Odnośnik z napisem „kliknij tutaj” albo „więcej” nie mówi nic o stronie, na którą prowadzi. Czytelnik musi zgadywać, osoba korzystająca z czytnika ekranu słyszy kilkanaście razy to samo słowo, a wyszukiwarka traci wskazówkę, czego dotyczy strona docelowa. Kłopot występuje niemal w każdym firmowym serwisie: na stronach usług, we wpisach na blogu, w kafelkach sklepu, w stopce i w menu. Zwykle nikt go nie zauważa, ponieważ odnośnik technicznie działa, a strata rozkłada się na setki drobnych miejsc.
Ten tekst jest instrukcją dla właścicieli firm i osób, które same redagują treści w serwisie. Po lekturze czytelnik będzie umiał rozpoznać słaby tekst odnośnika, odszukać takie miejsca w całej witrynie, przepisać je zgodnie z zaleceniami Google i wytycznymi dostępności, a następnie poprawić w edytorze WordPressa. Opisuję także linki ukryte w obrazach i przyciskach, różnicę między odnośnikiem wewnętrznym a zewnętrznym oraz granicę, za którą dopasowywanie tekstu do słów kluczowych zaczyna szkodzić.
Najważniejsze w skrócie
- Tekst odnośnika powinien być opisowy i zwięzły, czyli w kilku słowach nazywać stronę, dokument lub czynność, która czeka po kliknięciu.
- Najprostszy sprawdzian pochodzi z dokumentacji Google: należy przeczytać sam tekst linku bez reszty zdania i ocenić, czy wiadomo, dokąd prowadzi.
- W linku graficznym rolę tekstu odnośnika pełni atrybut alt obrazu, dlatego pusty alt w klikalnej ikonie oznacza odnośnik bez nazwy.
- Raport „Linki” w Search Console pokazuje w sekcji „Linki zewnętrzne”, jakim tekstem inne witryny opisują firmową stronę.
- Upychanie słów kluczowych w tekście odnośnika narusza zasady Google dotyczące spamu, więc poprawianie linków nie polega na dopisywaniu fraz.
- Kolejność prac jest stała: przegląd strony, lista słabych odnośników, przepisanie zdań, poprawka w edytorze i ponowna kontrola.
Po czym rozpoznać odnośnik, z którego nic nie wynika?
Tekst odnośnika, nazywany też tekstem linku albo tekstem kotwicy, to widoczna i klikalna część linku. Dokumentacja Google opisuje jego rolę krótko: dostarcza użytkownikom oraz wyszukiwarce informacji o stronie, do której link prowadzi. Według tej samej dokumentacji dobry tekst kotwicy jest opisowy, zwięzły i odnosi się zarówno do strony, na której stoi, jak i do strony docelowej. Im lepiej jest dobrany, tym łatwiej poruszać się po serwisie, a wyszukiwarce łatwiej zrozumieć, czego dotyczy wskazany adres.
Google podaje też gotowe przykłady złych tekstów, uznanych za zbyt ogólne. Są to zdania w rodzaju „Aby dowiedzieć się więcej, kliknij tutaj”, samodzielny odnośnik „Więcej informacji” oraz linki założone na jednym słowie „stronie” albo „artykule”. Do tej samej grupy zaliczam z praktyki kilka innych postaci: goły adres wklejony w środek zdania, link bez żadnego tekstu, link obejmujący całe długie zdanie oraz kilka odnośników ustawionych jeden za drugim. Ostatnie dwa przypadki dokumentacja także wymienia jako błędne, ponieważ czytelnik przestaje odróżniać linki od zwykłej treści.

Najprostszy sprawdzian znajduje się w tej samej dokumentacji. Należy przeczytać wyłącznie tekst kotwicy, bez otaczającego go zdania, i ocenić, czy sam w sobie jest zrozumiały. Jeżeli po takiej lekturze nie wiadomo, o czym może być strona docelowa, tekst trzeba uczynić bardziej opisowym. Sprawdzian zajmuje kilka sekund na jeden link i nie wymaga żadnego narzędzia. Dobrze wykonać go na własnej stronie głównej oraz na dwóch lub trzech najważniejszych stronach usług, bo tam słaby odnośnik kosztuje najwięcej.
