wariantu w nowej karcie Skopiowany adres wariantu trzeba otworzyć w nowej karcie przeglądarki. Jeśli strona pokazuje właściwy kolor, zdjęcie, cenę i dostępność, sklep umie wstępnie wybrać wariant. Jeśli wraca do ustawień domyślnych, adres niczego nie identyfikuje.
- Odczytanie tagu kanonicznego W źródle strony wariantu, dostępnym w przeglądarce skrótem Ctrl+U, wyszukuje się słowo canonical. Należy zanotować, czy tag wskazuje adres produktu bez parametru, adres samego wariantu, czy w ogóle go brakuje.
- Kontrola raportu „Indeksowanie stron” W Search Console trzeba otworzyć raport „Indeksowanie stron” i przejrzeć przyczyny niezindeksowania. Stan „Alternatywna strona zawierająca prawidłowy tag strony kanonicznej” przy adresach wariantów jest prawidłowy i nie wymaga działań, natomiast dwa stany zaczynające się od słowa „Duplikat” wymagają wyjaśnienia.
- Sprawdzenie pojedynczego adresu Adres wariantu wkleja się w pasek wyszukiwania u góry Search Console. W sekcji „Indeksowanie stron” porównuje się pola „Adres kanoniczny określony przez użytkownika” i „Adres kanoniczny wybrany przez Google”.
- Przegląd mapy witryny i linków Na koniec należy otworzyć mapę witryny i kilka stron kategorii, aby zobaczyć, czy sklep umieszcza w nich adresy wariantów, czy wyłącznie adresy produktów.
Z zebranych notatek wynika jeden z czterech obrazów. Sklep może mieć jeden adres bez żadnej identyfikacji wariantu, jeden adres z parametrami i poprawnym tagiem kanonicznym, parametry bez tagu kanonicznego albo osobne podstrony wariantów. Pierwszy i trzeci wymagają poprawek opisanych w kolejnej sekcji, czwarty wymaga decyzji, czy podstrony mają pozostać samodzielne. Jeśli w raporcie widać także tysiące adresów z filtrami kategorii, jest to osobny problem, który opisałem we wpisie o tym, jak postępować, gdy filtry w sklepie tworzą tysiące adresów, i warto rozwiązywać go równolegle.
Kto woli nie zajmować się tym samodzielnie, może zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na info@lukaszwudyka.pl. Sprawdzę, jak sklep zapisuje warianty w adresach, które z nich Google uznaje za kanoniczne, i przygotuję listę zmian w adresach, tagach kanonicznych, mapie witryny i danych strukturalnych, gotową do przekazania osobie opiekującej się sklepem.
Jak ustawić sklep, w którym produkt ma jeden adres?
To układ, który Google opisuje jako witrynę z pojedynczą stroną i który sprawdza się w większości sklepów. Produkt ma jeden adres podstawowy, na przykład https://www.example.com/koszulka/, a wariant jest wybierany parametrami, na przykład https://www.example.com/koszulka/?kolor=zielony&rozmiar=m. W wynikach wyszukiwania pojawia się adres podstawowy, natomiast adresy z parametrami służą do tego, aby reklama, plik produktowy lub link w wiadomości otwierały stronę z właściwym wariantem. Kolejność prac jest następująca.
- Uporządkowanie parametrów Wariant powinien być zapisany parametrem w postaci klucz i wartość, połączonych znakiem równości, a kolejne parametry oddziela się znakiem &. Tego samego parametru nie powtarza się w jednym adresie, a kolejność parametrów powinna być zawsze taka sama.
- Zastąpienie fragmentów parametrami Jeśli wybór wariantu zmienia tylko część adresu po znaku #, trzeba zlecić zmianę na parametr zapytania. Google zasadniczo nie obsługuje fragmentów, więc taki adres nie wskazuje wariantu.
