Pogrubienie to najprostsze narzędzie redakcyjne w każdym edytorze i właśnie dlatego tak łatwo je zepsuć. Na jednych stronach firmowych nie ma ani jednego wyróżnienia i czytelnik musi przeczytać cały długi tekst, żeby znaleźć termin, cenę usługi albo warunek reklamacji. Na innych pogrubiona jest każda fraza, pod którą strona ma się wyświetlać w Google, przez co akapit wygląda jak szachownica, a oko nie wie, gdzie się zatrzymać. W obu przypadkach skutek jest ten sam: odbiorca przewija stronę, nie znajduje odpowiedzi i wraca do wyników wyszukiwania.
Ta instrukcja jest przeznaczona dla właścicieli firm i osób, które samodzielnie prowadzą stronę lub blog, najczęściej w WordPressie. Po lekturze będzie wiadomo, po czym rozpoznać nadmiar i niedobór wyróżnień, co o pogrubieniach wynika z dokumentacji Google, czym w kodzie różni się znacznik strong od b, które zdania zasługują na wyróżnienie, jak poprawnie pogrubić tekst w edytorze oraz jak przejrzeć starsze wpisy i uporządkować je bez szkody dla widoczności strony.
Najważniejsze w skrócie
- Pogrubienie ma prowadzić wzrok czytelnika do informacji, której szuka, a nie oznaczać słowa kluczowe wpisywane w wyszukiwarkę.
- Dokumentacja Google wymaga tekstu łatwego w odbiorze i dobrze uporządkowanego, a nadmierne powtarzanie tych samych słów opisuje jako męczące dla użytkowników.
- Znacznik
strongoznacza treść o dużej wadze, znacznikbtylko przyciąga uwagę, a tytuły sekcji zapisuje się nagłówkami, nie pogrubionym akapitem. - Radzę przyjąć jedno wyróżnienie na akapit i sprawdzać, czy same pogrubione fragmenty czytane po kolei streszczają tekst.
- W edytorze blokowym WordPressa pogrubienie włącza przycisk z literą B na pasku bloku albo skrót Ctrl + B, a na komputerach Mac skrót Command + B.
- Porządki w starszych wpisach zaczyna się od stron o największym ruchu, a przed zmianami wykonuje się kopię treści.
Po czym poznać, że pogrubień jest za dużo albo za mało?
Najprostszy sprawdzian zajmuje kilkanaście sekund i nie wymaga żadnego narzędzia. Należy otworzyć podstronę na telefonie, przewinąć ją w zwykłym tempie i przeczytać wyłącznie to, co jest pogrubione. Jeśli z tych fragmentów da się ułożyć sensowne streszczenie tekstu, wyróżnienia pracują dobrze. Jeśli powstaje lista powtarzających się fraz w rodzaju nazwy usługi z nazwą miasta, pogrubienia zostały dodane dla wyszukiwarki, a nie dla człowieka. Jeśli natomiast na całym ekranie nie ma ani jednego punktu zaczepienia, tekst jest dla przeglądającego jednolitą ścianą.
Nadmiar ma kilka typowych postaci. Pierwsza to wyróżnianie tej samej frazy przy każdym jej wystąpieniu, czasem po kilka razy w jednym akapicie. Druga to pogrubianie całych akapitów albo większości zdań, po którym nic się już nie wyróżnia, bo wyróżnione jest wszystko. Trzecia to łączenie pogrubienia z kolorem, podkreśleniem i wielkimi literami w jednym zdaniu. Podkreślenie jest tu szczególnie kłopotliwe, ponieważ w internecie kojarzy się z odnośnikiem i czytelnik próbuje w taki tekst kliknąć. Czwarta postać to pogrubione akapity udające śródtytuły, o czym szerzej w dalszej części.