Drugim punktem odniesienia są wytyczne dostępności WCAG, przygotowane przez organizację W3C. Kryterium 2.4.4 „Link Purpose (In Context)”, przypisane do podstawowego poziomu A, wymaga, by cel każdego linku dało się ustalić z samego tekstu linku albo z tekstu połączonego z jego najbliższym kontekstem. Za taki kontekst uznaje się to samo zdanie, akapit, punkt listy lub komórkę tabeli. W3C tłumaczy powód: czytniki ekranu potrafią pokazać samą listę linków ze strony, a część osób przechodzi od odnośnika do odnośnika klawiszem Tab. Kto słyszy wtedy wyłącznie powtarzane „kliknij tutaj”, nie ma jak wybrać właściwego miejsca.
Skąd biorą się niejasne odnośniki na firmowej stronie?
Pierwszą przyczyną jest nawyk redakcyjny. Autor pisze zdanie o ofercie, a link dodaje na końcu, na pierwszym wolnym słowie, zazwyczaj „tutaj” albo „więcej”. Drugą przyczyną są szablony. Motyw strony lub wtyczka z listą wpisów wstawia pod każdą zajawką ten sam napis „Czytaj więcej”, więc na jednej podstronie pojawia się kilkanaście identycznych odnośników prowadzących w różne miejsca. Wytyczne W3C zalecają coś odwrotnego: linki o tym samym celu powinny mieć spójny tekst, a linki o różnych celach powinny różnić się tekstem.
Trzecia przyczyna to elementy graficzne. Ikona telefonu, logo partnera, baner albo strzałka są klikalne, ale nie zawierają żadnego tekstu. Jeżeli obraz nie ma opisu alternatywnego, odnośnik pozostaje bez nazwy zarówno dla czytnika ekranu, jak i dla wyszukiwarki. Czwarta przyczyna jest odwrotnością pierwszej: przesadna optymalizacja. Ktoś usłyszał, że tekst linku ma znaczenie dla pozycji, i w każdym odnośniku umieścił pełną frazę z nazwą usługi i miasta. Taki tekst brzmi sztucznie, a Google wprost ostrzega, że upychanie słów kluczowych narusza zasady dotyczące spamu.
Poniższe zestawienie porządkuje najczęstsze objawy. Pozwala szybko dopasować to, co widać na stronie, do przyczyny i do sposobu naprawy opisanego w dalszych sekcjach.
| Co widać na stronie | Skąd się bierze | Jak to naprawić |
|---|---|---|
| Link na słowie „tutaj” lub „więcej” | Odnośnik dodany na końcu gotowego zdania | Przebudowa zdania tak, by link objął nazwę strony docelowej |
| Kilkanaście linków „Czytaj więcej” | Stały napis ustawiony w motywie lub wtyczce | Linkowanie tytułu wpisu albo uzupełnienie napisu o tytuł |
| Goły adres w środku akapitu | Adres wklejony bez zaznaczenia tekstu | Zastąpienie adresu nazwą strony lub dokumentu |
| Klikalna ikona bez podpisu | Obraz w linku ma pusty atrybut alt | Dodanie opisowego tekstu alternatywnego |
| Link na całym długim zdaniu | Zaznaczenie zbyt dużego fragmentu | Skrócenie linku do kilku słów nazywających cel |
| Ta sama fraza z miastem w każdym linku | Przesadne dopasowanie do słów kluczowych | Naturalne, zróżnicowane nazwy stron docelowych |
Jak znaleźć słabe odnośniki w całym serwisie?