- Ustawienie tagu kanonicznego Na stronie podstawowej i na każdym adresie z parametrami w sekcji head powinien znaleźć się ten sam tag, z pełnym adresem bezwzględnym:
<link rel="canonical" href="https://www.example.com/koszulka/">. Tag ma być obecny w źródłowym kodzie HTML i nie powinien być zmieniany skryptem. - Oczyszczenie mapy witryny W mapie witryny zostają wyłącznie adresy podstawowe produktów. Adresy z parametrami wariantów należy z niej wyłączyć, ponieważ mapa i tag kanoniczny nie mogą wskazywać różnych adresów dla tej samej strony.
- Ujednolicenie linków wewnętrznych Listy w kategoriach, bloki produktów powiązanych, wyszukiwarka sklepu i menu powinny prowadzić do adresu podstawowego. Próbki kolorów na liście kategorii mogą otwierać adres z parametrem, o ile jest to zwykły link w znaczniku a.
- Kontrola wstępnego wyboru wariantu Każdy adres z parametrami po wczytaniu powinien pokazywać właściwe zdjęcie, cenę i dostępność oraz pozwalać od razu dodać ten wariant do koszyka.
Najczęstszy błąd w tym układzie polega na tym, że wtyczka lub motyw ustawia tag kanoniczny wskazujący aktualnie wczytany adres razem z parametrami. Każdy wariant deklaruje wtedy siebie jako stronę najważniejszą i Google dostaje kilkadziesiąt sprzecznych deklaracji dla prawie identycznej treści. Drugi błąd to tag wskazujący adres względny albo wersję z innym protokołem niż ta, pod którą sklep faktycznie działa. Zasady pisania samego tagu omówiłem osobno we wpisie o tym, jak działa tag kanoniczny, dlatego tutaj ograniczam się do tego, co dotyczy wariantów.
W układzie z jednym adresem treść strony podstawowej musi obsłużyć wszystkie warianty. W opisie należy wymienić dostępne kolory i rozmiary zwykłym tekstem, a nie wyłącznie w polach wyboru, zdjęcia każdego koloru powinny mieć opisy alternatywne z jego nazwą, a tabela rozmiarów powinna być widoczna w kodzie strony. Dzięki temu jedna strona może wyświetlać się także na zapytania z nazwą koloru, choć nie ma osobnej podstrony dla każdego z nich. Jeśli wybrany kolor przestaje być dostępny, adres z jego parametrem powinien nadal otwierać kartę produktu z informacją o braku, a nie stronę błędu.
Jak ustawić osobne podstrony dla koloru lub innego atrybutu?
Ten układ odpowiada modelowi, który Google nazywa witryną z kilkoma stronami. Każdy kolor ma własną podstronę, na przykład https://www.example.com/plaszcz/zielony/ i https://www.example.com/plaszcz/niebieski/, a rozmiar nadal wybiera się parametrem. Podstrony kolorów są wtedy równorzędne, każda ma trafić do indeksu i każda musi na to zasłużyć treścią. Zanim sklep przejdzie na ten układ, trzeba policzyć, ile takich podstron powstanie, i ocenić, czy uda się przygotować dla każdej osobne zdjęcia i przynajmniej częściowo odrębny opis.
Na każdej podstronie koloru tag kanoniczny wskazuje ją samą, bez parametru rozmiaru, a adresy z parametrem rozmiaru wskazują podstronę swojego koloru. Do mapy witryny trafiają podstrony kolorów, natomiast adresy z rozmiarami już nie. Tytuł strony, nagłówek i opis powinny zawierać nazwę koloru, a galeria ma pokazywać zdjęcia właśnie tego wariantu. Wybór innego koloru na stronie powinien być zwykłym linkiem prowadzącym do drugiej podstrony, co w tym modelu oznacza ponowne wczytanie strony. Google wprost zaleca, aby do przechodzenia między stronami służyły znaczniki a z atrybutem href, a nie skrypty, których robot może nie wykryć.
Wymagania rosną także po stronie danych strukturalnych. Dokumentacja Google podaje, że w witrynie z kilkoma stronami każda strona musi zawierać pełne i samodzielne znaczniki elementów, które są na niej zdefiniowane, a definicję grupy produktów powtarza się na każdej podstronie wariantu. W grupie umieszcza się dodatkowo odwołanie z samym adresem do wariantów znajdujących się na pozostałych stronach, co pomaga Google je odnaleźć. Jest to praca dla programisty lub dla dobrze skonfigurowanej wtyczki i nie warto wykonywać jej ręcznie produkt po produkcie.