Niedobór trudniej zauważyć, bo strona wygląda schludnie. Zdradza go zachowanie odbiorców: pytania zadawane telefonicznie lub przez formularz o rzeczy, które są w tekście opisane, na przykład o czas realizacji, zakres usługi albo wymagane dokumenty. Drugi sygnał to długie akapity z ważnym zastrzeżeniem ukrytym w środku, takim jak warunek gwarancji lub termin, po którym oferta przestaje obowiązywać. Jeśli informacja decyduje o tym, czy klient podejmie działanie, powinna być widoczna bez czytania całości. Brak wyróżnień często idzie w parze ze zbyt rzadkimi śródtytułami, dlatego obie sprawy najlepiej oceniać razem.
| Objaw | Prawdopodobna przyczyna | Rozwiązanie |
|---|---|---|
| Ta sama fraza pogrubiona w każdym akapicie | Wyróżnienia dodawane z myślą o wyszukiwarce | Zdjęcie pogrubień z fraz i pozostawienie jednego zdania z konkretem w akapicie |
| Pogrubione całe akapity | Chęć podkreślenia, że wszystko jest ważne | Wybór jednego zdania albo przeniesienie treści do ramki lub listy |
| Pogrubiony wiersz zamiast śródtytułu | Tytuł sekcji wpisany jako zwykły akapit | Zamiana akapitu na blok nagłówka odpowiedniego poziomu |
| Brak jakichkolwiek wyróżnień w długim tekście | Tekst wklejony z pliku bez formatowania | Wyróżnienie terminów, warunków i ostrzeżeń, po jednym na akapit |
| Tekst w nagłówku lub pogrubieniu wygląda zbyt ciężko | Pogrubienie nałożone na element, który motyw już pogrubia | Usunięcie pogrubienia wewnątrz nagłówków i przycisków |
Czy pogrubienia wpływają na pozycję strony w Google?
Wokół pogrubień narosło przekonanie, że wyróżnienie frazy podnosi pozycję strony na tę frazę. W oficjalnej dokumentacji Google nie znalazłem zapisu, który by to potwierdzał. Podstawowy dokument dla początkujących, opublikowany w Centrum wyszukiwarki Google, w ogóle nie wymienia pogrubień wśród zaleceń. Wymienia natomiast cechy treści atrakcyjnej i przydatnej, a pierwsza z nich brzmi: „Tekst jest łatwy w odbiorze i dobrze uporządkowany”. Google rozwija ją tak, że treść powinna być naturalna i wolna od błędów, a dłuższe materiały należy dzielić na akapity i sekcje z nagłówkami, które ułatwiają poruszanie się po stronie.
Z tego samego dokumentu pochodzi druga wskazówka, ważna dla osób pogrubiających frazy. W części o rzeczach, na których nie trzeba się skupiać, Google opisuje upychanie słów kluczowych: nadmierne powtarzanie tych samych słów, nawet w różnych odmianach, jest męczące dla użytkowników, a samo upychanie jest niezgodne z zasadami dotyczącymi spamu. Zasady te definiują je jako wypełnianie strony słowami kluczowymi lub liczbami w celu manipulowania pozycją. Samo pogrubienie nie jest więc naruszeniem, ale pogrubienie każdej frazy uwidacznia powtórzenia i sprawia, że tekst wygląda na pisany dla robota.

Trzecim punktem odniesienia jest strona Google o tworzeniu przydatnych, rzetelnych treści. Zawiera ona pytania do samodzielnej oceny tekstu, między innymi o to, czy treść została dobrze zredagowana, czy raczej wygląda niechlujnie lub jak przygotowana naprędce, oraz czy służy głównie do przyciągania wizyt z wyszukiwarek. Akapit usiany pogrubionymi frazami wypada w takiej ocenie słabo, bo jego układ nie pomaga czytającemu. Uważam, że to najuczciwsze podejście do tematu: pogrubienia ocenia się po tym, czy ułatwiają znalezienie odpowiedzi, a nie po tym, ile fraz udało się wyróżnić.