Przegląd najlepiej zacząć od ręcznej kontroli najważniejszych podstron, a dopiero potem sięgnąć po narzędzia. Ręczna kontrola pokazuje stronę tak, jak widzi ją klient, i wyłapuje problemy, których automat nie zgłosi, na przykład link poprawny językowo, ale prowadzący w inne miejsce, niż zapowiada. Wyniki dobrze zapisywać w zwykłym arkuszu z trzema kolumnami: adres podstrony, obecny tekst odnośnika i adres docelowy. Taki spis przyda się później przy przepisywaniu zdań. Kolejność czynności wygląda następująco.
- Wybór podstron do przeglądu Na początek wystarczy strona główna, strony usług, strona kontaktowa oraz kilka najczęściej czytanych wpisów. To one decydują o tym, czy klient trafi tam, gdzie powinien.
- Przejście po linkach klawiszem Tab Po otwarciu podstrony w przeglądarce należy naciskać klawisz Tab i czytać wyłącznie podświetlany tekst. Tak właśnie poruszają się po stronie osoby, które nie używają myszy.
- Ocena każdego odnośnika osobno Przy każdym linku trzeba odpowiedzieć na jedno pytanie: czy z samego tekstu wynika, co znajduje się po drugiej stronie. Odpowiedź „nie” oznacza wpis do arkusza.
- Kontrola elementów graficznych Jeżeli podświetla się ikona, logo albo baner, należy sprawdzić w edytorze, czy obraz ma tekst alternatywny. Jego brak oznacza odnośnik bez nazwy.
- Porównanie zapowiedzi z celem Na koniec należy kliknąć zapisane linki i ocenić, czy strona docelowa odpowiada temu, co obiecuje tekst. Rozbieżność jest błędem nawet przy poprawnym brzmieniu.
Drugim krokiem jest kontrola automatyczna. Narzędzie Lighthouse, wbudowane w przeglądarkę Chrome, zawiera w grupie audytów SEO kontrolę o nazwie „Linki nie mają opisowego tekstu”. Według dokumentacji oznacza ona odnośniki zbudowane z ogólnych zwrotów, a przytoczona tam lista obejmuje wyrażenia angielskie, między innymi click here, here, more i learn more. Wynika z tego praktyczny wniosek dla polskich serwisów: zaliczony audyt nie jest dowodem, że wszystkie teksty są dobre. Lighthouse traktuję jako kontrolę uzupełniającą, a nie jako zamiennik ręcznego przeglądu.
Trzecie źródło wiedzy to Google Search Console, czyli panel Google dla właścicieli stron, dostępny bez opłat. Raport „Linki” zawiera w sekcji „Linki zewnętrzne” tabelę „Tekst z największą liczbą linków przychodzących”. Pokazuje ona, jakimi słowami inne witryny opisują firmowy serwis. Pomoc Search Console wyjaśnia kilka szczegółów: po kliknięciu „WIĘCEJ” u dołu tabeli otwiera się pełna lista, odnośniki bez tekstu, na przykład linki założone na zdjęciach, mają oznaczenie „(pusty)”, a każda tabela jest ograniczona do 1000 wierszy. Zestawienie dotyczy wyłącznie linków spoza serwisu, więc nie zastąpi przeglądu własnych podstron.

Z tabeli w Search Console wynikają dwa rodzaje wniosków. Pomoc zaleca sprawdzenie, czy teksty linków są zgodne z oczekiwaniami i nie zawierają spamu oraz czy inne witryny właściwie opisują serwis. Jeżeli większość wpisów to sam adres domeny albo „(pusty)”, firma jest linkowana, ale mało kto mówi przy tym, czym się zajmuje. Wpływ na cudze strony jest ograniczony, jednak przy następnej publikacji, wpisie w katalogu branżowym lub wymianie informacji z partnerem można podać gotowe, opisowe brzmienie odnośnika. Linki wewnętrzne pokazuje w tym samym raporcie tabela „Najczęściej linkowane strony z Twojej witryny”, która podaje liczby, lecz nie pokazuje tekstów.
Kto woli nie zajmować się tym samodzielnie, może zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na info@lukaszwudyka.pl, a przejmę sprawę. Przeglądam wtedy odnośniki w całym serwisie, przygotowuję spis słabych tekstów wraz z nowym brzmieniem każdego z nich i wprowadzam poprawki w treści, w menu oraz w elementach graficznych.