Jak opisać warianty w danych strukturalnych i w pliku produktowym?
Adresy i tagi kanoniczne mówią Google, którą stronę pokazywać. Dane strukturalne mówią, że kilka pozycji to wersje jednego produktu. Służy do tego typ ProductGroup stosowany razem z typem Product. W grupie podaje się informacje wspólne, takie jak nazwa, marka i opis, właściwość variesBy wskazuje, czym warianty się różnią, a hasVariant zawiera poszczególne warianty. Google obsługuje jako cechy różnicujące kolor, rozmiar, materiał, wzór oraz sugerowany wiek i sugerowaną płeć odbiorcy.
Wskazówki techniczne z dokumentacji są konkretne. Każdy wariant musi mieć unikalny identyfikator, podany na przykład we właściwości sku lub gtin. Każda grupa musi mieć własny identyfikator we właściwości productGroupID, a jeśli pojawia się on również przy wariantach, to we właściwości inProductGroupWithID i z tą samą wartością. Poszczególne warianty muszą dać się wstępnie wybrać osobnymi adresami, a oprócz znaczników wariantów trzeba podać zwykłe dane produktu wymagane dla wyników z informacjami o produktach. Google zaleca umieszczanie tych danych w pierwotnym kodzie HTML, ponieważ znaczniki tworzone skryptem bywają odczytywane rzadziej i mniej niezawodnie.

Sklepy wysyłające ofertę do Google Merchant Center mają drugi, równoległy zapis tych samych informacji. Warianty łączy atrybut identyfikatora grupy produktów, zapisywany jako item_group_id. Każdy wariant jest w pliku osobnym produktem z własnym identyfikatorem, ale wszystkie warianty jednej grupy mają tę samą wartość tego atrybutu, o długości od 1 do 50 znaków. Pomoc Merchant Center zaleca, aby link każdego wariantu był inny i prowadził do strony z danymi zgodnymi z plikiem: tytułem, ceną, dostępnością i zdjęciem tego właśnie wariantu. To jeszcze jeden powód, dla którego sklep z jednym adresem produktu potrzebuje działających adresów z parametrami.
Po czym poznać, że zmiana zadziałała, i co zrobić, gdy Google wybiera inny adres?
Skutków nie widać od razu, ponieważ Google musi ponownie odwiedzić zmienione strony, a duplikaty skanuje rzadziej niż strony kanoniczne. Pierwszą kontrolę wykonuje się na pojedynczym adresie wariantu w narzędziu do sprawdzania adresów URL. Przycisk „Sprawdź URL wersji opublikowanej” pozwala zobaczyć, czy Google odczytuje nowy tag kanoniczny w aktualnej wersji strony. Trzeba jednak wiedzieć, że test wersji opublikowanej nie przewiduje, który adres zostanie uznany za kanoniczny. Tę informację pokazuje dopiero pole „Adres kanoniczny wybrany przez Google” po ponownym zindeksowaniu strony.
Dla kilku najważniejszych produktów można kliknąć „Poproś o zindeksowanie” na stronie z wynikami sprawdzenia adresu podstawowego. Narzędzie ma dzienny limit takich próśb, dlatego przy większej liczbie produktów skuteczniejsze jest przesłanie zaktualizowanej mapy witryny. W raporcie „Indeksowanie stron” poprawny wynik wygląda następująco: adresy wariantów przechodzą do stanu „Alternatywna strona zawierająca prawidłowy tag strony kanonicznej”, a liczba adresów w obu stanach z duplikatami stopniowo maleje. Przy stanie, który został naprawiony, można użyć przycisku „Sprawdź poprawkę”, pamiętając, że według pomocy Search Console taka weryfikacja trwa kilka dni lub dłużej.