Praktyczny wniosek jest prosty. Nie należy oczekiwać, że dodanie wyróżnień samo podniesie stronę w wynikach, i nie należy się obawiać, że rozsądne pogrubienia jej zaszkodzą. Korzyść jest pośrednia: czytelnik szybciej znajduje informację, częściej zostaje na stronie i częściej wykonuje działanie, na którym zależy firmie, czyli dzwoni, wypełnia formularz lub składa zamówienie. Tę samą logikę stosuje się do śródtytułów, dlatego przy porządkowaniu wyróżnień dobrze jest od razu przejrzeć strukturę nagłówków H2 i H3, bo to one, a nie pogrubienia, dzielą tekst na części.
Czym różni się znacznik strong od b i dlaczego pogrubienie nie zastąpi nagłówka?
Na ekranie oba znaczniki wyglądają tak samo, ponieważ przeglądarki domyślnie wyświetlają ich zawartość grubszą czcionką. Różnica dotyczy znaczenia zapisanego w kodzie. Dokumentacja MDN, czyli powszechnie używane źródło wiedzy o standardach internetowych, opisuje strong jako element wskazujący, że jego zawartość ma dużą wagę, powagę lub pilny charakter. Może to być zdanie istotne dla całej strony albo kilka słów ważniejszych od sąsiedniego tekstu. Dopuszczalnym zastosowaniem jest też oznaczenie etykiety akapitu będącego uwagą lub ostrzeżeniem, na przykład słowa „Uwaga:” na początku zdania.
Znacznik b służy według tej samej dokumentacji do zwrócenia uwagi czytelnika na fragment, któremu nie nadaje się szczególnej wagi. Jako przykłady podano słowa kluczowe w streszczeniu i nazwy produktów w recenzji. Dokumentacja zaznacza, że żadnego z tych znaczników nie należy używać wyłącznie po to, żeby tekst wyglądał grubiej. Do ozdobnego pogrubienia, na przykład w stopce lub na przycisku, przeznaczona jest właściwość CSS font-weight ustawiana w stylach motywu. Osobne zadania mają także em, który oznacza akcent zmieniający wymowę zdania i zwykle wyświetla się kursywą, oraz mark, który oznacza fragment istotny w danym kontekście.
Dla właściciela strony wynika z tego jedna praktyczna zasada: zdanie rzeczywiście ważne dla czytelnika zapisuje się znacznikiem strong i właśnie tak postępuje większość edytorów po kliknięciu przycisku pogrubienia. Poprawny zapis ostrzeżenia w kodzie wygląda następująco: <p><strong>Uwaga:</strong> reklamację przyjmuje się wyłącznie na piśmie.</p>. Sens zdania nie powinien jednak zależeć tylko od wyróżnienia. Programy odczytujące stronę na głos osobom niewidomym nie zawsze sygnalizują pogrubienie, dlatego ostrzeżenie warto zaczynać od słowa, które samo mówi, że to ostrzeżenie.
Najpoważniejszym błędem konstrukcyjnym jest pogrubiony akapit w roli śródtytułu. Dokumentacja MDN stwierdza wprost, że tytułów i nagłówków nie oznacza się znacznikiem b, ponieważ do tego służą znaczniki od h1 do h6. Pogrubiony wiersz wygląda jak nagłówek, ale w kodzie pozostaje zwykłym akapitem. Nie trafi do spisu treści generowanego przez wtyczkę, nie pojawi się na liście nagłówków, po której poruszają się użytkownicy czytników ekranu, i nie pokaże wyszukiwarce, gdzie zaczyna się nowa część tekstu. Działa to również w drugą stronę: nagłówka nie używa się po to, żeby powiększyć i pogrubić zwykłe zdanie w środku akapitu.
Kto woli nie zajmować się tym samodzielnie, może zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na adres info@lukaszwudyka.pl, a przejmę sprawę. Przejrzę wskazane podstrony, zdejmę zbędne wyróżnienia, zamienię pogrubione wiersze na właściwe nagłówki i oddam teksty, w których ważne zdania widać od razu.
Które zdania pogrubić, a które zostawić bez wyróżnienia?