Jak napisać tekst odnośnika, który mówi, dokąd prowadzi?
Zasada podstawowa brzmi: tekst linku nazywa to, co znajduje się po drugiej stronie. Jeżeli odnośnik prowadzi do cennika, tekstem jest „cennik usług księgowych”, a nie „sprawdź szczegóły”. Jeżeli prowadzi do dokumentu, wystarczy nazwa dokumentu, co potwierdzają wytyczne W3C. Te same wytyczne wskazują jako dobrą praktykę zgodność lub duże podobieństwo między tekstem linku a tytułem strony docelowej. Czytelnik widzi wtedy po kliknięciu to, co mu zapowiedziano, i nie ma wrażenia, że trafił w złe miejsce.
Druga zasada dotyczy długości. Dokumentacja Lighthouse radzi, by opis mieścił się w kilku słowach lub krótkim wyrażeniu, a Google pokazuje jako błąd link rozciągnięty na dwa pełne zdania. W praktyce dobrze sprawdzają się teksty liczące od dwóch do sześciu słów, choć nie jest to oficjalny limit, tylko wniosek z mojej pracy z tekstami. Trzecia zasada mówi o przebudowie zdania. Dokumentacja Lighthouse zauważa, że stworzenie opisowego tekstu często wymaga poprawienia całego zdania, w którym link stoi. Samo podmienienie słowa „tutaj” na frazę zwykle daje zdanie niezgrabne, dlatego lepiej napisać je od nowa.
Czwarta zasada to kontekst. Google przypomina, że słowa przed linkiem i po nim mają znaczenie, więc należy oceniać całe zdanie, a nie tylko podkreślony fragment. W3C dodaje szczegół ważny dla osób słuchających strony od góry do dołu: kontekst jest najbardziej użyteczny wtedy, gdy poprzedza odnośnik. Jeżeli więc z jakiegoś powodu tekst linku musi pozostać ogólny, powinien stać na końcu zdania opisującego cel, a nie na jego początku. Piąta zasada zabrania ustawiania odnośników jeden obok drugiego. Każdy link wymaga wokół siebie zwykłego tekstu, który go oddziela od sąsiedniego.

Szósta zasada dotyczy adresów. Dokumentacja Lighthouse odradza używanie adresu URL jako opisu linku, chyba że istnieje uzasadniony powód, na przykład podanie nowego adresu witryny. Adres jest długi, trudny do odczytania na głos i nic nie mówi o treści. Wyjątkiem pozostają materiały drukowane oraz sytuacje, w których czytelnik ma adres zapamiętać. Poniższe zestawienie pokazuje kilka typowych poprawek w brzmieniu, które można przenieść na własną stronę.
| Wersja niejasna | Wersja opisowa |
|---|---|
| Ofertę dla biur rachunkowych można zobaczyć tutaj. | Zakres prac opisuje oferta dla biur rachunkowych. |
| Regulamin: pobierz. | Do pobrania: regulamin sklepu (plik PDF). |
| Nowy wpis o reklamacjach. Czytaj więcej | Jak złożyć reklamację obuwia – nowy wpis na blogu. |
| Szczegóły na https://example.com/k/12 | Szczegóły zawiera harmonogram szkoleń dla kadr. |
| Zapraszamy do kontaktu z nami, odpowiemy na każde pytanie w ciągu jednego dnia. | Na pytania odpowiadamy w ciągu jednego dnia: formularz kontaktowy. |
Jak poprawić odnośnik w edytorze WordPressa?
W edytorze blokowym WordPressa tekst odnośnika jest zwykłym fragmentem akapitu, więc jego brzmienie zmienia się tak samo jak każde inne słowo. Trudność polega na tym, by przy przepisywaniu zdania nie zgubić samego linku. Dokumentacja WordPressa opisuje, że po zaznaczeniu podlinkowanego tekstu edytor pokazuje podgląd odnośnika z możliwością jego otwarcia, edycji, usunięcia i skopiowania. Nazwy przycisków mogą się nieznacznie różnić zależnie od bloku i wersji systemu, dlatego poniżej opisuję czynności, a nie dokładne etykiety. Przed większą serią zmian radzę zapisać wersję roboczą strony.