Jeżeli mimo poprawek Google nadal wybiera inny adres niż wskazany, przyczyn należy szukać w sprzecznych sygnałach. Dokumentacja wymienia jako sygnały przekierowania, adnotacje kanoniczne i obecność adresu w mapie witryny, a ich łączenie zwiększa szansę na przyjęcie preferowanego adresu. Trzeba więc ponownie sprawdzić, czy mapa witryny nie zawiera adresów wariantów, czy linki w kategoriach nie prowadzą do adresów z parametrami, czy tag kanoniczny nie jest podmieniany skryptem i czy stare adresy wariantów nie przekierowują w inne miejsce, niż wskazuje tag. Przy podstronach kolorów trzeba dodatkowo ocenić, czy ich treść rzeczywiście się różni. Pomoc Search Console podaje wprost, że strona, która ma być uznana za kanoniczną, powinna mieć wyraźnie inną zawartość.
Na koniec lista działań, których należy unikać, ponieważ wyglądają na szybkie rozwiązanie, a pogarszają sytuację. Google wyraźnie odradza stosowanie pliku robots.txt do wyboru strony kanonicznej, ponieważ zablokowany adres nadal może trafić do indeksu, tylko bez treści, a robot nie odczyta na nim tagu kanonicznego. Odradza także dyrektywę noindex jako sposób wyboru strony kanonicznej w obrębie jednej witryny oraz narzędzie do usuwania adresów, które ukrywa w wyszukiwarce wszystkie wersje adresu. Ryzykowne jest również hurtowe przekierowanie adresów wariantów na adres podstawowy: przestają wtedy działać linki z reklam i pliku produktowego, a klient traci wstępnie wybrany wariant. Jeśli sklep rezygnuje z osobnych podstron kolorów na stałe, bezpieczniejszą drogą jest zachowanie adresów z parametrami i dopiero przekierowanie starych podstron na adres z odpowiednim parametrem. Różnice między rodzajami przekierowań opisałem we wpisie o tym, czy wybrać przekierowanie 301 czy 302.
Najczęstsze pytania
Czy adresy wariantów z parametrami trzeba zablokować w pliku robots.txt?
Nie należy tego robić w celu wskazania strony kanonicznej. Google podaje, że plik robots.txt nie służy do wyboru adresu kanonicznego, a zablokowany adres nadal może zostać zindeksowany, tylko bez treści. Po blokadzie robot nie odczyta też tagu kanonicznego umieszczonego na stronie wariantu, więc sklep traci jedyny wyraźny sygnał łączący wariant z produktem. Właściwym rozwiązaniem jest tag kanoniczny z adresem produktu bez parametru oraz mapa witryny bez adresów wariantów.
Czy każdy rozmiar powinien mieć własną podstronę?
W praktyce nie. Strony rozmiarów różnią się jedną wartością, mają te same zdjęcia i ten sam opis, więc Google traktuje je jako duplikaty i wybiera jedną z nich. Rozmiar najlepiej zapisywać parametrem zapytania, który wstępnie wybiera wariant na karcie produktu, a adres kanoniczny ustawić na adres bez tego parametru. Informacje o dostępnych rozmiarach warto podać zwykłym tekstem i w tabeli rozmiarów na stronie produktu, aby były widoczne także dla wyszukiwarki.
Co zrobić, gdy Google wyświetla w wynikach nie ten kolor, który jest najważniejszy?
Najpierw trzeba ustalić, który adres Google uznał za kanoniczny, sprawdzając w Search Console pole „Adres kanoniczny wybrany przez Google”. Jeśli jest to adres z parametrem koloru, zwykle brakuje tagu kanonicznego wskazującego adres podstawowy albo linki wewnętrzne i mapa witryny prowadzą do wariantu. Po ujednoliceniu tych trzech miejsc należy poprosić o ponowne zindeksowanie adresu podstawowego i odczekać, aż Google ponownie odwiedzi strony wariantów.
Czy tag kanoniczny gwarantuje, że Google pokaże wskazany adres?