Wybór ułatwia jedno pytanie zadawane przy każdym akapicie: czego szuka tu osoba, która przegląda stronę wzrokiem i nie czyta jej słowo po słowie. Zwykle są to konkrety, od których zależy decyzja lub działanie. Należą do nich terminy i limity, na przykład czas na złożenie odwołania, warunki skorzystania z usługi, ostrzeżenia przed czynnością, której nie da się cofnąć, nazwy przycisków i pól w opisie czynności oraz wniosek, do którego prowadzi dany akapit. Pogrubia się wtedy samą informację, a nie całe zdanie z wprowadzeniem. W zdaniu o reklamacji wyróżnienie dostaje fragment wyłącznie na piśmie, a nie słowa otwierające zdanie.
Radzę przyjąć trzy proste ograniczenia. Po pierwsze jedno wyróżnienie na akapit, a w krótkich akapitach wprowadzających żadnego. Po drugie długość: od kilku słów do jednego krótkiego zdania, ponieważ pogrubione trzy wiersze czyta się gorzej niż zwykły tekst. Po trzecie sprawdzian streszczenia opisany wcześniej, czyli lektura samych pogrubień od góry do dołu strony. Nie są to wymagania Google ani żadnego standardu, tylko zasady warsztatowe, które sprawdzają się w tekstach usługowych i blogowych. Wyjątkiem są opisy czynności w punktach, gdzie nazwa kroku na początku każdego punktu może być pogrubiona, bo pełni rolę etykiety.

Bez wyróżnienia powinny zostać przede wszystkim frazy wpisywane w wyszukiwarkę, jeśli jedynym powodem pogrubienia jest chęć pokazania ich Google. Nie pogrubia się też tekstu odnośników, ponieważ link ma własny wygląd i podwójne oznaczenie niczego nie dodaje. O tym, jak sformułować sam odnośnik, żeby było wiadomo, dokąd prowadzi, piszę we wpisie o tekście odnośnika. Zbędne jest pogrubienie wewnątrz nagłówków, które motyw strony i tak wyświetla grubszą czcionką, a także w komórkach nagłówkowych tabeli i na przyciskach. Nie należy wreszcie pogrubiać haseł reklamowych bez treści, takich jak zapewnienia o najwyższej jakości, bo czytelnik szybko uczy się wyróżnienia pomijać.
Osobnej uwagi wymaga początek tekstu. Pogrubienie całego pierwszego akapitu jest zwyczajem przeniesionym z prasy i na stronie firmowej zwykle szkodzi, bo kilka wierszy grubej czcionki męczy wzrok już na starcie. Jeżeli wstęp ma się odróżniać od reszty, lepiej ustawić to w stylach motywu, czyli większym rozmiarem czcionki dla pierwszego akapitu, a nie znacznikiem. Ważniejsza od wyglądu jest zresztą treść wstępu, o której piszę we wpisie o tym, jak napisać pierwszy akapit tekstu. Gdy w jednym miejscu zbiera się kilka ważnych informacji naraz, zamiast pogrubiać wszystkie, lepiej wydzielić je w liście punktowanej, ramce albo prostej tabeli.
Zasady warto spisać i trzymać się ich na całej stronie, zwłaszcza gdy teksty przygotowuje kilka osób. Wystarczy krótka notatka: co się pogrubia, ile wyróżnień przypada na akapit, czego się nie pogrubia i jak zapisuje się ostrzeżenia. Spójność ma znaczenie, ponieważ czytelnik po dwóch lub trzech podstronach uczy się, co na danej stronie oznacza gruba czcionka. Jeśli raz jest to termin, raz nazwa usługi, a raz przypadkowe słowo, wyróżnienie przestaje cokolwiek znaczyć. To samo dotyczy kursywy: dobrze jest zostawić ją dla tytułów, wyrazów obcych i cytowanych określeń, a nie używać zamiennie z pogrubieniem.
Jak poprawnie pogrubić tekst w edytorze WordPressa?