- Otwarcie podstrony w edytorze Z arkusza przygotowanego podczas przeglądu należy wziąć pierwszy adres i otworzyć tę podstronę do edycji w panelu WordPressa.
- Skopiowanie adresu docelowego Po kliknięciu w podlinkowany tekst pojawia się podgląd odnośnika. Adres docelowy trzeba skopiować, aby nie zginął przy przepisywaniu zdania.
- Przepisanie zdania Zdanie należy ułożyć tak, by zawierało nazwę strony docelowej. Stary link usuwa się opcją usunięcia odnośnika w podglądzie, a tekst pozostaje w akapicie.
- Założenie odnośnika na nowym tekście Należy zaznaczyć kilka słów nazywających cel i użyć przycisku odnośnika na pasku bloku albo skrótu Ctrl+K. W okienku wkleja się skopiowany adres lub wyszukuje podstronę po tytule.
- Sprawdzenie ustawień dodatkowych W części zaawansowanej okienka znajdują się przełączniki otwierania w nowej karcie oraz oznaczenia nofollow. Dla zwykłych linków wewnętrznych oba pozostają wyłączone.
- Zapis i kontrola na stronie Po zapisaniu zmian należy otworzyć podstronę w przeglądarce, kliknąć poprawiony odnośnik i potwierdzić, że prowadzi tam, gdzie zapowiada.
Przy wpisywaniu adresów trzeba pamiętać o dwóch szczegółach z dokumentacji WordPressa. Link do innej witryny wymaga pełnego adresu razem z początkiem https://, natomiast link do własnej podstrony można wybrać z wyszukiwarki w okienku odnośnika, wpisując fragment tytułu. Ponadto WordPress sprawdza wyłącznie to, czy adres ma poprawną postać, a nie to, czy strona docelowa istnieje i się wczytuje. Literówka w adresie nie wywoła więc żadnego ostrzeżenia. Z tego powodu ostatni krok, czyli kliknięcie gotowego linku na opublikowanej stronie, nie jest formalnością.
Napisy powtarzane automatycznie, takie jak „Czytaj więcej” pod zajawkami wpisów, nie są częścią treści i w edytorze akapitu ich nie widać. Ustawia się je w bloku listy wpisów, w ustawieniach motywu albo w konfiguracji wtyczki, która tę listę wyświetla. Miejsce zależy od użytego szablonu, więc nie podaję jednej ścieżki. Jeżeli szablon nie pozwala zmienić napisu, najbezpieczniej uczynić odnośnikiem sam tytuł wpisu i zrezygnować z osobnego przycisku. Ingerencja w pliki motywu bez kopii zapasowej jest ryzykowna, ponieważ błąd w kodzie potrafi unieruchomić całą stronę.
Co zrobić z odnośnikami w obrazach, ikonach i przyciskach?
Dla linku graficznego Google ma prostą regułę: tekstem kotwicy staje się atrybut alt obrazu. Dokumentacja podaje parę przykładów. Poprawny to obraz produktu w koszyku z opisem alt="dodaj do koszyka enchilady", błędny to ten sam obraz z pustym atrybutem alt="", opisany jako pusty tekst alternatywny i pusty tekst linku. W WordPressie opis alternatywny wpisuje się w ustawieniach bloku obrazu lub w bibliotece mediów. Jak formułować takie opisy, wyjaśniam osobno we wpisie o tym, jak pisać tekst alternatywny zdjęcia. W klikalnym obrazie opis powinien mówić o celu linku, a nie o wyglądzie grafiki.