Nie gwarantuje. Dokumentacja Google określa tag kanoniczny jako wyraźny sygnał, ale ostateczny wybór należy do wyszukiwarki, która bierze pod uwagę także przekierowania, mapę witryny i podobieństwo treści. Szansę na przyjęcie wskazanego adresu zwiększa spójność: ten sam adres w tagu, w mapie witryny i w linkach wewnętrznych. Jeśli sygnały sobie przeczą, Google wybiera adres samodzielnie i pokazuje to w raporcie jako duplikat z inną stroną kanoniczną.
Czy adresy wariantów umieszcza się w mapie witryny?
Zależy to od układu. W sklepie z jednym adresem produktu do mapy trafiają tylko adresy podstawowe, a adresy z parametrami koloru i rozmiaru się pomija. W sklepie z osobnymi podstronami kolorów każda taka podstrona jest stroną kanoniczną i powinna znaleźć się w mapie, natomiast adresy z parametrem rozmiaru już nie. Zasada jest jedna: w mapie witryny znajdują się wyłącznie adresy, które sklep sam wskazuje jako kanoniczne i które mają być widoczne w wynikach.
Jak długo trzeba czekać na efekty po uporządkowaniu wariantów?
Nie ma oficjalnego terminu. Google musi ponownie przeskanować strony wariantów, a duplikaty odwiedza rzadziej niż strony kanoniczne, dlatego zmiany w raporcie „Indeksowanie stron” pojawiają się stopniowo. Pomoc Search Console podaje, że sama weryfikacja poprawki uruchomiona przyciskiem „Sprawdź poprawkę” trwa kilka dni lub dłużej. Rozsądnie jest sprawdzać kilka wybranych adresów w narzędziu do sprawdzania adresów URL i obserwować, czy liczba duplikatów maleje.
Czy przejście z osobnych podstron na jeden adres grozi utratą ruchu?
Każda zmiana adresów niesie takie ryzyko, dlatego trzeba ją zaplanować. Przed zmianą należy sprawdzić w raporcie skuteczności, które podstrony wariantów mają wyświetlenia i kliknięcia. Podstrony z ruchem przekierowuje się na stałe na adres z odpowiednim parametrem lub na adres podstawowy, a na stronie produktu uzupełnia się treść o nazwy kolorów. Zmianę warto przeprowadzić najpierw na kilku produktach, sprawdzić wynik w Search Console i dopiero potem objąć nią całą ofertę.
Źródła
- Sprawdzone metody projektowania struktury adresów URL na potrzeby witryn e-commerce, Centrum wyszukiwarki Google
- Uporządkowane dane dotyczące wersji produktu (ProductGroup, Product), Centrum wyszukiwarki Google
- Jak określić kanoniczny URL za pomocą rel=”canonical” i innych metod, Centrum wyszukiwarki Google
- Co to jest wybór strony kanonicznej, Centrum wyszukiwarki Google
- Sprawdzone metody tworzenia struktury adresów URL na potrzeby wyszukiwarki Google, Centrum wyszukiwarki Google
- Raport Indeksowanie stron, Pomoc Search Console
- Narzędzie do sprawdzania adresów URL, Pomoc Search Console
- Identyfikator grupy produktów [item_group_id], Pomoc Google Merchant Center
Brak czasu albo ochoty, żeby zająć się tym samodzielnie?
Porządkowanie wariantów wymaga jednoczesnego spojrzenia na adresy, tagi, mapę witryny i dane produktów, a w działającym sklepie mało kto ma na to spokojne popołudnie. Mogę przejąć tę sprawę od początku do końca: sprawdzę, jakie adresy sklep tworzy dla kolorów i rozmiarów, ustalę, które atrybuty zasługują na własne podstrony, przygotuję ustawienia tagów kanonicznych, mapy witryny i danych strukturalnych, a po wdrożeniu dopilnuję w Search Console, czy Google przyjął wskazane adresy.
Wystarczy zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na adres info@lukaszwudyka.pl i podać adres sklepu oraz jeden przykładowy produkt z wariantami. Odpowiem, jak wygląda sytuacja i co należy zmienić w pierwszej kolejności, prostym językiem i bez zobowiązań. Dalsze kroki zależą już od decyzji właściciela sklepu, a każdą zmianę wyjaśniam w taki sposób, aby było jasne, czemu służy.