W edytorze blokowym WordPressa każdy akapit jest osobnym blokiem z własnym paskiem narzędzi, który pojawia się nad blokiem po kliknięciu w tekst. Dokumentacja WordPressa opisuje na tym pasku przyciski pogrubienia i kursywy, narzędzie wstawiania odnośnika oraz rozwijane menu z dodatkowymi opcjami tekstu, takimi jak wyróżnienie kolorem, kod w treści i przekreślenie. Po najechaniu kursorem na przycisk wyświetla się jego nazwa i skrót klawiszowy, jeśli jest dostępny. Polskie nazwy mogą się nieznacznie różnić między wersjami, dlatego poniżej opisuję przyciski po ich wyglądzie i położeniu.
- Zaznaczenie fragmentu W bloku akapitu zaznacza się myszą dokładnie te słowa, które mają być wyróżnione, bez spacji przed nimi i po nich oraz bez kropki kończącej zdanie.
- Włączenie pogrubienia Na pasku narzędzi bloku należy kliknąć przycisk z literą B albo użyć skrótu Ctrl + B, a na komputerze Mac skrótu Command + B. Ten sam skrót działa w edytorze klasycznym.
- Cofnięcie wyróżnienia Zbędne pogrubienie zdejmuje się tak samo: po zaznaczeniu fragmentu wystarczy ponownie kliknąć przycisk z literą B lub powtórzyć skrót.
- Kontrola zapisu w kodzie W menu opcji bloku, oznaczonym trzema pionowymi kropkami po prawej stronie paska, znajduje się polecenie edycji bloku jako HTML. Po jego wybraniu widać, czy fragment został objęty znacznikiem
strong. - Podgląd na telefonie Przed publikacją trzeba otworzyć podgląd wpisu i ocenić go na wąskim ekranie, ponieważ tam akapity są dłuższe i każde dodatkowe wyróżnienie widać mocniej.
Najwięcej kłopotów sprawiają teksty wklejane z edytora tekstu lub z wiadomości e-mail. Razem z treścią przenosi się wtedy formatowanie, w tym pogrubienia, o których autor dawno zapomniał, a czasem także puste pogrubione odstępy między słowami. Po wklejeniu należy przejść przez tekst blok po bloku i ocenić każde wyróżnienie od nowa. Jeśli pogrubionych miejsc jest bardzo dużo, szybciej będzie wkleić tekst bez formatowania i nadać wyróżnienia ponownie według przyjętych zasad. Trzeba tylko liczyć się z tym, że taki sposób wklejania usuwa również odnośniki, śródtytuły i listy, które potem odtwarza się ręcznie.
Drugą częstą pomyłką jest pogrubianie całego bloku, który w rzeczywistości powinien być nagłówkiem. Jeżeli wiersz zapowiada nową część tekstu, należy zmienić typ bloku z akapitu na nagłówek za pomocą pierwszego przycisku na pasku narzędzi, a następnie wybrać właściwy poziom. Po zamianie trzeba zdjąć z tego wiersza pogrubienie, bo nagłówki mają grubość czcionki ustawioną w motywie i podwójne wyróżnienie bywa wyświetlane zbyt ciężko. Trzecia pomyłka dotyczy kreatorów stron z własnym polem grubości czcionki: ustawienie tam wartości pogrubionej zmienia jedynie wygląd całego elementu i nie nadaje się do wyróżniania pojedynczych zdań.
Wątpliwości co do tego, co faktycznie trafia do kodu, rozstrzyga kontrola opublikowanej strony. Wystarczy kliknąć pogrubiony fragment prawym przyciskiem myszy i otworzyć narzędzia dla programistów dostępne w przeglądarce, które pokazują znacznik obejmujący zaznaczony tekst. Jeśli jest to strong, zapis jest poprawny. Jeśli pogrubienie wynika ze znacznika span z przypisanym stylem albo z klasy nadanej całemu akapitowi, jest to efekt wyłącznie wizualny, zwykle pozostałością po wklejeniu tekstu lub po starym kreatorze. W takim przypadku najprościej usunąć formatowanie fragmentu i nadać je ponownie przyciskiem edytora.
Jak przejrzeć starsze teksty i usunąć nadmiar pogrubień?