Inaczej wygląda sytuacja, gdy w jednym odnośniku znajduje się ikona i tekst. W3C podaje taki przykład: ikona oraz nazwa instytucji tworzą jeden link, a opis alternatywny ikony pozostaje pusty, ponieważ cel odnośnika opisuje już tekst stojący obok. Dopisanie opisu spowodowałoby, że czytnik ekranu przeczyta tę samą informację dwa razy. Zasadę stosuje się do ikon telefonu przy numerze, kopert przy adresie poczty i strzałek przy nazwach podstron. Jeżeli natomiast ikona stoi sama, bez słowa obok, musi mieć własną nazwę.
Gdy element w ogóle nie ma tekstu, a obrazu nie da się opisać atrybutem alt, na przykład przy ikonie wstawionej jako tło lub znak z zestawu ikon, pozostają rozwiązania w kodzie. Google informuje, że przy pustym elemencie linku może zastępczo użyć atrybutu title. Wytyczne W3C wymieniają wśród technik wystarczających atrybut aria-label, który nadaje odnośnikowi nazwę odczytywaną przez czytniki ekranu, oraz ukrycie części tekstu linku za pomocą stylów. Przykładowy zapis ikony telefonu wygląda tak:
<a href="tel:+48000000000" aria-label="Telefon do biura obsługi klienta"></a>
Osobną grupę stanowią przyciski w szablonach budowanych z gotowych klocków. Kreator strony często pozwala wstawić przycisk z samą strzałką albo z napisem „Dalej”. Jeżeli przycisk stoi pod opisem usługi, osoba widząca stronę zrozumie go z otoczenia, lecz na liście linków w czytniku ekranu pozostanie bezimienny. Najprostsza poprawka to zmiana napisu na konkretny, na przykład „Zakres obsługi kadrowej”. Teksty wstawiane przez skrypty wymagają dodatkowej kontroli: Google zaleca upewnienie się za pomocą narzędzia do sprawdzania adresów URL, że tekst kotwicy znajduje się w wyrenderowanym kodzie strony.
Czy tekst linku wewnętrznego i zewnętrznego pisze się inaczej?
Zasady są wspólne, różni się cel. Linki wewnętrzne pomagają czytelnikowi i wyszukiwarce zrozumieć układ serwisu, dlatego Google zachęca, by zwracać większą uwagę właśnie na ich tekst. Zgodnie z dokumentacją każda strona, na której firmie zależy, powinna mieć link z co najmniej jednej innej strony w tej samej witrynie. Tekst takich odnośników powinien konsekwentnie nazywać stronę docelową, a dwie różne podstrony nie powinny być zapowiadane tym samym brzmieniem. Rozmieszczenie odnośników w serwisie to osobne zagadnienie, które omawiam we wpisie o tym, jak ułożyć linkowanie wewnętrzne.
Przy linkach zewnętrznych Google radzi nie obawiać się odsyłania do innych witryn, ponieważ powoływanie się na źródła buduje zaufanie. Wzorcowy przykład z dokumentacji to zdanie streszczające ustalenia, zakończone odnośnikiem założonym na tytule cytowanego opracowania. Czytelnik wie wtedy, co otworzy i kto jest autorem. Osobną sprawą jest oznaczanie takich linków w kodzie. Odnośnik opłacony kwalifikuje się wartością sponsored, link dodany przez użytkowników wartością ugc, a nofollow Google zaleca wtedy, gdy autor nie ufa źródłu, nie zaś przy każdym linku wychodzącym. Szerzej piszę o tym w tekście o linkach do zewnętrznych źródeł.
Granicę między starannym a szkodliwym doborem słów wyznaczają zasady Google dotyczące spamu. Wśród przykładów spamu w linkach wymieniają one artykuły sponsorowane, gościnne wpisy i komunikaty prasowe rozsyłane do innych serwisów, w których linki mają zoptymalizowany tekst kotwicy, a także odnośniki z dużą liczbą słów kluczowych. Dokumentacja o linkach podsuwa prosty sprawdzian: należy się zastanowić, czy czytelnik potrzebuje danych słów, aby zrozumieć, co znajdzie na następnej stronie. Jeżeli autor ma wrażenie, że wstawia frazy na siłę, najpewniej jest ich za dużo. Dotyczy to również tekstów pisanych na zamówienie i publikowanych poza własną witryną.
Po czym poznać, że poprawki zadziałały, i jakich błędów unikać?
Skuteczność poprawek ocenia się tymi samymi metodami, którymi szukano błędów. Po zmianach należy ponownie przejść po podstronie klawiszem Tab i przeczytać same teksty odnośników. Jeżeli każdy z nich zapowiada konkretną stronę, dokument albo czynność, cel został osiągnięty. Następnie dobrze powtórzyć audyt Lighthouse i porównać wynik kontroli tekstu linków z poprzednim. Raport „Linki” w Search Console reaguje wolniej, bo zgodnie z pomocą zawiera odnośniki znalezione przez Google w dłuższym okresie, w tym takie, które mogły już zostać usunięte. Brak natychmiastowej zmiany w tabeli nie oznacza więc, że poprawka się nie powiodła.
Jeżeli mimo poprawek narzędzie nadal zgłasza link bez nazwy, przyczyną bywa zwykle element szablonu, którego nie widać w edytorze treści: ikona w nagłówku, logo w stopce albo przycisk dodawany przez wtyczkę. Trzeba wtedy ustalić, który składnik strony go wstawia, i poprawić ustawienie u źródła. Jeżeli tekst odnośnika jest dobry, ale użytkownicy opuszczają stronę docelową zaraz po wejściu, problem leży w niezgodności zapowiedzi z treścią. Naprawia się go zmianą celu linku albo uzupełnieniem strony docelowej, a nie kolejną przeróbką samego tekstu.
W trakcie prac powtarza się kilka błędów, które niweczą efekt albo tworzą nowe kłopoty. Zebrałem te, z którymi stykam się najczęściej.
- Zastąpienie każdego „tutaj” tą samą frazą sprzedażową sprawia, że kilkanaście linków o różnych celach brzmi identycznie, a tekst traci naturalność.
- Usunięcie odnośnika zamiast jego poprawienia odbiera stronie docelowej link wewnętrzny, którego według Google potrzebuje każda ważna podstrona.
- Opisanie wyglądu grafiki w atrybucie alt klikalnego obrazu nie mówi, dokąd prowadzi link, więc odnośnik nadal pozostaje niejasny.
- Poprawianie wyłącznie treści wpisów z pominięciem menu, stopki i list zajawek zostawia najczęściej powtarzane odnośniki bez zmian.
- Zmiana tekstu bez kliknięcia gotowego linku grozi pozostawieniem literówki w adresie, której WordPress sam nie zgłosi.
Najczęstsze pytania
Czy napis „Czytaj więcej” pod zajawką wpisu jest błędem?
To zależy od przyjętej miary. Wytyczne W3C podają taki układ jako przykład zgodny z kryterium 2.4.4, ponieważ cel linku wynika z akapitu, w którym odnośnik stoi. Ten sam napis nie spełnia jednak surowszego kryterium 2.4.9, które wymaga zrozumiałości samego tekstu linku, a pokrewne zwroty angielskie, takie jak „more” i „learn more”, dokumentacja Lighthouse wymienia wśród tekstów ogólnych. Bezpieczniej jest więc uczynić odnośnikiem tytuł wpisu albo uzupełnić napis o ten tytuł.
Czy w tekście linku powinno znaleźć się słowo kluczowe?
Powinno się w nim znaleźć to, co naturalnie nazywa stronę docelową, a nazwa usługi często jest jednocześnie słowem kluczowym. Google zaleca pisać jak najbardziej naturalnie i nie używać każdego słowa związanego ze stroną, do której prowadzi link. Upychanie słów kluczowych narusza zasady dotyczące spamu. Dobrym sprawdzianem jest pytanie, czy czytelnik potrzebuje danego słowa, aby zrozumieć, co znajdzie po kliknięciu.
Czy ten sam tekst odnośnika może prowadzić do różnych podstron?