Porządkowanie całego serwisu naraz rzadko się udaje, dlatego pracę dzieli się na partie. Na początek wybiera się podstrony, które przynoszą najwięcej wejść i zapytań: stronę główną, strony usług oraz najczęściej czytane wpisy. Listę takich adresów daje Google Search Console lub narzędzie analityczne podłączone do strony. Zmiana samych wyróżnień nie zmienia treści, adresu ani tytułu, więc ryzyko jest niewielkie, ale przed pracą i tak wykonuje się kopię, ponieważ przy okazji łatwo usunąć odnośnik lub fragment zdania. W WordPressie pomocna jest też historia wersji wpisu, która pozwala wrócić do poprzedniego zapisu.

- Kopia treści Przed pierwszą zmianą wykonuje się kopię zapasową strony albo przynajmniej zapisuje dotychczasową treść wybranych podstron w osobnym pliku.
- Lista podstron Adresy układa się według liczby wejść i przegląda od najważniejszych, po kilka podstron w jednym podejściu.
- Lektura samych pogrubień Każdą podstronę otwiera się na telefonie i czyta wyłącznie wyróżnione fragmenty, notując, czy tworzą streszczenie, czy listę powtórzonych fraz.
- Zdjęcie wyróżnień z fraz W edytorze usuwa się pogrubienia nadane słowom kluczowym, tekstom odnośników, nagłówkom oraz całym akapitom.
- Zamiana wierszy na nagłówki Pogrubione akapity pełniące rolę śródtytułów zamienia się na bloki nagłówków właściwego poziomu, zachowując kolejność sekcji.
- Nadanie nowych wyróżnień W każdym akapicie, który tego wymaga, pogrubia się jeden konkret: termin, warunek, ostrzeżenie lub wniosek.
- Kontrola po publikacji Po zapisaniu zmian ogląda się stronę na telefonie i komputerze, a następnie sprawdza, czy działają wszystkie odnośniki w poprawionym tekście.
W dużych serwisach, na przykład w sklepach z setkami opisów, ręczny przegląd bywa nierealny i pojawia się pokusa masowej zamiany znaczników w bazie danych. Jest to droga ryzykowna. Polecenie usuwające wszystkie znaczniki strong zdejmie także wyróżnienia potrzebne, takie jak ostrzeżenia i etykiety kroków, a błąd we wzorcu zamiany potrafi uszkodzić treść na wielu podstronach jednocześnie. Jeśli taka operacja jest konieczna, powinna ją wykonać osoba z doświadczeniem, po pełnej kopii bazy i najpierw na kopii testowej strony. Bezpieczniej jest poprawić ręcznie strony najważniejsze, a pozostałe porządkować stopniowo przy okazji aktualizacji treści.
Przy przeglądzie wychodzą zwykle na jaw problemy szersze niż same wyróżnienia. Jeżeli po zdjęciu pogrubień z fraz widać, że ta sama fraza pada w co drugim zdaniu, tekst wymaga przeredagowania, a nie tylko zmiany formatowania. Jeżeli w jednym akapicie trzy informacje konkurują o wyróżnienie, akapit jest za długi i należy go podzielić albo przenieść dane do zestawienia. W takich miejscach przydaje się tabela przygotowana z myślą o telefonie, która porządkuje ceny, terminy i warianty lepiej niż kilka pogrubień w jednym bloku tekstu.
Po czym poznać, że zmiany pomogły, i jakich błędów unikać?
Pierwszą oceną jest ponowny sprawdzian streszczenia. Po poprawkach pogrubione fragmenty czytane od góry do dołu powinny odpowiadać na pytania, z którymi klient przychodzi na daną podstronę: co obejmuje usługa, ile trwa, czego wymaga i co zrobić dalej. Dobrym uzupełnieniem jest próba z osobą spoza firmy. Wystarczy poprosić ją o znalezienie na stronie jednej konkretnej informacji, na przykład terminu realizacji, i obserwować, czy trafia na nią bez czytania całości. Jeśli szuka długo, wyróżnienie stoi w złym miejscu albo ginie wśród innych.
Drugą oceną są dane, które trzeba jednak czytać ostrożnie. W narzędziu analitycznym można porównać zachowanie odwiedzających poprawione podstrony przed zmianą i po niej, między innymi czas zaangażowania i liczbę wysłanych formularzy, a w firmie zwrócić uwagę, czy ubywa pytań o rzeczy opisane w tekście. Nie należy natomiast oczekiwać skoku pozycji w Google po samej zmianie wyróżnień ani przypisywać jej każdego wahania widoczności. Na wyniki wpływa jednocześnie wiele czynników, a porównanie ma sens dopiero po kilku tygodniach i przy podobnej liczbie wejść w obu okresach.
Gdy mimo poprawek czytelnicy nadal nie znajdują informacji, przyczyna leży zwykle poza pogrubieniami. Trzeba wtedy sprawdzić, czy odpowiedź nie jest schowana zbyt nisko na stronie, czy śródtytuły mówią, co znajduje się w sekcji, i czy akapity nie są zbyt długie na ekranie telefonu. Zdarza się też, że motyw wyświetla pogrubienie niemal tak samo jak zwykły tekst, bo użyta czcionka ma zbyt mało odmian grubości. Wówczas poprawia się style motywu, najlepiej z pomocą osoby, która go wdrażała, zamiast dokładać kolor lub podkreślenie do każdego zdania z osobna.
Na koniec lista błędów, które wracają najczęściej. Wyróżnień nie dodaje się hurtowo wtyczką automatycznie pogrubiającą wskazane frazy, bo skutkiem jest dokładnie ten obraz, od którego zaczęła się ta instrukcja. Nie zastępuje się nimi nagłówków i nie wstawia ich w nagłówki. Nie łączy się w jednym fragmencie pogrubienia, koloru i wielkich liter. Nie ukrywa się też pogrubionych fraz przed czytelnikiem, na przykład kolorem tła, ponieważ ukryty tekst służący wyłącznie wyszukiwarkom jest wymieniony w zasadach Google dotyczących spamu. Przy każdej nowej publikacji wystarczy jedno pytanie kontrolne: czy to wyróżnienie pomaga komuś znaleźć odpowiedź.
Najczęstsze pytania
Czy pogrubienie słów kluczowych poprawia pozycję strony w Google?
Oficjalna dokumentacja Google nie wymienia pogrubień wśród zaleceń dotyczących widoczności. Wymaga natomiast, żeby tekst był łatwy w odbiorze i dobrze uporządkowany, a nadmierne powtarzanie tych samych słów opisuje jako męczące dla użytkowników. Pogrubianie fraz wyłącznie dla wyszukiwarki nie ma więc oparcia w dokumentacji, a pogarsza czytelność. Wyróżnienia należy traktować jako pomoc dla czytelnika i od niej oczekiwać korzyści.
Ile pogrubień powinno przypadać na jeden akapit?
Żaden standard ani dokumentacja Google nie podaje takiej liczby. Z praktyki radzę przyjąć jedno wyróżnienie na akapit, o długości od kilku słów do jednego krótkiego zdania, a w akapitach wprowadzających nie stosować żadnego. Ważniejszy od liczby jest sprawdzian: pogrubione fragmenty czytane po kolei mają tworzyć streszczenie tekstu. Jeśli w akapicie kilka informacji wymaga wyróżnienia, lepiej podzielić go albo przenieść dane do listy lub tabeli.
Którego znacznika używać do pogrubienia: strong czy b?
Do zdań i słów rzeczywiście ważnych dla czytelnika służy znacznik strong, który według dokumentacji MDN oznacza treść o dużej wadze, powadze lub pilnym charakterze. Znacznik b jedynie zwraca uwagę na fragment bez nadawania mu szczególnej wagi, na przykład na nazwę produktu w recenzji. Edytor WordPressa po użyciu przycisku pogrubienia stosuje zwykle strong, więc w codziennej pracy nie trzeba wybierać ręcznie, wystarczy używać przycisku z rozwagą.
Czy pogrubiony akapit może zastąpić śródtytuł?