Lepiej tego unikać. Wytyczne W3C wskazują jako dobrą praktykę, by linki o tym samym celu miały spójny tekst, a linki o różnych celach i adresach różniły się tekstem. Jeżeli dwie podstrony są zapowiadane identycznie, czytelnik nie wie, którą wybrać, a wyszukiwarka dostaje sprzeczne wskazówki. Zdarza się, że taka sytuacja ujawnia głębszy kłopot, czyli dwie strony o tej samej tematyce, które należałoby połączyć albo wyraźnie rozdzielić.
Czy atrybut title wystarczy zamiast tekstu odnośnika?
Nie jako podstawowe rozwiązanie. Google informuje, że może użyć atrybutu title zastępczo, gdy element linku jest z jakiegoś powodu pusty, co oznacza rozwiązanie awaryjne. W wytycznych W3C atrybut ten występuje jako uzupełnienie tekstu linku, a nie jego zamiennik. Widoczny, opisowy tekst pomaga wszystkim użytkownikom jednocześnie, dlatego title stosuję wyłącznie tam, gdzie odnośnika naprawdę nie da się podpisać.
Czy poprawienie tekstów odnośników podniesie pozycję strony w Google?
Nikt rzetelny tego nie zagwarantuje. Google potwierdza, że używa linków jako sygnału do określania trafności stron i że lepszy tekst kotwicy ułatwia zrozumienie strony docelowej. Nie podaje jednak, jak duży jest wpływ pojedynczej poprawki. Pewna jest korzyść dla ludzi: czytelnik szybciej trafia tam, gdzie chce, a osoba korzystająca z czytnika ekranu może w ogóle skorzystać z nawigacji. Zmianę traktuję jako porządkowanie serwisu, a nie sposób na szybki awans.
Czy da się zmienić tekst linku na cudzej stronie?
Samodzielnie nie, ponieważ decyduje o nim właściciel tamtej witryny. Można natomiast uprzejmie poprosić redakcję lub administratora o poprawkę i podać gotowe brzmienie, najlepiej nazwę firmy albo nazwę konkretnej podstrony. Pomoc Search Console zaleca sprawdzanie w raporcie „Linki”, czy serwis jest właściwie opisywany w innych witrynach. Nie należy przy tym oferować zapłaty ani wymiany za zmianę tekstu, bo takie praktyki Google zalicza do spamu w linkach.
Źródła
- Sprawdzone metody dotyczące linków w Google, Centrum wyszukiwarki Google
- Kwalifikowanie linków wychodzących na potrzeby wyszukiwarki Google, Centrum wyszukiwarki Google
- Zasady dotyczące spamu w wyszukiwarce Google, Centrum wyszukiwarki Google
- Linki nie mają opisowego tekstu, Chrome for Developers
- Raport Linki, Pomoc Search Console
- Understanding Success Criterion 2.4.4: Link Purpose (In Context), W3C
- F84: Failure of Success Criterion 2.4.9 due to using a non-specific link, W3C
- Link control, Dokumentacja WordPressa
Brak czasu albo ochoty, żeby zająć się tym samodzielnie?
Przegląd odnośników nie jest trudny, ale w większym serwisie wymaga cierpliwości i dobrej znajomości szablonu strony. Mogę wykonać tę pracę od początku do końca. Przechodzę przez wszystkie ważne podstrony, spisuję odnośniki, z których nic nie wynika, i proponuję nowe brzmienie każdego zdania. Następnie wprowadzam poprawki w treści, w menu, w stopce i w listach wpisów, uzupełniam opisy klikalnych obrazów oraz ikon, a na koniec sprawdzam, czy każdy link prowadzi tam, gdzie zapowiada.
Wystarczy krótka wiadomość z adresem strony, a odpowiem, ile takich miejsc znalazłem i od czego dobrze zacząć. Można zadzwonić pod numer 533 525 168 albo napisać na adres info@lukaszwudyka.pl. Chętnie wyjaśnię też wątpliwości dotyczące pojedynczego odnośnika, jeśli ktoś woli poprawić resztę we własnym zakresie.