Nie powinien. Pogrubiony wiersz wygląda jak nagłówek, ale w kodzie pozostaje zwykłym akapitem. Nie trafi do automatycznego spisu treści, nie pojawi się na liście nagłówków, z której korzystają użytkownicy czytników ekranu, i nie pokaże podziału tekstu na części. Dokumentacja MDN wskazuje, że do tytułów i nagłówków przeznaczone są znaczniki od h1 do h6. W edytorze blokowym wystarczy zmienić typ bloku z akapitu na nagłówek i zdjąć pogrubienie.
Czy usunięcie pogrubień ze starych tekstów może zaszkodzić stronie?
Zmiana samych wyróżnień nie zmienia treści, adresu ani tytułu podstrony, dlatego nie ma powodu oczekiwać po niej spadku widoczności. Ryzyko dotyczy raczej wykonania: przy pośpiesznej edycji można usunąć odnośnik albo fragment zdania, a przy masowej zamianie w bazie danych uszkodzić wiele podstron naraz. Z tego powodu przed pracą wykonuje się kopię, poprawki wprowadza partiami i po każdej partii sprawdza stronę na telefonie oraz komputerze.
Czy zamiast pogrubienia można użyć koloru lub podkreślenia?
Podkreślenia lepiej unikać, ponieważ na stronach internetowych kojarzy się z odnośnikiem i czytelnik próbuje w taki tekst kliknąć. Kolor sprawdza się słabo jako jedyne wyróżnienie, bo część osób rozróżnia barwy gorzej, a na telefonie w mocnym świetle różnica bywa niewidoczna. Jeśli kolor ma być używany, powinien towarzyszyć pogrubieniu w ściśle określonej roli, na przykład w ostrzeżeniach, i wyglądać tak samo na wszystkich podstronach.
Czy można pogrubiać tekst w nagłówkach, odnośnikach i na przyciskach?
Nie ma takiej potrzeby. Nagłówki i przyciski mają grubość czcionki ustawioną w stylach motywu, więc dodatkowy znacznik niczego nie wnosi, a czasem powoduje zbyt ciężkie wyświetlanie liter. Odnośnik jest już wyróżniony kolorem lub podkreśleniem, dlatego drugie oznaczenie tylko zagęszcza tekst. Wyjątkiem bywa odnośnik stojący wewnątrz dłuższego pogrubionego ostrzeżenia, ale wtedy pogrubienie dotyczy całego zdania, a nie samego linku.
Źródła
- Optymalizacja witryn pod kątem wyszukiwarek (SEO) – przewodnik dla początkujących, Centrum wyszukiwarki Google
- Zasady dotyczące spamu w wyszukiwarce Google, Centrum wyszukiwarki Google
- Tworzenie przydatnych, rzetelnych treści z myślą o użytkownikach, Centrum wyszukiwarki Google
- <strong> HTML strong importance element, MDN Web Docs
- <b> HTML bring attention to element, MDN Web Docs
- Paragraph block, Dokumentacja WordPress.org
- Use keyboard shortcuts (Classic Editor), Dokumentacja WordPress.org
Brak czasu albo ochoty, żeby zająć się tym samodzielnie?
Przeglądanie tekstu po tekście wymaga cierpliwości i wprawnego oka, a w firmie zwykle są pilniejsze sprawy. Mogę zrobić to od początku do końca: wybiorę podstrony, od których opłaca się zacząć, ocenię każdy tekst pod kątem czytelności, zdejmę wyróżnienia dodane dla wyszukiwarki, zamienię pogrubione wiersze na właściwe nagłówki i zaznaczę zdania, których klient naprawdę szuka. Na koniec przygotuję krótkie zasady wyróżniania, żeby kolejne teksty powstawały już według jednego wzoru.
Wystarczy zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na adres info@lukaszwudyka.pl i wskazać stronę, której sprawa dotyczy. Po krótkiej rozmowie powiem, ile jest do zrobienia i od czego zacznę, bez zobowiązań i bez naciskania na decyzję.




